Group Blog
 
 
สิงหาคม 2560
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
1 สิงหาคม 2560
 
All Blogs
 

O สังสาระกระแส .. O








O เบญจางค์ประดิษฐ์น้อม - - - นอบกร
นบดิลกชิเนนทร - - - อธิกไท้
คุณพระยิ่งอาภรณ์ - - - พาดห่ม-
คลุมทั่วตรีภพไว้ - - - ระหว่างถ้อยธรรมกถา ๚ะ๛

O กอปรประนมนัขน้อม - - - บังคัล
คุณพระไตรปิฎกธรร- - - - มุตม์แม้น-
สายธารอมฤตบรร- - - - โลมอาบ-
โซมซาบจิตทั่วแคว้น - - - ใฝ่เฝ้าเสาะแสวง ๚ะ๛

O นบบาทสาวกเชื้อ - - - ชินวงศ์
ถ้วนหมู่สมมุติสงฆ์ - - - สืบไว้-
ซึ่งองค์มรรค, ธำรง - - - หลักสัจจ์ แท้นา
เผยแผ่พุทธธรรมให้ - - - ถูกถ้วนกระบวนความ ๚ะ๛

O นบผู้กำเนิดเอื้อ - - - อาตมา
คุณยิ่งคุณใดหา - - - เทียบได้
อาจารย์อุปัชฌาย์ - - - ถ้วนหมู่
คุณท่านก่อเค้าให้ - - - ห่วงรู้รอยธรรม ๚ะ๛

O เรืองเรืองไตรรัตน์พ้น - - - พันแสง
ควรแต่พระธรรมแสดง - - - ค่ำเช้า
กลับเป็นธูปเทียนแฝง - - - ฝากโลก-
ให้จิตคอยใฝ่เฝ้า - - - เก็บสร้างสั่งสม ๚ะ๛

O โบสถ์ระเบียงมรฑปพื้น - - - ไพหาร
งามวิจิตรพิสดาร - - - ยิ่งแล้ว
ช่อฟ้ายอดเฟื้อยปาน - - - พุ่งฝ่า พรหมฤๅ
ทองปิดองค์พระแผ้ว - - - ผ่องเนื้อธรรมไฉน ๚ะ๛

O กบสองมือก้มกราบ - - - องค์พระ
จิตเพ่งตั้งฉันทะ - - - เอ่ยถ้อย
ยศศักดิ์ทรัพย์ฐานะ - - - นึกอยู่
เอาต่อรองเชื่อมร้อย - - - ร่มเนื้อนาบุญ ๚ะ๛

O ทำบุญหวังสู่เบื้อง - - - บนสรวง
ควันธูปเปลวเทียนบวง- - - - บอกฟ้า
ปิดทองรูปพระทวง - - - บุญท่าน แล้วแฮ
สุข-รื่นรมย์ทั้งหล้า - - - แวดล้อมเถิดหรือ ๚ะ๛

O ไหว้พระมือผ่านล้อม - - - ลูบผม
ใจรื่นด้วยเรื่องสม- - - - มุติสร้าง
มิจฉาฝ่าอารมณ์ - - - รุดเร่ง
พาจิตลอยเคว้งคว้าง - - - ระหว่างถ้อยเดียรถีย์ ๚ะ๛

O ภาพการจำพรากพ้น - - - เวียงวัง
ค่อยแจ่มชัดขึ้นประนัง - - - ชุลิตน้อม
พรหมจรรย์ย่อมเพื่อฝัง - - - ฝ่ายโลก ล่วงแล
โลกที่กายจิตพร้อม - - - ผ่านรู้, ปรารมภ์ ๚ะ๛

O รูปองค์ที่ใต้ร่ม - - - โพธิ์พฤกษ์
ในคาบยามค่ำดึก - - - สงัดล้อม
ดวงจิตใคร่ครวญตรึก- - - - ตรองโลก
ตราบจิตแจ้งถ้วน, พร้อม - - - วิโมกข์แย้มเยือนสมัย ๚ะ๛

O ที่โคนโพธิ์ร่มครึ้ม, - - - ครวญความ
พร้อมรูปจันทร์เพ็ญวาม - - - วาบแจ้ง
คือภาพพุทธะในยาม - - - สยบโลก
อวิชชา, สังขาร, แล้ง - - - ลบสิ้นปลาตสูญ ๚ะ๛

O ดินฟ้าสาคเรศล้วน - - - บันลือ
เมื่อพุทธธรรมกรรพือ - - - พากย์พร้อง
ยื้อยุดฉุดยึดถือ - - - ทอนถ่าย
ผ่านสัจจะโลมต้อง - - - แต่งแต้มบัวตม ๚ะ๛

O โลก, เหตุแห่งโลก, ทั้ง- - - - ความดับ โลกแล
อีกเที่ยวทางสำหรับ - - - ดับนั้น
คือแก่นหลักให้จับ - - - จูงผ่าน โลกแล
โลกที่คอยบีบคั้น - - - จิตให้ - ละห้อยหา ๚ะ๛

O ยี่สิบห้าศตวรรษพ้น - - - ผ่านยุค
แม้น-แว่วเสียงคอยปลุก - - - ปลอบไห้
หากเสียงโศกซมทุกข์- - - - ทนกลบ สิ้นฤๅ
พร้อมจิตหลงกราบไหว้ - - - รูปปั้นดินเผา ๚ะ๛

O ยี่สิบห้าศตวรรษพ้น - - - ผ่านยาม
เหลือมดเท็จให้ตาม - - - ตรึกรู้
พฤติมิจฉาลาม - - - ท่วมโลก
แต่เมื่อบัวต่ำคู้ - - - ยอดโค้งเกลือกตม ๚ะ๛

O สอบด้วยไตรลักษณ์ให้ - - - เห็นแล
อนิจจัง-คือโลกแปร - - - เปลี่ยนได้
ทุกขัง-วกเวียนกระแส - - - เกิดดับ
อนัตตา-ย่อมว่าง, ไร้ - - - รูป-ทั้งนามธรรม ๚ะ๛

O ไตรภูมิ, ยกอรรถเลี้ยว - - - พาหลง
สืบทอดหลักพราหมณ์ลง - - - ระหว่างถ้อย
น้ำลึกยากหยั่งลง- - - - สุดลึก นั่นแล
ตื้นกว่ามากกว่า, น้อย - - - กว่า-ร้อยรูเข็ม ๚ะ๛

O ดวงมาน, พวงมาศ, น้อม - - - นำคะนึง
ธรรมพระเมื่อแจ้งถึง - - - แก่นถ้อย
มรรคาฝ่านรก, จึง - - - แจ้งแก่ จิตแล
ชาติภพหยุดเชื่อมร้อย - - - ดับเชื้ออวิชชา ๚ะ๛





 

Create Date : 01 สิงหาคม 2560
1 comments
Last Update : 26 มิถุนายน 2561 6:10:59 น.
Counter : 2302 Pageviews.

 

อาศิรวาทกอปรร้อย -- เทอดคุณ
ผู้เปี่ยมล้นการุณ -- ฝากไว้
ไตรลักษณ์เข่นบาปบุญ -- ระงับโศก สิ้นแล
อริยมรรคนำทางให้ -- ล่วงพ้นสงสาร

ร้อยกรองไพเราะงดงาม
ขอสาธุการ

 

โดย: ฮวง IP: 1.47.171.251 7 สิงหาคม 2560 0:18:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.