Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2558
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
4 กรกฏาคม 2558
 
All Blogs
 
O ฝากจันทร์ .. O








Summer of 42 - Michel Legrand


-1-
O แว่วเสียงเพ้อรำพัน ไหมจันทร์เจ้า
เสียงผ่านแล้วผ่านเล่า .. แสนเศร้าไฉน
จันทร์ช่วยทอแสงย้ำความอำไพ
เร้าอาลัยนัยคำ .. รับคร่ำครวญ
O กอปรกรองถ้อยร้อยคำ .. เฝ้านำสื่อ
รอยุดยื้อ-อกใจ .. พาไห้หวน
คืนอ่อนหวานหยอกเอิน .. พร่ำเชิญชวน-
ให้อารมณ์ทุกส่วน .. คร่ำครวญคอย
O จันทร์เอย .. จันทร์เจ้า-แต่เข้าสาง
จำจืดจางบริบท .. จนถดถอย
ฝั่งฟ้านี้พันแสงจะแจ้ง .. รอย
เจ้าจงคล้อยเคลื่อนยังอีกฝั่งฟ้า
O เพื่อทอดแสงอ่อนละมุนลงอุ่นนวล
เพรียกคร่ำครวญเฝ้าคอยละห้อยหา-
บีบหัวใจไหวสั่น .. เข้าบัญชา
กล่อมนิทรารูปคะนึง .. ซาบซึ้งทรวง
O รอบละมุน .. อุ่นล้ำแห่งค่ำหนาว
จักเลื่อนแล่นฝ่าหาว .. ล่มหนาวล่วง
พร-ทิพแถนพรมพรำ .. เช่นคำบวง-
กล่อมขวัญดวงสุดาพี่ .. ในที่นอน
O ความอ่อนไหวอ่อนหวาน .. พึงผ่านสู่
ตอบรับรู้พร่ำพลอด .. ความออดอ้อน
เพื่อรายล้อมใจเจ้า .. ด้วยเว้าวอน
จนสุดถอนถอดใจ .. จากใครนี้
O กุสุมารสประทิ่น .. โอนกลิ่นหอม
เพื่อภู่ดอมด่ำกลิ่น .. แล้วบินปรี่-
อบร่ำหอม, ปรารถนาหวานมาลี
ทรวงหนึ่งที่ .. ตฤปหวานย่อมปานกัน
O รวยรินรสหวานหอมให้น้อมรับ
สืบความหมายทอดทับ .. ผู้หลับ-ฝัน
หนาวไหนแทรก .. หวานหอมจึงล้อมทัน
ด้วยอุ่นอ้อมแขนขวัญ .. อย่าหวั่นเลย
O ขวัญเจ้าเอย .. จงสนิท .. ในนิทรา
เสน่หาอาลัย .. ที่ใคร่เผย-
พึงส่งผ่านดวงจิต .. ให้ชิดเชย-
เหมือนที่เคยส่งผ่านมานานวัน
O ใจดวงนี้ย่อมละห้อย .. เฝ้าคอยรับ-
นัยตอบกลับทั้งปวงจากทรวงขวัญ
ความหมายห้วงจิตแพง .. จงแบ่งปัน-
ฝ่าแสงจันทร์ในดิถี .. ให้พี่ชม
O แม้นว่าใคร .. ทิวาวารเผยผ่าน-ต้อง
ยังยากพร้องความสู่ให้รู้สม
ถึงราตรี .. ปรารถนาในอารมณ์-
จักห้อมห่มรูปเอย .. ให้เผยความ
O และแม้นว่า .. ทิวาวาร .. อันหวานหอม-
คงขับกล่อมจินตภาพ .. คอยวาบหวาม
ถึงค่ำคืน .. อาลัยเมื่อไหลลาม-
ในช่วงยามดึก-นั้น .. กีดกั้นฤๅ ?
O ฟังเถิดหนา .. รูปละม่อมในอ้อมกอด
จักอ้อนออดความสู่ .. ให้รู้, หรือ-
จักให้แก้มถูกตระกอง .. ด้วยสองมือ
จากนั้นคือ .. จบทราบรสซาบทรวง
O จันทร์เอย .. ที่ใฝ่เฝ้าก็เท่านี้
หวังร้อยร่วมด้วยฤดี .. ราศีสรวง
ร่วมเถิดจันทร์ .. ผ่านคำที่บำบวง-
อวยฤทธิ์หน่วงใจนั้น แนบฉันทา
O จันทร์เอย .. รอบอาลัย-ที่ได้เห็น
ด้วยสุดเร้นแฝงซ่อน-ความวอนว่า
สายใยเอย .. ม้วน-วน .. ด้วยมนตรา-
จักฝืนฝ่า ผ่านพ้น .. เหมือน-จนใจ

-2-
O ค่ำนี้ลมเหน็บหนาว .. ยังหนาวอยู่
ผ่านพุ่มพฤกษ์เอนลู่ .. เสียงวู่ไหว
ราวว่าหนาวแผ่ปก .. ห้วงอกใคร
แทรกอาลัยจุนเจือจนเหลือกัน
O ใช่ไหมว่า .. อีกช่วงความห่วงหา
ยังแจ่มจ้าดำรงอย่างคงมั่น
ใช่ไหมว่า .. สองวิถีแห่งชีวัน
สุดกีดกั้นขัดขวาง .. ด้วยทางไกล
O อีกช่วงยามห่วงหา .. กลางฟ้าหม่น
ที่ห้วงจิตดิ้นรน .. เฝ้าวนไหว
หวังห้อมห่มอุ่นเอื้อ .. แห่งเยื่อใย
คืนความอุ่นอบไว้ .. ห่มใจคน
O ทุกช่วงยามตราตรึง .. คำนึงอยู่
ล้วนรอบชู้ชี้สั่ง .. ทุกครั้งหน
หมายสื่อความถ้อยนัยโอบไล้ปรน-
เปรอ-จิตอลเวงไหว .. ด้วยนัยชู้
O อ้อยอิ่งกลางหวานหอมที่ล้อมกั้น-
สานเยื่อใยผูกพันธ์ .. ถึงกันอยู่
ดาษดาวพร่างแสงพร้อย .. เดือนลอย ดู-
เหมือนรับรู้แรงคะนึง .. ส่งถึงกัน
O มีความหมายสุมซ้อน .. ออดอ้อนอยู่
ให้นัยชู้รายล้อม .. โอบกล่อมขวัญ-
ว่า-ถ้วนปวงความคำ .. ยก-รำพัน
แว่วอยู่นั้นฤๅถึง .. แม้-ครึ่งใจ
O ที่ห่างหายห่างเห็น .. หลีกเร้นหน้า
ฤๅสิ้นแล้วคุณค่า .. เคยอาศัย
จึงห่างเหินเมินข้ามต่อความนัย
ที่ร่ำไรพร่ำพร้องทำนองเดิม
O ดูเถิดบุหลันช่วง .. กลางสรวงฟ้า
พร้อมพรรณนาความพลอด .. คอยสอดเสริม
กลางห้วงกาฬคืนแรม .. ขอแต้มเติม-
อาวรณ์เพิ่มพูนถวิล .. ในถิ่นทรวง
O เยี่ยงไรคือ .. ปรารถนาและอาลัย
แม้แทรกนัยสอดซุกไปทุกช่วง
ฤๅเทียบกึ่งจินตภาพ .. ที่ทาบทวง-
รูปนามล่วงจำหลัก ขวางมรรคา
O เพียงจะเผาผลาญอก .. ให้ตกอยู่-
ด้วยแรงชู้ .. รอบสวาดิที่ปรารถนา
กุมกักจิตวิญญาณ .. ในมารยา
จนเกินฝ่าฝืนพ้น .. ด้วยตนเอง
O จันทร์เอย .. จันทร์เจ้า
งามไหนเล่า .. ที่ประดุจจะรุดเร่ง
เข้าล่มจันทร์แสงปลั่ง .. กลางวังเวง
ครองทุกเพ่งพิศยล กลางหม่นมัว
O ค่ำนี้ลมเหน็บหนาว .. ยังหนาวอยู่
พร้อม-แรงชู้, รูปนาม .. คอยตามยั่ว
แรงลมหนาวห่มขวัญ .. อกสั่นรัว
กับเพียงชั่ว .. นามรูป .. ยิ้ม-วูบนั้น !






Create Date : 04 กรกฎาคม 2558
Last Update : 25 กุมภาพันธ์ 2563 22:33:11 น. 0 comments
Counter : 1784 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.