Group Blog
 
<<
กันยายน 2556
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
11 กันยายน 2556
 
All Blogs
 
O รูปแพงเอย .. O








เพลง .. จระเข้หางยาว ทางสักวา
กอไผ่


-1-
O สุมาลย์ช้อยช่อห่ม .. สายลมริ้ว
เมื่อห้วงใจปลิดปลิว .. ลอยลิ่วหา-
รูปลักษณ์แพงผู้ถวิลในจินตา
ละครั้งคราวาบสู่ .. ฤๅรู้เลือน
O ออดอ้อนผ่านแววเนตรแฝงเลศ, หมาย-
นิมิตรูปรำบายลงป่ายเปื้อน-
ตราประทับงดงามให้ตามเตือน
จนสุดเคลื่อนคล้อยหวานให้ผ่านพ้น
O มีหัวใจรอคอยละห้อยเห็น
เฝ้าลอบเร้นถึงกันนับพันหน
หมื่นแสนช่วงความคะนึง .. ของหนึ่งคน
จึง-วกวนรอบอยู่ไม่รู้วาง
O แต่คร่ำครวญผูกพันถึงกันอยู่
จนตื่นตารับรู้ .. แสงตรู่สาง
นั้น-เฉกเช่นรอบพิมล .. ท่ามหม่นพราง
โชนช่วงส่องเส้นทางให้ย่างเดิน
O รูปเอย .. รูปละม่อม-ราวล้อมกัก
โดยรูปพักตร์แววอุทธัจ .. ความขัดเขิน
พาหอมหวานโยนระลอกเข้าหยอกเอิน
ก่อนก้ำเกินล้ำล่วงถึงดวงใจ
O เสนาะเสียงสุโนกมี .. ในที่นั้น
ลดาวัลย์ชื่นฉม, สายลมไหว
พึงโอนบทบาทล่วง .. พร้อมห่วงใย
โอบกล่อมให้ .. รับถวิลด้วยยินยอม
O ในแวดล้อมสุรศัพท์ .. พึงรับรู้
ว่านัยชู้แอบออเข้าหล่อหลอม-
เพิ่มแรงซึ้งซ่านล้ำ .. ให้ด่ำดอม
ก็เพื่อพร้อมรอสู่ .. อย่างรู้วัน
O ในแวดล้อมแรงคะนึง .. ใครหนึ่งผู้-
เพื่อร่วมคู่เคียงข้าง .. ร่วมสร้างฝัน
พึงผูกใจจดจ่อ .. เพื่อรอกัน
ร่วมสัมพันธ์บุญบาปจนตราบวาย
O รับรู้เถิด .. รูปแพงผู้แน่งน้อย
ว่ารูปรอยอ่อนโยนที่โชนฉาย-
ย่อมเกิดขึ้นโผนผก .. ในอกชาย
เมื่ออุ่นอายหอมหวาน .. เจ้าผ่านมา
O เมื่อประณีตรสสุคนธ์ .. ผ่านปรน .. รู้
ก็เกินกู้กลับให้ .. แรงใฝ่หา-
ลดทอนรสรติฤทธิ์ .. อันติดคา
จนสุดฝ่าหักห้ามเอาตามใจ
O จึงประณีตรสสุมาลย์ .. อันหวานหอม
ก็พรั่งพร้อมกำลัง .. โหม, หลั่งไหล
รอกุมกัก .. เสพรู้ .. หอมผู้ใด
เพื่อสืบสาวกลับไปถึงใครนั้น
O สุมาลย์ช้อยช่อห่ม .. ล้อลมลูบ
ก็เมื่อรูปพักตร์ใคร .. หนอ-ไหวสั่น
แพงทองเอย .. คมคำ .. พี่รำพัน
หมายผูกขวัญเจ้าไว้ .. อยู่ในมือ

-2-
O ลมหนาวผ่านระลอกเพื่อบอกว่า-
ถึงเวลาต้องพลิ้วเสียงหวิวหวือ
เพื่อล่มร้อนรุมขวัญ .. แล้วกรรพือ-
เลศนัยสื่อ, ฝากหนาวอีกคราวครั้ง
O ล่องไหลแล่นระลอกโลมดอกแก้ว
วันผ่องแผ้วทอทาบจนปลาบปลั่ง
ภาพเนียนแก้มยามเขิน .. ย่อมเกินยั้ง-
แทรกขึ้นสั่ง-หวานล้ำ .. ให้รำเพย
O ดวงดอกแก้ว, กิ่ง, ใบ, พลิ้วไหวสั่น-
เมื่อไหวหวั่นเกินกว่า .. จักกล้าเอ่ย
จำต้องเก็บเหนี่ยวหน่วง .. ให้ล่วงเลย
ลำดวนเอ๋ยช่างยากเพียงฝากคำ
O ต้องเก็บไว้, กักกุม-จนรุมเร้า-
ใจอ่อนเยาว์, ครันครบ-การอบร่ำ-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ดั่งฝนพรำ-
ละอองเย็นชื่นฉ่ำ .. ซ้ำซ้ำเม็ด
O ก็นั่นแหละ- งดงามที่ตามหา,
ขวากรอฝ่า .. คอยรับอยู่สรรพเสร็จ
ทั้งทุกข์-สุข, ถ้วนสิ่ง .. ทั้งจริง, เท็จ
หอมหวานชื่น, บอระเพ็ด .. รอเด็ดเคี้ยว
O จึง-ความรักผูกพันแห่งวันวาน
ก็เผยผ่านรูปเยาว์ .. ทอนเปล่าเปลี่ยว
จึง-ช่วงต่อรอบฤดู .. ลมกรูเกรียว-
บางส่วนเสี้ยวหัวใจ .. ก็ไหวรับ
O กี่ลมหนาว, ระลอกหนาว .. ในคราวนั้น
ก็ถูกกันจากอก-ต้องวกกลับ
หลังกระแสอุ่นล้ำลงสำทับ
อ่อนหวานก็โจมจับ .. แนบกับใจ
O คาบหนาวจึงมีอุ่นคอยหนุนเนื่อง
ช่วยปลดเปลื้องพิสวง .. ผู้สงสัย
อกเอยเมื่ออ่อนหวานแทรกผ่านไป
ก็อ่อนไหวทุกคราว .. ที่หนาวย้อน
O หมายบอกหนาว .. ฝากหนาวในคราวนี้
ช่วยวาดวี-อีกครั้งอย่ารั้ง-ผ่อน
ให้คนรู้-อุ่นล้ำแห่งคำวอน-
แล้วแทรกซอนฝังทั่วทั้งหัวใจ
O ปล่อยให้หนาวแล่นริ้วจนพลิ้วผ่าน
อ่อนโยนทั้งอ่อนหวานจึงผ่านได้
ผ่านแล้วจักแนบชิดห้วงจิตใคร
โอนอ่อนไหว .. อ่อนหวาน เข้าต้านรับ
O รอเถิด-รอรับรู้ฤดูลม ..
ว่าใช่-รอบอภิรมย์ .. สุดข่ม-ขับ,
ฤๅ-ละห้อยคอยเห็นอยู่เร้นลับ
ด้วยสุดใจจะรำงับหรือดับล้าง
O ฝากดวงใจ- รับรู้ .. ฤดูหนาว
เถิด .. อีกคราว-ดวงใจ .. ที่ไกลห่าง
ว่าลมหนาวโหยหวน .. เสียงครวญคราง-
นั้นอาจอ้าง-ว่าครวญ .. จากส่วนใจ
O ล่องไหลแล่นระลอกโลมดอกแก้ว
มาจักแผ้วผ่านขวัญ .. จนสั่นไหว
จักกัดกร่อนรอนร้าวทุกคราวไป
เพื่อแทรกอุ่นละมุนละไมแนบใจคน
O รอเถิดใจ .. รอรับอยู่กับหนาว
รอคาบคราวยินดัง .. ทุกครั้งหน
ลมจะล่องไหล-วก .. สู่อก .. จน-
เพรียกอึงอลครวญคร่ำ .. ต่อคำนึง
O ลมหนาวพลิ้วผ่านระลอกเพื่อบอกว่า-
คือเวลาห้วงใจต้องใฝ่ถึง-
รูปถวิล, เสน่หา .. ที่ตราตรึง
พร้อมหวานซึ้ง, แรงชู้ .. หอบสู่มือ !





Create Date : 11 กันยายน 2556
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 11:07:52 น. 6 comments
Counter : 1008 Pageviews.

 

ดายุ..

"O มีหัวใจรอคอยละห้อยเห็น
เฝ้าลอบเร้นถึงกันนับพันหน
หมื่นแสนช่วงความคะนึง .. ของหนึ่งคน
จึง-วกวนรอบอยู่ไม่รู้วาง"

"เฝ้าลอบเร้นถึงกันนับพันหน"นี่ใช้อีโม่ทางสไกป ใช่ไหมล่ะ

"O รูปเอย .. รูปละม่อม-ราวล้อมกัก
โดยรูปพักตร์แววอุทธัจ .. ความขัดเขิน
พาหอมหวานโยนระลอกเข้าหยอกเอิน
ก่อนก้ำเกินล้ำล่วงถึงดวงใจ"

"โดยรูปพักตร์แววอุทธัจ .. ความขัดเขิน"
นี่เกิดจากใครทำตาเจ้าชู้ใส่ ทางสไกปแน่เชียวล่ะ

"O ในแวดล้อมแรงคะนึง .. ใครหนึ่งผู้-
เพื่อร่วมคู่เคียงข้าง .. ร่วมสร้างฝัน
พึงผูกใจจดจ่อ .. เพื่อรอกัน
ร่วมสัมพันธ์บุญบาปจนตราบวาย"
เอ...นี่ สารภาพรักผ่านเวปไซด์..นี่นะ

ความรักในศตวรรษที่21 ..online love 555

ดายุ..เขียนอีเมลนัด
"รูปถวิล, เสน่หา .. ที่ตราตรึง"
เลยค่ะ ว่าจะมี" แรงชู้ .. หอบสู่มือ !"ในหนาวนี้

"รูปถวิล"มิกล้ามารับมือดายุหน้าเวป อย่างมินตราแน่เลยล่ะ
กล้ากล้าหน่อยท่านมหา..





โดย: บุษบามินตรา IP: 80.129.223.136 วันที่: 12 กันยายน 2556 เวลา:2:09:12 น.  

 
มินตรา ..

ถามซอกแซกนะนี่ ..
จะทางไหนก็เหอะน่า เอาเป็นว่าคุยกันได้ละกัน - 55

สาวไทยที่ผ่านการอบรมมาจากครอบครัวที่ดีงาม
ควรต้องมีทีท่า ขัดเขิน อยู่บ้าง

เพราะหาก ก๋ากั่น มากเกินไป .. กลอนนารีปราโมชย่อมมิอาจเขียนออกมาได้แน่นอนแล้ว

เวลาอ่านนารีปราโมช มินตราคงนึกถึง "แม่หญิงแบบในภาพที่เลื่อนขึ้นด้านบน" มากกว่า "สาวน้อยเรียวขาอิ่มเต็มในกางเกงยีนส์ขาสั้นแค่คืบเดียว" กระมัง ?

ดังนั้น ..
การได้ยินคำพูดว่า
"นิสัยไม่ดี" ..
"น้อยๆหน่อย" ..

ย่อมให้ความรู้สึกว่าโลกนี้ยังน่ารื่นรมย์อยู่มากมาย จริงไหม ?

หนาวนี้ .. จะให้อีเมล์นัดเลยหรือ
ช้าไป -
ที่เยอรมันยังใช้อีเมล์นัดสาวกันหรืออย่างไร ?


555





โดย: คนนิสัยไม่ดี IP: 118.172.100.28 วันที่: 12 กันยายน 2556 เวลา:12:08:02 น.  

 

ไปไม่ถูกเลย..

มาย..ช่วยมาตอบ คนนิสัยไม่ดี หน่อยซิคะ


โดย: บุษบามินตรา IP: 80.129.249.96 วันที่: 12 กันยายน 2556 เวลา:21:42:12 น.  

 
O เกิดแต่เมื่อช่วงตอนความอ่อนหวาน-
ค่อยเผยผ่านอิริยาให้ตาเห็น
ละม่อมพักตร์รูปเยาว์ลำเพาเพ็ญ-
ก็วาบเต้นตอบตื่น .. ความรื่นรมย์
O ลมแรกสางโชยเอื่อยคล้ายเหนื่อยอ่อน
บนช่วงตอนแสงระยับเริ่มทับถม
บนท้องฟ้าฝูงวิหคบินผกลม
เมื่อปรารมภ์แห่งชาย .. รำบายล้อม !
O มีรูปและมีใจหวั่นไหวอยู่
อารมณ์ชู้รองรับ .. การขับกล่อม
พร้อมหัวใจแสนถวิลที่ยินยอม-
ลงนอบน้อมคันธรส .. เป็นบทเดียว




โดย: สดายุ... วันที่: 12 กันยายน 2556 เวลา:22:29:21 น.  

 

ดายุ..

"ขอยื้ม"หน่อย ..
เกิดอารมณ์จะต่อกร แต่มิบังอาจ...

"O หมายบอกหนาว .. ฝากหนาวในคราวนี้
ช่วยวาดวี-อีกครั้งอย่ารั้ง-ผ่อน
ให้คนรู้-อุ่นล้ำแห่งคำวอน-
แล้วแทรกซอนฝังทั่วทั้งหัวใจ"

แล้วแทรกซอนฝังทั่วทั้งตัวตน... ก็ ได้ใช่ไหมคะ
ผิดฉันทลักษณ์ไหมเอ่ย..


โดย: บุษบามินตรา IP: 80.129.249.96 วันที่: 13 กันยายน 2556 เวลา:0:55:03 น.  

 
มินตรา ..

ใช้ได้ แต่ไม่ดี
เพราะเป็นเรื่องของความรู้สึกใช้"หัวใจ" มีปฏิสัมพันธ์จะดีกว่า"ตัวตน" หรือ "อัตตา"

นั่นเป็นบทเริ่มบทใหม่นะขอรับ


โดย: สดายุ IP: 171.4.250.27 วันที่: 13 กันยายน 2556 เวลา:5:53:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 149 คน [?]










O ภุมรินและพินทุรส .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O ลมรื่นแตะตื่นมธุระเก-
สระเรณุกาไพร
พาหอม ลุ ล้อม, ยุคะสมัย-
ก็พิไลพิลาสรอ
O งดงาม ณ ยามรุจะกระหนาบ-
นภะภาพก็พร่างพอ-
กำจายสยายบทะลออ
กระแหนะช่อสุมาลย์สี
O ฝั่งฟ้าประภา, และ ธรณิน
ภุมรินะเริ่มลี-
ลาศ-หาผการสะเพราะมี
ดุษฎีกะหอมหวาน
O โลกกว้างระหว่างวตะอรุณ
ดุจะหมุนประกอบการณ์
โผนผกวิหค ณ คคนานต์
ก็ผสานผสมเสียง
O เริ่มกาลประสารรหัสะเลศ
ทุระเภทะพร้อมเพียง-
กล่อมเมาหะเขลา, มุสะประเดียง-
ก็ระเรียงประโลมร้อย
O เผยภาพละภาพ ณ บุพะภพ-
ระบุครบ .. ระบัดคอย
ราวเรื่องก็เปลื้องบทะทะยอย
สุขะ-สร้อย .. ผสานเสริม
O เยี่ยงหวานสุมาลยะประนัง
รสะตั้งจะเตรียบเติม-
คลื่นหอมตะล่อมบทะกระเหิม
ระอุเพิ่ม .. ณ กลีบกรอง
O ทิพเทพวิเลปนะกระวน
สติคน ก็ ถูกครอง
เพียงรสประพจนะสนอง
ผัสะต้อง ก็ เจียนตาย
O ผึ้งภู่เสาะสู่มธุระรส
ระบุกฏ บ อาจกลาย
แสงสูรยะพูนพละสยาย
ก็จะผ้ายและแผดเผา
O อำนาจและอาชญะประภาพ
ขณะทาบ ฤ บรรเทา
ถ้วนกฏและพจนะเฉลา
ก็คละเคล้าระคนความ
O หยาดพินทุรินมธุ-ละออง
ผัสะต้องก็ตื่นตาม
หยาดคำเพราะคัมภิระ-ละลาม
อุระหวาม ฤ ข้ามไหว
O ภาพพจน์จรดกะนัยนา
คุณะค่า ฤ ควรใคร-
เทียมทัศน์และวัตระอดิศัย-
ะประไพประพิณพร้อม
O เทียบ-ภาพก็ภาพมธุกุสุม
กระแหนะนุ่มระรุมดอม
เปรียบ-บทสุพจนะประนอม
ก็ลุล้อมระรายเรียง
O สามารถเพราะอาชญะผสาน-
อุปการ .. ก็เกริกเกรียง
แซ่ศัพทะรับดุจะจะเอียง-
ธรณินะล่มสูญ
O สามารถเหมาะอาชวะสมรรถ
ก็ขจัด บ เพิ่มพูน
พ้องความกะทราม, ก็บริบูรณ์-
ภวะกูณฑะสุมเมือง
O พร้อมพินทุสิ้นภวะจะหยด
จิตะคดก็แค้นเคือง
โดยพิษะริษยะเมลือง
ทะนุเนื่องและน้อมนำ
O ริ้ววาตะพารสะประทิ่น
ภุมรินก็เริงรำ
ปีกลู่เสาะสู่มธุระสัม-
ผัสะย้ำกะหยาดหวาน
O ริ้ววาทะพามุสะประนอม
ผัสะย้อม กะ วิญญาณ
เจตจินตะสิ้น, สติพิชาน-
ดุจะลาญ บ เหลือรอย
O หวาน, วาตะ, อาชญะประนัง
ฤดิคลั่ง ก็ หมอบคอย
เสพลิ้มกระหยิ่ม บ ละ บ ถอย
สติด้อย สิ ดึงดัน
O เลศวาทะ, อาชวะรหัส
อวิภัชะรำพัน
เกณฑ์กรอบระบอบมุหะมหัน-
ตะกระนั้นก็เนื่องหนุน
O สูงค่าสุภาษิตะประกอบ-
คละระบอบ .. ระเบียบบุญ
สูงส่งเพราะมงคละเหมาะสุน-
ทริยะดุลยะภาพพร้อม
O ภาพงามละลามยุคะสมัย
มธุ-ไพรก็สุดออม-
แอบกลิ่นประทิ่น, กฏะพะยอม-
ก็ ลุ ล้อมประนอมกรรม
O แฉกลิ้น มุ ภินทนะสมา-
คมะชาติด้วยชำ-
นาญ..บท .. และพจนะกลัม-
พ-ระพร่ำ ก็ เป็นผล
O สามารถเหมาะชาติจะอภิวัฒน์
ก็ขจัดซะอับจน
จารีตและคีตะอนุสน-
ธิ ก็ขนประโคมคอย
O หอมหวานสุมาลยะก็ภิน-
ทนะสิ้นและสุดรอย
หยาดพินทุสิ้น, มธุระพลอย-
รสะถ่อย .. ผิ เอาทาร !










free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.