Group Blog
 
<<
กันยายน 2557
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
10 กันยายน 2557
 
All Blogs
 
O คอยเถิดเจ้า .. O








เพลง .. เสน่หา-บรรเลง




O น้ำใจผู้แฝงเร้น .. คอยเป็นห่วง
ก็เหมือนบ่วงบาศก์รัดเกินตัดบั่น
ลอบเร้นแอบแฝงรอย .. เฝ้าคอยวัน
ก้าวฝ่าฝันแฝงเร้น .. ให้เห็นตัว
O เฝ้ารอคอยรูปคราญมานานนัก
รอวงพักตร์เนียนแก้ม .. มาแย้มยั่ว
รอแววตาคู่นั้น .. จะสั่นรัว
และรอหัวใจคน .. เต้นอลเวง
O เอ็นดูรูปคราญน้อยจะหงอยเหงา
หวังว่า-เงียบเปลี่ยวเปล่า .. จะเร้าเร่ง-
ข่มข้ามความหมองมัว .. ใจตัวเอง
ว่าคร่ำเคร่งถวิลอยู่ .. ด้วยผู้ใด
O แม้นยังไม่ปรากฎ .. เผยบทบาท
ฤๅ-อาจคลาดแคล้วความ .. ทุกความได้ ?
ย่อมรับรู้ความ .. คำ ทั้ง-น้ำใจ
ที่เฝ้าคอยพิรี้พิไร .. อยู่ไม่วาง
O แม้นยังไม่ฝ่าฝัน .. มาวันนี้
ก็คงมีสักวันจะผันร่าง-
มายื่นก้อยออกเกี่ยว .. ย่ำเที่ยวทาง
ก้าวเคียงข้างสู่หมายที่ปลายจร
O กลอนจักคอยตอกย้ำ .. เย็น ค่ำ เช้า
ทั้งคอยเร้าแรงชู้ ไม่รู้ถอน
ความจักคอยกล่อมเกล้า .. อยู่เว้าวอน-
แทนอ้อมอกออดอ้อนทุกตอนความ
O เพื่อยามดาวลอยดวงบนสรวงโพ้น
ใจอ่อนโยนจักทราบรสวาบหวาม-
ของอาวรณ์ตอบรับที่วับวาม
ต่อ .. รูปนามผ่องแผ้ว .. กลางแววตา
O เจ้าอ่อนเอยอย่าคิดจนจิตหมอง
หากไตร่ตรองความสู่ .. จักรู้ว่า-
ยอมรับ-หอมหวานซึ้งที่ตรึงตรา
เจ้าผ่านมาโอบรับอยู่กับใจ
O คิดถึงมากใช่ไหมหัวใจนั้น
หาก .. ผูกพันอาวรณ์เกินผ่อนไหว
เผยออกเถิด .. มีอยู่ต่อผู้ใด
อย่าเก็บไว้ .. รับรู้แต่ผู้เดียว
O เชื่อเถิดนะ .. ความวอนเจ้าอ่อนน้อย
ทุกคำถ้อยกอปรกรอง .. โปรดลองเหลียว-
มารับรู้ปรารมภ์ .. รอกลมเกลียว-
กับทุกเสี้ยวส่วนใจ .. ของใครนี้
O เชื่อเถิดนะอาวรณ์..เจ้าอ่อนน้อย
เกินกว่าคล้อยเคลื่อนห่าง หรือย่างหนี
ในแววตารุมเร้าตัวเจ้ามี
เพียงภาพพี่กล่อมขวัญ .. เท่านั้นเอง
O ยอมเถิดนะอาลัยที่ใฝ่เฝ้า
ยอม-รูปเงาเร้ารุม .. ลงกุมเหง
ปลดปลงเถิดหม่นมัว .. อย่ามัวเกรง
ปล่อยแววเปล่งปลาบซึ้งส่งถึงกัน !
O ในท่ามกลางแวดล้อมของอ้อมแขน
รูปพักตร์แหงนเงยพร้อมรอกล่อมขวัญ
อาจแว่วเสียงหัวใจแกว่งไกวพลัน
พร้อมเรียวร่างอุ่นนั้นเจ้าสั่นสะท้าน
O ในท่ามกลางอกแขน .. หนุนแทนหมอน
จะแว่วเสียงออดอ้อนแสนอ่อนหวาน
และในเสียงตอบตื่นของชื่นบาน
เสียงจบแก้มเนิ่นนาน .. ย่อมผ่านคอย
O น้ำใจผู้แฝงรอยจะค่อยเผย
ออกชิดเชยงดงาม .. ในความ, ถ้อย
แววตาเอยคงจะเต้นไม่เว้นรอย
ยามร่างน้อยแนบหนุน .. ไออุ่นทรวง !
O ยอมเถิด .. ให้อาวรณ์สุมซ่อนอยู่
เผย-รับรู้ .. ทุกรอยละห้อยหวง
ยอม-ให้ทุกความคำเมื่อบำบวง-
ตั้งจิตหน่วงเหนี่ยวกัน .. นิรันดร์ไป !





Create Date : 10 กันยายน 2557
Last Update : 23 มีนาคม 2560 8:52:15 น. 3 comments
Counter : 949 Pageviews.

 
สดายุ..

"O น้ำใจผู้แฝงเร้น .. คอยเป็นห่วง
ก็เหมือนบ่วงบาศก์รัดเกินตัดบั่น
ลอบเร้นแอบแฝงรอย .. เฝ้าคอยวัน
ก้าวฝ่าฝันแฝงเร้น .. ให้เห็นตัว"

นอกจากจะมีน้องเล็กให้ภาคภูมิใจ ยังจะมี ...
"น้ำใจผู้แฝงเร้น .. คอยเป็นห่วง" ด้วยนะ..
ร่ำรวยซะจริงจริง !


โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 วันที่: 10 กันยายน 2557 เวลา:13:17:08 น.  

 
สดายุ...

"O แม้นยังไม่ปรากฎ .. เผยบทบาท
ฤๅ-อาจคลาดแคล้วความ .. ทุกความได้ ?
ย่อมรับรู้ความ .. คำ ทั้ง-น้ำใจ
ที่เฝ้าคอยพิรี้พิไร .. อยู่ไม่วาง"

ตัวเองนั่นแหละ เผยออกมาให้ใครใครรู้...
ระวังน้า ....น้องเล็ก 555


โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 วันที่: 10 กันยายน 2557 เวลา:14:36:58 น.  

 
มินตรา ..

มิใช่น้องเล็ก อย่าไปพูดเดี๋ยวเขาเสียหาย ..
ผมยังไม่มีใคร


โดย: สดายุ... วันที่: 25 กันยายน 2557 เวลา:18:50:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O ภุมรินและพินทุรส .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O ลมรื่นแตะตื่นมธุระเก-
สระเรณุกาไพร
พาหอม ลุ ล้อม, ยุคะสมัย-
ก็พิไลพิลาสรอ
O งดงาม ณ ยามรุจะกระหนาบ-
นภะภาพก็พร่างพอ-
กำจายสยายบทะลออ
กระแหนะช่อสุมาลย์สี
O ฝั่งฟ้าประภา, และ ธรณิน
ภุมรินะเริ่มลี-
ลาศ-หาผการสะเพราะมี
ดุษฎีกะหอมหวาน
O โลกกว้างระหว่างวตะอรุณ
ดุจะหมุนประกอบการณ์
โผนผกวิหค ณ คคนานต์
ก็ผสานผสมเสียง
O เริ่มกาลประสารรหัสะเลศ
ทุระเภทะพร้อมเพียง-
กล่อมเมาหะเขลา, มุสะประเดียง-
ก็ระเรียงประโลมร้อย
O เผยภาพละภาพ ณ บุพะภพ-
ระบุครบ .. ระบัดคอย
ราวเรื่องก็เปลื้องบทะทะยอย
สุขะ-สร้อย .. ผสานเสริม
O เยี่ยงหวานสุมาลยะประนัง
รสะตั้งจะเตรียบเติม-
คลื่นหอมตะล่อมบทะกระเหิม
ระอุเพิ่ม .. ณ กลีบกรอง
O ทิพเทพวิเลปนะกระวน
สติคน ก็ ถูกครอง
เพียงรสประพจนะสนอง
ผัสะต้อง ก็ เจียนตาย
O ผึ้งภู่เสาะสู่มธุระรส
ระบุกฏ บ อาจกลาย
แสงสูรยะพูนพละสยาย
ก็จะผ้ายและแผดเผา
O อำนาจและอาชญะประภาพ
ขณะทาบ ฤ บรรเทา
ถ้วนกฏและพจนะเฉลา
ก็คละเคล้าระคนความ
O หยาดพินทุรินมธุ-ละออง
ผัสะต้องก็ตื่นตาม
หยาดคำเพราะคัมภิระ-ละลาม
อุระหวาม ฤ ข้ามไหว
O ภาพพจน์จรดกะนัยนา
คุณะค่า ฤ ควรใคร-
เทียมทัศน์และวัตระอดิศัย-
ะประไพประพิณพร้อม
O เทียบ-ภาพก็ภาพมธุกุสุม
กระแหนะนุ่มระรุมดอม
เปรียบ-บทสุพจนะประนอม
ก็ลุล้อมระรายเรียง
O สามารถเพราะอาชญะผสาน-
อุปการ .. ก็เกริกเกรียง
แซ่ศัพทะรับดุจะจะเอียง-
ธรณินะล่มสูญ
O สามารถเหมาะอาชวะสมรรถ
ก็ขจัด บ เพิ่มพูน
พ้องความกะทราม, ก็บริบูรณ์-
ภวะกูณฑะสุมเมือง
O พร้อมพินทุสิ้นภวะจะหยด
จิตะคดก็แค้นเคือง
โดยพิษะริษยะเมลือง
ทะนุเนื่องและน้อมนำ
O ริ้ววาตะพารสะประทิ่น
ภุมรินก็เริงรำ
ปีกลู่เสาะสู่มธุระสัม-
ผัสะย้ำกะหยาดหวาน
O ริ้ววาทะพามุสะประนอม
ผัสะย้อม กะ วิญญาณ
เจตจินตะสิ้น, สติพิชาน-
ดุจะลาญ บ เหลือรอย
O หวาน, วาตะ, อาชญะประนัง
ฤดิคลั่ง ก็ หมอบคอย
เสพลิ้มกระหยิ่ม บ ละ บ ถอย
สติด้อย สิ ดึงดัน
O เลศวาทะ, อาชวะรหัส
อวิภัชะรำพัน
เกณฑ์กรอบระบอบมุหะมหัน-
ตะกระนั้นก็เนื่องหนุน
O สูงค่าสุภาษิตะประกอบ-
คละระบอบ .. ระเบียบบุญ
สูงส่งเพราะมงคละเหมาะสุน-
ทริยะดุลยะภาพพร้อม
O ภาพงามละลามยุคะสมัย
มธุ-ไพรก็สุดออม-
แอบกลิ่นประทิ่น, กฏะพะยอม-
ก็ ลุ ล้อมประนอมกรรม
O แฉกลิ้น มุ ภินทนะสมา-
คมะชาติด้วยชำ-
นาญ..บท .. และพจนะกลัม-
พ-ระพร่ำ ก็ เป็นผล
O สามารถเหมาะชาติจะอภิวัฒน์
ก็ขจัดซะอับจน
จารีตและคีตะอนุสน-
ธิ ก็ขนประโคมคอย
O หอมหวานสุมาลยะก็ภิน-
ทนะสิ้นและสุดรอย
หยาดพินทุสิ้น, มธุระพลอย-
รสะถ่อย .. ผิ เอาทาร !










free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.