Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2558
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
5 กุมภาพันธ์ 2558
 
All Blogs
 
O รูปในคำนึง .. O











เพลง .. ลาวม่านแก้ว



O อีกครั้งและอีกคราว .. เนตรวาวแสง-
ราวฝากแฝงความนัย .. เผยให้เห็น
อีกครั้งที่แก้มอิ่มและยิ้มเย็น-
ดั่งเฝ้าคอยบีบเค้น .. ไม่เว้นวาง
O เมื่อมีรูป .. มีใจ .. หวั่นไหวรูป
จิตวิญญาณถูกสูบด้วยรูปสร้าง
ใดเล่าอาจยอขวัญ .. ขึ้นกั้นกลาง
แล้วล่มล้างปรารถนาแห่งอารมณ์ ?
O เมื่อมีใจ มีรูป, ความวูบไหว-
ก็เหมือนได้แรงหวัง .. เข้าสั่งสม
แววในตารำร่าย .. ดั่งสายลม-
หอบความฉมชื่นมาลย์ .. พลิ้วผ่านมา
O งามปีกผีเสื้อลาย .. บินว่าย .. วน
ฤๅ- ต่างหัวใจคน .. เฝ้าค้นหา-
ความอ่อนหวานอ่อนไหว .. แวว-นัยน์ตา
เพื่อยกยอคุณค่าสู่อารมณ์
O พลิ้วปีกบางโบกบินล้อมกลิ่นมาลย์
เสพรสหวานเรณู .. เข้าสู่สม
วูบไหวพลิ้วแผ่วมา .. แววตาคม-
ราวรอล่มความคิดอีกจิตใจ
O กี่รสหวานกลิ่นหอมแวดล้อมที่-
ฤๅ- เท่าหอมหวานนี้ .. เขามีให้
ปีกผีเสื้อบอบบางที่กลางไพร-
ฤๅ-อาจโบกปีกไหว .. เท่าใจคน
O ชั่วเพียงความเร้นพราง .. นั้นจางหาย
เนตรที่ฉายแววช่วง .. คล้าย-ร่วงหล่น-
ลงรับรองใจชาย .. พาว่าย-วน
ร่วมสืบค้นจุดหมายที่ปลายจร
O ลม-พร้อมปีกผีเสื้อบินเหนือที่
ก็-วาดวี กล่อมเห่ .. ช่อเกสร
ละม่อมรูป .. แววตา .. ความอาวรณ์-
ก็-สืบตอนต่อเนื่องเกินเปลื้องปลง
O ลมแผ่วล้อมวาดวี, ปีกผีเสื้อ-
ก็ลอยเหนือกลิ่นฉมด้วยลมส่ง
สบ-แววตา .. อาวรณ์ก็ย้อนลง-
แนบ-อกคงคาอยู่ .. เกินรู้คลาย
O ใกล้เพียงช่วงคำนึง, แววซึ้งหวาน-
ก็เผลอผ่านแววล่วง .. ออกช่วงฉาย
ชั่วเพียงแววเสน่หา .. จากตาชาย-
สบ- เขินอาย .. ก็วูบไหวอยู่ในแวว
O กลางสรรพเสียงพากย์ถ้อยที่คอยล้อม-
ก็พรั่งพร้อมรูปพิไลอยู่ในแถว
โอ นั่น ความอ่อนโยน .. เมื่อโชนแวว-
ฤๅ-อาจแล้วรมย์รื่น .. ทั้งตื่นตา
O นั่น-แววยิ้มซ่อนเร้น .. มองเห็นอยู่
ทอดแววสู่ .. เหลือบคอย .. ชม้อยหา
แววอ่อนหวานลึกล้ำก็ค้ำคา-
อยู่แนบในสัญญา .. ผู้อาวรณ์
O ดูเถิด .. รูปเอวองค์ที่ตรงหน้า
แววที่พร่าพรายเต้น .. แม้นเร้น - ซ่อน-
หาก-เหมือนคอยรุมเร้า .. นัยเว้าวอน-
ให้ช่วงตอนอภิรมย์ ทับถมตัว
O ทุกครั้งและทุกคราว .. เนตรวาวแสง-
ราวฝากแฝงอ่อนหวาน .. ออกผ่านยั่ว
ฤๅ-หมายใจทั้งนั้นต้องสั่นรัว-
แกว่งไหวกลั้วเกลือกหวานที่ผ่านรอ ?
O ต่อสู้ขัดขืนงาม .. รุกลามทรวง-
ที่เหมือนบ่วงบาศก์ชู้ .. เขาชูจ่อ-
คล้องดวงใจรุมเร้าพะเน้าพะนอ-
แล้วเติมต่อแรงถวิลให้ดิ้นรน !
O ต่อสู้ขัดขืนงาม .. จนยามผ่าน-
เลื่อนกรอบกาลฝ่าเลศของเหตุผล
หนึ่งในความมอดดับ .. คืออับจน-
ด้วยการขวนขวายอยู่ .. ไม่รู้วัน
O เมื่อวางรูปตรึงแนว .. ทุกแววตา-
เหลือเพียงว่ารูปใคร .. ทุกไหวสั่น-
จักเผยให้โลกดู .. แล้วรู้กัน-
ว่า-ผูกพันด้วยรูป .. เพียงรูปเดียว !




Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2558
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 10:11:05 น. 6 comments
Counter : 1446 Pageviews.

 
รมยาแห่งราตรีค่อยคลี่คลุม
เมื่อความรุมเร้าใจค่อยไหวผ่าน
สัญญาความผูกพันแห่งวันวาน
ค่อยวาบความอ่อนหวานไหวผ่านตา


โดย: สดายุ... วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:6:37:29 น.  

 
ในห้วงคิดคำนึง-ภาพหนึ่งนั้น-
คือดวงขวัญเฝ้าคอยชม้อยหา
สบ,สัมผัสดาลเหตุดลเวทนา
ลงแนบติดสัญญาให้ตราตรึง


โดย: สดายุ... วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:6:44:24 น.  

 
ท่ามกลางลมระลอก, ช่อดอกมาลย์
ภาพวันวานผ่านให้อาลัยถึง
ตาเหลือบค้อน, แก้มก่ำ-แทรกคำนึง
เพรียกหวานซึ้งฉาบแล้วทั้งแววตา


โดย: สดายุ... วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:6:52:00 น.  

 
มีเจ้า .. รูปเยาว์เอ๋ย-เหมือนเคยมี
จากวันที่อบอุ่นพร้อมคุณค่า
ได้ก่อรูปแวดล้อมไม่ยอมลา
และค้างคาอยู่พร้อมให้ยอมตัว


โดย: สดายุ... วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:6:56:19 น.  

 
นับคาบยามคืบคลาน ..สู่วานวัน
ที่คาบนั้นโลกแต้มรอยแย้มหัว
ลมแผ่วพลิ้วบุษบัน .. ช่อสั่นรัว
ย่อมโลมทั่วหัวใจผู้วัยเยาว์


โดย: สดายุ... วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:21:27:39 น.  

 
อารมณ์หวานจดจ่อ .. เฝ้ารอคอย-
แววตาเหลือบลอบชม้อยแฝงรอยเหงา
ลมพลิ้วผ่านดอกแก้วเพียงแผ่วเบา
หอมก็เข้าคลุมฆานแต่กาลนั้น


โดย: สดายุ... วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:5:09:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 148 คน [?]










O ภุมรินและพินทุรส .. O





วสันตดิลกฉันท์ ๑๔

O ลมรื่นแตะตื่นมธุระเก-
สระเรณุกาไพร
พาหอม ลุ ล้อม, ยุคะสมัย-
ก็พิไลพิลาสรอ
O งดงาม ณ ยามรุจะกระหนาบ-
นภะภาพก็พร่างพอ-
กำจายสยายบทะลออ
กระแหนะช่อสุมาลย์สี
O ฝั่งฟ้าประภา, และ ธรณิน
ภุมรินะเริ่มลี-
ลาศ-หาผการสะเพราะมี
ดุษฎีกะหอมหวาน
O โลกกว้างระหว่างวตะอรุณ
ดุจะหมุนประกอบการณ์
โผนผกวิหค ณ คคนานต์
ก็ผสานผสมเสียง
O เริ่มกาลประสารรหัสะเลศ
ทุระเภทะพร้อมเพียง-
กล่อมเมาหะเขลา, มุสะประเดียง-
ก็ระเรียงประโลมร้อย
O เผยภาพละภาพ ณ บุพะภพ-
ระบุครบ .. ระบัดคอย
ราวเรื่องก็เปลื้องบทะทะยอย
สุขะ-สร้อย .. ผสานเสริม
O เยี่ยงหวานสุมาลยะประนัง
รสะตั้งจะเตรียบเติม-
คลื่นหอมตะล่อมบทะกระเหิม
ระอุเพิ่ม .. ณ กลีบกรอง
O ทิพเทพวิเลปนะกระวน
สติคน ก็ ถูกครอง
เพียงรสประพจนะสนอง
ผัสะต้อง ก็ เจียนตาย
O ผึ้งภู่เสาะสู่มธุระรส
ระบุกฏ บ อาจกลาย
แสงสูรยะพูนพละสยาย
ก็จะผ้ายและแผดเผา
O อำนาจและอาชญะประภาพ
ขณะทาบ ฤ บรรเทา
ถ้วนกฏและพจนะเฉลา
ก็คละเคล้าระคนความ
O หยาดพินทุรินมธุ-ละออง
ผัสะต้องก็ตื่นตาม
หยาดคำเพราะคัมภิระ-ละลาม
อุระหวาม ฤ ข้ามไหว
O ภาพพจน์จรดกะนัยนา
คุณะค่า ฤ ควรใคร-
เทียมทัศน์และวัตระอดิศัย-
ะประไพประพิณพร้อม
O เทียบ-ภาพก็ภาพมธุกุสุม
กระแหนะนุ่มระรุมดอม
เปรียบ-บทสุพจนะประนอม
ก็ลุล้อมระรายเรียง
O สามารถเพราะอาชญะผสาน-
อุปการ .. ก็เกริกเกรียง
แซ่ศัพทะรับดุจะจะเอียง-
ธรณินะล่มสูญ
O สามารถเหมาะอาชวะสมรรถ
ก็ขจัด บ เพิ่มพูน
พ้องความกะทราม, ก็บริบูรณ์-
ภวะกูณฑะสุมเมือง
O พร้อมพินทุสิ้นภวะจะหยด
จิตะคดก็แค้นเคือง
โดยพิษะริษยะเมลือง
ทะนุเนื่องและน้อมนำ
O ริ้ววาตะพารสะประทิ่น
ภุมรินก็เริงรำ
ปีกลู่เสาะสู่มธุระสัม-
ผัสะย้ำกะหยาดหวาน
O ริ้ววาทะพามุสะประนอม
ผัสะย้อม กะ วิญญาณ
เจตจินตะสิ้น, สติพิชาน-
ดุจะลาญ บ เหลือรอย
O หวาน, วาตะ, อาชญะประนัง
ฤดิคลั่ง ก็ หมอบคอย
เสพลิ้มกระหยิ่ม บ ละ บ ถอย
สติด้อย สิ ดึงดัน
O เลศวาทะ, อาชวะรหัส
อวิภัชะรำพัน
เกณฑ์กรอบระบอบมุหะมหัน-
ตะกระนั้นก็เนื่องหนุน
O สูงค่าสุภาษิตะประกอบ-
คละระบอบ .. ระเบียบบุญ
สูงส่งเพราะมงคละเหมาะสุน-
ทริยะดุลยะภาพพร้อม
O ภาพงามละลามยุคะสมัย
มธุ-ไพรก็สุดออม-
แอบกลิ่นประทิ่น, กฏะพะยอม-
ก็ ลุ ล้อมประนอมกรรม
O แฉกลิ้น มุ ภินทนะสมา-
คมะชาติด้วยชำ-
นาญ..บท .. และพจนะกลัม-
พ-ระพร่ำ ก็ เป็นผล
O สามารถเหมาะชาติจะอภิวัฒน์
ก็ขจัดซะอับจน
จารีตและคีตะอนุสน-
ธิ ก็ขนประโคมคอย
O หอมหวานสุมาลยะก็ภิน-
ทนะสิ้นและสุดรอย
หยาดพินทุสิ้น, มธุระพลอย-
รสะถ่อย .. ผิ เอาทาร !










free counters





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.