Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2556
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
27 ธันวาคม 2556
 
All Blogs
 
O คือ ความรัก .. O







เพลง .. บังใบ


O น้อยใจหรือ .. จึงเร้นไม่เห็นหน้า
แต่รู้ว่า .. ห้วงจิตยังคิดถึง
ฟังเถิดถ้อยความ, คำ ก่อ .. รำพึง-
จากคำนึงมอบสู่ให้รู้นัย
O น้อยใจหรือเง้างอน .. เจ้าอ่อนน้อย
หรือต้องถ้อยโลมลูบ .. จนวูบไหว-
กับความอุ่นอ่อนหวานที่ผ่านไป-
ตราบพารอบอาลัย .. ขึ้นไหววน
O หรือรออุ่นอ่อนหวาน .. ย้อนผ่านหา
แล้วเอื้อมคว้ากุมกักอีกสักหน
เพื่อแววหวานแจ่มจ้า .. นัยน์ตาคน-
เปล่งแววหวานเอ่อล้น .. หรือ - คนดี ?
O เอ็นดูความเว้าวอน .. แววอ่อนโยน-
เจ้า-ถ่ายโอนความออกมาบอกพี่
เอ็นดูว่าอกใจผู้ใยดี-
ยากเหลือที .. จะเผยความออกตามใจ !
O คงต้องอ่านความหมายผ่านสายตา
ที่เหมือนว่าอาวรณ์เกินซ่อนไหว
ค่อยเต้นแววผ่านผาย .. คลีสายใย
ม้วนโอบไว้รัดขวัญ เพื่อพันธนา
O ปริบปริบเนตรใครนั้น .. จักสั่นไหว
ด้วยหัวใจรอคอยละห้อยหา
โอ แววตาปริบปรอย .. ชม้อยมา-
ฝากคุณค่ามอบไว้ .. โดยไม่พราง
O ชะรอยเทพอุ้มสม .. ปรารมภ์ช่วย
เอื้อมหัตถ์ฉวยฉุดชู .. เป็นคู่สร้าง
จึงขอบฟ้าเขตสวรรค์ แม้นกั้นกลาง
ไม่อาจขวางกางกั้น .. ผูกพันนี้
O คงกุศลเราสองเคยร่วมสร้าง
จึงยากร้างรูปหน้ากอปรราศี
หวังแอบออภพชาติ .. ทุกวาดวี-
ของความรื่นรมย์ฤดี .. อย่ามีคลาย
O เขียนถึงเพียงอ่อนน้อยผู้คอยเฝ้า
เพื่อกล่อมเกล้ากล่อมฤดีอย่าหนีหาย
รอฟังเสียงวาดวี .. ใจพี่ชาย
บอกเจ้าสายสวาดิน้อย .. ให้คอยที
O ด้วยว่าความเอ็นดู .. เกินรู้ถอน
ยังออดอ้อนลูบไล้หัวใจพี่
โอบรัดด้วยอาลัยและใยดี
แว่วเรื่อยรี้เสียงพากย์เข้าฝากนัย
O ด้วยว่าความอาวรณ์ .. เจ้าอ่อนนั้น
แสนคงมั่นเกินโลกอาจโยกไหว
คงมีเพียงสั่นสะท้านที่ด้านใน
ด้วยหวามหวานอาลัย .. พาไหวคลอน
O รับรู้ความหวงแหนที่แล่นเลื่อน
สั่นสะเทื้อนอกใจเกินไถ่ถอน
รับรู้ความรุมเร้า .. แฝงเง้างอน-
จากแอบซ่อนเผลอเต้น .. ให้เห็นนัย !
O เกินจากความสับสนแล้วหนนี้
กับท่วงทีอ่อนหวานเกินต้านไหว
จากเฝ้าคอยแฝงคำอยู่ร่ำไป
แล้วเยี่ยงใดเผยสู่ให้รู้ความ ?
O เกินจากความซ่อนเร้นที่เป็นอยู่
เมื่อแรงชู้เวียน-วก .. จนอกหวาม
อาวรณ์ก็แทรกซุกอยู่ทุกยาม
เหมือนคอยตามติดอยู่ .. ให้รู้ตัว
O เพียงเผยนัยน์ตาล้อ .. จะพอหรือ
ให้ยึดถือแววบอก .. ที่หยอกยั่ว
เถิดนะ .. เข้ากุมเหงอย่าเกรงกลัว-
กับเพียงชั่วโอบร่าง .. ไว้กลางทรวง !






Create Date : 27 ธันวาคม 2556
Last Update : 14 กุมภาพันธ์ 2563 20:43:11 น. 3 comments
Counter : 1602 Pageviews.

 

บทนี้..ง้อกันได้น่ารักเชียว ^^


โดย: หยาดฝน IP: 124.121.237.49 วันที่: 27 ธันวาคม 2556 เวลา:9:07:54 น.  

 


O ด้วยรักและผูกพัน .. O


โดย: บุษบามินตรา IP: 82.82.190.177 วันที่: 27 ธันวาคม 2556 เวลา:9:49:35 น.  

 
ปีใหม่นี้ ปอป้าขออวยพรให้พี่น้องชาวบล๊อกและชาวเฟสทุกท่าน ครอบครัวอันเป็นที่รักของท่าน
จงประสบแต่สิ่งที่ดีงามพรั่งพร้อมด้วยพรอันประเสริฐ คิดและปรารถนาทำสัมมาการสิ้งใดให้ได้สมดั่งใจหวัง
มีสุขภาพแข็งแรง มีกิจการค้าเจริญรุ่งเรืองยิ่ง ๆ ขึ้น ที่รับประทานเงินเดือนเขาก็ให้ได้เลื่อนขั้นรับเงินเดือนรับโบนัสกันมาก ๆ

มีความสุขกันทุกคนตลอดปีใหม่นี้และตลอดไป...นะคะ





โดย: พรหมญาณี วันที่: 27 ธันวาคม 2556 เวลา:10:42:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O งามละมุน .. กับกรุ่นข้าวหอม .. O





O ดั่งยูงที่สูงส่งด้วยวงศา
ล้อมแววตาเพื่อจรด .. ความสดใส
เบิกรุ่งสางหม่นดำ ด้วยอำไพ-
แห่งดวงไฟเลื่อนชั้น .. ขึ้นบัญชา
O พอแว่วเสียงสาธุ .. บรรลุโสต
ความปราโมทย์หัวใจผู้ใฝ่หา-
ก็ซ่านความผ่องแผ้วสู่แววตา
เมื่อรูปหน้ารูปจริต .. เผย-ติดตรึง
O เกิดแต่เมื่อกรประนม .. หน้าก้มน้อม
ผมหล่นล้อมวงหน้า, แววตาหนึ่ง-
ก็คล้ายถูกกรเรียวนั้นเหนี่ยวดึง
แววหวานซึ้งมั่นหมาย .. ก็ฉายทอ
O โอ ราศีรูปงาม .. แห่งยามเช้า
คอยรุมเร้าใจอยู่, ท่านผู้ขอ-
ย่อมอุ้มบาตรเอ่ยธรรม .. ลงย้ำ .. ยอ-
ยกอารมณ์ทดท้อ .. พ้นทรมาน
O สบรูป .. รูปละม่อมก็ล้อมสิ้น-
แต่ผัน-ผินรูปพักตร์ .. เข้าหักหาญ
จิตวิญญาณตื่นรู้ .. จึงรู้พาน-
ความอ่อนหวานอ่อนโยน .. ที่โชน-แวว
O พาโลกในแวดล้อม .. งามพร้อมอยู่
พร้อมแรงชู้อาลัยเริ่มไหว .. แว่ว
อาวรณ์เคยซ่อนเร้น .. ก็เห็นแนว-
ความผ่องแผ้วตอบเต้น .. ไม่เว้นวาง
O โอ อำนาจเนตรพรับ .. ราวจับจูง-
สบรูปยูงอกแอ่นรำแพนหาง
เหลื่อมลายขนสีสัน .. ขึ้นกั้นกลาง
หยัดรอยขวางเพรียกถวิล ..ให้ดิ้นรน
O งามวงสีเลื่อมลาย .. ก็คล้ายว่า
เผยคุณค่าออกแล้วผ่านแววขน
พร้อมอ่อนหวานอ่อนไหวของใจคน-
เริ่มเผยตน .. ออกแล้วที่แววตา
O วาบวับ-นั้น .. แววตา .. แม้-ตาหลับ-
แววระยับ .. ก็ยังคง .. อยู่ตรงหน้า
ราวอยู่ล้อมห้อมขวัญคอยบัญชา-
ให้ตอบรับคุณค่า .. ด้วยอาวรณ์
O วาบวับแววขนยูง .. อันสูงค่า-
ก่อรูปพา .. งดงามติดตาม-อ้อน
จนงามนั้นลามรุกไปทุกตอน
สะทกสะท้อนสั่นทั่วทั้งหัวใจ
O จึงโลกในแวดล้อม .. ราวน้อมรับ-
แววพริ้มพรับออดอ้อน .. ผู้อ่อนไหว
ความผูกพันอุ่นเอื้อแห่งเยื่อใย-
ก็รัดรึงเอาไว้ .. อยู่ในวัน
O งามเงื่อนหางยูงฟ้าในป่าแดด
ผ่านลงแวดล้อมช่วง .. ทาบทวง-ขวัญ
งามรูปลักษณ์ชาติภพ .. ก็ครบครัน-
แทรกลงฝันฝากรอย .. ให้คอยรอ
O เช้านั้น .. คำข้าว .. เนตรวาววาม
กอปร-คำ .. ความ .. ผ่านหูจากผู้ขอ
พร้อมอีกการรุมเร้าพะเน้าพะนอ
ของรูปลักษณ์งามลออ .. อยู่ต่อตา
O เช้านั้น .. คำข้าว .. อกผ่าวร้อน-
กับอาวรณ์รูปองค์ .. ที่ตรงหน้า
สบ-สัมผัส .. ฉับพลันก็บัญชา-
เสน่หาให้อุบัติขึ้นรัดรึง
O เช้านี้ .. แรงอาลัยผู้ใฝ่หา
คอยบัญชาดวงจิต .. แต่คิดถึง-
รูปแพงน้อยอบร่ำในคำนึง
เจ้าเอย .. พึงรับรู้นัยชู้ .. ชาย
O ส่งมาเถิด .. อบอุ่นและคุณค่า
ผ่านแววตาอ่อนโยน .. ออกโชนฉาย-
แววอ่อนหวานดื่มด่ำ .. พึง-รำบาย-
ออกเปื้อนป่ายล้อมโลก .. แล้วโยกคลอน
O มอบมาเถิด .. เสน่หาความอาลัย
สุมลงให้ใจชาย .. สุดถ่ายถอน-
ทั้งจากรูป, คุณค่าความอาวรณ์
ตราบม้วยมรณ์ชีพลงเป็นผงคลี
O รูปยูงเอย .. ขาบเขียวทุกเรียวขน
เปล่งปลาบบนคุณค่า .. แห่งราศี
เพรียกละห้อยแหนหวงเป็นท่วงที-
อาวรณ์ที่ - ตราบวาย .. ยากคลายลง !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.