Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2557
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
7 พฤษภาคม 2557
 
All Blogs
 
O คิดถึง .. O








คิดถึง - PEACEMAKER



O เจ้าพระยา .. หลากเชี่ยวแล่นเกลียวคลื่น
ทั่วแผ่นผืนฟาดละอองเป็นฟองขาว
ลมอุ่นอ้อนออดรับ, แสงวับวาว-
ก็ฉาบหาวทั้งห้วง .. จนช่วงรอ
O ปั่นป่วนด้วยลมตื่น .. โลมพื้นผิว-
น้ำ, เช่นริ้วเลือดซ่านด้วยหวาน .. ก่อ-
ขึ้นจากแววชู้ชาย .. เฝ้าฉายทอ
ยั่ว .. หยอกล้อ .. ลดเลี้ยวเข้าเกลียวกลม
O ปั่นป่วนด้วยอ่อนหวาน .. ใครผ่านย้ำ
แววลึกล้ำนัยชู้ .. ยากรู้ข่ม
กำลังแห่งปรารถนาในอารมณ์
ก็สั่งสมนัยอยู่ให้รู้คอย
O กรากเชี่ยวแรงคำนึง .. คิดถึงนั้น
เมื่อเกินกั้นกีดแล้ว .. จากแผ่วค่อย-
ก็ล้อมให้ใจเผลอ .. แต่เหม่อลอย
เต็มอยู่ด้วยความละห้อย .. เฝ้าคอยรอ
O รอบคำนึงคร่ำครวญ .. ทุกส่วนนั้น
ก็คอยผันความพร้องขึ้นร้องขอ-
หมายปวงเทพแว่วเสียง .. จนเพียงพอ-
สื่อผ่านต่อ-เร้ารัวอีกหัวใจ
O สงัดกลางดาวเดือนจะเคลื่อนสู่-
เข้ากล่อมชู้โอบขวัญให้สั่นไหว
ผ่านระลอกเสน่หา .. ลอยฝ่าไป
แทรกอุ่นไอแนบน้อม .. เข้ากล่อมนอน
O หวังถ้อยทีแห่งถวิล .. จักยินเสียง-
ผ่านร้อยเรียงพร่ำพลอด .. ความออดอ้อน
สื่อตอบนัยรุมเร้าคอยเว้าวอน-
ว่าทุกห้องใจอร .. รอต้อนรับ
O หวังอ่านเงื่อนความนัย .. จากใจเจ้า
ตอบรุมเร้าอาวรณ์ .. คืนย้อนกลับ
มั่นคงนัยคมคำ .. ลงสำทับ
ไว้สำหรับตรึงมั่นลงสัญญา
O ใจคนคอย .. กังวลเช้าจนค่ำ
อกครวญคร่ำแต่ละห้อยเฝ้าคอยท่า
ขวัญเอ๋ยขวัญเรื่อยเร่กลางเวลา
หวังก็ลอยเลื่อนล้าพะว้าพะวง
O สุริยันคล้อยบ่าย .. รำบายร้อน
เติมอาวรณ์เร้ารุม .. ใจลุ่มหลง
จนจำรูญแสงระยับใกล้ดับลง
ยาก .. แต่ปลงใจรับการลับเลือน
O ชะนีโหยเสียงแจ้ว .. ดังแว่วมา
เมื่อร่องรอยเหว่ว้า .. ค่อยล้าเลื่อน
เสน่หาอาวรณ์ กลับย้อนเตือน-
อย่าบิดเบือนความนัย .. หัวใจตน
O เจ้าพระยา .. ยังเชี่ยวเป็นเกลียวคลื่น
เมื่อรมย์รื่นรุกประดังอีกครั้งหน
แรงลมร้อนผ่าวโหม .. เข้าโลมลน
พาคำนึงว่าย-วน .. อยู่อลเวง
O อย่าคลาดแคล้วอาลัย .. ห้วงใจนุช
ลมเอยโปรดฉวยฉุด .. เถิดรุดเร่ง
หอบมาฝากเย้ยยั่วใจตัวเอง
จะคร่ำเคร่งรอคอย .. ทุกถ้อยความ
O โอ แววตารูปละม่อม .. คอย-น้อมรับ
เถิดนะเจ้า .. จงระยับให้วับ-หวาม
สื่อรูปรอย .. บริบทแสนงดงาม-
เพื่อเหนี่ยวใจผูกล่าม .. เอาตามใจ
O คิดถึงจนเกินถอน .. เจ้าอ่อนเอย
แต่เมื่อเผยช่วงตอนความอ่อนไหว
ก็รับรู้อุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ว่ามีไว้ล้อมรัด .. แต่บัดนั้น !





Create Date : 07 พฤษภาคม 2557
Last Update : 21 กุมภาพันธ์ 2560 10:13:34 น. 4 comments
Counter : 1014 Pageviews.

 

สดายุ..

คิดถึงใคร ก็ให้ใครคนนั้น มาโพสเองแล้วกันนะ..
มินตรา ไม่โพสหรอก !

" O ปั่นป่วนด้วยลมตื่น .. โลมพื้นผิว-
น้ำ, เช่นริ้วเลือดซ่านด้วยหวาน .. ก่อ-
ขึ้นจากแววชู้ชาย .. เฝ้าฉายทอ
ยั่ว .. หยอกล้อ .. ลดเลี้ยวเข้าเกลียวกลม"

แล้วมา "แววชู้ชาย" ด้วยนี่..แม่บอกให้ห่างห่างไว้ จะปลอดภัย..555


โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.5.126 วันที่: 7 พฤษภาคม 2557 เวลา:17:20:50 น.  

 
มินตรา ..

คิดถึงคนในรูปไง ..

O ดูเลือดฝาดปาดแต้ม .. ทั้งแก้มหน้า
เหมือนรอให้สายตาลองฝ่า .. หัก
ดูเถิด .. แววตาพร้อมละม่อมพักตร์
เหมือนล้อมกักให้ละห้อย .. แต่คอยรอ
O ปั่นป่วนด้วยลมตื่น .. โลมพื้นผิว-
น้ำ, เมื่อริ้วเลือดซ่านด้วยหวาน .. ก่อ-
ขึ้นจากแววตาเฝ้า พะเน้าพะนอ
ยั่ว .. หยอกล้อรมยาในตาคน
O เจ้าพระยา .. ยังเชี่ยวเป็นเกลียวคลื่น
เมื่อคำคืนอบอุ่นไร้ฝุ่นฝน
แรงรมย์รื่นแผ่วพลิ้วเป็นริ้ววน
กลางอกอลวนอยู่ .. ไม่รู้ยาม
O โอ แววตารูปละม่อม .. ไย-น้อมรับ
เหตุใดเล่าจึงระยับ .. จนพรับ-ข้าม-
มาพิมพ์รูป .. พิมพ์รสแสนงดงาม-
แล้วเหนี่ยวใจผูกล่าม .. เอาตามใจ ?

อิๆๆ


โดย: สดายุ... วันที่: 7 พฤษภาคม 2557 เวลา:21:21:10 น.  

 
สดายุ..

"นิราศร้างห่างเหเสน่หา
ปางอิเหนาเศร้าสุดถึงบุษบา
พระพายพาพัดน้องเที่ยวล่องลอย.."

(นิราศอิเหนา : สุนทรภู่ )


โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.5.126 วันที่: 8 พฤษภาคม 2557 เวลา:1:23:52 น.  

 

สงสัยสดายุ จะไปหาชมพู่แก้มแหม่ม ที่อักษะ แล้ว..หายเงียบไปเลย


โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.5.126 วันที่: 10 พฤษภาคม 2557 เวลา:14:57:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 148 คน [?]










O ภุมรินและพินทุรส .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O ลมรื่นแตะตื่นมธุระเก-
สระเรณุกาไพร
พาหอม ลุ ล้อม, ยุคะสมัย-
ก็พิไลพิลาสรอ
O งดงาม ณ ยามรุจะกระหนาบ-
นภะภาพก็พร่างพอ-
กำจายสยายบทะลออ
กระแหนะช่อสุมาลย์สี
O ฝั่งฟ้าประภา, และ ธรณิน
ภุมรินะเริ่มลี-
ลาศ-หาผการสะเพราะมี
ดุษฎีกะหอมหวาน
O โลกกว้างระหว่างวตะอรุณ
ดุจะหมุนประกอบการณ์
โผนผกวิหค ณ คคนานต์
ก็ผสานผสมเสียง
O เริ่มกาลประสารรหัสะเลศ
ทุระเภทะพร้อมเพียง-
กล่อมเมาหะเขลา, มุสะประเดียง-
ก็ระเรียงประโลมร้อย
O เผยภาพละภาพ ณ บุพะภพ-
ระบุครบ .. ระบัดคอย
ราวเรื่องก็เปลื้องบทะทะยอย
สุขะ-สร้อย .. ผสานเสริม
O เยี่ยงหวานสุมาลยะประนัง
รสะตั้งจะเตรียบเติม-
คลื่นหอมตะล่อมบทะกระเหิม
ระอุเพิ่ม .. ณ กลีบกรอง
O ทิพเทพวิเลปนะกระวน
สติคน ก็ ถูกครอง
เพียงรสประพจนะสนอง
ผัสะต้อง ก็ เจียนตาย
O ผึ้งภู่เสาะสู่มธุระรส
ระบุกฏ บ อาจกลาย
แสงสูรยะพูนพละสยาย
ก็จะผ้ายและแผดเผา
O อำนาจและอาชญะประภาพ
ขณะทาบ ฤ บรรเทา
ถ้วนกฏและพจนะเฉลา
ก็คละเคล้าระคนความ
O หยาดพินทุรินมธุ-ละออง
ผัสะต้องก็ตื่นตาม
หยาดคำเพราะคัมภิระ-ละลาม
อุระหวาม ฤ ข้ามไหว
O ภาพพจน์จรดกะนัยนา
คุณะค่า ฤ ควรใคร-
เทียมทัศน์และวัตระอดิศัย-
ะประไพประพิณพร้อม
O เทียบ-ภาพก็ภาพมธุกุสุม
กระแหนะนุ่มระรุมดอม
เปรียบ-บทสุพจนะประนอม
ก็ลุล้อมระรายเรียง
O สามารถเพราะอาชญะผสาน-
อุปการ .. ก็เกริกเกรียง
แซ่ศัพทะรับดุจะจะเอียง-
ธรณินะล่มสูญ
O สามารถเหมาะอาชวะสมรรถ
ก็ขจัด บ เพิ่มพูน
พ้องความกะทราม, ก็บริบูรณ์-
ภวะกูณฑะสุมเมือง
O พร้อมพินทุสิ้นภวะจะหยด
จิตะคดก็แค้นเคือง
โดยพิษะริษยะเมลือง
ทะนุเนื่องและน้อมนำ
O ริ้ววาตะพารสะประทิ่น
ภุมรินก็เริงรำ
ปีกลู่เสาะสู่มธุระสัม-
ผัสะย้ำกะหยาดหวาน
O ริ้ววาทะพามุสะประนอม
ผัสะย้อม กะ วิญญาณ
เจตจินตะสิ้น, สติพิชาน-
ดุจะลาญ บ เหลือรอย
O หวาน, วาตะ, อาชญะประนัง
ฤดิคลั่ง ก็ หมอบคอย
เสพลิ้มกระหยิ่ม บ ละ บ ถอย
สติด้อย สิ ดึงดัน
O เลศวาทะ, อาชวะรหัส
อวิภัชะรำพัน
เกณฑ์กรอบระบอบมุหะมหัน-
ตะกระนั้นก็เนื่องหนุน
O สูงค่าสุภาษิตะประกอบ-
คละระบอบ .. ระเบียบบุญ
สูงส่งเพราะมงคละเหมาะสุน-
ทริยะดุลยะภาพพร้อม
O ภาพงามละลามยุคะสมัย
มธุ-ไพรก็สุดออม-
แอบกลิ่นประทิ่น, กฏะพะยอม-
ก็ ลุ ล้อมประนอมกรรม
O แฉกลิ้น มุ ภินทนะสมา-
คมะชาติด้วยชำ-
นาญ..บท .. และพจนะกลัม-
พ-ระพร่ำ ก็ เป็นผล
O สามารถเหมาะชาติจะอภิวัฒน์
ก็ขจัดซะอับจน
จารีตและคีตะอนุสน-
ธิ ก็ขนประโคมคอย
O หอมหวานสุมาลยะก็ภิน-
ทนะสิ้นและสุดรอย
หยาดพินทุสิ้น, มธุระพลอย-
รสะถ่อย .. ผิ เอาทาร !










free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.