Group Blog
 
<<
เมษายน 2557
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
27 เมษายน 2557
 
All Blogs
 

O รูป นิรมิต ? O








เพลง .. ลาวคำหอม สี่แผ่นดิน



O ลมแผ่วพลิ้วโชยมา .. พร้อมห่าฝน-
ที่หลั่งหล่นรื่นเย็น .. โรยเส้นสาย
วิชชุแลบลั่นเสียง, ความเอียงอาย-
ก็วาบรูปโชนฉาย .. ต่อสายตา
O พร้อมสายฟ้าวาบกระพริบ .. ไกลลิบโพ้น
ความอ่อนโยนห้วงใจผู้ใฝ่หา-
ก็เวียนรอบอบอุ่น .. เนื่องหนุนมา
และในตา .. บางภาพก็วาบวก
O งดงามแห่งโลกธรรมกลางค่ำฝน
รอบอำพนบนสรวง, ในห้วงอก-
ก็ช่วงรอบสัญญา, ความ-สาธก, -
อ้อมแขนปกป้องงาม-พร้อม .. ยามนั้น
O เม็ดน้ำหล่นพร่างพรู .. ฤดูฝน
ขณะห้วงใจคน .. วาบ-วน .. สั่น
จากอาวรณ์ผ่านต้องเกินป้องกัน
ฤดูใดเล่าขวัญ .. จึงสั่นสะเทิ้น ?
O วาบแสงวิชชุแล่นบนแผ่นฟ้า
พร้อมแววตาแสนอุทธัจ .. นั้น-ขัดเขิน
บนฝั่งฟ้าลมระลอกยังหยอกเอิน
แววก้ำเกินในตา .. ก็พร่าพราย
O กี่งามจะเท่างามในยามนี้
จนดาวเลื่อนราศีเลือนลี้หาย
กี่งามจะเท่างามในยามอาย-
เมื่ออ้อมอกแขนชาย .. ล้อมกายตน
O งดงามเอยแววตาใต้ฟ้าต่ำ
ผ่องผกายร่ายรำในค่ำฝน
วิชชุเลื่อน .. ฟ้าค่ำก็อำพน
ความหมองหม่นในแววก็แล้วลา
O รื่นเย็นลมแผ่วโผย .. เมื่อโชยยั่ว-
หยอกหม่นมัว, ตาปรอยก็คอยท่า-
คอยที, อกอ้อมแขน .. ห้อมแหนมา-
ลบเลือนช่วงเหว่ว้าในอารมณ์
O วาบกระพริบวกไหว .. ที่ไกลพู้น
รูปผอูน .. อุ่นเนื้อก็เหลือฉม-
ชื่นผ่านความหวานหอม .. ให้น้อมชม
จนเกินข่มขับล้างให้จางรอย
O หล่นหลั่งหยาดลงมา .. เหมือนฟ้ารั่ว
พร้อมอกรัวสั่นแว่ว .. อย่างแผ่วค่อย
แววในตาร่ำรอ .. คล้ายรอคอย-
การปลดปล่อยผ่องแผ้วสู่แววนั้น
O วิชชุเลื่อนแล่นสาย, เมื่อสายตา-
สื่อออกคร่ากุมใจ .. จนไหวสั่น
ครึกครื้นไฟสรวงแล่น, อ้อมแขนพลัน-
โอบรูปขวัญฝากอุ่นลงจุนเจือ
O วิชชุเลื่อนแล่นสี, ราตรีนั้น-
มีสองขวัญแนบอุ่นร่วมหนุนเกื้อ
สายฟ้าเลื่อนครืนครั่น, เสียงสั่นเครือ-
ก็แว่ว .. เชื้อเชิญชู้ให้รู้ชม
O งดงามเอย .. ติดตามมาลามล่วง-
อ้อมแขนหวง, แรงชู้ .. สุดรู้ข่ม
หยาดเม็ดฝนปัดป่ายกลางสายลม
เมื่อห้อมห่มอุ่นอาย .. ข้างกายนั้น
O สะเทื้อนเสียงเลื่อนลั่นในชั้นฟ้า
หากตรงหน้าแว่วตอบ .. เสียงหอบ .. สั่น
ความอาวรณ์อาลัยของใครกัน-
ล้อมรัดพันผูกแล้ว .. สุดแล้วเลือน
O สะเทื้อนเสียงเลื่อนลั่นในชั้นฟ้า
แววในตาชาติชายก็ป่ายเปื้อน-
ด้วยอาลัยรุมเร้าเป็นเจ้าเรือน-
สุดหัวใจจะเขยื้อนขยับพ้น
O วิชชุเลื่อนแล่นสาย, เมื่อคล้ายว่า-
ความวุ่นว้าในทรวง .. ถึง-ร่วงป่น
แววในตาช้อนสบ .. บรรจบวน
ก่อนร่างคนหล่นซบ .. ปลายพลบนั้น !




 

Create Date : 27 เมษายน 2557
4 comments
Last Update : 9 กันยายน 2560 15:17:38 น.
Counter : 1197 Pageviews.

 

ต๊าย..สดายุ!

"O สะเทื้อนเสียงเลื่อนลั่นในชั้นฟ้า
หากตรงหน้าแว่วตอบ .. เสียงหอบ .. สั่น
ความอาวรณ์อาลัยของใครกัน-
ล้อมรัดพันผูกแล้ว .. สุดแล้วเลือน"

โคลงกลอนเยี่ยงนี้ แม่ไม่ให้อ่าน..เดี๋ยวใจแตก 555

สาวสาว..รีบเปิดไปอ่านหน้าอื่นซะ..

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.5.126 27 เมษายน 2557 21:30:06 น.  

 

มินตรา ..

ที่แม่ห้ามน่ะ ชอบแล้ว
แต่ ส่วนมากไม่สามารถห้ามได้ .. เพราะมันฝืนธรรมชาติการเรียนรู้แห่งวัย

ยามฝนตก มักสร้างภาพในความคิดให้คนวัยหนุ่มสาวดีที่สุด .. และส่วนมากมักเป็นภาพที่ "แม่ห้าม" เสียทั้งนั้น 555

บุรุษหนุ่มมากรัก
ดรุณีริรัก
สำนวนจีนกล่าวไว้ ในทำนองเข้าใจธรรมชาติแห่งวัยได้ดี

ฟ้าฝนก็ช่างกระไร
เลื่อนลั่นอยู่ไม่รู้สิ้น .. 55

 

โดย: สดายุ... 28 เมษายน 2557 18:15:20 น.  

 

แหม..สดายุ..

ไปฟังอะไรที่คนจีนว่า...

มินตราน่ะนั่งไขลานแผ่นเสียงที่ป๋าซื้อมาให้แม่ฟัง..จนเมื่อยแขน..เพลงนี้ว่า..
" พี่นี้มีน้องอยู่ในดวงใจ เท่านั้น
หญิงอื่นหมื่นพันจะมาเทียมทัน ที่ไหน..
แต่รักของพี่ซ่อนอยู่กลางใจ ข้างใน
หนึ่งในดวงใจคือเธอคนเดียว แท้เทียว..."

ครูเอื้อร้องนะคะ..หนุ่มอัมพวา เคยได้ยินไหม..

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 192.99.14.34 29 เมษายน 2557 3:13:53 น.  

 


มินตรา ..

เพลงที่ว่าเคยได้ยินนะเวลาเปิดวิทยุ .. แต่เปลี่ยนช่องทันทีที่ได้ยิน 55

เพลงของสุนทราภรณ์ชอบอยู่เพลงเดียว "ฟ้าแดง"
นอกนั้นต้องเอามาร้องใหม่โดยคนรุ่นใหม่ที่เสียงไม่ยานคางแบบครูเอื้อ ..

 

โดย: สดายุ... 29 เมษายน 2557 19:52:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.