Group Blog
 
<<
เมษายน 2557
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
6 เมษายน 2557
 
All Blogs
 
O ลมทะเล .. O







เพลง .. ทรายกับทะเล
นันทิดา


O เอื่อยอ่อยลมทะเล .. คล้ายเห่กล่อม
ผ่านหวานหอมลงชาติ .. ตั้งปรารถนา
จนแผ่นผืนน้ำกระเพื่อม .. ริ้วเหลื่อมมา
ก็รู้ว่าคือปฐม .. แห่ง-ลมวก
O ชั่วแววตาตอบรับ .. อยู่วับไหว
ก็รู้ค่า .. อาลัย .. ที่ในอก-
นั้นรุมเร้าพรรณา .. ความสาธก
ยอจิตวิญญาณยก .. ขึ้นโบกบิน
O ลมอุสุม, เนตรพริ้มกลางคิมหันต์
และสองขวัญมั่นคอย .. รูปรอยถวิล
แดดใส, หาดโค้งคด, ฟ้าจดดิน
แตะตื่นจินตนาการ .. กลางน่านนที
O เมฆขาว, ฟ้าคราม .. แผ่นน้ำระริก
ลำคลื่นพลิกยอดพลิ้วอวดริ้วสี
เรือลำน้อยเอียงโยกคลื่นโบกตี
รื่นเย็นแห่งวารีก็รับรู้
O เริ่มแล้ว .. บทปฐมแห่งลมร่ำ
เมื่ออกคร่ำครวญคอย .. นั้นคอยอยู่
นฤมิต รูปยุพินทร์ .. กลางสินธู
ฝากนัยชู้รำพัน .. กล่อมขวัญน้อย
O รู้เถิดว่า .. รูปเอย, เมื่อเผยลักษณ์-
คือเมื่อกักกุม-ล้อม .. ไม่ยอมปล่อย-
จิตวิญญาณอาลัยผู้ไขว่คอย-
ถูกละห้อยห่วงเห็น .. บีบเค้นไว้
O รอ .. นิมิตรูปเอย-เมื่อเผยเห็น
หวานจักเร้นลอบรุมลงสุมใส่
ปลอบประโลมห้วงฤดี, ผู้มีใจ-
ด้วยเยื่อใยไมตรี .. อย่ามีเลือน
O รอ-แววตาพริ้มพรับ ตอบรับรู้-
เลศนัยชู้แห่งชายลงป่ายเปื้อน-
หัวใจดวงน้อยน้อย-เพื่อคอยเตือน
ให้ทุกการขยับเขยื้อน .. ต้องเหมือนคอย !
O จนแววตาพริ้มพรับ .. ตื่น-รับรู้-
เมื่องามจู่โจมแล้วอย่างแผ่วค่อย
ทะเลตื่น, เมฆฟ่อง, เรือล่องลอย
แดดพร่างพร้อย, ตื่นตอบ .. ก็รอบตัว
O เพื่อแววตาพรับพริ้ม .. ปากยิ้มตอบ
จักเส-ลอบหลบพริ้มก่อนยิ้มยั่ว
จนฟองคลื่นบังฟ้าจนพร่ามัว
เงียบเพียงชั่วคลื่นโถมก็โหมเรือ !
.
.
O ดึกเอยดึกแล้ว ..
ลมยังแผ่วยังพลิ้วผ่านริ้ว .. เผื่อ-
แผ่ .. เย็นรื่นอ่อนละมุนเข้าจุนเจือ-
งามที่เหนือทุกดาว-สองดาวนั้น
O ดึกเอยดึกแล้ว ..
ดูเถิดตาผ่องแผ้ว .. ยังแผ่ว .. สั่น
ลมก็ยังผ่านริ้วโลมผิวพรรณ
เพื่อเพรียกอุ่นโอบขวัญ .. คอยกั้นลม
O ดึกเอยดึกแล้ว ..
หากวามแววพริ้มพรับสุดขับข่ม
รื่นเย็นลมรำเพยเพรียกเชยชม-
ลงห้อมห่มดาวช่วง .. ด้วยดวงใจ !






Create Date : 06 เมษายน 2557
Last Update : 3 มกราคม 2563 18:49:24 น. 0 comments
Counter : 1482 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.