Group Blog
 
<<
เมษายน 2556
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
29 เมษายน 2556
 
All Blogs
 

O อาลัยที่ใฝ่เฝ้า .. O






เพลง .. ลาวสองคอน
อ.ชัยภัค ภัทรจินดา



O เจ้าอ่อนเอย .. คำกระซิบจากลิบโลก
เพื่อคอยโยกคลอนจิตให้คิดถึง
ในทุกทุกความคำ .. พี่-รำพึง-
แต้ม-หวานซึ้งตรึงอยู่ .. เกินรู้ล้าง
O เจ้าอ่อนน้อย .. ดวงใจ-ผู้ใดเล่า
คอยใฝ่เฝ้าถวิลอยู่ไม่รู้สร่าง
อิริยา, นัยคำ .. เหมือนนำทาง-
สบลายหางงามล้ำ .. ยูง-รำแพน
O ดวงใจพี่ .. ความวอน-ออดอ้อน, หรือ-
การยุดยื้อด้วยบ่วง .. ความหวงแหน
จักเริ่มกาลเบิกบทเข้าทดแทน-
อุ่นวงแขน, รูปเนื้อ .. โอบ, แอบอิง
O ที่รอคอย .. อยู่พร้อมละม่อมพักตร์
คือแรงรักอาลัยอันใหญ่ยิ่ง
จิตวิญญาณอาวรณ์ .. หวังผ่อนพิง-
เพื่อถ่ายทิ้งทรมาน .. ลบลาญลง
O สงสารกัน .. บ้างไหมดวงใจเจ้า
ฤๅ-เพียงเฝ้าเร้ารุมให้ลุ่มหลง
รู้บ้างไหม .. ลึกล้ำ-แห่งจำนง-
คือรูปองค์ .. รั้งเหนี่ยวด้วยเรี่ยวแรง !
O อาวรณ์และอาลัย .. หัวใจนั้น
เถิด .. ค่อยสั่นค่อยเต้นอย่างเร้น-แฝง-
รอช่วงเนตรพริ้มพรับ .. เพื่อปรับแปลง-
หวานเติมแต่งรุมเร้า .. พะเน้าพะนอ
O ถวิลถึงก็วิตกสะทกสะท้อน
ฑิฆัมพร .. จะคว้า-ได้ .. เยี่ยงไรหนอ
จมในฝันดื่มด่ำ .. เพียงร่ำรอ-
อยู่เคียงเงาเคล้าคลอ .. เปลื้องทรมาน
O ให้เว้าวอนสำทับ .. การรับรู้
จับจูง-สู่ฟากฝั่งแห่งสังสาร
หลอมรวมเอาเจตจินต์และวิญญาณ
ล่วงพ้นผ่านกรอบเกณฑ์แห่งเวรกรรม
O อาวรณ์และอาลัย .. หัวใจนี้
จักวาดวีทั่วส่วน .. การครวญคร่ำ
แผ่วโหยสังคีตบท .. พร้อมรสคำ-
จะแฝงฝากลมค่ำ .. พลอยร่ำไร
O เจ้าอ่อนเอย .. ถ้อยคำตอกย้ำอยู่
เพื่อแรงชู้โอบขวัญ .. จนสั่นไหว
รับรอง .. การฝ่างามเอาตามใจ
ที่อาลัยอุ่นร้อน .. จักย้อนรอย
O เพื่อหัวใจเร่งรุด .. จนสุดที่-
เส้นทางมีให้คืบเข้าสืบสอย
ทั่วทั้งใจพี่แล้ว .. ที่แน่วคอย-
ความพร่างพร้อยแห่งเพชร .. เพียงเม็ดเดียว !




 

Create Date : 29 เมษายน 2556
0 comments
Last Update : 11 พฤษภาคม 2562 8:33:29 น.
Counter : 1615 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.