Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2557
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
11 ธันวาคม 2557
 
All Blogs
 
O บุหลันลอยเลื่อน .. O









เพลง .. บุหลันลอยเลื่อน
ชัยภัค ภัทรจินดา



O กระเพื่อมตัวโยนผิวเป็นริ้วคลื่น
ด้วยอารมณ์แช่มชื่นเกินฝืนไหว
คือช่วงตอนหอมหวานพลิ้วผ่านใจ
กระเพื่อมรอยอาลัย .. ที่นัยน์ตา
O ถ้วนปวงความอาทรเคยซ่อนอยู่
ก็เผยรูปการณ์สู่ .. ให้รู้ว่า-
การเร้นแฝงกรณีดั่งมีมา
เพียงลีลารอมอบ .. ให้ตอบรับ
O รอแววอาวรณ์ลูบ .. โลมรูปหน้า
เพื่อแววตาซ่อนยิ้มจะพริ้มหลับ
สองแก้มอิ่มรอทราบแวววาบวับ-
จากดวงตาจู่จับเกินพรับพ้น
O โดยภาพ-ทั้งหลับตา .. เหมือนว่าใคร-
แววตาไหววูบช่วง .. แล้วร่วงหล่น
เพื่อโน้มหน้ามาให้หัวใจคน-
สั่นอึงอลเวงอยู่เกินรู้กัน
O จะบ่ายเบี่ยงเยี่ยงไรหนอใจเจ้า
จากรุมเร้าอยู่พร้อม .. รอกล่อมขวัญ
โดยภาพ-ทั้งหลับตา .. รูปหน้าอัน-
คอยใฝ่ฝันเฝ้าอยู่ .. เหมือนอยู่ล้อ
O ทั้งแก้มอิ่ม .. เนียนเนื้อ, จะเหลือใคร-
อาจพาใจล่วงพ้น .. หรือทนต่อ-
ความอ่อนไหวอ่อนหวาน .. ผันด้านรอ-
จิตวิญญาณพร่ำพ้อเฝ้ารอเคียง
O ทั้งแววตาหวั่นเขิน-ให้เพลินพิศ
สักกี่จิตชายชาติจึงอาจเลี่ยง
ทั้งตาแสร้งเมินชะม้ายลอบชาย .. เมียง
สักกี่ตาอาจเบี่ยงหลบเลี่ยงพ้น ?
O โดยภาพทั้งหลับตาเหมือนว่าใคร
รอกล่อมให้ดาวช่วงได้ร่วงหล่น-
ลงกับนิทรานอน .. แนบหมอนจน-
สู่รอบฝันเวียนวน .. ถึงคนเดียว
O ในนิทราหลับฝันจะพลันเกิด-
ความบรรเจิดรุมเร้า .. พา-เปล่าเปลี่ยว-
สู่อัมพรมืดนั้น .. ฝากจันทร์เรียว
แล้วหน่วงเหนี่ยวรอบฝัน .. สู่ฉันทา
O ถ้วนปวงความอาวรณ์เคยซ่อนอยู่
จักเผยรู้แก่ใจ .. ของใครว่า-
ความรู้สึกอ่อนหวานเนิ่นนานมา
เพียงทีท่ารอมอบให้ปลอบโยน
O ฟังเสียงความอาวรณ์ .. เถิด-อ่อนเอ๋ย
อย่าเมินเฉย, คอยผลักให้หักโค่น
ก็ดูเถิดแววชะม้ายเจ้าถ่ายโอน-
ล้วน-หวานโชนช่วงแล้ว .. ทุกแววนั้น
O แว่วยินเสียงอยู่ไหม .. หัวใจเจ้า
เมื่อ"ความ"เย้ายั่วให้ต้องไหวสั่น
แกว่งไกวตามแรงชู้ .. ยากรู้วัน-
จะอาจผันผายดวงให้ล่วงแล้ว
O ผ่านรมย์รื่นแทรกฝัน .. กล่อมขวัญน้อย
พาล่องลอยห้อมห่มสายลมแผ่ว
รอเถิดเจ้านัยชู้ .. เมื่อจู่แวว-
ใด-อาจแผ้วผ่องช่วง .. กว่าดวงตา ?
O หวัง-อารมณ์โผนผก .. ในอกนั้น-
ค่อยบีบคั้นขวัญให้ .. อาลัยหา-
อก, อ้อมแขนกล่อมเห่ผ่านเวลา
ซบวงหน้าแนบอุ่น .. เอาหนุนอิง
O กระเพื่อมรอบอาวรณ์ .. ให้อ่อนน้อย-
เฝ้ารอคอยด้วยใจอ่อนไหวยิ่ง
หมายอกอุ่นให้อ้อน .. ลงผ่อนพิง-
หน้าเกลือกกลิ้งแนบอยู่ .. แต่ผู้เดียว !




Create Date : 11 ธันวาคม 2557
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 10:14:20 น. 0 comments
Counter : 1304 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 148 คน [?]










O ภุมรินและพินทุรส .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O ลมรื่นแตะตื่นมธุระเก-
สระเรณุกาไพร
พาหอม ลุ ล้อม, ยุคะสมัย-
ก็พิไลพิลาสรอ
O งดงาม ณ ยามรุจะกระหนาบ-
นภะภาพก็พร่างพอ-
กำจายสยายบทะลออ
กระแหนะช่อสุมาลย์สี
O ฝั่งฟ้าประภา, และ ธรณิน
ภุมรินะเริ่มลี-
ลาศ-หาผการสะเพราะมี
ดุษฎีกะหอมหวาน
O โลกกว้างระหว่างวตะอรุณ
ดุจะหมุนประกอบการณ์
โผนผกวิหค ณ คคนานต์
ก็ผสานผสมเสียง
O เริ่มกาลประสารรหัสะเลศ
ทุระเภทะพร้อมเพียง-
กล่อมเมาหะเขลา, มุสะประเดียง-
ก็ระเรียงประโลมร้อย
O เผยภาพละภาพ ณ บุพะภพ-
ระบุครบ .. ระบัดคอย
ราวเรื่องก็เปลื้องบทะทะยอย
สุขะ-สร้อย .. ผสานเสริม
O เยี่ยงหวานสุมาลยะประนัง
รสะตั้งจะเตรียบเติม-
คลื่นหอมตะล่อมบทะกระเหิม
ระอุเพิ่ม .. ณ กลีบกรอง
O ทิพเทพวิเลปนะกระวน
สติคน ก็ ถูกครอง
เพียงรสประพจนะสนอง
ผัสะต้อง ก็ เจียนตาย
O ผึ้งภู่เสาะสู่มธุระรส
ระบุกฏ บ อาจกลาย
แสงสูรยะพูนพละสยาย
ก็จะผ้ายและแผดเผา
O อำนาจและอาชญะประภาพ
ขณะทาบ ฤ บรรเทา
ถ้วนกฏและพจนะเฉลา
ก็คละเคล้าระคนความ
O หยาดพินทุรินมธุ-ละออง
ผัสะต้องก็ตื่นตาม
หยาดคำเพราะคัมภิระ-ละลาม
อุระหวาม ฤ ข้ามไหว
O ภาพพจน์จรดกะนัยนา
คุณะค่า ฤ ควรใคร-
เทียมทัศน์และวัตระอดิศัย-
ะประไพประพิณพร้อม
O เทียบ-ภาพก็ภาพมธุกุสุม
กระแหนะนุ่มระรุมดอม
เปรียบ-บทสุพจนะประนอม
ก็ลุล้อมระรายเรียง
O สามารถเพราะอาชญะผสาน-
อุปการ .. ก็เกริกเกรียง
แซ่ศัพทะรับดุจะจะเอียง-
ธรณินะล่มสูญ
O สามารถเหมาะอาชวะสมรรถ
ก็ขจัด บ เพิ่มพูน
พ้องความกะทราม, ก็บริบูรณ์-
ภวะกูณฑะสุมเมือง
O พร้อมพินทุสิ้นภวะจะหยด
จิตะคดก็แค้นเคือง
โดยพิษะริษยะเมลือง
ทะนุเนื่องและน้อมนำ
O ริ้ววาตะพารสะประทิ่น
ภุมรินก็เริงรำ
ปีกลู่เสาะสู่มธุระสัม-
ผัสะย้ำกะหยาดหวาน
O ริ้ววาทะพามุสะประนอม
ผัสะย้อม กะ วิญญาณ
เจตจินตะสิ้น, สติพิชาน-
ดุจะลาญ บ เหลือรอย
O หวาน, วาตะ, อาชญะประนัง
ฤดิคลั่ง ก็ หมอบคอย
เสพลิ้มกระหยิ่ม บ ละ บ ถอย
สติด้อย สิ ดึงดัน
O เลศวาทะ, อาชวะรหัส
อวิภัชะรำพัน
เกณฑ์กรอบระบอบมุหะมหัน-
ตะกระนั้นก็เนื่องหนุน
O สูงค่าสุภาษิตะประกอบ-
คละระบอบ .. ระเบียบบุญ
สูงส่งเพราะมงคละเหมาะสุน-
ทริยะดุลยะภาพพร้อม
O ภาพงามละลามยุคะสมัย
มธุ-ไพรก็สุดออม-
แอบกลิ่นประทิ่น, กฏะพะยอม-
ก็ ลุ ล้อมประนอมกรรม
O แฉกลิ้น มุ ภินทนะสมา-
คมะชาติด้วยชำ-
นาญ..บท .. และพจนะกลัม-
พ-ระพร่ำ ก็ เป็นผล
O สามารถเหมาะชาติจะอภิวัฒน์
ก็ขจัดซะอับจน
จารีตและคีตะอนุสน-
ธิ ก็ขนประโคมคอย
O หอมหวานสุมาลยะก็ภิน-
ทนะสิ้นและสุดรอย
หยาดพินทุสิ้น, มธุระพลอย-
รสะถ่อย .. ผิ เอาทาร !










free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.