Group Blog
 
<<
กันยายน 2557
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
10 กันยายน 2557
 
All Blogs
 
O คอยเถิดเจ้า .. O









เพลง .. เสน่หา-บรรเลง




O น้ำใจผู้แฝงเร้น .. คอยเป็นห่วง
ก็เหมือนบ่วงบาศก์รัดเกินตัดบั่น
ลอบเร้นแอบแฝงรอย .. เฝ้าคอยวัน
ก้าวฝ่าฝันแฝงเร้น .. ให้เห็นตัว
O เฝ้ารอคอยรูปคราญมานานนัก
รอวงพักตร์เนียนแก้ม .. มาแย้มยั่ว
รอแววตาคู่นั้น .. จะสั่นรัว
และรอหัวใจคน .. เต้นอลเวง
O เอ็นดูรูปคราญน้อยจะหงอยเหงา
หวังว่า-เงียบเปลี่ยวเปล่า .. จะเร้าเร่ง-
ข่มข้ามความหมองมัว .. ใจตัวเอง
ว่าคร่ำเคร่งถวิลอยู่ .. ด้วยผู้ใด
O แม้นยังไม่ปรากฎ .. เผยบทบาท
ฤๅ-อาจคลาดแคล้วความ .. ทุกความได้ ?
ย่อมรับรู้ความ .. คำ ทั้ง-น้ำใจ
ที่เฝ้าคอยพิรี้พิไร .. อยู่ไม่วาง
O แม้นยังไม่ฝ่าฝัน .. มาวันนี้
ก็คงมีสักวันจะผันร่าง-
มายื่นก้อยออกเกี่ยว .. ย่ำเที่ยวทาง
ก้าวเคียงข้างสู่หมายที่ปลายจร
O กลอนจักคอยตอกย้ำ .. เย็น ค่ำ เช้า
ทั้งคอยเร้าแรงชู้ ไม่รู้ถอน
ความจักคอยกล่อมเกล้า .. อยู่เว้าวอน-
แทนอ้อมอกออดอ้อนทุกตอนความ
O เพื่อยามดาวลอยดวงบนสรวงโพ้น
ใจอ่อนโยนจักทราบรสวาบหวาม-
ของอาวรณ์ตอบรับที่วับวาม
ต่อ .. รูปนามผ่องแผ้ว .. กลางแววตา
O เจ้าอ่อนเอยอย่าคิดจนจิตหมอง
หากไตร่ตรองความสู่ .. จักรู้ว่า-
ยอมรับ-หอมหวานซึ้งที่ตรึงตรา
เจ้าผ่านมาโอบรับอยู่กับใจ
O คิดถึงมากใช่ไหมหัวใจนั้น
หาก .. ผูกพันอาวรณ์เกินผ่อนไหว
เผยออกเถิด .. มีอยู่ต่อผู้ใด
อย่าเก็บไว้ .. รับรู้แต่ผู้เดียว
O เชื่อเถิดนะ .. ความวอนเจ้าอ่อนน้อย
ทุกคำถ้อยกอปรกรอง .. โปรดลองเหลียว-
มารับรู้ปรารมภ์ .. รอกลมเกลียว-
กับทุกเสี้ยวส่วนใจ .. ของใครนี้
O เชื่อเถิดนะอาวรณ์..เจ้าอ่อนน้อย
เกินกว่าคล้อยเคลื่อนห่าง หรือย่างหนี
ในแววตารุมเร้าตัวเจ้ามี
เพียงภาพพี่กล่อมขวัญ .. เท่านั้นเอง
O ยอมเถิดนะอาลัยที่ใฝ่เฝ้า
ยอม-รูปเงาเร้ารุม .. ลงกุมเหง
ปลดปลงเถิดหม่นมัว .. อย่ามัวเกรง
ปล่อยแววเปล่งปลาบซึ้งส่งถึงกัน !
O ในท่ามกลางแวดล้อมของอ้อมแขน
รูปพักตร์แหงนเงยพร้อมรอกล่อมขวัญ
อาจแว่วเสียงหัวใจแกว่งไกวพลัน
พร้อมเรียวร่างอุ่นนั้นเจ้าสั่นสะท้าน
O ในท่ามกลางอกแขน .. หนุนแทนหมอน
จะแว่วเสียงออดอ้อนแสนอ่อนหวาน
และในเสียงตอบตื่นของชื่นบาน
เสียงจบแก้มเนิ่นนาน .. ย่อมผ่านคอย
O น้ำใจผู้แฝงรอยจะค่อยเผย
ออกชิดเชยงดงาม .. ในความ, ถ้อย
แววตาเอยคงจะเต้นไม่เว้นรอย
ยามร่างน้อยแนบหนุน .. ไออุ่นทรวง !
O ยอมเถิด .. ให้อาวรณ์สุมซ่อนอยู่
เผย-รับรู้ .. ทุกรอยละห้อยหวง
ยอม-ให้ทุกความคำเมื่อบำบวง-
ตั้งจิตหน่วงเหนี่ยวกัน .. นิรันดร์ไป !






Create Date : 10 กันยายน 2557
Last Update : 13 เมษายน 2563 18:24:44 น. 3 comments
Counter : 1220 Pageviews.

 
สดายุ..

"O น้ำใจผู้แฝงเร้น .. คอยเป็นห่วง
ก็เหมือนบ่วงบาศก์รัดเกินตัดบั่น
ลอบเร้นแอบแฝงรอย .. เฝ้าคอยวัน
ก้าวฝ่าฝันแฝงเร้น .. ให้เห็นตัว"

นอกจากจะมีน้องเล็กให้ภาคภูมิใจ ยังจะมี ...
"น้ำใจผู้แฝงเร้น .. คอยเป็นห่วง" ด้วยนะ..
ร่ำรวยซะจริงจริง !


โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 วันที่: 10 กันยายน 2557 เวลา:13:17:08 น.  

 
สดายุ...

"O แม้นยังไม่ปรากฎ .. เผยบทบาท
ฤๅ-อาจคลาดแคล้วความ .. ทุกความได้ ?
ย่อมรับรู้ความ .. คำ ทั้ง-น้ำใจ
ที่เฝ้าคอยพิรี้พิไร .. อยู่ไม่วาง"

ตัวเองนั่นแหละ เผยออกมาให้ใครใครรู้...
ระวังน้า ....น้องเล็ก 555


โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 วันที่: 10 กันยายน 2557 เวลา:14:36:58 น.  

 
มินตรา ..

มิใช่น้องเล็ก อย่าไปพูดเดี๋ยวเขาเสียหาย ..
ผมยังไม่มีใคร


โดย: สดายุ... วันที่: 25 กันยายน 2557 เวลา:18:50:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.