Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2558
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
4 กรกฏาคม 2558
 
All Blogs
 

O ฝากจันทร์ .. O









ลาวคำหอม .. กอไผ่
สี่แผ่นดิน


-1-
O แว่วเสียงเพ้อรำพัน ไหมจันทร์เจ้า
เสียงผ่านแล้วผ่านเล่า .. แสนเศร้าไฉน
จันทร์ช่วยทอแสงย้ำความอำไพ
เร้าอาลัยนัยคำ .. รับคร่ำครวญ
O กอปรกรองถ้อยร้อยคำ .. เฝ้านำสื่อ
รอยุดยื้อ-อกใจ .. พาไห้หวน
คืนอ่อนหวานหยอกเอิน .. พร่ำเชิญชวน-
ให้อารมณ์ทุกส่วน .. คร่ำครวญคอย
O จันทร์เอย .. จันทร์เจ้า-แต่เข้าสาง
จำจืดจางบริบท .. จนถดถอย
ฝั่งฟ้านี้พันแสงจะแจ้ง .. รอย
เจ้าจงคล้อยเคลื่อนยังอีกฝั่งฟ้า
O เพื่อทอดแสงอ่อนละมุนลงอุ่นนวล
เพรียกคร่ำครวญเฝ้าคอยละห้อยหา-
บีบหัวใจไหวสั่น .. เข้าบัญชา
กล่อมนิทรารูปคะนึง .. ซาบซึ้งทรวง
O รอบละมุน .. อุ่นล้ำแห่งค่ำหนาว
จักเลื่อนแล่นฝ่าหาว .. ล่มหนาวล่วง
พร-ทิพแถนพรมพรำ .. เช่นคำบวง-
กล่อมขวัญดวงสุดาพี่ .. ในที่นอน
O ความอ่อนไหวอ่อนหวาน .. พึงผ่านสู่
ตอบรับรู้พร่ำพลอด .. ความออดอ้อน
เพื่อรายล้อมใจเจ้า .. ด้วยเว้าวอน
จนสุดถอนถอดใจ .. จากใครนี้
O กุสุมารสประทิ่น .. โอนกลิ่นหอม
เพื่อภู่ดอมด่ำกลิ่น .. แล้วบินปรี่-
อบร่ำหอม, ปรารถนาหวานมาลี
ทรวงหนึ่งที่ .. ตฤปหวานย่อมปานกัน
O รวยรินรสหวานหอมให้น้อมรับ
สืบความหมายทอดทับ .. ผู้หลับ-ฝัน
หนาวไหนแทรก .. หวานหอมจึงล้อมทัน
ด้วยอุ่นอ้อมแขนขวัญ .. อย่าหวั่นเลย
O ขวัญเจ้าเอย .. จงสนิท .. ในนิทรา
เสน่หาอาลัย .. ที่ใคร่เผย-
พึงส่งผ่านดวงจิต .. ให้ชิดเชย-
เหมือนที่เคยส่งผ่านมานานวัน
O ใจดวงนี้ย่อมละห้อย .. เฝ้าคอยรับ-
นัยตอบกลับทั้งปวงจากทรวงขวัญ
ความหมายห้วงจิตแพง .. จงแบ่งปัน-
ฝ่าแสงจันทร์ในดิถี .. ให้พี่ชม
O แม้นว่าใคร .. ทิวาวารเผยผ่าน-ต้อง
ยังยากพร้องความสู่ให้รู้สม
ถึงราตรี .. ปรารถนาในอารมณ์-
จักห้อมห่มรูปเอย .. ให้เผยความ
O และแม้นว่า .. ทิวาวาร .. อันหวานหอม-
คงขับกล่อมจินตภาพ .. คอยวาบหวาม
ถึงค่ำคืน .. อาลัยเมื่อไหลลาม-
ในช่วงยามดึก-นั้น .. กีดกั้นฤๅ ?
O ฟังเถิดหนา .. รูปละม่อมในอ้อมกอด
จักอ้อนออดความสู่ .. ให้รู้, หรือ-
จักให้แก้มถูกตระกอง .. ด้วยสองมือ
จากนั้นคือ .. จบทราบรสซาบทรวง
O จันทร์เอย .. ที่ใฝ่เฝ้าก็เท่านี้
หวังร้อยร่วมด้วยฤดี .. ราศีสรวง
ร่วมเถิดจันทร์ .. ผ่านคำที่บำบวง-
อวยฤทธิ์หน่วงใจนั้น แนบฉันทา
O จันทร์เอย .. รอบอาลัย-ที่ได้เห็น
ด้วยสุดเร้นแฝงซ่อน-ความวอนว่า
สายใยเอย .. ม้วน-วน .. ด้วยมนตรา-
จักฝืนฝ่า ผ่านพ้น .. เหมือน-จนใจ

-2-
O ค่ำนี้ลมเหน็บหนาว .. ยังหนาวอยู่
ผ่านพุ่มพฤกษ์เอนลู่ .. เสียงวู่ไหว
ราวว่าหนาวแผ่ปก .. ห้วงอกใคร
แทรกอาลัยจุนเจือจนเหลือกัน
O ใช่ไหมว่า .. อีกช่วงความห่วงหา
ยังแจ่มจ้าดำรงอย่างคงมั่น
ใช่ไหมว่า .. สองวิถีแห่งชีวัน
สุดกีดกั้นขัดขวาง .. ด้วยทางไกล
O อีกช่วงยามห่วงหา .. กลางฟ้าหม่น
ที่ห้วงจิตดิ้นรน .. เฝ้าวนไหว
หวังห้อมห่มอุ่นเอื้อ .. แห่งเยื่อใย
คืนความอุ่นอบไว้ .. ห่มใจคน
O ทุกช่วงยามตราตรึง .. คำนึงอยู่
ล้วนรอบชู้ชี้สั่ง .. ทุกครั้งหน
หมายสื่อความถ้อยนัยโอบไล้ปรน-
เปรอ-จิตอลเวงไหว .. ด้วยนัยชู้
O อ้อยอิ่งกลางหวานหอมที่ล้อมกั้น-
สานเยื่อใยผูกพันธ์ .. ถึงกันอยู่
ดาษดาวพร่างแสงพร้อย .. เดือนลอย ดู-
เหมือนรับรู้แรงคะนึง .. ส่งถึงกัน
O มีความหมายสุมซ้อน .. ออดอ้อนอยู่
ให้นัยชู้รายล้อม .. โอบกล่อมขวัญ-
ว่า-ถ้วนปวงความคำ .. ยก-รำพัน
แว่วอยู่นั้นฤๅถึง .. แม้-ครึ่งใจ
O ที่ห่างหายห่างเห็น .. หลีกเร้นหน้า
ฤๅสิ้นแล้วคุณค่า .. เคยอาศัย
จึงห่างเหินเมินข้ามต่อความนัย
ที่ร่ำไรพร่ำพร้องทำนองเดิม
O ดูเถิดบุหลันช่วง .. กลางสรวงฟ้า
พร้อมพรรณนาความพลอด .. คอยสอดเสริม
กลางห้วงกาฬคืนแรม .. ขอแต้มเติม-
อาวรณ์เพิ่มพูนถวิล .. ในถิ่นทรวง
O เยี่ยงไรคือ .. ปรารถนาและอาลัย
แม้แทรกนัยสอดซุกไปทุกช่วง
ฤๅเทียบกึ่งจินตภาพ .. ที่ทาบทวง-
รูปนามล่วงจำหลัก ขวางมรรคา
O เพียงจะเผาผลาญอก .. ให้ตกอยู่-
ด้วยแรงชู้ .. รอบสวาดิที่ปรารถนา
กุมกักจิตวิญญาณ .. ในมารยา
จนเกินฝ่าฝืนพ้น .. ด้วยตนเอง
O จันทร์เอย .. จันทร์เจ้า
งามไหนเล่า .. ที่ประดุจจะรุดเร่ง
เข้าล่มจันทร์แสงปลั่ง .. กลางวังเวง
ครองทุกเพ่งพิศยล กลางหม่นมัว
O ค่ำนี้ลมเหน็บหนาว .. ยังหนาวอยู่
พร้อม-แรงชู้, รูปนาม .. คอยตามยั่ว
แรงลมหนาวห่มขวัญ .. อกสั่นรัว
กับเพียงชั่ว .. นามรูป .. ยิ้ม-วูบนั้น !





 

Create Date : 04 กรกฎาคม 2558
0 comments
Last Update : 24 มีนาคม 2562 10:00:57 น.
Counter : 1605 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.