Once Upon Sometimes : นิทานภาพแฝงปรัชญาแบบเบาๆ
WWR
15-9.[นัทธ์] วันพ่อแห่งชาติ คราวนี้เอาหนังสือที่คนเขียน คนแปล ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรเดียวกับชื่อจริง หรือชื่อเล่นของ "พ่อ" กันบ้าง
ชื่อจริงของคุณพ่อขึ้นต้นด้วย "ท" ค่ะ ^^
เรื่อง : Once Upon Sometimes ผู้เขียน/ผู้วาด : ทรงศีล ทิวสมบุญ
![](//www.naiin.com/Contents/ProductImages/200910/4752499_250.jpg)
คำแนะนำหนังสือจาก ร้านนายอินทร์
หนังสือ ONCE UPON SOMETIMES เล่มนี้ รวบรวมมาจากคอลัมน์ชื่อเดียวกันจากนิตยสาร a day คอนเซ็ปต์ของคอลัมน์นี้คือ Graphic novel ซึ่งมีกลิ่นไอนิทานปรัมปราของญี่ปุ่น ซึ่งแตกต่างจากงานครั้งก่อน ๆ ของทรงศีล เพราะเขาต้องการหนีความเป็นตัวเองทุกๆครั้งที่สร้างผลงานชิ้นใหม่
ในเล่มประกอบไปด้วยนิยายภาพ 22 ตอน นอกจากเนื้อเรื่องจะหลากหลายแล้ว ทรงศีลยังขยันสร้างตัวละครแปลกประหลาด สร้างเรื่องเล่าที่ทรงพลัง จนตราตรึงไว้ในความทรงจำได้อย่างเหนียวแน่น
ขอเชิญคุณผู้อ่านหนีไปสู่โลกใบหนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นจริงในโลกแห่งจินตนาการ
จากปกหลัง
กาลครั้งหนึ่ง อาจหมายถึงที่ไหนเมื่อไรก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นอดีต ปัจจุบัน หรือความฝัน
และในบางเวลา เรื่องเล่าก็สามารถบอกเล่าความจริง ได้น่าจดจำยิ่งกว่าความจริงเองเสียอีก
แม้ในขณะที่หนังสือเล่มนี้ถูกปิดสนิทและวางลง โลกภายในหนังสือก็จะยังคงดำเนินไป เช่นเดียวกับสายลมแห่งความฝัน เมื่อกลางครั้งหนึ่ง...ในบางเวลา
...
เพราะชอบ Nine Lives และชอบชื่อเรื่อง Once Upon Sometimes จึงทำให้หยิบหนังสือเล่มนี้แบบไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียวค่ะ
Once Upon Sometimes แบ่งเป็น 22 ตอน บางตอนเป็นนิยายสั้น บางตอนเป็นกลอนเปล่า บางตอนเป็นเรื่องเล่า ... แต่ละตอนก็มีกลิ่นอายที่แตกต่างกันออกไป
บางตอนเป็นเรื่องสั้นแฝงปรัชญาแบบง่ายๆ ประมาณ "มากเกินไปก็ไม่ได้แปลว่าดี" "การกระทำของเราอาจส่งผลกระทบต่อคนอื่นโดยที่เราไม่รู้ตัว ไม่ว่าจะเป็นผลดีหรือผลร้าย" "จุดหมายปลายทางไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด" ฯลฯ ทำนองนี้
บางตอนรู้สึกเหมือนป็นแค่บทความหรือกลอนเปล่าเกี่ยวกับความรักธรรมดาๆ ซึ่งไม่มีอะไรแปลกใหม่ แต่ภาพน่ารักๆ ก็ช่วยให้เรื่องดูเด่นและแตกต่างขึ้นมาได้
อ่านแล้วก็ชอบในระดับหนึ่งนะคะ แต่ชอบ Nine Lives มากกว่า เล่มนี้ส่วนตัวคิดว่าขาด unity น่ะค่ะ แต่ละตอนไปกันคนละทิศละทาง ((ซึ่งก็เข้าใจอะค่ะว่าเป็นการรวบรวมมา))
ในส่วนของรูปภาพก็ชอบความละเอียดของ Nine Lives มากกว่าด้วย ^^"
เรื่องที่ไอซ์ชอบที่สุดเป็นเรื่องสุดท้ายคือ "อีกาในภาพวาด" ค่ะ อาจจะเพราะตัวเองเป็นนักเขียนด้วยมั้ง เลยชอบตอนนี้เป็นพิเศษ และส่วนตัวก็คิดว่า...ตอนนี้ก็สื่อความในใจของการเป็นจิตรกรและนักเล่าของผู้เขียนได้ดีทีเดียว
จิตรกรวาดภาพอีกาขึ้นมา อีกากลับมีชีวิตและถามจิตรกรว่า มันเป็นสมบัติของจิตรกร จิตรกรต้องการให้มันทำอะไร จิตรกรตอบว่า
"อิสระของข้ามีอยู่เช่นไร ปีกของเจ้าก็พึงมีเช่นนั้น ข้าวาดเจ้าขึ้นมา จริงอยู่ เจ้าเป็นดั่งบุตรธิดา แต่ถึงกระนั้น ชีวิตของเจ้าก็มิได้เป็นของข้า จงบินไปเถิดเจ้าอีกา เมื่อพบปะผู้คนจงลองชวนสนทนา ข้าวาดเจ้าขึ้นมาเพื่อให้มีชีวิต และชีวิตนั้นประเมินค่าหาราคามิได้"
นับแต่นั้นอีกาซึ่งมิได้อยู่แต่ในภาพวาด จึงได้โบยบินไปพบผู้คนมากมายกว่าที่จิตรกรคาด และทุกครั้งเมื่อมีผู้คนถามไถ่ ว่าเหตุใดภาพวาดเช่นเจ้าจึงมีชีวิต บุคคลชนิดใดกันเล่าที่สรรค์สร้างเจ้าขึ้นมา
อีกาก็จะตอบเช่นเดิมทุกครั้งอย่างเรียบง่ายว่า
"ผู้วาดข้านั้นเป็นจิตรกรเยาว์วัย เขาวาดภาพข้าโดยใช้ กระดาษ พู่กัน อิสระ และชีวิต"
^^
ไปชมภาพสวยๆ ในเล่มได้จาก //songsin.exteen.com/20091004/once-upon-sometimes-nine-lives บล็อกของผู้วาดค่ะ ^^
Create Date : 03 พฤศจิกายน 2552 |
Last Update : 4 พฤศจิกายน 2552 15:01:13 น. |
|
3 comments
|
Counter : 2090 Pageviews. |
![](../images/bg-follower.png) |
|
|
อ่านแล้ว อึ้งๆ ดี
เห็นด้วยว่าขาด unity และชอบไนน์ไลฟ์มากกว่า
แต่เล่มนี้ ผมได้กลิ่นของ เซน แบบ "โกอาน" พอสมควร
และอ่านซ้ำได้เรื่อยๆ รูปภาพก็มีอะไรน่าค้นหา