Group Blog
 
<<
กันยายน 2555
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
17 กันยายน 2555
 
All Blogs
 
O ใจเอย .. ! O






ลาวสองคอน-ขิมสปา



O ระหว่างความอ่อนไหว .. ของใจนั้น
ย่อมยึดเหนี่ยวผูกพันเกินกั้นขวาง
ความคิดถึงซึ้งอยู่สุด .. รู้วาง
ฤๅ .. รู้ร้างรู้ลา-แม้นาที
O ระหว่างความอ่อนไหว .. ดวงใจนั้น-
จะไหวสั่นรัวเต้น .. ฤๅ-เร้นหนี ?
รอเงียบเหงาเหว่ว้าแห่งราตรี
เมื่อคลายคลี่คลุมครอง – สุดป้องกัน
O ระหว่างความอาวรณ์ .. แสนอ่อนไหว
ฤๅ-ต่างไฟร้อนสุมเร้ารุมขวัญ
ถวิลหา, ละห้อยเห็น .. ฤๅ-เว้นวัน
หลับก็ฝัน, ตื่นตา - ก็อาลัย
O ชั่ว-สายลมผ่านริ้ว .. โลมผิวน้ำ
ก็ชั่วคร่ำครวญการณ์ .. หมุนด้านให้-
รู้, รับรองอ่อนหวาน .. ที่ด้านใน-
ของจิตใจอาวรณ์แสนอ่อนโยน
O รับรู้ถึงคุณค่า .. บางอารมณ์-
เคย-กดข่มเหนี่ยวรั้ง-ค่อยพังโค่น
พร้อมอาวรณ์ในทรวงที่ช่วงโชน-
ขึ้นผาดโผนพร่างแล้วที่แววตา
O ด้วยศักดิ์และด้วยสิทธิ์ .. ด้วยจิตรู้-
รับ .. อ่อนหวานผ่านสู่อย่างรู้ค่า
ต่อแต่นี้ใจหนึ่งจะถึงครา-
พ้นความว้าเหว่เหงา .. เคยเข้าครอง
O งามเอย .. แววระยับเมื่อรับรู้
ผ่านแววสู่ .. สำหรับให้จับจ้อง
ขังวิญญาณจองจำ .. ในทำนอง-
การพร่ำพร้องร่วมในน้ำใจเดียว
O ละครั้งรอบเสน่หา .. เมื่อถาโถม
ย่อมลูบโลมเงียบเหงาทอนเปล่าเปลี่ยว
ละครั้งความคร่ำครวญเมื่อม้วนเกลียว
ย่อมแทรกขวัญรัดเหนี่ยวทุกเสี้ยวใจ
O ชั่วที่ความอาลัยคอยให้เสียง
ย่อมพอเพียงสำหรับตอบรับให้-
เสน่หาแปรปลายเป็นสายใย
โอบรัดไว้เยียวยา .. ด้วยอาทร
O หมาย-คืนค่ำเย็นเยียบแสนเงียบเหงา
จงรุมเร้าแรงชู้ .. อย่ารู้ถอน
บทเพลงรักแผ่วเบา .. แทนเว้าวอน
จักออดอ้อนคำ, ความ .. เอาตามใจ
O สดับเถิดพร้องพร่ำ .. แห่งคำถ้อย
แล้วร่วมร้อยรำพัน .. ช่วงหวั่นไหว
หมุนรอบเถิดหวั่นวิตก .. ของอกใคร
หากทำให้อาวรณ์ได้ย้อนคืน
O แว่วยินไหม .. สุ้มเสียงกระซิบสั่ง
เมื่อสุดรั้งแววระยิบ .. ที่หยิบยื่น-
รอบอารมณ์ปฏิพัทธ์ .. ให้หยัดยืน-
อยู่ทั่วผืนใจแล้ว .. ไม่แล้วลา
O แว่วยินไหม .. คำพลอดแสนออดอ้อน
แฝงอาวรณ์อาลัยผู้ใฝ่หา
กลางดวงวันโชนแสง .. ที่แฝงมา-
เหมือน-แววตาตอบเต้น .. เกินเร้นแล้ว
O งดงามเอย .. แรงถวิลและจินตภาพ
หอมกำซาบอารมณ์, หวัง-ลมแผ่ว-
จะพรมหอมหวานกลั้วไปทั่วแนว-
เนตรวามแวว, เผยเห็น .. ความเป็นใจ
O รอรับเถิด .. นิรมิตแห่งพิสวาดิ
แทนมวลมาศร้อยประดับ, สำหรับให้-
เป็นเส้นสายเสน่หาความอาลัย
ร้อยรัดใครอบร่ำ .. รอ - จำนน !





Create Date : 17 กันยายน 2555
Last Update : 2 มกราคม 2563 22:12:41 น. 5 comments
Counter : 2293 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ คุณสดายุ
ตั้งใจมาอ่านกลอนหวานฉ่ำค่ะ เสียงขิม ปนกับเสียงน้ำฝน เพราะไปอีกแบบ พอดีฝนกำลังตกปรอยๆค่ะ

ฝันดีนะคะ


โดย: วลีลักษณา วันที่: 20 กันยายน 2555 เวลา:23:10:17 น.  

 
สวัสดีครับคุณวลี

บทเก่าครับ .. เอามาวน
ช่วงนี้ไม่มีเวลาเขียนใหม่ ..

ลำปางฝนมาก .. และไม่เป็นเวลา ..
ดูแลสุขภาพครับ


โดย: สดายุ... วันที่: 21 กันยายน 2555 เวลา:19:33:41 น.  

 
ละครั้งรอบเสน่หา .. เมื่อถาโถม
ย่อมลูบโลมเงียบเหงาทอนเปล่าเปลี่ยว
ละครั้งความคร่ำครวญเมื่อม้วนเกลียว
ย่อมแทรกขวัญรัดเหนี่ยวทุกเสี้ยวใจ

จึงสำทับถ้อยผ่านเดือนย้ำเตือนสู่
อีกสายลมเกรียวกรูที่รู้ไหว
ให้พัดพาคิดถึงของหนึ่งใจ
ส่งถึงอีกหนึ่งใครในคำนึง

วนใหม่ก็ยังไพเราะเหมือนเดิม
และบทที่เลื่อนทางด้านขวา ก็เพราะมาก
สวัสดีค่ะ


โดย: มาย IP: 171.96.40.24 วันที่: 21 กันยายน 2555 เวลา:22:37:47 น.  

 
มาย

เขียนกลอนดีกว่าที่เห็นเขียนๆกันในหลายกระดานกลอนนะ .. ใช้ชื่ออื่นอยู่ที่ไหนรึเปล่า

เขาเรียกว่า มีแววมยุรา 55

บทที่เลื่อนทางขวามือ .. เป็นบริบทที่ชอบมากในความคิดคำนึง แต่หารูปที่ถูกใจไม่ได้เลย .. ต้องสวยสัก ใหม่ดาวิกา ถึงจะเข้ากับกลอน

หากมีรูปประมาณนั้น .. ช่วยเอามาฝากหน่อยสินะขอรับ




โดย: สดายุ... วันที่: 22 กันยายน 2555 เวลา:22:31:44 น.  

 
เข้ามาหลบฝนค่ะ อ่านกี่ครั้งก็รู้สึกดีมากๆ


โดย: สายน้ำร้องเพลง IP: 58.11.152.35 วันที่: 28 กันยายน 2555 เวลา:17:18:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.