Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2557
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
6 ธันวาคม 2557
 
All Blogs
 
O กลางลมหนาว .. O









ลาวสวยรวย – คุณพระช่วย



O ถวิล .. ความอาวรณ์ออดอ้อนเจ้า
จักใฝเฝ้ารออยู่แต่ตรู่สาง
พร้อม .. หนาวรื่นโรยตัวอยู่ทั่วทาง
คือ-เรียวร่างอุ่นรอ .. แอบ-ออ..ทรวง
O ดอกไม้หอมรวยรินล้อมถิ่น .. นั้น-
แทนผูกพันอาลัย .. อันใหญ่หลวง
เสียงวิหคพร้องพร่ำ แทนคำบวง-
บอกความหวงแหนชู้ .. ให้รู้นัย
O เห็นม่านหมอกหม่นมัวอยู่ทั่วแหล่ง
ห่วง-รูปแพงทองน้อยจะพลอยไหว-
หวั่นด้วยแรงเสน่หา .. ความอาลัย-
ที่จักไหลหลั่งรุมลงสุมทรวง !
O แดดปลายฝนต้นหนาว .. ทอวาววับ
นึก-แววตาเหม่อพรับ .. ลำดับช่วง
ใครนั่นหนอ .. ยอภาพลงทาบทวง-
จนความหวงเผยแล้ว .. บนแววตา ?
O มือกบก้มกราบลงหน้าองค์พระ
ตั้งฉันทะมุ่งมาด .. ยอวาสนา-
เข้าปรุงเปรียบเทียบขวัญ .. ร่วมบัญชา-
เสน่หาอาลัย .. อย่าได้เลือน
O นิ่งนึกด้วยเอ็นดู .. ไม่รู้แล้ว
ทองพระแผ้วเหลื่อมสู่ .. ยิ่งดูเหมือน-
ย้ำจิตให้บริสุทธิ์ และดุจเตือน-
ให้วกย้อนมาเยือนอย่าเลือนลับ
O นิ่งนึกผ่านภพชาติ, แรงปรารถนา-
ก็เหมือนว่าลึกล้ำเป็นลำดับ
ต่อหน้ารูปพระแผ้ว .. ยิ่งแวววับ-
คือแววตาพริ้มพรับ .. ตอบ-รับรู้ !
O รอบองค์พระธาตุลำปางหลวง
ความบำบวง .. วอนเว้า .. กลางเช้าตรู่
มีรูปพักตร์งามเพ็ญ, ความเอ็นดู-
ก่อภาวะตั้งอยู่ .. สุดรู้คลาย
O รอบองค์พระธาตุลำปางหลวง
ใจหนึ่งดวง .. วกวนเฝ้าขวนขวาย
มีอาวรณ์อ่อนละมุน .. ไหว-วุ่นวาย-
กับความหมายในตาส่อท่าที
O ถวิลความอ่อนไหว .. ดวงใจนั้น
จักพลิ้วสั่นละห้อยหา, แววตาที่-
หวานซึ้งแฝงอาลัยรอบไมตรี
จักเผยเยื่อใยดีออกคลี่พัน
O คิดถึงถวิลอยู่แต่ตรู่สาง
จนน้ำค้างจางรอย-จึงถ้อยขวัญ-
เหมือนมอบวางความคำมอบจำนรรจ์
เป็นกรอบกั้นเจตจินต์ให้ยินยอม
O หมอกหม่นสลัวลางจืดจางแล้ว
กระซิบแผ่วพลิ้วผ่าน .. ช่างหวานหอม
ว่า-คิดถึงถวิลอยู่เกินรู้ออม
จึงต้องน้อมลงมอบให้ตอบรับ
O แดดใส .. แผ่นฟ้าคราม .. ในยามสาย
มีความหมาย .. ส่งมอบ .. รับ-ตอบกลับ
หน้าผากเนียน, แก้มอิ่ม .. ตาพริ้มพรับ
ย่อมผุดเผยพร้อมสรรพลำดับนั้น
O แดดจ้า .. แผ่นฟ้าคราม .. ครอบยามสมัย
เมื่อสองขั้วหัวใจ .. พลิ้ว .. ไหวสั่น
กลางรำเพยลมร่ำ .. มีรำพัน-
ฝากกล่อมเกล้าถนอมขวัญ .. ว่าขวัญเอย-
O –คะเนนึกคะนึงพี่ .. ย่อมมีอยู่
แต่รูปผู้เพ็ญลักษณ์ .. ที่-มักเผย-
กรรมบทแห่งจริตให้ชิดเชย
หยอกยั่วเย้ยเสน่หา เร่งอาวรณ์
O นิ่งนึกผ่านมุ่งมาดแห่งปรารถนา
ภาพแววตาตอบเต้นเกินเร้นซ่อน
มีเยื่อใยลามรุกไปทุกตอน
ผ่านแววตาออดอ้อนเกินผ่อนปรน
O แดดใส แผ่นฟ้าคราม .. คาบยามมี-
เยื่อใยดี .. อบอุ่นแทนฝุ่นฝน
แววในตาสองดวง ย่อมช่วงจน-
แรงอำพนบนสรวง .. ต้องล่วงลับ !





Create Date : 06 ธันวาคม 2557
Last Update : 18 มกราคม 2563 22:15:55 น. 0 comments
Counter : 1788 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.