Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2556
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
3 ตุลาคม 2556
 
All Blogs
 
O วรรษาสมัย .. O








เพลง .. จระเข้หางยาว
ทางสักวา



O เจ้าพระยา .. วันนี้ยังรี่ไหล
เมื่อหัวใจบางดวง .. แสนห่วงหา
เอ็นดูความอาวรณ์แฝงซ่อนมา-
ร่ำรอการไขว่คว้า .. ด้วยอาลัย
O คลื่นน้ำ .. เคลื่อนระลอก .. ยั่วหยอกฝั่ง
เมื่อคล้ายดั่งอาวรณ์ .. เกินซ่อนไหว
ค่อยเคลื่อนความละห้อยห่วง .. ทุกห้วงใจ
ติดตรึงให้ปฎิพัทธ .. แนบทัดทรวง
O ปาริชาติหอมรื่น .. ในคืนค่ำ
คลายกลิ่นร่ำรมแถน .. ทั้งแดนสรวง
โอนเถิดกลิ่นหอมล้ำ .. ขอ-บำบวง-
ด้วยแหนหวง .. แนบไว้ข้างใจนั้น
O อินทร์ .. พรหม .. ปวงทิพแถนถ้วนแดนฟ้า
โปรดบัญชาชี้ให้ .. ความไหวหวั่น-
ที่เบิกบทแสนประณีต .. เกินกีดกัน
ช่วยแบ่งปันบริบท .. คืน-ทดแทน
O ถ้วนทั้งสิ้นทั้งปวง .. ความห่วงหา
ปรารถนา, ยินยอม .. และอ้อมแขน
แรงอาวรณ์, รอบถวิล .. ทั้งดินแดน
ฤๅ-อาจแม้นอาลัย .. หัวใจมี ?
O สร้อยเกสรพวงบุหงา คันธารส
ราวเริ่มบท .. แยกแย้มเติมแต้มสี
ให้โลกผู้ห่วงละห้อย .. เฝ้าคอยที-
คอยท่ารับใยดี .. แนบที่ใจ
O คืนความหมายหวานหอม .. ให้พร้อมสรรพ
ยามเนตรพรับพริ้มรอ .. พึงรอให้-
จุมพิตจบอ้อยอิ่ง .. เหนือสิ่งใด
แม้-นานสักปานไหน .. ยอมให้แล้ว
O อ้อยอิ่งการพร่ำพลอด ..แสนออดอ้อน
จนเว้าวอนด้วยเสียง .. แต่เพียงแผ่ว
เนตรครั้นโรยเหลือบชม้าย .. ย่อมฉายแวว-
ความผ่องแผ้วอาวรณ์ .. ทุกตอนตน
O ใชไหม .. จากนี่ .. ถึงที่นั่น
มีหัวใจจดกันนับพันหน
เป็นเช่นนี้ .. ใช่ไหมหัวใจคน
ที่จะขวนขวายไปตามไขว่คว้า
O ใช่ไหม .. จากนี่ถึงที่นั่น
เมื่อรับรู้ใจกัน .. ร่วมฟันฝ่า
ร่วมจับจูงก้าวผ่าน .. บ่วงมารยา
ด้วยทีท่าก้าวล่วง .. สู่บ่วงนั้น
O ใช่ไหม .. แผ่นดิน, น้ำ, ถิ่นฟ้า
ย่อมเกินกว่า .. เที่ยวทางจะขวางกั้น
สองใจที่จดจ่อ .. เฝ้ารอกัน
คือผูกพันถ้วนสิ้น .. จิตวิญญาณ
O เจ้าพระยา .. วันนี้ยังรี่ไหล
เมื่อหัวใจ .. อาวรณ์แสนอ่อนหวาน
ที่-กรุ่นหอมพร้อมสรรพ อยู่นับนาน-
จน-เกินต้านทานหอม .. คือ-ยอมแล้ว !





Create Date : 03 ตุลาคม 2556
Last Update : 2 มกราคม 2563 22:20:28 น. 0 comments
Counter : 1829 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.