Group Blog
 
<<
กันยายน 2558
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
22 กันยายน 2558
 
All Blogs
 
O รูปนามแห่งความคำนึง .. O








O หลัง-ความ, คำ-อาวรณ์ออดอ้อนเจ้า
แทรกรุมเร้าอารมณ์เกินข่มหาย
ชั่วเพียงหวานหอมล้ำ .. ล้อม, กล้ำกราย
ใจขวนขวาย .. ปรารมภ์ ฤาข่มลง ?
O เช่น-กลีบแย้มกรุ่นกลิ่น .. ภู่บินล้อม-
ตฤปหวานหอมโกสุม .. อย่างลุ่มหลง
คือใจหนึ่งลึกล้ำด้วยจำนง-
อันมั่นคงด้วยรัก .. ที่ปักตรึง
O เร้ารุมด้วยห่วงหวงทั้งดวงจิต
สุมซ้อนอยู่ด้วยฤทธิ์แรงคิดถึง
กอปรอาวรณ์ลึกล้ำ .. ทุกคำนึง
อาจรำพึงฤๅสิ้น .. ห้วงจินตนา
O ฝากลำลมล่องลอย .. นำถ้อยเอ่ย
ร่ำ-รำเพยผ่านถึงใครหนึ่งว่า-
ความอบอุ่นอ่อนหวานที่ผ่านมา
นั้นตรึงตราห้วงจิต .. เกินคิดคลาย
O ในบทบาทงดงาม .. ของความรัก
ย่อมจำหลักงามพิสุทธิ์เป็นจุดหมาย
เผยความสัตย์ด้านในหัวใจชาย
ออกให้สายตาเจ้าได้เฝ้ามอง-
O - ว่ามีเพียงหนึ่งปลายของสายใย
เหมาะควรเฝ้าฝันใฝ่ ด้วยใจสอง
ทั้งควรที่สองปลาย .. มีหมายปอง-
เพียงหนึ่ง .. ร่วมครอบครอง .. ด้วยสองคน
O และฟังเถิด .. ความนัยที่ใคร่เอ่ย
ทุกครั้ง-เผย .. เหมือนกัน .. หมื่นพันหน-
ไม่มีนัยอื่นแทรกเข้าแปลกปน
เพียงนัยรักท่วมท้น .. ที่ล้นทรวง
O และเชื่อบ้างหรือไม่ .. ห้วงใจนี้
ยากหลบลี้งดงามที่ลามช่วง
ฟังเถิดหนาใจนี้ .. ไม่มีลวง
มีแต่ห่วงใยเจ้า .. ทั้งเข้าใจ
O ฟังคำพี่เถิด .. คนดี
จิตดวงนี้มุ่งมั่น .. ยากหวั่นไหว
แต่เพียงเจ้า-ปรารถนาและอาลัย-
ท่วมอยู่ในห้วงอกเกินยกพ้น !
O ฟังอีกครั้งนะอ่อนน้อย
ความเรียงร้อย .. นฤมิต-เพื่อปลิดป่น-
การเหนี่ยวรั้งแรงถวิล, ให้ดิ้นรน-
เพรียกแรงขวนขวายชู้ .. อย่ารู้เลือน
O ถ้อยกล่อมฝากลมโรยให้โชยผ่าน-
แรงหอมหวานรำบายลงป่ายเปื้อน
เถิด .. สายลมอย่าคิดเที่ยวบิดเบือน-
การแล่นเลื่อนฝ่าหอม .. เข้าล้อมงาม !





Create Date : 22 กันยายน 2558
Last Update : 24 กุมภาพันธ์ 2563 7:34:20 น. 2 comments
Counter : 2113 Pageviews.

 
รูปนาม ยามคำนึง ...... แสนติดตรึง ในห้วงฝัน
สุดหวาน ม่านหมอกจันทร์...โอบกายฉัน พลันชมเชย
ลอยล่อง ฟ่องฟ้าร่ำ...... จิตจดจำ คำภิเปรย
กระหวัด มัดเหนี่ยวเอย.... ท้อรำเพย รูปดังเพลิง


โดย: กฤษณา เวชศิลป์ IP: 171.4.238.107 วันที่: 24 กันยายน 2558 เวลา:19:47:03 น.  

 
สวัสดีครับคุณกฤษณา

กำลังจะเขียนหัวข้อ กาพย์ยานี 11 ในบล็อค วรรณศิลป์อยู่พอดี ..

ผมไม่ค่อยได้เขียนนักกับกาพย์ยานี มีประกอบในเรื่องยาวเท่านั้นเอง .. ที่นี่ครับ

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=03-2010&date=21&group=1&gblog=55


โดย: สดายุ... วันที่: 24 กันยายน 2558 เวลา:20:29:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.