Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2558
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
5 กุมภาพันธ์ 2558
 
All Blogs
 

O รูปในคำนึง .. O








เพลง .. ลาวม่านแก้ว



O อีกครั้งและอีกคราว .. เนตรวาวแสง-
ราวฝากแฝงความนัย .. เผยให้เห็น
อีกครั้งที่แก้มอิ่มและยิ้มเย็น-
ดั่งเฝ้าคอยบีบเค้น .. ไม่เว้นวาง
O เมื่อมีรูป .. มีใจ .. หวั่นไหวรูป
จิตวิญญาณถูกสูบด้วยรูปสร้าง
ใดเล่าอาจยอขวัญ .. ขึ้นกั้นกลาง
แล้วล่มล้างปรารถนาแห่งอารมณ์ ?
O เมื่อมีใจ มีรูป, ความวูบไหว-
ก็เหมือนได้แรงหวัง .. เข้าสั่งสม
แววในตารำร่าย .. ดั่งสายลม-
หอบความฉมชื่นมาลย์ .. พลิ้วผ่านมา
O งามปีกผีเสื้อลาย .. บินว่าย .. วน
ฤๅ- ต่างหัวใจคน .. เฝ้าค้นหา-
ความอ่อนหวานอ่อนไหว .. แวว-นัยน์ตา
เพื่อยกยอคุณค่าสู่อารมณ์
O พลิ้วปีกบางโบกบินล้อมกลิ่นมาลย์
เสพรสหวานเรณู .. เข้าสู่สม
วูบไหวพลิ้วแผ่วมา .. แววตาคม-
ราวรอล่มความคิดอีกจิตใจ
O กี่รสหวานกลิ่นหอมแวดล้อมที่-
ฤๅ- เท่าหอมหวานนี้ .. เขามีให้
ปีกผีเสื้อบอบบางที่กลางไพร-
ฤๅ-อาจโบกปีกไหว .. เท่าใจคน
O ชั่วเพียงความเร้นพราง .. นั้นจางหาย
เนตรที่ฉายแววช่วง .. คล้าย-ร่วงหล่น-
ลงรับรองใจชาย .. พาว่าย-วน
ร่วมสืบค้นจุดหมายที่ปลายจร
O ลม-พร้อมปีกผีเสื้อบินเหนือที่
ก็-วาดวี กล่อมเห่ .. ช่อเกสร
ละม่อมรูป .. แววตา .. ความอาวรณ์-
ก็-สืบตอนต่อเนื่องเกินเปลื้องปลง
O ลมแผ่วล้อมวาดวี, ปีกผีเสื้อ-
ก็ลอยเหนือกลิ่นฉมด้วยลมส่ง
สบ-แววตา .. อาวรณ์ก็ย้อนลง-
แนบ-อกคงคาอยู่ .. เกินรู้คลาย
O ใกล้เพียงช่วงคำนึง, แววซึ้งหวาน-
ก็เผลอผ่านแววล่วง .. ออกช่วงฉาย
ชั่วเพียงแววเสน่หา .. จากตาชาย-
สบ- เขินอาย .. ก็วูบไหวอยู่ในแวว
O กลางสรรพเสียงพากย์ถ้อยที่คอยล้อม-
ก็พรั่งพร้อมรูปพิไลอยู่ในแถว
โอ นั่น ความอ่อนโยน .. เมื่อโชนแวว-
ฤๅ-อาจแล้วรมย์รื่น .. ทั้งตื่นตา
O นั่น-แววยิ้มซ่อนเร้น .. มองเห็นอยู่
ทอดแววสู่ .. เหลือบคอย .. ชม้อยหา
แววอ่อนหวานลึกล้ำก็ค้ำคา-
อยู่แนบในสัญญา .. ผู้อาวรณ์
O ดูเถิด .. รูปเอวองค์ที่ตรงหน้า
แววที่พร่าพรายเต้น .. แม้นเร้น - ซ่อน-
หาก-เหมือนคอยรุมเร้า .. นัยเว้าวอน-
ให้ช่วงตอนอภิรมย์ ทับถมตัว
O ทุกครั้งและทุกคราว .. เนตรวาวแสง-
ราวฝากแฝงอ่อนหวาน .. ออกผ่านยั่ว
ฤๅ-หมายใจทั้งนั้นต้องสั่นรัว-
แกว่งไหวกลั้วเกลือกหวานที่ผ่านรอ ?
O ต่อสู้ขัดขืนงาม .. รุกลามทรวง-
ที่เหมือนบ่วงบาศก์ชู้ .. เขาชูจ่อ-
คล้องดวงใจรุมเร้าพะเน้าพะนอ-
แล้วเติมต่อแรงถวิลให้ดิ้นรน !
O ต่อสู้ขัดขืนงาม .. จนยามผ่าน-
เลื่อนกรอบกาลฝ่าเลศของเหตุผล
หนึ่งในความมอดดับ .. คืออับจน-
ด้วยการขวนขวายอยู่ .. ไม่รู้วัน
O เมื่อวางรูปตรึงแนว .. ทุกแววตา-
เหลือเพียงว่ารูปใคร .. ทุกไหวสั่น-
จักเผยให้โลกดู .. แล้วรู้กัน-
ว่า-ผูกพันด้วยรูป .. เพียงรูปเดียว !




 

Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2558
6 comments
Last Update : 4 มิถุนายน 2562 18:54:28 น.
Counter : 1776 Pageviews.

 

รมยาแห่งราตรีค่อยคลี่คลุม
เมื่อความรุมเร้าใจค่อยไหวผ่าน
สัญญาความผูกพันแห่งวันวาน
ค่อยวาบความอ่อนหวานไหวผ่านตา

 

โดย: สดายุ... 6 กุมภาพันธ์ 2558 6:37:29 น.  

 

ในห้วงคิดคำนึง-ภาพหนึ่งนั้น-
คือดวงขวัญเฝ้าคอยชม้อยหา
สบ,สัมผัสดาลเหตุดลเวทนา
ลงแนบติดสัญญาให้ตราตรึง

 

โดย: สดายุ... 6 กุมภาพันธ์ 2558 6:44:24 น.  

 

ท่ามกลางลมระลอก, ช่อดอกมาลย์
ภาพวันวานผ่านให้อาลัยถึง
ตาเหลือบค้อน, แก้มก่ำ-แทรกคำนึง
เพรียกหวานซึ้งฉาบแล้วทั้งแววตา

 

โดย: สดายุ... 6 กุมภาพันธ์ 2558 6:52:00 น.  

 

มีเจ้า .. รูปเยาว์เอ๋ย-เหมือนเคยมี
จากวันที่อบอุ่นพร้อมคุณค่า
ได้ก่อรูปแวดล้อมไม่ยอมลา
และค้างคาอยู่พร้อมให้ยอมตัว

 

โดย: สดายุ... 6 กุมภาพันธ์ 2558 6:56:19 น.  

 

นับคาบยามคืบคลาน ..สู่วานวัน
ที่คาบนั้นโลกแต้มรอยแย้มหัว
ลมแผ่วพลิ้วบุษบัน .. ช่อสั่นรัว
ย่อมโลมทั่วหัวใจผู้วัยเยาว์

 

โดย: สดายุ... 6 กุมภาพันธ์ 2558 21:27:39 น.  

 

อารมณ์หวานจดจ่อ .. เฝ้ารอคอย-
แววตาเหลือบลอบชม้อยแฝงรอยเหงา
ลมพลิ้วผ่านดอกแก้วเพียงแผ่วเบา
หอมก็เข้าคลุมฆานแต่กาลนั้น

 

โดย: สดายุ... 7 กุมภาพันธ์ 2558 5:09:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.