Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2558
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
10 กุมภาพันธ์ 2558
 
All Blogs
 

O บวงทิพที่ลิบโพ้น .. O









เพลง .. ลาวสวยรวย
คุณพระช่วย



O แต่เผยผ่านความถ้อย..มาคอยท่า
จนรูปหน้าเผยให้..พลอยใฝ่ฝัน
ก็รู้ว่าแต่นี้..ยากมีวัน-
จะกีดกันรูปถวิล..จากถิ่นใจ
O ลมทะเลเห่โหมอยู่โครมครืน
ก่อเสียงคลื่นโอดครวญกำสรวลไห้
เหมือนเสียดายชอกช้ำ..ความร่ำไร
มาร้างไร้สิ้นรอบ..ให้ปลอบประโลม
O หลังเผยรูปเผยลักษณ์..จำหลักลึก
จากค่ำดึกเคยฟัง..คลื่นถั่งโถม
เป็นพิศแสงกลางสรวงของดวงโคม
ด้วยแรงโสมนัสพร่างวาบหว่างใจ
O แต่เผยรูปอิริยามารยาท
ยิ่งโอภาสอันระยับขึ้นขับไข
กับงดงามโชนฉายจากภายใน
ย่อมรุมเร้าหวั่นไหวที่ใจคน
O คลื่นทะเลเห่โหม..ลูบ-โลม..ฝั่ง
และบ่อยครั้ง..กว่าคลื่นเป็นหมื่นหน
คืออ่อนหวาน..ความนัยคอยไหว-วน
ลูบดวงมน..โลมฤดีทุกวี่วัน
O รอคอยละห้อยเห็น..ฤๅเว้นว่าง
แต่ตรู่สางยันค่ำ..เฝ้าย้ำฝัน
เมื่อมีใจสองใจ..หวั่นไหวกัน
ย่อมผูกสองใจนั้น..ในพันธนา
O ใช่ไหม.. ควรร่วมคิด..รับผิดชอบ
วางใจมอบกลับสู่..ให้รู้ว่า-
ลำดับความอ่อนหวานที่ผ่านมา
ทรงคุณค่าและขจ่างอยู่กลางใจ
O ใช่ไหม..ควรร่วมคิด..รับผิดชอบ
วางใจตอบรับคำ..เพื่อย้ำให้-
ว่าที่เผยทีท่า..มากกว่าใคร
ด้วยอ่อนหวาน..อ่อนไหว..กว่าใครแล้ว
O รูปพักตร์เอย..อย่าส่าย..หยุดบ่ายเบี่ยง
ยินไหมเสียง..ใจสั่ง..แม้นดั่งแผ่ว
มองเนตรผ่องนัยอยู่..จักรู้แกว
เห็นไหมแววตอบรับ..วาววับนั้น..?
O อย่าเหนี่ยวรั้งรีรอ..การก่อเกิด
มอบมาเถิด..อกใจที่ไหวสั่น
ให้อกอุ่นโอบอ้อม..ได้ล้อม-กัน
พร้อมแบ่งปันหอมหวาน..วาบผ่านใจ
O สายเกินใจจะสั่ง..เหนี่ยวรั้งอยู่
สายเกินกู้กลับคืน..เกินฝืนได้
เมื่อคำนึงละห้อยหาด้วยอาลัย
นั่นย่อมใช่...ซาบซึ้งที่ตรึงทรวง
O โอม..ทวยเทพทิพแถนทั้งแดนฟ้า
โปรดจากมาให้สิ้น..ทั้งถิ่นสรวง
เพื่อรอยินถ้อยคำ...ลูกบำบวง
พาทาบทวงดวงมน..ใครคนนั้น
O โอม..ทวยเทพทิพแถนทั้งแดนฟ้า
หากแม้นว่าบางใจ..เริ่มไหวหวั่น
โปรดมอบผ่านดวงฤดี และชีวัน-
โอนสิทธิ์ครอบครองกัน..นิรันดร์เทอญ




 

Create Date : 10 กุมภาพันธ์ 2558
0 comments
Last Update : 30 เมษายน 2562 12:58:09 น.
Counter : 1680 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.