Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2561
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
1 พฤษภาคม 2561
 
All Blogs
 
O แววในดวงตา .. O








O ดูเลือดฝาดปาดแต้ม .. ทั้งแก้มหน้า
เหมือนรอให้สายตาลองฝ่า .. หัก
ดูเถิด .. แววตาพร้อมละม่อมพักตร์
เหมือนล้อมกักให้ละห้อย .. แต่คอยรอ
O ปั่นป่วนด้วยลมตื่น .. โลมพื้นผิว-
น้ำ, เมื่อริ้วเลือดซ่านด้วยหวาน .. ก่อ-
ขึ้นจากแววตาเฝ้า พะเน้าพะนอ
ยั่ว .. หยอกล้อรมยาในตาคน
O เจ้าพระยา .. ยังเชี่ยวเป็นเกลียวคลื่น
เมื่อคำคืนอบอุ่นไร้ฝุ่นฝน
แรงรมย์รื่นแผ่วพลิ้วเป็นริ้ววน
กลางอกอลวนอยู่ .. ไม่รู้ยาม
O โอ แววตารูปละม่อม .. ไย-น้อมรับ
เหตุใดเล่าจึงระยับ .. จนพรับ-ข้าม-
มาพิมพ์รูป .. พิมพ์รสแสนงดงาม-
แล้วเหนี่ยวใจผูกล่าม .. เอาตามใจ ?
O แต่บัดนั้น..รุ้งเรื้องที่เบื้องหน้า-
ก็เหมือนว่าทอดโค้งยึดโยงให้-
ความขัดเขินอ่อนหวานที่ด้านใน-
อกทรวงใคร..กับผกายแห่งสายตา
O ยิ้มรับความสดใสแห่งวัยเยาว์
เช่นยามเช้าสุมาลย์ช้อย..ช่อ-คอยท่า-
ภุมรินผึ้งภู่..จะรู้มา-
ตฤปรสผาณิตหอม..อย่างยอมตน
O ยิ้มรับความอ่อนไหว..ของใครนั้น
กับแวววามไหวสั่นนับพันหน
เอ็นดูความขัดเขินหยอกเอินคน
หวามที่ล้นเอ่อแล้ว..ผ่านแววตา !
O ย่อมหวังเพียงหวานซึ้ง .. ใจหนึ่งนั้น-
ต้องรำพันความถ้อย .. แล้วคอยท่า-
รอโอบกล่อมดวงขวัญด้วยพรรณนา
ต่อคุณค่าหวานหอมรายล้อมใจ
O เพื่อบอกว่าอาวรณ์ที่ซ่อนเร้น-
นั้น-บีบเค้น .. ออดอ้อนเกินผ่อนไหว
เพื่อเผยความบอกว่า .. เดียงสาใคร-
นั้น-เติบใหญ่รับรู้ .. เชิงชู้แล้ว
O เมื่อสิ้นแรงกดข่ม .. อารมณ์ชู้
หัวใจผู้แฝงเร้น .. ย่อมเต้นแผ่ว
เหลือเพียงเผยเลศนัย .. คอยให้แวว-
ตาผ่องแผ้วคู่นั้น .. รำพันความ
O ลำดับภาพเปื้อนป่ายในสายตา
ย่อมเลือนค่าสร้อยโศกแห่งโลกสาม
เหลือเพียงการโลมลูบด้วยรูปนาม-
แสนงดงามขับไขอยู่ในแวว
O ถ้วนเลศนัยเว้าวอนแสนอ่อนโยน-
ย่อมถ่ายโอนความล่วงจากทรวงแก้ว
สองดาวช่วงดวงซึ้ง .. ย่อมตรึงแนว-
ความผ่องแผ้วผาดผาย .. สู่สายตา
O หรือที่บางห้วงอกสะทกสะท้อน-
จากพากย์ตอนย้ำเตือนจนเหมือนว่า-
ความในอกทั้งนั้น .. ดั่งพรรณนา
รู้ทีท่าเร้นแฝง .. ว่าแสร้งทำ
O ดูเอาเถิด .. แววระยับให้นับเนื่อง-
ดั่งดาวเรื้องแสงฉายรำบายค่ำ
เต้นผกายตอบตื่น .. ล้อคลื่นคำ-
หยอกเย้าสัมผัสค่า .. แรงอาลัย
O ปลายปีกนกโบกผ่านไปนานเนิ่น
แววขัดเขินในตา .. คล้ายว่า-ไหว
ปริศนาเร้นแฝง .. ราวแกว่งไกว-
ล้อสายลมล่องไหล .. อยู่ในยาม
O ปลายปีกนกโบกลับไปกับฟ้า
สุดสายตา .. เพียงภาพแวววาบหวาม-
ของอาวรณ์อ่อนไหวที่ไหลลาม-
ของรูปนามปริศนา .. ผู้อ่าองค์ !





Create Date : 01 พฤษภาคม 2561
Last Update : 15 กรกฎาคม 2562 7:25:41 น. 17 comments
Counter : 1153 Pageviews.

 

...

ปลายปีกช้อย ดวงทรงกลด บินจรดฟ้า
ลับสายตาทองทาบเพียงภาพฝัน
มโนหนึ่งแฝงไว้ใต้ดวงวัน
งามผูกพันอุ่นเหลือเพื่อผู้ใด

เหลือเพียงทิ้งปริศนาว่าภาพหนึ่ง
สุดลึกซึ้งตรึงมานนับนานไขย
แม้รูปนามห่างสุดหาหยุดใจ-
นางรอใครนั่งชมดาวเคล้าแสงเดือน

ร่วมวงด้วยสองบทค่ะ
สบายดีนะคะคุณสดายุ




โดย: เอื้อย IP: 61.19.86.2 วันที่: 24 พฤษภาคม 2561 เวลา:10:51:41 น.  

 


สวัสดีครับแม่เอื้อย ..
หายไปนานนะครับ .. งานคงยุ่ง ?

การบ้านการเมืองก็ยุ่งกันนุงนัง
หากมีเวลาไปท่องเที่ยวดีกว่าครับ ..


โดย: สดายุ... วันที่: 25 พฤษภาคม 2561 เวลา:6:44:54 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณสดายุ

พี่เอื้อยกลับมาพร้อมกับกลอนหวานสะท้านใจนะคะ
หรือว่า พี่เอื้อยจะเปลี่ยนจากลุคห้าว มาเป็นสาวหวานค่ะ
ทิพย์ยังไม่ลืมลุคโหดๆสะท้านโลกันตร์ของพี่เขาค่ะ 555

พี่เอื้อยค่ะ
ทิพย์มารอพี่แล้วนะคะ
คิดถึงพี่สุดหัวใจเจ้าค่ะ


โดย: ทิพย์ IP: 49.48.242.239 วันที่: 28 พฤษภาคม 2561 เวลา:20:30:03 น.  

 


สวัสดีครับคุณทิพย์ ..
หายไปนานพอๆกับคนข้างบนเลยนะครับ 55

นึกว่านัดกันไปเที่ยวเมืองนอกซะอีก
ยินดีครับที่กลับมาพูดคุยกันอีก


โดย: สดายุ... วันที่: 29 พฤษภาคม 2561 เวลา:7:56:02 น.  

 
คุณสดายุค่ะ

ทิพย์ก็ไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะ เห็นมาเม้นท์แล้วคุณไม่ตอบก็เลยเกรงใจเท่านั้นเองค่ะ อิๆๆ

เปลี่ยนรูปโพไฟล์ใหม่ ไปเที่ยวที่ไหนมาค่ะ หน้าตา หุ่นก้านละอ่อนมากค่ะคุณสดายุ


โดย: ทิพย์ IP: 49.48.242.239 วันที่: 29 พฤษภาคม 2561 เวลา:18:59:14 น.  

 


คุณทิพย์ ..
บางครั้งผมตอบช้า ไม่มีอะไรครับ .. ไม่ต้องคิดมาก
มัวทำอย่างอื่นอยู่

รูปนั่นไปอังกฤษมาครับ ..
คงหาที่เที่ยวในประเทศที่เจริญแล้ว พัฒนาแล้วเท่านั้นครับ .. ชอบดูผู้คนในสังคมที่เปิดกว้าง ข้อห้ามน้อย
ที่สำคัญคือปลอดภัยต่อผู้หญิง

ผมเพิ่ง 30 กลางๆเอง อิๆๆ


โดย: สดายุ... วันที่: 30 พฤษภาคม 2561 เวลา:6:18:17 น.  

 
อั๊ยย่ะ!
คุณเพิ่งจะ 30 กลางๆ ทิพย์ปลายๆแล้วค่ะ
ช่วยแนะนำการดูแลตัวเองให้หน่อยนะคะ
ทำอย่างไรถึงได้ดูดีเช่นนี้ค่ะ

ไปอังกฤษมากี่วันสนุกมั้ยค่ะ ไว้ผลัดกันเล่านะคะ


โดย: ทิพย์ IP: 49.48.242.239 วันที่: 30 พฤษภาคม 2561 เวลา:7:03:22 น.  

 


คุณทิพย์
เดิมตั้งใจจะไปแต่ประเทศ G7 ในยุโรปก่อนอื่น
แต่พอดีว่า ปารีส ของฝรั่งเศสเพิ่งมีเรื่องก่อการร้าย
สาวน้อยจึงมีความเห็นว่าไปอังกฤษก่อนละกัน
ผมเป็นผู้ตามก็ตกลง ..

ไปทั้งบ้านครับ ..
การได้ไปเห็นโดยมีคนในวัยที่จัดการเรื่องราว
ผ่านมือถือคล่องมากทั้ง ..
..จองตั๋วเครื่องบิน
..ทั้งจองโรงแรม
..ทั้งคิดโปรแกรม สถานที่ที่จะไป
..ทั้งการเข้าไปติดต่อสอบถามข้อมูล
(ข้อดีของเด็กที่จบเมืองนอกมา)
สว.ทั้งหลายเลยสบาย เดินตามอย่างเดียว อิๆๆ



โดย: สดายุ... วันที่: 30 พฤษภาคม 2561 เวลา:16:11:28 น.  

 
คุณสดายุ..

เวลา การงาน กับชีวิตแม่เอื้อยที่โลดแล่นอยู่นอกแผ่นดินเกิด สลับกับการมาอยู่ในแผ่นดินแม่

ถ้าเลือกได้ อยากอยู่ข้อหลังมากกว่า ความเคยชินอย่างไรย่อมไม่สุขใจเท่ากับการอยู่แผ่นดินเกิดหรอกค่ะคุณสดายุ

น้องทิพย์ที่รัก..

น้องสาวพี่เป็นคนขี้งอนหรือเปล่านะ พี่เอื้อยเป็นคนมีกรรมหาเวลาว่างแทบไม่มี หากอ่านข้อความนี้ของพี่
แล้วตอบกลับมา แสดงว่าคิดถึงพี่สาวคนนี้จริงๆ ๕๕๕

เจ้ายิ้มเถิดนวลละอองน้องสาวพี่
วันเดือนปีฤากีดขวางหนทางฝัน
พี่มามอบตอบสื่อใจให้ถึงกัน
ขอเชิญขวัญยิ้มส่งตอบมอบพี่คืน

คิดถึงน้องเช่นกันนะคะ




โดย: เอื้อย IP: 61.19.86.2 วันที่: 19 มิถุนายน 2561 เวลา:11:49:02 น.  

 


แม่เอื้อย ..

โห หายไปนับนาน .. แสดงว่ายุ่งจริงๆ
ผมไปเที่ยวอังกฤษมาช่วงกลางเมษายน 10 วัน
ต้องบอกว่าชอบมาก ..
ตั้งใจจะไปอีกเฉพาะแถบยุโรปตะวันตกอย่างเดียวเลย

ไม่แน่ใจว่าแม่เอื้อยไปๆมาๆกับประเทศไหน
หวังว่าหากมีโอกาสก็แวะเวียนมาพูดคุยกันตรงนี้อีกนะครับ

คุณทิพย์เองก็รอคุยด้วย ..


โดย: สดายุ... วันที่: 19 มิถุนายน 2561 เวลา:15:55:51 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณสดายุ

แวะมาอ่านบทกลอน ยังคงความงดงามละเมียดละไมไม่เปลี่ยนเลยค่ะ

ตามไปอ่านที่นี่มาด้วย
รวมบทกลอนที่นารีไม่ปราโมท เพราะมากค่ะ กลอนวลีนี่ดูเด็กๆไปเลยอิๆ

//www.klonthaiclub.com/index.php?topic=26943.0



โดย: วลีลักษณา วันที่: 19 มิถุนายน 2561 เวลา:16:17:06 น.  

 


คุณวลี ฯ

โอ้โห ไม่ได้เจอกันนับนาน .. สบายดีนะครับ
ตามลิงค์ที่วางไป อ้าว เจอนามปากกานั้น อิๆๆ
ผมลืมไปแล้วนะนั่น ไม่ได้ไปที่นั่นนานแล้ว
เพราะกระดานเขาค่อนข้างเงียบ

บทโศกแบบนั้น ผมเขียนไว้แค่ 2-3 บทเองครับ
ไม่ค่อยถนัด อิๆๆ

ยินดีมากครับ ที่แวะมาเยี่ยมเยียน



โดย: สดายุ... วันที่: 19 มิถุนายน 2561 เวลา:19:21:16 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่เอื้อยสุดที่จะคิดถึง

ทิพย์เปิดมาเห็นพี่ ดีใจมากๆค่ะที่พี่เอื้อยกลับมาพูดคุยอีกครั้งพี่หายไปนานเหลือเกิน นึกว่าจะไม่กลับมาหาน้องคนนี้แล้วค่ะ

ทิพย์เห็นชื่อพี่ รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งค่ะ พี่ไม่เข้ามา ทิพย์ก็เหงาๆแต่ก็เข้าใจว่าพี่คงไม่ค่อยว่าง พี่ไม่ได้อยู่เมืองไทย ใช่ไหมค่ะ

ทิพย์มีเรื่องมากมายจะเล่าให้พี่ฟัง
แต่คืนนี้ดึกแล้ว ไว้โอกาสหน้าทิพย์จะมาคุยใหม่นะคะ
ขอบคุณกลอนเพราะๆค่ะ
รักพี่เอื้อยค่ะ

สวัสดีค่ะคุณสดายุ

ไปอังกฤษมาได้ของฝากอะไรมาบ้างไหมค่ะ
ช่วงที่คุณสดายุไป คาดว่าอากาศคงจะไม่หนาวเท่าไร
มีลูกเก่งอย่างนี้ คุณพ่อก็เที่ยวสะดวกโยธินน่าดูซิค่ะ อิๆๆ


โดย: ทิพย์ IP: 49.48.241.37 วันที่: 20 มิถุนายน 2561 เวลา:22:46:16 น.  

 


สวัสดีครับคุณทิพย์

อังกฤษช่วงที่ผมไปยังหนาวอยู่ครับ อุณหภูมิเลขตัวเดียว
แต่ผมเลยไป สก็อตแลนด์ ด้วยซึ่งหนาวกว่าที่ลอนดอน
แต่สวยงามมากมาย .. มีโอกาสลองไปดูครับ

เด็กที่เรียนเมืองนอกมาจะคล่องมาก
รวมทั้งภาษาอังกฤษจะสื่อสารได้ดีกว่าพ่อเยอะครับ อิๆๆ

คุณเอื้อย อย่าหายไปนานครับ ..




โดย: สดายุ... วันที่: 21 มิถุนายน 2561 เวลา:18:14:18 น.  

 
น้องสาวที่รัก

พี่ให้ความสำคัญกับคนที่ให้เกียรติและเห็นคุณค่าในความรู้สึกของผู้อื่นเสมอ แต่คุณค่านั้นจะต้องอยู่บนรากฐานของความจริงใจที่ไม่เสแสร้งและสร้างภาพ

พี่เห็นน้องทิพย์มีคุณสมบัติในข้อนี้ จึงเอ็นดูที่จะมาเสวนาในโลกที่พี่ต้องการความเป็นส่วนตัว อีกอย่างเห็นน้องเชียร์แขกเข้ามาคุยในบล็อกนี้ด้วย

งานของพี่ทำให้ต้องเป็นนักเดินทางมาเกือบค่อนชีวิต ความตื่นตา สวยงามมันคงที่สำหรับพี่หมดแล้ว

เข้ามาตอบน้องสาวด้วยความเอ็นดู ในขณะที่ลูกน้องยังรออยู่หน้าห้อง
อยากบอกให้รู้ว่า แม้ไม่เคยเห็นกัน แต่มีใจสัมพันธ์ น้องก็มีความสำคัญกับพี่เสมอนะคะ

คุณสดายุคะ..

เมื่อสมัยเริ่มทำงาน ยังอยู่ในวัยที่ตื่นตา ตื่นใจไปกับบ้านเมืองหลายประเทศที่แตกต่างกับเราทั้งบวกและลบ

แต่เมื่อเวลาผ่านไปจนวัยล่วงเลย ความเบื่อการเดินทางเข้ามาแทนที่
อยากจะไปนอนฟังเสียงน้ำตก นกร้อง ในป่าแทนค่ะ





โดย: เอื้อย IP: 61.19.86.2 วันที่: 22 มิถุนายน 2561 เวลา:18:06:00 น.  

 
พี่เอื้อยขา ทิพย์อ่านที่พี่ตอบมา รู้สึกปลื้มจนน้ำตาแทบไหลค่ะ ทิพย์ก็ไม่เคยเห็นและรู้จักพี่มาก่อน
แต่อ่านจากที่พี่เขียนและดูแลทิพย์จากคนที่ทำให้ทิพย์
เสียความรู้สึกแต่ครั้งนั้น ทิพย์ประทับใจพี่มากค่ะ

พี่มีโลกส่วนตัวสูง ทิพย์ก็จะไม่รบกวนในเรื่องส่วนตัว
ขอแต่เพียงถ้าพี่ว่างเข้ามาคุยและแต่งกลอนให้ทิพย์อ่านบ้างนะคะ

ขอบคุณพี่ที่เข้ามาตอบมากนะคะ
รักพี่เอื้อยค่ะ


โดย: ทิพย์ IP: 49.48.241.37 วันที่: 22 มิถุนายน 2561 เวลา:21:08:55 น.  

 


คุณเอื้อย
หรือผมกำลังพูดคุยอยู่กับนักการทูต ? อิๆๆ
สมัยช่วงวัยหนุ่มสาวที่ภาระเยอะคนมักไม่ค่อยมีเวลา
ท่องเที่ยวมากนัก ..

ผมเคยไปสมัยก่อนมีครอบครัวอยู่ทั้งเยอรมันและสวีเดน
ต้องบอกว่า ชอบมากทั้งคู่ ..

ผมเป็นคนชอบดูบ้านเมืองและผู้คนในประเทศเจริญแล้วครับ




คุณทิพย์
คุยกับคุณเอื้อยตามสบายนะครับ
ไม่ต้องเกรงใจผม


โดย: สดายุ... วันที่: 23 มิถุนายน 2561 เวลา:14:09:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O ก่อน .. นางครวญ...O





ยามสิ้นสุด..ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
วันอังคาร ขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๕ ปีกุน
วันที่ ๗ เมษายน พ.ศ. ๒๓๑๐


๑๔
๑. อาดูระพูนอยุธยา
ขณะวาระวอดวาย
อำนาจและอาชญะสลาย
ก็เพราะชายน่ะร้าวฉาน


๒. โอ้..เมืองแก้วเมืองฟ้าถึงคราล่ม
บัลลังก์จมมอดไหม้ด้วยไฟผลาญ
ปราสาทยอดใหญ่โตสูงโอฬาร
ถูกพลม่านเหนี่ยวรั้งเผาพังยับ
๓. ท่ามกลางคมดาบเชือด..คาวเลือดหลั่ง
คือสุดรั้งกายทอดลงมอดดับ
หลังเพลิงพลุ่งโหมซ้ำเกินรำงับ
ร่างหล่นทับเป็นเถ้า, สิ้นเงาไท
๔. โอ้…ว่ารอยโศกเศร้าในเงาเนตร
จากสุดเขตศักดินาเคยอาศัย
กระบวนทัศน์ศรัทธาล้วนปราชัย
เหลืออาลัยเรื่องหลังที่ยังคง
๕. ต้องจำพรากจากถิ่นมาสิ้นศักดิ์
ละห้อยหักอาดูรประยูรหงส์
พลัดเวียงวังร้างหมู่มาอยู่ดง
กับอีกผู้ซื่อตรงมั่นคงนั้น
๖. คือหนึ่งแกล้วผู้กล้ายังปรากฏ-
ข่มกำสรดเพื่อใครสิ้นไหวหวั่น
เป็นปราการผ่อนค่ารอยจาบัลย์
ร่วมปกป้องคุ้มกันตราบบรรลัย
๗. พระพายเฉื่อย..เริ่มโหมเข้าโลมโลก
ดังโบยโบกศรัทธาให้อาศัย
หวังนิทราย้อนย้ำความอำไพ
สัมผัสใจเยียวยาทุกอารมณ์
๘. พระเขนยเคยหนุน...เป็นดุ้นพฤกษ์
แกล้วก็นึกกล้ำกลืนกับขื่นขม
โอ้..ดอกฟ้าร่วงผล็อยลิ่วลอยลม
ความขืนข่ม..ฤๅจะกลบให้ลบเลือน
๙. หัวอกเอ๋ย..เคยหนักด้วยศักดิ์ราช
ต้องบำราศรูปรอยมาคล้อยเคลื่อน
เคยสูงส่งสุกสกาวดุจดาวเดือน
กลับแล่นเลื่อนลอยล่างลงข้างกาย
๑๐. ทูลกระหม่อม..เคยห่มล้วนรมย์รื่น
แต่เนตรตื่นชื่นฤทัยอยู่ไม่หาย
นางกำนัลหมอบเมียงเฝ้าเรียงราย
กลับเดียวดายเงียบเหงา...ใต้เงาจันทร์
๑๑. จักเค้นชีพบีบชาติมาลาดรับ
เพื่อสำหรับนอบน้อม...ใจหม่อมฉัน
จักรองภาษพจนีย์ด้วยชีวัน
ทอนโศกศัลย์ห่างเหพระเทพินทร์
๑๒. กระท่อมทับเปรียบว่าเช่นปราสาท
เรไรดั่งพิณพาทย์ระนาดศิลป์
ครวญขับกล่อมเสียงแผ่วให้แว่วยิน
ประโลมถิ่นห้วงฤดีดั่งมีมา
๑๓. โกสุมกลีบดอกก้านประสานประดุจ-
ดั่งมงกุฏภพชาติ..ผู้วาสนา-
น้อมลงในศักดิ์สกุลแห่งบุญญา
แทนรูปทรงสูงค่ากลางป่าไพร
๑๔. โสมกลางสรวงแทนดวงอัจกลับ
ทอดแสงโลมที่ประทับผู้หลับใหล
ลมแผ่วโลมผ่านฤดีผู้มีใจ
กระซิบให้สุจริตสัมฤทธิ์รู้
๑๕. บรรจถรณ์หมอนม่านย่อมลาญลับ
เยียรบับแพรผืนยากคืนสู่
อุบะกรองหอมร่ำสิ้นดำรู
ที่ยังอยู่เคียงใจ...ย่อมใจคน
๑๖. อัสสาสะในครานิทราสนิท
พาดวงจิตเรื่อยเร่กลางเวหน
หมายลับล่วงเรื่องหลังสิ้นกังวล
วางชีพชนม์เคียงแกล้วผู้แววไว
๑๗. สิ้นสุดแล้วไอศูรย์จำรูญรัศมิ์
สิ้นจำรัสบริบทเคยสดใส
สิ้นประยูรวงศ์นาถบำราศไกล
สิ้นจากไร้เพรงบุญเคยหนุนนำ
๑๘. อุษาสาง...พลางถวิลถึงปิ่นเกล้า
เคยแหนเฝ้ากลับผวนเป็นครวญคร่ำ
คง..อำนาจกฎเกณฑ์ของเวรกรรม
มาช่วยย้ำช่วยยุดจนสุดรอย
๑๙. ปานฉะนี้ปิตุราชมาตุเรศ
จะเทวษกำสรดใจถดถอย
จักลำบากทดท้อเฝ้ารอคอย
หรือละห้อยถึงบุตรก็สุดเดา
๒๐. สิ้นแผ่นดินสิ้นบุญสิ้นคุณค่า
แต่นองหน้าหยาดรอยล้วนสร้อยเศร้า
เพียงหนึ่งผู้คู่เข็ญยังเห็นเงา
ช่วยบรรเทาทดท้อให้พอทน
๒๑. แต่เหลือบเหลียวลืมเนตรสบเลศหนึ่ง
แววซาบซึ้งถนอมรับสิ้นสับสน
อุ่นหทัยเคียงข้าง..ใครบางคน
พาอึงอลขวยเขินสะเทิ้นอาย
๒๒. แม้นอยู่สองต่อสองในห้องเก่า
ยังลงเข่ากราบก้มประนมถวาย
คงสำรวมใจอยู่...ใจผู้ชาย
ว่าอย่าหมาย..สูงส่ง..เกินวงศ์ตน
๒๓. เอื้อมหัตถ์เนียนจับกรที่ซ่อนอยู่
ย้อนนัยสู่รำงับความสับสน
ว่าสิ้นแล้วช่วงต่างระหว่างคน
สร้อยกุณฑลจะพาดสายบนกายนี้
๒๔. แล้วเลื่อนองค์ทรงร่างอยู่กลางอก
แกล้วก็ปกกรป้องตระกองศรี
สะท้านด้วยแววตาและท่าที
อ้อมอารีก็โอบอุ้มเข้าหุ้มเนื้อ
๒๕. วิเวกแว่วลมไหวยอดไม้แกว่ง
แม้นโศกแห่งเบื้องหลังจะยังเหลือ
หากอารมณ์อบอุ่นได้จุนเจือ-
ร่วมโชนเชื้ออาวรณ์..ตัดรอนกรรม
๒๖. อธิษฐานผ่านวาสน์ให้พาดช่วง
ทุกภพล่วงพบเจอให้เพ้อพร่ำ
ใจทั้งดวงรอคอยทุกรอยคำ
จนเนื่องนำน้อมสู่เป็นคู่เคียง
๒๗. ใจต่อใจดังว่าร่วมสาธก
ท่ามกลางนกเขาไพรที่ให้เสียง
พระพายเอื่อยคนแนบแก้มแอบเอียง
เสนาะเพียงสองใจเต้นไหวรับ
๒๘. กรุ่นมาลีไหนเห็นจะเช่นหอม-
ดั่งใจหลอมลึกล้ำเป็นลำดับ
วงแขนแกร่งโอบย้ำดั่งกำชับ-
ว่าแม้นยับชีพวายไม่คลายคลอน
๒๙. แรงสุดถิ่นดินฟ้ามหาสมุทร
ฤๅอาจฉุดจิตชายให้ถ่ายถอน
ลึกล้ำห้วงน้ำสวรรค์สีทันดร
ฤๅเทียบตอนลึกล้ำแห่งจำนง
๓๐. ถ้วนถิ่นแถนแมนสรรพ..โปรดรับรู้
จักเชิดชูอยู่ข้างด้วยนางหงส์
ตราบสุดช่วงชีวิตถึงปลิดปลง
ขอร่วมวงเวียนวัฏฏ์..เป็นสัจจัง

๑๔
๓๑. โอ..!..ศัพท์สดับนยะวะแว่ว
ปุระแก้วและบัลลังก์
สิ้นแล้วเพราะแผ่วพละพลัง
ฤจะยั้งนะยับเยิน
๓๒. เผาแผดเพราะแพศยะอธรรม
ทุระกรรมะก้ำเกิน
สิ้นชาติและวาสนะเผชิญ
สรเสริญก็สิ้นตาม

...กรุงศรีอยุธยาจะสูญแล้ว
จะลับรัศมีแก้วเจ้าทั้งสาม
ไปจนคำรบปีเดือนคืนยาม
จะสิ้นนามศักราชห้าพัน
...กรุงศรีอยุธยาเขษมสุข
แสนสนุกยิ่งล้ำเมืองสวรรค์
จะเป็นเมืองแพศยาอาธรรม์
นับวันจะเสื่อมสูญ เอยฯ




New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.