Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2558
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
10 กุมภาพันธ์ 2558
 
All Blogs
 
O บวงทิพที่ลิบโพ้น .. O








Garden of dreams and Poeme
GIOVANNI MARRADI



O แต่เผยผ่านความถ้อย..มาคอยท่า
จนรูปหน้าเผยให้..พลอยใฝ่ฝัน
ก็รู้ว่าแต่นี้..ยากมีวัน-
จะกีดกันรูปถวิล..จากถิ่นใจ
O ลมทะเลเห่โหมอยู่โครมครืน
ก่อเสียงคลื่นโอดครวญกำสรวลไห้
เหมือนเสียดายชอกช้ำ..ความร่ำไร
มาร้างไร้สิ้นรอบ..ให้ปลอบประโลม
O หลังเผยรูปเผยลักษณ์..จำหลักลึก
จากค่ำดึกเคยฟัง..คลื่นถั่งโถม
เป็นพิศแสงกลางสรวงของดวงโคม
ด้วยแรงโสมนัสพร่างวาบหว่างใจ
O แต่เผยรูปอิริยามารยาท
ยิ่งโอภาสอันระยับขึ้นขับไข
กับงดงามโชนฉายจากภายใน
ย่อมรุมเร้าหวั่นไหวที่ใจคน
O คลื่นทะเลเห่โหม..ลูบ-โลม..ฝั่ง
และบ่อยครั้ง..กว่าคลื่นเป็นหมื่นหน
คืออ่อนหวาน..ความนัยคอยไหว-วน
ลูบดวงมน..โลมฤดีทุกวี่วัน
O รอคอยละห้อยเห็น..ฤๅเว้นว่าง
แต่ตรู่สางยันค่ำ..เฝ้าย้ำฝัน
เมื่อมีใจสองใจ..หวั่นไหวกัน
ย่อมผูกสองใจนั้น..ในพันธนา
O ใช่ไหม.. ควรร่วมคิด..รับผิดชอบ
วางใจมอบกลับสู่..ให้รู้ว่า-
ลำดับความอ่อนหวานที่ผ่านมา
ทรงคุณค่าและขจ่างอยู่กลางใจ
O ใช่ไหม..ควรร่วมคิด..รับผิดชอบ
วางใจตอบรับคำ..เพื่อย้ำให้-
ว่าที่เผยทีท่า..มากกว่าใคร
ด้วยอ่อนหวาน..อ่อนไหว..กว่าใครแล้ว
O รูปพักตร์เอย..อย่าส่าย..หยุดบ่ายเบี่ยง
ยินไหมเสียง..ใจสั่ง..แม้นดั่งแผ่ว
มองเนตรผ่องนัยอยู่..จักรู้แกว
เห็นไหมแววตอบรับ..วาววับนั้น..?
O อย่าเหนี่ยวรั้งรีรอ..การก่อเกิด
มอบมาเถิด..อกใจที่ไหวสั่น
ให้อกอุ่นโอบอ้อม..ได้ล้อม-กัน
พร้อมแบ่งปันหอมหวาน..วาบผ่านใจ
O สายเกินใจจะสั่ง..เหนี่ยวรั้งอยู่
สายเกินกู้กลับคืน..เกินฝืนได้
เมื่อคำนึงละห้อยหาด้วยอาลัย
นั่นย่อมใช่...ซาบซึ้งที่ตรึงทรวง
O โอม..ทวยเทพทิพแถนทั้งแดนฟ้า
โปรดจากมาให้สิ้น..ทั้งถิ่นสรวง
เพื่อรอยินถ้อยคำ...ลูกบำบวง
พาทาบทวงดวงมน..ใครคนนั้น
O โอม..ทวยเทพทิพแถนทั้งแดนฟ้า
หากแม้นว่าบางใจ..เริ่มไหวหวั่น
โปรดมอบผ่านดวงฤดี และชีวัน-
โอนสิทธิ์ครอบครองกัน..นิรันดร์เทอญ





Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2558
Last Update : 14 มิถุนายน 2563 23:04:46 น. 0 comments
Counter : 1853 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.