Group Blog
 
<<
กันยายน 2557
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
24 กันยายน 2557
 
All Blogs
 
O วานนั้น .. จนวันนี้ .. O







เพลง .. ลาวคำหอม (สี่แผ่นดิน)
กอไผ่


O ฝากอาลัยใจคน ..ฝ่าฝนหลั่ง-
ผ่านแสงปลั่งปลาบช่วงกลางห้วงหาว
หวัง-เนตรเรียวพรายพรับแสงวับวาว-
แทรกคลื่นหนาวย้อนกลับ .. มารับรอง
O สืบส่งความมุ่งหมายรำบายบอก
ผ่านระลอกเม็ดฝนที่หล่นฟ่อง
หวานอบอุ่นหอมล้ำ .. ท่วงทำนอง-
ความ-พร่ำพร้องพิสมัย .. ล้วน-นัยเดียว
O ให้อบอุ่นแทรกซ้ำอยู่ค่ำเช้า
จนใฝ่เฝ้าคอยแต่ชะแง้เหลียว
กลางเหน็บหนาวรอบฤดู .. ลมกรูเกรียว
หมายโน้มเหนี่ยวอบอุ่นเข้าหนุนทรวง
O พร้อมความหมายผ่านบอก, หอมดอกไม้-
ก็หอมแทรกหัวใจ .. เมื่อไฟสรวง-
แล่นสายโชนช่วงรอย .. เมื่อถ้อยปวง-
นำย้อนช่วงความหลังอีกครั้งคราว
O วานนั้น .. ลมร่ำไหล, หัวใจตื่น-
อ้อยอิ่งอย่างแช่มชื่นกับคลื่นหนาว
โคมบนสรวงช่วงระยับ .. อยู่วับวาว
เมื่อเรื่องราวบางตอน .. วกย้อนเตือน
O จากหนาวเป็นรุมร้อนสุดผ่อนผัน
พร้อมรำพันเชิงชู้ .. ที่ดูเหมือน-
แฝงความนัยซ่อนวาง .. อยู่รางเลือน-
แล้วคอยเกลื่อนกลบหมายให้คลายลง
O เช่นมาลย์หอมผึ้งภู่ .. ย่อมรู้เคล้า
คำกรองเย้ายั่วอยู่ก็รู้สง-
สัยคารม .. คมคำ และจำนง
จึงเลยหลงสนเท่ห์ .. ต่อเล่ห์การณ์
O เอ็นดูมากนักแล้ว .. นะแก้วเจ้า
ที่คอยเฝ้าเสพรับ .. ความขับขาน
มธุรสโคลงกลอน .. ออดอ้อนคราญ-
ที่คอยสานถักบ่วงคล้องดวงใจ
O จนค่อยเผยความหมายรำบายบอก
ผ่านกรองกานท์ยั่วหยอกล่อหลอกให้-
ผู้ลอบเร้นอ่านอยู่ .. พึงรู้นัย-
แฝงความไว้กล่อมขวัญ .. ด้วยพรรณนา
O ใครหนอ-แก้มเนียนอิ่ม .. ซ่อนยิ้มอยู่
รอเชิงชู้คำชายรำบายหา
เพื่อเสกสั่งใจคน .. ด้วยมนตรา
เต็มอยู่ด้วยเสน่หาทุกท่าที
O สุมาลย์สอดสีสวยอำนวยให้-
ภู่ผึ้งไหวว่อนถิ่นก่อนบินปรี่-
คลุกเคล้ารสหอมหวานดอกมาลย์มี
เมื่อ .. ใจนี้ร่ำขอแต่รอคอย
O วิหคเหินถลาลม .. เสียงขรมอยู่
แว่ว, รับรู้ .. ว่าโลกอันโศกสร้อย
ได้ล่มลาญจากทรวงจนล่วงรอย
เมื่อเนตรเรียวเหลือบชม้อย .. เหมือนคอย-เคียง
O ปีกบางภู่ภมร .. ไหวว่อนอยู่
เมื่อแรงชู้อาลัย .. เริ่มให้เสียง
เสพรับเถิดความถ้อย .. คำร้อยเรียง-
ล้วนเพื่อเพียงเร้ารัว .. อีกหัวใจ
O เพื่อใคร .. ต่อแต่นี้หากลี้หน้า-
จงท่วมทัณฑ์ทรมา-จนกว่าได้-
มอบอาวรณ์เสน่หา .. แรงอาลัย-
วางลงไว้กลางมือ .. ให้ถือครอง
O เพื่อใคร .. ต่อแต่นี้ยากลี้หลบ
ทุกชาติภพจากนี้, ใจสี่ห้อง-
บรรสบแล้วเมื่อใด .. เฝ้าใฝ่ปอง-
จนยากพ้องความหมายแห่งชายใด !





Create Date : 24 กันยายน 2557
Last Update : 4 มกราคม 2563 18:49:10 น. 0 comments
Counter : 1525 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.