Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2557
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
12 พฤษภาคม 2557
 
All Blogs
 
O เมื่อลมร่ำ .. O








เพลง .. สู่กลางใจเธอ
Piano Cover by 'PPP'


O งดงามเอย .. ช่อฝนเมื่อหล่นร่วง
ท่ามกลางช่วงสายลม .. ห้อมห่มเสียง
ฉ่ำชื้นหยาดฝุ่นฝน .. ลิ่วหล่น-เพียง-
เพื่อบ่ายเบี่ยงรุ่มร้อนให้ทอนแรง
O วูบไหวล้อมรมยา .. แววตาเต้น
ด้วยลอบเร้นรูปภาค .. ใครฝากแฝง
เมื่อสายตาจบจูบด้วยรูปแพง-
ก็เติมแต่งหอมหวานลงซ่านทรวง
O อีกครั้งที่พรายเม็ด .. หยาดเพชรแก้ว-
พรากผ่องแผ้วฟ้าบน .. ให้หล่นร่วง
อีกครั้งที่อ่อนไหว .. แววในดวง-
ตานั้น-ช่วงรุมเร้า .. ความ-เว้าวอน
O วับวามความอ่อนไหว .. เลศนัยชู้-
ตื่น-รับรู้พร่ำพลอด .. แววออดอ้อน
รื่นหยาดฝนหล่นร่วง, อีกช่วงตอน-
ความอาวรณ์โหมช่วง .. ไม่ล่วงแล้ว
O วับวามความหวานหอมที่ล้อมรอ
พร้อมช่วงช่อฝนห่ม .. สายลมแผ่ว-
นั้น-เมื่อดาวสองดวง .. โชนช่วงแวว-
เผยความแผ้วผ่องช่วง .. แห่งดวงใจ
O งดงามความอบอุ่น .. กลางฝุ่นฝน
ย่อมงามล้นเลอค่า .. ให้อาศัย-
เป็นบ่วงบาศก์ล้อมกาย .. เคลื่อนสายใย
ล้อมรัดไว้ถ้วนสิ้นจิตวิญญาณ
O ดวงใจเอย .. เผยงามลงล่ามตรึง-
ห้วงคำนึง .. รายล้อมด้วยหอมหวาน
ฝ่าทรวงสอดแทรกขวัญเข้าบันดาล-
ความซึ้งซ่านรายล้อมให้ยอมตน
O จะกี่รอบน้ำหลั่งล้นฝั่งฟ้า
กี่ฉ่ำชื่นผ่านมาของห่าฝน
ฤๅ-เท่ารื่นคำนึงของหนึ่งคน-
ที่หลั่งหล่นหวานหอม .. โอบล้อมใจ
O วางชาติภพ .. รายล้อมละม่อมหน้า
หลังดวงตาสบรูปจนวูบไหว
แววตื่นตอบลอบเร้น .. ย่อมเป็นไป-
จากอาลัยอาวรณ์ .. สุมซ้อนลง
O รู้บ้างไหม .. อ่อนหวานเจ้าผ่านสู่
กอปรนัยชู้เร้ารุม .. จนลุ่มหลง
รู้ไหมว่า .. ลึกล้ำแห่งจำนง-
คือรูปหงส์ทอดร่างอยู่กลางทรวง
O ปองเด็ดดวงดอกฟ้าลงมาหอม
โดยอุ่นอ้อมอกแขน .. ความแหนหวง-
คอยอยู่พร้อมวาดหวัง .. ว่าทั้งดวง-
ใจจักช่วงอาวรณ์เกินผ่อนคลาย
O งามรูปรอยปฏิพัทธ์ .. ความขัดเขิน-
ค่อยก้ำเกินอารมณ์ .. สุดข่มหาย
แนบรูปไว้ทวงสิทธิ์, เกินคิดคลาย-
การรำบาย-รอยร่าง .. ลงกลางทรวง
O ท่ามกลางเสียงหลากหลายที่รายล้อม
เป็นอยู่พร้อมฝุ่นฝนที่หล่นร่วง
และ-แต่ล้วนพิมพ์ภาพคอยทาบทวง-
ความแหนหวง .. ห่วงใยจากใจนั้น
O งดงามรูปนวลลออ .. เม็ดช่อฝน-
เหมือนหลั่งปรนเปรอให้, ความใฝ่ฝัน-
ละห้อยหา, ถวิลเห็นไม่เว้นวัน-
ผูกปมเงื่อนสัมพันธ์ .. จนมั่นคง
O งดงามรูปนิ่มเนื้อ .. นั้นเหลืออ้าง-
เอ่ยช่วงความแตกต่างด้วยร่างหงส์
รูปในฝันหล่นร่างที่กลาง-วง-
แขน .. ให้เอื้อมโอบองค์ .. ร่วมวงกรรม
O ผ่านพ้นฤๅอกใจ .. ผู้ไขว่คว้า
กลางวรรษาห้อมห่มด้วยลมร่ำ
ชั่วเพียงเหลือบชม้อยชม้ายแววร่ายรำ-
เหมือน-จองจำพี่แล้ว .. ผ่านแววตา
O ดูเอาเถิด .. แหนหวงเมื่อช่วงแวว
ราวผ่องแผ้วดวงกูณฑ์ .. จักสูญค่า-
จากอาวรณ์แฝงฝันเข้าบัญชา-
ล่มลาญว้าเหว่ช่วง .. จนล่วงรอย
O ดูเอาเถิด .. อกใจผู้ใฝ่หา
ปรารถนารอบชู้ .. ฤๅ-รู้ถอย
ความออดอ้อน, เคล้าคลอ .. ผู้รอคอย-
ย่อมละห้อยระโหยอยู่ .. ไม่รู้วัน
O งดงามเอย .. ช่อฝนยังหล่นร่วง
เมื่อความหวงแหนชู้โหมสู่ขวัญ
แววอาวรณ์อาลัยของใครกัน-
เล้าโลมฝัน แฝงอยู่ไม่รู้เลือน
O งดงามเอย .. รุ้งลออหล่นล้อตา
ล้อมคุณค่าความหมาย .. ลงป่ายเปื้อน
พิมพ์รูปรอยรูปจริต .. ลงติดเตือน-
เอางามเลื่อนลงล้อมให้ยอมตน
O วูบไหวช่วงรมยา .. แววตารู้-
รับนัยชู้อบอุ่นกลางฝุ่นฝน
รู้เถิดว่าหวานหอม .. เจ้าล้อมลน-
นั้น-ล้อมจนเกินการต่อต้านแล้ว !






Create Date : 12 พฤษภาคม 2557
Last Update : 3 มกราคม 2563 18:54:47 น. 5 comments
Counter : 1496 Pageviews.

 
สดายุ

"O รู้บ้างไหม .. อ่อนหวานเจ้าผ่านสู่
กอปรนัยชู้เร้ารุม .. จนลุ่มหลง
รู้ไหมว่า .. ลึกล้ำแห่งจำนง-
คือรูปหงส์ทอดร่างอยู่กลางทรวง "

ทราบซิคะ ว่า สดายุมี "รูปหงส์ทอดร่างอยู่กลางทรวง "

ว่าแต่ว่า..เหนือเส้นอีเควเตอร์ หรือ ต่ำกว่า เส้นอีเควเตอร์ ล่ะ555


โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.14.36 วันที่: 13 พฤษภาคม 2557 เวลา:12:39:39 น.  

 
มินตรา ..

O วูบไหวช่วงรมยา .. แววตารู้-
รับนัยชู้อบอุ่นกลางฝุ่นฝน
รู้เถิดว่าหวานหอม .. เจ้าล้อมลน-
นั้น-ล้อมจนเกินการต่อต้านแล้ว !
.
แถม
.
O อย่างแผ่วเบาโอบให้หัวใจตื่น
ไหวลมรื่นผ่านริ้วยังพลิ้วแผ่ว
อุทธัจแห่งรูปนามก็วามแวว-
งามผ่องแผ้วสะเทิ้นหลบลงซบอิง


โดย: สดายุ... วันที่: 14 พฤษภาคม 2557 เวลา:6:22:29 น.  

 
ดายุ..

"O จะกี่รอบน้ำหลั่งล้นฝั่งฟ้า
กี่ฉ่ำชื่นผ่านมาของห่าฝน
ฤๅ-เท่ารื่นคำนึงของหนึ่งคน-
ที่หลั่งหล่นหวานหอม .. โอบล้อมใจ"

เฮ้อ..พวกกวีนี่เค้า หวานกันเยี่ยงนี้เอง...
เจ้าชู้คำ เจ้าชู้ความที่ช่างสรรหามา..
ไม่เจ้าชู้ตัวจริงคงเป็นกวีมิได้..!


โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.14.34 วันที่: 14 พฤษภาคม 2557 เวลา:11:36:52 น.  

 
มินตรา ..

เข้าใจผิดมากมาย ..
กวีที่เจ้าชู้จริงอาจมีอยู่บ้าง เช่น เจ้าฟ้ากุ้ง พระยาตรัง แต่จะเป็นเช่นนั้นไปทุกคนก็หาไม่

เพียงแต่ ตอนเขียนจำต้องมี "นางแบบ" ประมาณ

สวย คม .. แบบคนในรูปข้างบน
ขาว .. (เพราะเราอยู่ในสังคมที่คนผิวคล้ำจึงต้องชอบอะไรที่แตกต่าง)
จริต กิริยา .. แบบแม่หญิงเรไร ในสายโลหิต
มันสมอง .. แบบอ่าน ประวัติย่อของกาลเวลา ที่เขียนโดย สตีเฟน ฮอล์คคิง รู้เรื่อง
หุ่น .. ประมาณ jessica cediel - colombia sexy girl ตัวแม่

แล้ว .. โลกก็รอเหยียดเท้าลงก้าวเดิน !

เคยพูดหลายครั้งแล้วว่า
หญิงในวัยสาว (18-28) เข้าใจได้ยาก อารมณ์แปรปรวน แต่โลกก็ขาดคุณเธอไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว

555


โดย: สดายุ... วันที่: 14 พฤษภาคม 2557 เวลา:20:16:44 น.  

 
ดายุ..
ผ่านค่ะ ผ่าน เป็น"นางแบบ" ให้ได้.
สวย คม .. คมที่ปากได้มะ.
ขาว .. ขาวค่ะ ไม่เคยโดนแดดโดนลมเลย..ลมหนาวนี่
จริต กิริยา .. แบบแม่หญิงเรไร ในสายโลหิต..
ชอบกินขนมเรไรนี่จะต้องเป็นแม่หญิงเรไรได้แน่แน่เลย
มันสมอง .. แบบอ่าน ประวัติย่อของกาลเวลา..
เพื่อดายุ ยอมอ่านค่ะ ภาคภาษาอังกฤษ หรือเยอรมันล่ะ
หุ่น .. ประมาณ jessica cediel
เปรี๊ยะเลยค่ะ.. เมื่อหกสิบปีที่แล้ว..
หญิงในวัย 80นี่ ต่างจาก18เข้าใจง่ายค่ะ..555

เรื่องเจ้าฟ้ากุ้งนี้ นักประวัติศาสตร์ บอกว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะมีอะไรกับเจ้าฟ้านิ่มในเวลานั้น..
เพราะท่านเป็นโรคสตรี เก็บองค์อยู่ในวังไม่ไปไหนเป็นเวลาสามสี่ปี..
น่าจะถูกกลั่นแกล้งทางการเมืองมากกว่า เพราะไม่ต้องชะตากับเจ้าสามกรม..เลยโดนใส่ร้าย..



โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.14.36 วันที่: 15 พฤษภาคม 2557 เวลา:0:28:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.