Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2556
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
19 ธันวาคม 2556
 
All Blogs
 
O เหมันตะสมัย .. O








เพลง .. ลาวคำหอม
ชัยภัค ภัทรจินดา


O แสงแรกยามเช้าตรู่ ..
ค่อยค่อยทอดทอสู่ .. แต้มภูผา
เรื่อดวงแดงแสงระยับ .. งามจับตา
น้ำค้างบนยอดหญ้า .. ก็พร่าพราย
O สิ้นคาบยามราตรี .. หมอกคลี่ม่าน
หนาวลมร่ำกล่อมกาลค่อยผ่านสาย
หาก-คาบยามรุ่งอรุณ .. เหมือนอุ่นอาย-
คอยเวียนว่าย .. วาบ-วกในอกคน
O ปีกผีเสื้อโบกบินล้อมถิ่นที่
ต้องไหวปีกวาดวี .. สักกี่หน-
จึงพอเพียงรสหวาน .. นั้น-ผ่านปรน-
เปรอชีพบนดอกมาลย์ .. หอมซ่านนั้น ?
O บนสรวงสูงปีกนก .. ว่อน-โบกบิน
ลมหนาวรินร่ำสู่-ฤๅรู้หวั่น
คลี่ปีกโล้ลมหนาว .. แต่เช้าวัน
ภาพในฝันที่เห็นก็เช่นเดียว
O คือรูปพักตร์ผ่องแผ้วบนแววตา
ละม่อมหน้าชายชม้อย .. เฝ้าคอยเหลียว-
เลือดบนแก้มซ่านริ้ว, และนิ้วเรียว-
เหมือนรอเหนี่ยวอารมณ์ .. ให้สมยอม
O ช่อขาวเกสรปีบ .. รอบีบกลิ่น
ต้องลมรินโรยผ่าน .. รสหวานหอม-
ก็แฝงฝากลมร่ำให้ด่ำดอม-
รื่นรมย์ที่รายล้อม .. อย่างพร้อมเพรียง
O ยิ่งปีกผีเสื้องาม, ตาวามนัย-
แฝงฝากให้อาวรณ์ออดอ้อนเสียง
เฉกลวดลายปีกบาง .. ลอยร่างเพียง-
เพื่อเข้าเคียงหวานหอม .. แนบน้อมรส
O เมฆขาวเวิ้งฟ้าใส .. ลมไหวแว่ว
วันผ่องแผ้วบังเดือนให้เลือนบท
หญ้าต้องลมโลมสู่ .. ยอดคู้คด
ภู่จ่อจดหวานหอมไม่ยอมลา
O นกโผเกาะกิ่งพฤกษ์ .. เมื่อนึกย้อน
ถึงช่วงตอนใจละห้อยแต่คอยหา
ดื่มด่ำด้วยรูปฝัน .. ถ้อยบรรดา-
ความออดอ้อนวอนว่า .. ท่วงท่าที
O ทอดตามองที่นี่และที่นั่น
รูปรอยฝัน .. แทรกฝ่าเรื้องราศี
กลางลมอุ่นโอบไล้, รอบไมตรี-
ก็ค่อยคลี่โอบรับไว้กับทรวง
O เมื่อลำดวนฟุ้งกลิ่นรวยรินสู่
ก็รับรู้ .. อ้อมแขน .. ผู้แหนหวง-
ของอาวรณ์ซาบซึ้ง .. ใจหนึ่งดวง
ของหอมหวานซ่านล่วง .. อีกดวงใจ
O เนียนเนื้อแก้มเอิบอิ่ม .. เนตรพริ้มหลับ
แขนแทนหมอนรองรับ .. สำหรับให้-
ผู้ซบเศียรนอนหนุน .. รู้อุ่นไอ-
และเสียงใจแกว่งตัว .. สั่นรัวนั้น
O มอบช่วงเชื้ออุ่นอาย .. ให้ก่ายกอด
แขนเหยียดทอดรอใจ .. แกว่งไหวสั่น
กลางสายลมแต้มแต่ง .. ร่วมแบ่งปัน-
คลี่สายใยสองขวัญ .. รัดพันธนา
O บัดนี้มา .. ละห้อยไห้ .. ถึงใครหนอ
จนคอยรอพบเจอ .. พร่ำเพ้อหา
ท่ามกลางน้ำค้างพรม .. วอนลมพา-
ปรารถนาซาบซึ้ง .. ส่งถึงทรวง
O คิดถึงนั้น .. มากมายสุดบ่ายเบี่ยง
อักษรเพียงใช้แทน .. อ้อมแขนหวง-
โอบกล่อมเนื้อเนียนนุ่ม .. ใจพุ่มพวง
บอกความห่วงอาวรณ์ .. ทุกตอนคำ
O สวยปีกผีเสื้อลายบินว่าย-วน
เมื่อใจคนเฝ้าหวนแต่ครวญคร่ำ
ถวิลความออดอ้อน .. ใครย้อนบำ-
เรอ .. หวานล้ำลึกล่วงโลมห้วงใจ
O ปีกนกยังคลี่กาง .. ร่อนกลางฟ้า
เมื่อแววตา, อาวรณ์ .. ผู้อ่อนไหว-
ยังละห้อยแหนหวง .. พร้อมห่วงใย-
แต่เพียงผู้เยาว์วัย .. อยู่ในยาม
O ลมร่ำสายโชยเฉื่อยคล้ายเหนื่อยอ่อน
เมื่อเสียงอ้อนออดชู้ .. สุดรู้ห้าม-
คอยกระซิบเร้ารุก .. คอยคุกคาม
พร้อมแววตาคู่งาม .. วาบวามนัย
O ปีกนกกางโล้ลม, อารมณ์ถวิล-
ก็หลั่งรินรอชู้ .. ร่วมสู่สมัย-
การจับจูงเกี่ยวร้อยทุกรอยใจ
กำหนดให้ .. ร่วมย่างบนทางเดียว
O ภาพนั้น - ไร้หมอกควัน .. ให้ฟันฝ่า
เพียงแววตาเหลือบชะม้อยเฝ้าคอยเหลียว
กลางสายลมผ่านริ้ว .. เหมือนนิ้วเรียว-
คอยเอื้อมเหนี่ยวแขนกอด .. อ้อนออดชู้ !





Create Date : 19 ธันวาคม 2556
Last Update : 29 พฤษภาคม 2563 7:07:32 น. 2 comments
Counter : 1499 Pageviews.

 

หนาวลมห่มผ้าก็หายหนาว แต่ถ้าหนาวใจ
คงต้องหาใครสักคนมาช่วยแล้วเน้อ..ฮิ้ววว

"เหมันตะสมัย" ชื่อเพราะ ๆ ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าเป็น
บทใหม่หรือบทเก่า? ยาวมาก ^^



โดย: หยาดฝน IP: 124.122.92.199 วันที่: 19 ธันวาคม 2556 เวลา:13:06:20 น.  

 
ฝน ..

หนาวเนื้อห่มเนื้อจึงหายหนาว
เพลงของ The impossible เขาร้องเอาไว้

เหมันต-, เหมันต์ [เหมันตะ-] น. ฤดูหนาว ในคำว่า ฤดูเหมันต์, เหมันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

ปีนี้ ลำปางหนาวมาก .. เหมาะกับการหนีม๊อบเมืองกรุงมาเที่ยวยิ่งนัก

สาวเจ้าตั้งใจจะไปเที่ยวไหนกะหวานใจล่ะ





โดย: สดายุ... วันที่: 19 ธันวาคม 2556 เวลา:19:35:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.