Group Blog
 
<<
เมษายน 2556
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
7 เมษายน 2556
 
All Blogs
 
O เดียงสาเจ้า .. O









บังใบ กอไผ่



O คิดถึงมากเพียงไหนหนอใจเจ้า-
กับยั่วเย้าความสู่ - เคยรู้ไหม
แล้วที่คอยสั่นรัวทั้งหัวใจ-
เพราะความใครออดอ้อน .. นะ-อ่อนน้อย ?
O รู้หรือไม่รอบคะนึง .. หวานซึ้งเจ้า
นั้น - คอยเร้ารุมบท .. เกินปลดปล่อย
จากอารมณ์แห่งชู้ .. ที่รู้คอย-
ห่วงละห้อยถวิลหา .. ด้วยอาวรณ์
O ไม่ต้องข่มเอียงอาย .. ทำส่ายหน้า
เมื่อหวานซึ้งในตา .. เกินกว่าซ่อน
เมื่อ-ทุกความคำเย้า .. ยั่ว, เว้าวอน
แววเหลือบค้อนส่งมา .. แววตาใคร ?
O โอนั่น - รูปแก้มเผย .. ไยเฉยอยู่
หรือเลือดเรื่อซ่านสู่ .. ข่ม-สู้ .. ไหว
กระนั้นแล้วรอบชู้ .. เมื่อจู่ใจ-
แววตาเผยความนัย .. ข่มได้ฤๅ ?
O อารมณ์กอปรท่าที เหมือนมีนัย-
พลั้งเผลอให้ความถ้อย .. นั้น-คอยสื่อ
จน-รับรู้มองเห็น .. แฝงเร้น-คือ-
ท่วงทีดื้อดึงดัน .. ปิดกั้นไว้
O แต่เมื่อเรี่ยวแรงชู้ยังจู่โจม
เอาหวานโซมซาบอยู่, ย่อมรู้ได้-
ว่ามีเกลือเป็นหนอนคอยบ่อนไช
เปิดช่องให้หวานซึ้งเข้าตรึงทรวง
O โอ นั่น .. ภาพงดงามแห่งยามเช้า
เหมือนเร่งเร้าอ่อนหวาน .. ให้ผ่านช่วง
เผยอ่อนโยนท่วมแล้ว .. ที่แวว-ดวง-
ตาคู่เฝ้าแหนหวง .. ด้วยห่วงใย
O นั่น แววตาซ่อนยิ้ม .. เนตรพริ้มหลบ-
คล้ายรอสบ .. ออดอ้อน .. เว้าวอนให้-
อย่าเบือนหลบรอคอย .. ทำน้อยใจ
หากควรไล้โลมต้อง .. ด้วยสองตา
O เพลงสังคีตหวีดแว่ว .. เจื้อยแจ้วเสียง
ก็ผ่านความร้อยเรียงแต่เพียงว่า-
ชั่วยามที่หอมหวานนั้นผ่านมา
คือมารยาแห่งชู้ .. ล้อมจู่ใจ
O เรื่อยรี้อารมณ์เยาว์ .. กับเว้าวอน-
ความออดอ้อนส่งเสียงอยู่เพียงไหน
ภาพสัญญาเก่าก่อน .. คิดย้อนไป
รอยยิ้มก็โลมไล้ทั่วนัยน์ตา
O ใครหนอ แนบภาพไว้ .. เหนี่ยวใจเจ้า-
จนคอยเฝ้าฝากใจอาลัยหา
ใครหนอ ผ่านหอมหวานแห่งมารยา-
แนบสัญญาเจ้านั้น .. ผูกพันไว้
O รู้หรือไม่ใครนั้น .. ในวันนี้-
คล้ายรับรู้ท่าทีเจ้ามีให้
อ่อนโยนนั้นเต็มที .. ก็ที่ใจ-
เอ็นดูใครท่วมแล้วทั้งแววตา
O ภาพนั้น - แววซ่อนยิ้ม .. แก้มอิ่มเยาว์-
คงซ่านเลือดอุ่นเร้า .. ยั่วเย้าหา
เฝ้าคำนึงถึงอยู่ไม่รู้ลา
ทั้งหวังว่าถวิลอยู่ไม่รู้เลือน
O ภาพนั้น - แววขวยเขินสะเทิ้นอยู่
ด้วยเชิงชู้คำชายที่ป่ายเปื้อน-
ลงบนจิตอ่อนเยาว์ คอยเร้าเตือน
จะขยับหรือเขยื้อน .. สุดเคลื่อนพ้น
O สบภาพ - ความสดใสแห่งวัยเยาว์
ความเงียบเหงาในทรวงก็ร่วงป่น
ในภาพ - แก้มอิ่มเนียนนั้นเวียนวน-
ล้อหัวใจอับจนทุรนทุราย
O เอ็นดูความออดอ้อน .. เจ้าอ่อนน้อย
แววชม้อยชายเมียง หรือเพียงหมาย-
ฝากเลศนัยเจ้ามี .. ให้พี่ชาย-
รับรู้แววเขินอายในสายตา
O เอ็นดูความอ่อนไหว..ดวงใจนั้น
เฝ้าผูกพันรูปรอยเฝ้าคอยท่า
ดูเถิดแววปริบปรอยที่ปล่อยมา-
คล้ายรอมือเอื้อมคว้า .. เอามาครอง !
O คิดถึงน้อยหรือมาก .. แม้นยากรู้
คงยากสู้ .. ใฝ่เฝ้าเป็นเจ้าของ
ที่จำต้องฝ่าฟัน ..สู่ครรลอง-
ตามแววตาบ่งฟ้อง .. บอกช่องทาง !






Create Date : 07 เมษายน 2556
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 11:18:18 น. 4 comments
Counter : 1181 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะคุณสดายุ
นางแบบสวยมากค่ะ เหมาะกับกลอนที่ไพเราะอ่อนหวาน


โดย: วลีลักษณา วันที่: 7 เมษายน 2556 เวลา:19:23:46 น.  

 
สวัสดีครับคุณวลี ..

นางเอกของคุณชายปวรรุจน์ .. ที่ผมมองว่าสวยที่สุดในบรรดา คู่ของ 5 สิงห์จุฑาเทพ .. แม้จะไม่สูงมากนัก

เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกครับ


โดย: สดายุ... วันที่: 8 เมษายน 2556 เวลา:22:48:26 น.  

 

สวัสดีค่ะ...

O คิดถึงน้อยหรือมาก .. แม้นยากรู้
คงยากสู้ .. ใฝ่เฝ้าเป็นเจ้าของ
ที่จำต้องฝ่าฟัน ..สู่ครรลอง-
ตามแววตาบ่งฟ้อง .. บอกช่องทาง !

นั่นสิคะ...

งานราบรื่นนะคะ


โดย: น้องเล็ก IP: 118.172.104.16 วันที่: 9 เมษายน 2556 เวลา:9:09:05 น.  

 
ตัวน้อย

งานราบรื่นค่ะ ..
สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่ดีมาก สวยงามมากค่ะ .. เป็นความราบรื่นทั้งชีวิตและจิตใจ ..

พี่อยากให้เป็นอย่างนี้ตลอดไปเจ้าค่ะ

O ภาพนั้น - แววซ่อนยิ้ม .. แก้มอิ่มเยาว์-
คงซ่านเลือดอุ่นเร้า .. ยั่วเย้าหา
เฝ้าคำนึงถึงอยู่ไม่รู้ลา
ทั้งหวังว่าถวิลอยู่ไม่รู้เลือน

ดูแลสุขภาพนะคะ อากาศร้อนมากช่วงนี้


โดย: สดายุ... วันที่: 9 เมษายน 2556 เวลา:19:15:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 148 คน [?]










O ภุมรินและพินทุรส .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O ลมรื่นแตะตื่นมธุระเก-
สระเรณุกาไพร
พาหอม ลุ ล้อม, ยุคะสมัย-
ก็พิไลพิลาสรอ
O งดงาม ณ ยามรุจะกระหนาบ-
นภะภาพก็พร่างพอ-
กำจายสยายบทะลออ
กระแหนะช่อสุมาลย์สี
O ฝั่งฟ้าประภา, และ ธรณิน
ภุมรินะเริ่มลี-
ลาศ-หาผการสะเพราะมี
ดุษฎีกะหอมหวาน
O โลกกว้างระหว่างวตะอรุณ
ดุจะหมุนประกอบการณ์
โผนผกวิหค ณ คคนานต์
ก็ผสานผสมเสียง
O เริ่มกาลประสารรหัสะเลศ
ทุระเภทะพร้อมเพียง-
กล่อมเมาหะเขลา, มุสะประเดียง-
ก็ระเรียงประโลมร้อย
O เผยภาพละภาพ ณ บุพะภพ-
ระบุครบ .. ระบัดคอย
ราวเรื่องก็เปลื้องบทะทะยอย
สุขะ-สร้อย .. ผสานเสริม
O เยี่ยงหวานสุมาลยะประนัง
รสะตั้งจะเตรียบเติม-
คลื่นหอมตะล่อมบทะกระเหิม
ระอุเพิ่ม .. ณ กลีบกรอง
O ทิพเทพวิเลปนะกระวน
สติคน ก็ ถูกครอง
เพียงรสประพจนะสนอง
ผัสะต้อง ก็ เจียนตาย
O ผึ้งภู่เสาะสู่มธุระรส
ระบุกฏ บ อาจกลาย
แสงสูรยะพูนพละสยาย
ก็จะผ้ายและแผดเผา
O อำนาจและอาชญะประภาพ
ขณะทาบ ฤ บรรเทา
ถ้วนกฏและพจนะเฉลา
ก็คละเคล้าระคนความ
O หยาดพินทุรินมธุ-ละออง
ผัสะต้องก็ตื่นตาม
หยาดคำเพราะคัมภิระ-ละลาม
อุระหวาม ฤ ข้ามไหว
O ภาพพจน์จรดกะนัยนา
คุณะค่า ฤ ควรใคร-
เทียมทัศน์และวัตระอดิศัย-
ะประไพประพิณพร้อม
O เทียบ-ภาพก็ภาพมธุกุสุม
กระแหนะนุ่มระรุมดอม
เปรียบ-บทสุพจนะประนอม
ก็ลุล้อมระรายเรียง
O สามารถเพราะอาชญะผสาน-
อุปการ .. ก็เกริกเกรียง
แซ่ศัพทะรับดุจะจะเอียง-
ธรณินะล่มสูญ
O สามารถเหมาะอาชวะสมรรถ
ก็ขจัด บ เพิ่มพูน
พ้องความกะทราม, ก็บริบูรณ์-
ภวะกูณฑะสุมเมือง
O พร้อมพินทุสิ้นภวะจะหยด
จิตะคดก็แค้นเคือง
โดยพิษะริษยะเมลือง
ทะนุเนื่องและน้อมนำ
O ริ้ววาตะพารสะประทิ่น
ภุมรินก็เริงรำ
ปีกลู่เสาะสู่มธุระสัม-
ผัสะย้ำกะหยาดหวาน
O ริ้ววาทะพามุสะประนอม
ผัสะย้อม กะ วิญญาณ
เจตจินตะสิ้น, สติพิชาน-
ดุจะลาญ บ เหลือรอย
O หวาน, วาตะ, อาชญะประนัง
ฤดิคลั่ง ก็ หมอบคอย
เสพลิ้มกระหยิ่ม บ ละ บ ถอย
สติด้อย สิ ดึงดัน
O เลศวาทะ, อาชวะรหัส
อวิภัชะรำพัน
เกณฑ์กรอบระบอบมุหะมหัน-
ตะกระนั้นก็เนื่องหนุน
O สูงค่าสุภาษิตะประกอบ-
คละระบอบ .. ระเบียบบุญ
สูงส่งเพราะมงคละเหมาะสุน-
ทริยะดุลยะภาพพร้อม
O ภาพงามละลามยุคะสมัย
มธุ-ไพรก็สุดออม-
แอบกลิ่นประทิ่น, กฏะพะยอม-
ก็ ลุ ล้อมประนอมกรรม
O แฉกลิ้น มุ ภินทนะสมา-
คมะชาติด้วยชำ-
นาญ..บท .. และพจนะกลัม-
พ-ระพร่ำ ก็ เป็นผล
O สามารถเหมาะชาติจะอภิวัฒน์
ก็ขจัดซะอับจน
จารีตและคีตะอนุสน-
ธิ ก็ขนประโคมคอย
O หอมหวานสุมาลยะก็ภิน-
ทนะสิ้นและสุดรอย
หยาดพินทุสิ้น, มธุระพลอย-
รสะถ่อย .. ผิ เอาทาร !










free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.