Bloggang.com : ฯคีตกาล :

+.+. บันทึกสิ้นปี...อีกแล้วสินะ (ปี 2552) .+.+

พูดถึงบล็อกวันสิ้นปี (ที่บางปีจขบ.ก็อู้ไปเขียนปีใหม่) มันก็จะเป็นจำพวกสิ่งน่าสนใจหรือเรื่องที่เราจำได้ในรอบปีที่ผ่านมาล่ะมั้ง

ปีนี้กะจะเขียนสักสิบอย่างอะค่ะ แต่คงต้องทยอยเขียนไปเรื่อยๆ ช่วงปีเก่าต่อปีใหม่ ใครว่างตอนไหนก็มาเยี่ยมเยียนทักทาย หรือจะพูดคุยกันเอง จขบ.ก็ดีใจค่ะ ^^

เรื่องแรก...จำกัดตัวเองไว้ดีๆ ถ้าริจะคบเพื่อนผู้ชายที่มีเมียแล้ว

ปีนี้มีเรื่องตลกหดหู่ตั้งแต่ต้นปีอันเนื่องมาจากเพื่อนผู้ชายที่สนิทสนมกันดีคนหนึ่ง เป็นเพื่อนจริงๆ อย่าคิดลึก ไม่ใช่แฟนหรือคนที่จขบ.แอบชอบชัวร์ ถูกอัธยาศัยกันดีเลยคบมาได้เกือบสิบปี

วันดีคืนดีเฮียก็พาสาวมาแนะนำตัวกับจขบ.ว่าสาวนั้นเป็นเพื่อน แต่หลังจากวันนั้นจขบ.ก็ไม่สามารถติดต่อเพื่อนผู้ชายคนนี้ได้อีกเลย ไม่ว่าจะด้วยหนทางใดๆ กระทั่งวันหนึ่ง ได้ข่าวว่าเมียมันคลอดลูก จขบ.ก็อึ้ง...ประมาณว่าเพื่อนตูมีเมียตั้งแต่เมื่อไรวะ ไม่ยักรู้ เมื่อสืบไปสืบมาถึงได้รู้ว่าวันนั้น วันที่มันพาภรรยามาแนะนำว่าเป็นเพื่อน ภรรยามันท้องแล้ว น่าจะสามเดือน

จขบ.ก็...เดาไปแล้วล่ะว่าเกิดอะไรขึ้น มันคงเป็นอย่างโน้น อย่างนี้ อย่างนั้นกระมัง แต่ว่านะ...เราจะทำอะไรได้ล่ะ ในเมื่อเขาเลือกแล้ว ก็คงต้องแยกย้ายกันไปโดยปริยายทั้งๆ ไม่มีแม้แต่คำร่ำลา

ทีแรกจขบ.ก็คิดว่าตัวเองคงไม่เป็นไรล่ะมั้ง เพราะปกติเป็นคน 'ยอม' เข้าใจในเหตุผลของคนอื่น...บ้าง (อะนะ) แต่เอาเข้าจริงๆ มันมีเหตุการณ์ที่ทำให้รู้จักตัวเองมากขึ้น

เมื่อเดือนที่แล้ว มีโอกาสได้รู้จักเพื่อนใหม่ผู้ชายอีกสองคน คนหนึ่งได้ข่าวว่ายังโสด อีกคนได้ข่าวว่ามีภรรยาแล้ว

ก็ไม่คิดอะไรหรอกนะ แต่เราพยายามถอยหนีคนมีเมียแล้วโดยอัตโนมัติ ทั้งที่พี่เขาก็ออกคุยสนุก คอยดูแลเพื่อนร่วมทริปเป็นอย่างดี ชวนเราคุยก็หลายที ไอ่เราก็เกร็งๆ ทั้งที่เมื่อก่อนคิดว่าบริสุทธิ์ใจเสียอย่าง ไม่เคยมีความคิดประหลาดๆ จำพวกต้องกลัวไว้ก่อน...สักกระผีก

คราวนี้เป็นแล้วล่ะ...เอากะมันสิ กลับมาสำนึกผิดว่าเราไม่ควรทำตัวพิลึกๆ แบบนี้เลย ดูสิ เขาอุตส่าห์คอยดูแลถามไถ่ ชวนคุย ฯลฯ สารพัดจะแสนดี (ถึงว่า ผู้ชายดีๆ มีเจ้าของหมดแล้ว ไม่เหลือรอดให้เราเลย)

แล้วพอมานั่งนึกดีๆ ก็สงสัยว่าจะเป็นเพราะไอ้เพื่อนเราที่เคยร้าก~ รักกันมากคราวนั้นแน่ๆ เลย ทำให้เราคิดมากอยู่ลึกๆ

เสียใจใช่ไหมน่ะเอ็ง...ก็ถามตัวเองอีก ถ้าเป็นตอนต้นปี จขบ.จะทำหน้าเฉยๆ บอก "เรื่องของเขา เขามีสิทธิ" แต่ถ้าตอบตัวเองตอนนี้ คงตอบว่าสงสัยจะใช่...เสียใจ และ...

เศร้าโว้ยยยยยยยยยยย!

เรื่องที่สอง...ของขวัญสำหรับเพื่อนคนพิเศษ ที่นานๆ ทีมันจะคิดถึงสักทีหนึ่ง

รู้สึกจขบ.จะเคยทำอี TAG อะไรสักอย่างที่มันทำให้เราเผลอสาธยายความจริงใจเรื่องการคบเพื่อนออกไปมากมายก่ายกอง มันอยู่ในบล็อกแก๊งนี่แหละ หาๆ เอาหน่อย ถ้าอ่านแล้วจะเข้าใจเหตุผลของเรื่องนี้มากขึ้น (แต่มันก็เป็นข้อมูลเมื่อหลายปีก่อน ก่อนที่จขบ.จะอัพเกรดขึ้น...ไม่รู้ในทางดีหรือแย่ลงนะ)

คือจะบอกว่าใกล้ปีใหม่แล้ว สคส.ก็ทยอยมาเรื่อยๆ โดยที่มันจะมีแพทเทิร์นของการได้รับสคส.ของจขบ.ตามสถิติดังนี้

1.เพื่อนใหม่ๆ ที่หวานแหววหน่อย เธอจะส่งสคส.มาให้สัก 2 ปี เมื่อจขบ.ไม่ส่งสคส.กลับเลย เธอจะหายไปจากชีวิตจขบ.ทันทีประหนึ่งว่าสคส.เป็นตัวตัดสินชีวิต ว่าไม่ควรคบยายคนนี้ต่อไป

2.เพื่อนที่เป็นประเภทมองหน้าก็รู้ใจ มันจะรู้ว่าไม่ควรส่งสคส.มาให้ เพราะไอ่กก (จขบ.) มันจะไม่มีวันส่งสคส.กลับไป เพราะงั้นเรื่องอะไรต้องเปลืองตังค์ให้มัน

แต่!

3.จะมีเพื่อนประเภทหนึ่งที่ไอ่กกทั้งรักและเกรงใจเป็นอย่างมากนั่นคือคนที่ดี๊ดี ดีเสมอต้นเสมอปลาย คือรู้หรอกว่าจขบ.จะไม่ส่งสคส.กลับไป แต่คุณเธอก็จะส่งสคส.หรือไม่ก็ทำอะไรดีๆ ให้จขบ.ต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ ซึ่งคนๆ นั้น...ที่สามารถทำให้จขบ.สำนึกได้ในปีนี้คือ...พี่อ้อม เด็กทะเล

จขบ.จะได้สคส.จากเธอชนิดไม่เคยขาด บางปีส่งจากญี่ปุ่นแล้ว กลับมาเมืองไทยยังส่งอีก รู้จักและคบกันมา 6-7 ปีได้ (จริงๆ น่าจะมากกว่านั้นนะ) ก็เป็น 6-7 ปีที่จขบ.ไม่เคยส่งสคส.กลับไปเลย ขนาดพี่อ้อมกลับมาไทยได้ 2 ปีแล้ว มันก็รู้ที่อยู่ แต่มันก็ไม่เคยส่งกลับไป

ปีนี้สำนึกผิด...กลัวพี่อ้อมไม่รัก จขบ.เลยเดินหาของขวัญปีใหม่ให้พี่อ้อมมาหลายวันแล้วล่ะ แล้วก็จริงจังเสียมากมาย (เป็นคนที่รักคนได้เกินร้อยเปอร์เซ็นต์)

จะให้ผ้าขนหนูขนาดผ้าเช็ดตัว (อย่างที่จขบ.พอใจเสมอเมื่อได้เป็นของขวัญ) ก็รู้สึกไม่ปิ๊ง เพราะมันคงไม่เวิร์ก (ในความคิดเห็นส่วนตัวแบบมั่วๆ)

จะให้ตะเกียงเป็นเคล็ดให้ปัญญาสว่าง...เอ ทำไมเดี๋ยวนี้มันมีแต่ตะเกียงจุดเทียนหอมเนี่ย เค้าอยากได้ตะเกียงน้ำมัน (ที่จำลองเป็นไฟฟ้า) นี่ ดิ้นปัดๆ อยู่หน้าร้านขายตะเกียงเท่าไร เจ้าของร้านก็บอก ที่นี่ขายเครื่องหอม ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ตะเกียง

จะให้ช็อกโกแลต กรี๊ด เจอร้านช็อกโกแลตจากเยอรมัน ซื้อๆๆๆ ไปแจกน้องๆ เพื่อนๆ ในงานปีใหม่แจ่มใสแล้ว ซื้อฝากพี่อ้อมด้วยดีกว่า และแล้วน้องสาวก็ทัก "ช็อกโกแลตแท้ มันได้ละลายระหว่างไปรษณีย์ส่งไปที่บ้านเพื่อนพี่กกก่อนพอดี" เราก็คอตกไปตามระเบียบ

จะซื้อไอ้นู่นไอ้นี่ก็นะ...เดินชอปแล้วกลายเป็นของไม่ถูกใจเสียที

ใจจริงอยากซื้อช็อกโกแลตให้มากที่สุดแหละ T^T) แต่เมื่อไม่สามารถส่งทางไปรษณีย์ได้ เอาไว้เจอหน้ากันค่อยให้

บางทีอาจจะได้เจอกันเดือนมีนา - เมษา แต่จขบ.เชื่อว่าพี่อ้อมจะไม่ตกใจ ถ้าจขบ.จะยื่นกล่องช็อกโกแลต (ที่เอาไว้ไปหาซื้อตอนใกล้ๆ วัน) ในเดือนมีนาคมแล้วบอกว่าเป็นของขวัญปีใหม่

เพราะพี่อ้อมเขารู้นิสัยจขบ.ดีอยู่แล้วล่ะ

สรุป...ใครเป็นแฟนหนังสือพี่อ้อม ให้ฉีกยิ้มกว้างๆ เข้าไว้เพราะจขบ.ยืนยัน นั่งยัน นอนยันให้ตรงนี้เลยว่าพี่อ้อมเป็นคนน่ารักโคตรๆ

เรื่องที่สาม...วาทะแทงใจจากละครที่มีคนพูดถึงมากที่สุดในไตรมาสสุดท้ายของปี เทพธิดาปลาร้า

ท่านส.ส.ปาฎิหาริย์ - "นั่นลูกไปตบหน้าเขาทำไมน่ะสุดคนึง เขาทำอะไรผิดนักหนาเหรอถึงขั้นต้องลงมือลงไม้กันขนาดนี้"

สุดคนึง - "ทำไมลูกจะตบหน้ามัน (นางเอก) ไม่ได้คะคุณพ่อ มันเป็นคนใช้เรา มันรับเงินเรา มันเป็นคนจน เรามีสิทธิทำอะไรกับมันก็ได้"

ท่านส.ส.ปาฏิหาริย์ - "ถึงเขาจะเป็นคนจน เป็นคนใช้ของเรา เราก็ไม่มีสิทธิไปทำร้ายเขาได้ตามอำเภอใจนะลูก สิ่งที่ลูกคิดน่ะมันผิด!"

จขบ.ถูกใจ...เลยเอามาเปลี่ยนบริบทเสียใหม่

ท่านส.ส.ปาฏิหาริย์ - "นั่นลูกไปด่าเขาทำไมน่ะสุดคนึง เขาทำอะไรผิดนักหนาเหรอ ถึงขั้นต้องถอดล็อกอินไปด่าเขาขนาดนี้"

สุดคนึง - "ทำไมลูกจะด่ามันไม่ได้คะคุณพ่อ มันเป็นนักเขียน เราซื้อนิยายมันมาอ่าน ในเมื่อมันเขียนไม่ถูกใจเรา เรามีสิทธิจะวิจารณ์ยังไงก็ได้"

ท่านส.ส.ปาฏิหาริย์ - "ถึงเขาจะเป็นนักเขียน เขียนงานไม่ถูกใจเรา เราก็ไม่มีสิทธิไปทำร้ายเขาขนาดนั้นนะลูก กะแค่พระเอกนางเอกเจอกันช้า ลูกก็บอกว่าอึดอัด ไม่ชอบ ทีนิยายพัดชา* นางเอกได้กับพระรองจนมีลูกมีเต้า พระเอกมาเจอกับนางเอกจนจะท้ายเรื่อง ลูกยังไม่เห็นบ่นเลยว่าปล้ำกันช้า ถ้าลูกไม่ชอบที่พระเอกมันไม่ได้ลวนลามนางเอกตั้งแต่ต้นเรื่อง ลูกก็หาเล่มอื่นอ่านแทนสิลูก จะโวยวายทำไม!"

รีเพลย์สุดคนึงซ้ำอีกที...

สุดคนึง - "(ก็)ทำไมลูกจะด่ามันไม่ได้คะคุณพ่อ มันเป็นนักเขียน เราซื้อนิยายมันมาอ่าน ในเมื่อมันเขียนไม่ถูกใจเรา เรามีสิทธิจะวิจารณ์ยังไงก็ได้"

เข้าใจไหมคะ!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
*หมายเหตุ : จขบ.เป็นแฟนนิยายคุณพัดชารุ่นหลังค่ะ อาจจะยังอ่านไม่ครบ แต่เรื่องที่พระเอกกับนางเอกเจอกันช่วงหลัง หลังนางเอกผจญชีวิตมาโชกโชนแล้วคือพระจันทร์คืนแรม ซึ่งเนื้อหาเข้มข้นมาก สนุกค่ะ

เรื่องที่สี่...มิจฉาชีพพวกแรกที่เจอกับตัวเอง

รู้จักพวกทำอาชีพไม่สุจริต หากินกับความไม่รู้ของเพื่อนมนุษย์มาก็มาก แต่ไม่เคยเจอกับตัวเองชนิดที่ว่าตกเป็นเป้าหมายของมัน

เรื่องนี้เคยโพสท์เตือนภัยไปที่ห้องรัชดาแล้วค่ะ วันนั้นจขบ.ขับรถจะไปศาลแพ่งรัชดาเพื่อทำธุระ ช่วง 10 โมงกว่าๆ ก็อยู่ตรงถนนราชพฤกษ์ มุ่งเข้าวงเวียนกาญจนาภิเษก วงเวียนนี้เวลาจะเบี่ยงออกเพื่อเข้าถนนหลัก จะมีการแย่งเลนส์กันเป็นประจำ สำหรับคนที่ไม่ชำนาญเส้นทางอาจเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุได้ (ซึ่งก็มีเป็นประจำ)

พวกมิจฉาชีพประเภทนี้จะแฝงอยู่ในกลุ่มพวกนี้ค่ะ คือถ้าเรามีปัญหาเฉี่ยวชนกับรถของมันเมื่อไร มันจะทำยังไงก็ได้ให้เราจอดเพื่อทะเลาะกับมัน พอสบโอกาสก็จะมีพรรคพวกของมันเข้ามาประสมโรง ถ้าคนขับเป็นผู้หญิงคนเดียว เพื่อนมันจะชิงรถไปทันที แล้วพอเราไปแจ้งตำรวจ มันก็จะบอกว่าเราให้แฟนหรือใครก็ตามขับรถหนีไปเสียอีก

ยิ่งถนนช่วงนี้เป็นถนนใหญ่ ใครขับผ่านมาก็มักจะขับผ่านไปด้วยความเร็วสูง ไม่สามารถหยุดให้ความช่วยเหลือกันได้สะดวก ยิ่งเป็นจุดทำมาหากินของพวกมันเลยทีเดียว

วันนั้น...เพียงแค่มันปาดหน้าเข้ามาในระยะเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุแล้วเราแค่บีบแตรเตือนสั้นๆ มันก็ใช้เป็นเหตุบีบให้เราจอดรถจนได้แหละค่ะ เพราะรถที่มันเตรียมมาให้เราชนนั้นคือรถกระบะเก่าๆ มีรอยชนเต็มไปหมด เมื่อเราไม่ต้องการชน ก็โดนบีบให้จอดรถจนได้

จขบ.จอดค่ะ แต่จอดด้วยอารมณ์เดือดสุดขีด ไอ่คนขับรถกระบะมันลงมายืนเท้าเอวมองเข้ามาในรถ ท้าตีท้าต่อยเลยเชียว จขบ.โกรธจนเดือดเลยค่ะ ล้วงไปข้างประตูรถ ควานหาปืน พอดีไม่ได้พก จะหยิบมีดก็โว้ย! ทำไมมันไม่อยู่ตรงที่เคยอยู่

แต่ระหว่างนั้น พ่อของจขบ.ค่ะ กระโดดลงไปแหล่วพร้อมหน้าตาถมึงทึง เนื่องจากพ่อรู้ทันทีว่าฝ่ายนั้นเป็นมิจฉาชีพ

ใช่ค่ะ...วันนั้นพ่ออยู่ในรถด้วย แต่ด้วยความที่พ่อเหนื่อยเลยปรับเบาะเอนลง แถมยังใส่สูทดำกลืนไปกับเบาะสีดำแดงของรถ ทำให้จังหวะแซงหนีมันนั้น มันเห็นจขบ.อยู่ในรถคนเดียวจึงตัดสินใจจะเอาเหยื่อคนนี้

พ่อจขบ.เป็นคนตัวใหญ่ค่ะ หน้าดุ เสียงดัง ที่สำคัญท่านเป็นทนายความที่เคยเป็นตำรวจมาก่อน ท่านเลยรู้ทันเล่ห์พวกมันทุกรูขุมขน

แค่ฝ่ายมิจฉาชีพเห็นหน้าพ่อเท่านั้น มันลดมือตรงเอวลงทันควัน พ่อของจขบ.พูดคำเดียวพร้อมยกโทรศัพท์มือถือขึ้น บอกว่า "คุณจะเอายังไง มาบังคับให้จอดรถอย่างนี้ อยากมีปัญหากันใช่ไหม ผมเป็นตำรวจ มีเพื่อนอยู่แถวนี้ด้วย ผมจะโทรเรียกเพื่อนมาคุยกับคุณเลย เอาไหม!"

จขบ.ลงไปแล้วค่ะ ตอนได้ยินประโยคนั้นพร้อมขวดน้ำในมือ ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะคว้าไปทำไม (อาจเอาไว้ตีหัวมัน)

มันว่าไงรู้ไหมคะ "ผมให้พี่จอดรถ จะบอกว่าเมื่อกี้ผมไม่ผิดนะ พี่มาบีบแตรใส่ผม"

ดู๊! พอได้ยินแล้วจขบ.โกรธเข้าไปอีก คิดว่าถ้ามีใครเห็นหน้าวันนั้นคงน่าเกลียดสุดๆ ในมือมีกระบอกน้ำกะแพ่นกบาลหัวโล้นๆ แล้วเลาะฟันที่เว้าๆ แหว่งๆ ของมันออกมาให้หมด (ฟันมันหลอได้ใจจริงๆ ค่ะ ถ้าให้เดาคงเพราะโดนต่อยไปหลายยก)

ก็มีการชี้หน้าด่ากันอีกสองสามประโยค ก่อนที่มันจะก้มหัวงกๆ ขอโทษขอโพยแล้วขับรถกระบะเก่าๆ ปุเลงๆ จากไป

กลับมาขึ้นรถ พ่อจขบ.เตือนทันทีว่าถ้ามาคนเดียว ต่อให้เกิดอะไรขึ้นก็ห้ามลงจากรถเด็ดขาด ให้หาทางขับหนีแล้วไปแสดงความบริสุทธิ์ใจที่ส.น.หรือตำรวจเลย เพราะพวกนี้มันไม่ได้มาคนเดียว

และบนถนนเส้นนี้ก็ยังมีมิจฉาชีพอีกประเภทหนึ่งคือพวกตระเวนหารถเสีย แล้วช่วยลากไปอู่ (โจร) ด้วย เพราะงั้นคุณผู้หญิงที่ขับรถไปไหนมาไหนคนเดียว ระมัดระวังตัวกันให้ดีนะคะ

เรื่องที่ห้า เพิ่งรู้ว่าเลือดกรุ๊ปอะไรก็ปีนี้เอง

ย่างเข้าช่วงครึ่งปีหลัง แจ่มใสเปิดทำกิจกรรมร่วมกับนักอ่านด้วยการเชิญชวนนักเขียนไปบริจาคโลหิตที่สภากาชาดไทย นักเขียนที่ตอบตกลงไปร่วมกิจกรรมมีไม่กี่คนได้แก่ น้องอ้น-ภัสรสา พี่อ้อม-เด็กทะเล จขบ.(ปราณธร) และคุณอลิสา (ลืมใครไปป่าวเนี่ย) ส่วนน้องนักอ่านไปกันเยอะมาก ที่คุ้นหน้าและจำชื่อตรงกับหน้าได้ก็มีน้องแอนนี่ ออทั่ม นีน่า จ๋วย ป๋องน้อย ตั้ม เจ้ากุ้ง เมจิและเพื่อนเมจิ อนึ่งจำใครพลาดไป ต้องขออภัยด้วยเนื่องจากนานแล้ว จขบ.แก่...ลืม...(ง่ายแต่จริงใจ)

บอกตามตรงว่ากลัวๆ กล้าๆ เพราะไม่เคยบริจาคเลือดเลยสักครั้ง แต่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเลยขอทางสนพ.ว่าไปเป็นกำลังใจได้ป่าว ถ้าบริจาคอวัยวะได้จะทำเรื่องไว้ ปรากฎว่าพี่อ้อมแกคึกกว่าเพื่อน ไปถึงสภากาชาดก็จัดแจงจูงมือจขบ.ไปตรวจความพร้อมของร่างกายกัน จขบ.ก็เอ่อ...อ่า...จะปฏิเสธก็กระดากเนื่องจากเป็นคนฟอร์มเยอะ คิดดูดิ พี่อ้อมตัวเล็กกว่าตั้งครึ่งแต่ใจไปเกินร้อย T^T) ก็เลยเอาก็เอา

ผล...พี่อ้อมโดนโบกมือไล่กลับไปนั่งเฉยๆ ตั้งแต่เจ้าหน้าที่เห็นหน้าเพราะเธอตัวเล็ก น้ำหนักไม่ถึงชัวร์ เหลือจขบ.ไว้เสี่ยงตายเพียงลำพัง

ใจร้าย...

วันนั้นเลยมีเรื่องฮาเกิดขึ้นเมื่อจขบ.ผ่านการตรวจเลือดฉลุย แต่เนื่องจากเป็นคนแห้งๆ ผอมๆ น่าหวาดหวั่นต่อการเป็นลมตายหากโดนสูบเลือดออกไปสักถุง เลยกลายเป็นเรื่องฮาตั้งแต่แรกเริ่มไปรับบัตรคิวรอบริจาคเลือด
เนื่องจากทั้งน้องสาวของพี่อ้อม (เจ้าอุ้ม) ตัวพี่อ้อมเอง น้องๆ นักอ่าน นักเขียนท่านอื่น รวมถึงบ.ก.ที่ไปดูแลนักเขียนผลัดกันวนเวียนเข้ามาดูแลจขบ.กันเป็นที่เอิกเกริก เดี๋ยวเข้ามาถามว่าไหวไหม เดี๋ยวแกล้งเข้ามาดู เดี๋ยวก็ถือยาดมติดมือมามองห่างๆ อย่างห่วงๆ พอบริจาคเสร็จก็ยกน้ำยกขนมมาประเคน จะไปห้องน้ำก็เอาแต่เดินตามกันตลอดเพราะกลัวจะเป็นลม (ฮา)

^^ แข็งแรงดีค่ะ เจ้าหน้าที่เขาก็คำนวณน้ำหนักกับปริมาณเลือดที่ดูดออกได้ไว้แล้วล่ะ 555 สรุปคือเรื่องนี้เป็นเรื่องประจำปีที่จำได้ติดหัว แล้วก็เพราะได้ไปบริจาคเลือดคราวนี้ถึงได้รู้ว่าตัวเองมีเลือดกรุ๊ป B ที่หลายท่านเคยทำนายไว้ว่ามีลูกบ้าเยอะที่สุด เอ...สงสัยจะถูกแฮะ แหะ แหะ (มีหน้ามาหัวเราะ)

ว่าจะเขียนสักสิบเรื่อง เลยปีใหม่มานานแล้วสินะ เลิกดีกว่า (ดูมัน)

+.+.+.+.

ปีเสือมาแล้ว ขอให้เป็นนักต่อสู้ที่ดีนะคะ เรื่องไม่ดีอย่าไปแตะ อย่าเบียดเบียนคนอื่นทั้งกาย วาจา ใจโดยอ้างว่าไม่รู้เพราะมันคือความไร้สติและเป็นจุดเริ่มต้นของความประมาทอีกมากมายที่เราจะเผลอทำในอนาคต

ขอให้ทุกคนสุขภาพแข็งแรง พบเจอแต่คนดีๆ อย่าได้มีคนชั่วเข้ามากรายใกล้ มีความรักที่สดใส มีเงินมีทองใช้เหลือเก็บเยอะๆ และมีโอกาสได้ทำดีเพื่อคนอื่นตามแต่โอกาส

สุดท้ายนี้ขอให้รักพ่อแม่และผู้ที่เลี้ยงดูเรามาอย่างถูกต้องให้มากๆ กันนะคะ ^^ ลูกกตัญญูเป็นที่เชิดชู ทั้งมนุษย์และเทวดาจะสรรเสริญ

ต้อนรับปีนี้กันด้วยแรงฮึด มาใช้ชีวิตกันให้ถูกต้องและมีความสุขไปพร้อมๆ กันเถอะค่ะ

สวัสดีปีใหม่ 2553 HaPpY nEw YeAr 2010 ค่ะ!

Create Date : 30 ธันวาคม 2552
Last Update : 5 มกราคม 2553 8:35:00 น.			20 comments

Counter : Pageviews.

ปีเก่าใยเจ้ายังจำ
วันคืนดื่มด่ำไม่วาย
เวลาผันเปลี่ยนเวียนไป
ย่างวัยก้าวพ้นประสบการณ์

วันเวลาได้มาเปลี่ยนแล้ว
ขอจงผ่องแผ้วสุขสันต์
ยังจำสิ่งดีนิรันดร์
แม้วันผ่านมาเนิ่นนาน

แม้เวียนเปลี่ยนไปอีกปี
ความดียังมีสสาร
ไม่เคยอ้างวางยาวนาน
ขอให้พบกาลยั่งยืน

สุขภาพแข็งแรงยิ่งนัก
มันสมองป้องปักสร้างเสริม
เป็นกำลังความคิดริเริ่ม
เพิ่มเตื่มหน้าที่การงาน

ทุกสิ่งเป็นไปด้วยดี
ไม่มีอุปสรรคขัดขวาง
ความรักเชื่อมั่นยาวนาน
ตลอดกาลไม่ว่าปีใด

โดย: chabori 30 ธันวาคม 2552 7:34:35 น.

.^____________^.
Happy New Year 2010 kha.

โดย: NateUnbreakable 30 ธันวาคม 2552 10:48:17 น.

แวะมาสุขสันต์วันปีใหม่นะค้าบ พรุ่งนี้ก็จะได้หยุดงานแว้ว เดินทางไปเที่ยวก็ขอให้ปลอดภัย ปีใหม่หน้าที่การงานรุ่งเรือง รายได้ดีๆ ร่ำรวย สุขภาพแข็งแรง คิดอะไรสมปรารถนาทุกประการครับ

โดย: ไม่รวยสักที 30 ธันวาคม 2552 11:59:56 น.

ปีน้องเสือ มีความสุขมากๆ จร้า กก เจอแต่สิ่งดีๆ เรื่องดีๆ คนดีๆ น้า สุขภาพแข็งแรงด้วยจร้า

แล้วจะทยอยมาอ่าน เรื่องที่สาม ที่สี่ ต่อไปฮับ ^^

โดย: bookmark 30 ธันวาคม 2552 13:54:48 น.

happy new year 2010 ค่ะ พี่กก ^_^

โดย: ภู ชิ ด า 31 ธันวาคม 2552 10:25:41 น.

สวัสดีปีใหม่ก่อนล่วงหน้าเจ้าค่ะ
เพิ่งจะพอว่างเลยมาไล่สวัสดี แง่ง

อ่านเรื่องข้างบนแล้วก้เพิ่งสำนึกว่า เออเราก้เศร้าแต่เกือบต้นปีเช่นกัน พี่คะ อะไรที่มันห่างตัวนี้มันเป้นอื่นไปได้ง่ายๆ แหล่ะค่ะ หนูรู้ซึ้งแม้ว....
เลยมานั่งปลงว่ามนุษย์มักสร้างแต่สิ่งดี เข้าหากันเสมอ
และเมื่อมีสถานการณ์ที่ไม่ดีก็จะวาดสิ่งดีมาให้เห็นกัน แม้ว่าพอกลับมานั่งคิดแล้วก็ยังคิดไม่ตกอยู่ดีว่าไอ้ที่แสดงออกมามันแปลว่าอะไร แล้วเหตและผลมันโอเคไหม แต่เราก็มักจะพยายามมองให้มันดีและเข้าข้างตัวเองอีกนั้นล่ะคะ

สรุปเรื่อง งง ได้ว่า ไม่มีใครอยากเป็นคนไม่ดีในสายตาของคนอื่น แม้ว่าบางครั้งมันจะเป็นการโกหกต่อกันก็ตามค่ะ
จบการสวัสดีปีใหม่เจ๊แบบเครียด๐ แต่เพียงเท่านี้
.......ปลากะเฉด รายงาน จุ๊บๆ

ปล. เพิ่งไปจู๋จี๋กะหนูมายมา หนุก แต่ปวดหลัง อย่าเพิ่งคิดมากค่ะ ปลาปวดหลังอยู่แล้ว พอดีวันนั้นทรมาร(ปีศาจ) สังขารเดินมากไปหน่อยค่ะ พอแยกจากมายแทนจะกลับบ้านดันไปเดินซื้อกับข้าว อตก.ต่ออีก หารถไม่ได้เลยเดินเลยไปอีกเรื่อยๆ(ไกล) พาลดูต้นไม้กว่าจะรู้ตัวจะถีงทางขึ้นทางด่วนอยู่แล้ว แง่ง เกือบเดินกลับถึงบ้านไปนั้น เหอๆ

โดย: ปลากะเฉด ของเจ๊ IP: 58.8.167.87 31 ธันวาคม 2552 17:40:57 น.

ขออีกที
จะฟ้องอ่ะว่า ซื้อมอญฯ เจีมาก็เนิ่นนาน โดยเพื่อนรุ่นพี่ยืมไปจวบบัดนี้จะปีแล้ว ยังมิได้คืนกลับมา สงสัยจะได้ซื้อเล่ม สองแหงๆ เลย อานะ เสียทรัพย์รอบสองซะงั้น
ได้บ่าวว่าเจ๊เอาหน้าไปเป็นส่วนลดหนังสือเหรอฮ้า.....ทีหลังจะถ่ายรูปเจ๊แล้วทำเป้นหน้ากากไปขอส่วนลดมั่งค่ะ เอิ๊ก.....

: ) รู้สึกวันนี้ปล่อยผียังไงไม่ทราบนะคะ งานไม่ต้องทำมาตั้งแต่วันเสาร์ที่แล้วมันสบายอย่างงี้เอง (ป่าวโดด งานนะคะ พอดีผู้ช่วยยังไม่ส่งงาน เพราะปลาให้ลาเลยหนีกลับบ้านกันไปหมดไปตั้งแต่วันศุกร์ ทาสผู้เลี้ยงต้อย เลยไม่มีงานต้องทำ เฮ กลับมาวันที่สี่ ตายแน่ๆ ฮา)

สวัสดีปีใหม่อีกทีนะคะพี่
เริ่มนับถอยหลัง เงียบๆ กับคอม และอาการปวดหลังที่ยังไม่หายค่ะ

โดย: ปลากะเฉด ของเจ๊ IP: 58.8.167.87 31 ธันวาคม 2552 17:50:55 น.

สวัสดีปีใหม่ 2553
あけましておめでとうございます。
新年快樂身體健康開開心心快快樂樂

มีความสุขมากๆ นะคะพี่กก
ลี่ขอพระเอกน่ารักๆ แบบพี่เนตรอีกเยอะๆ นะคะ ฮ่าๆๆๆ

โดย: lovekalo 1 มกราคม 2553 0:15:51 น.

ขอให้เจ๊กก มีความสุขตลอดปีตลอดไปจ๊า.....สุขภาพกายใจแข็งแรงนะ แคล้วคลาดปลอดภัย สาธุ........ สุขสันต์วันปีใหม่คร้าบ...ผม

โดย: อัจ IP: 124.122.188.60 1 มกราคม 2553 18:31:40 น.

สวัสดีค่ะพี่กก ขอให้ปีนี้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรงนะค่ะ

โดย: ryoma19 IP: 124.120.242.85 1 มกราคม 2553 19:52:11 น.

อิ่มหนำสำราญทุกเวลา
นิทราแสนสุขทุกคืนวัน
ความรักสมปองดังใฝ่ฝัน
ผูกสัมพันธ์ต่อกันมิห่างหาย
มากมายสมบัติพัสฐาน
อายุยืนนานดังใจหมาย
ทุกข์ใดที่มีให้คลี่คลาย
สุขใจและสุขกายตลอดกาล
สวัสดีปีใหม่คะพี่กก

โดย: ส้มจุก IP: 127.0.0.1, 113.53.1.227 2 มกราคม 2553 13:23:38 น.

สวัสดีปีใหม่ค่าพี่กก :)

ชอบเรื่องที่สาม ฮี่ๆๆ

ขอให้ปีใหม่นี้สุขภาพร่างกายแข็งแรง
พบเจอแต่สิ่งดีๆนะคะ :)

โดย: SmiLeYz IP: 125.27.240.18 3 มกราคม 2553 14:19:34 น.

สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่กก

ชอบวาทะแทงใจเหมือนกันค่ะ (ฮ่า) กำลังนึกหน้าตาพ่อ (นีโน่) เวลาพูดกับคุณลูก (ฮี่ๆ)

ขอให้พี่กกหายเศร้าไวๆ นะคะ (ผู้ชายดีๆ มันไม่เหลืออยู่จริงๆ แล้วละมั้ง หรือไม่ก็กลายเป็นเก้งกวางกันหมด - กรรมเวร)

แล้วก็อย่าลืมช๊อคโกแลตของพี่อ้อมนะคะ

โดย: ThaMN 3 มกราคม 2553 23:34:05 น.

เห็นด้วยกับพี่กกค่ะ ว่าพี่อ้อมน่ารักมากๆ

โดย: ryoma19 IP: 202.12.73.5 6 มกราคม 2553 18:51:04 น.

สวัสดีปีใหม่คร้าบบบ (ผ่านมาหลายวันหน่อยมิเป็นไรนิ :P)

ปล. พี่กกคิดเถิงงงง :3

โดย: ป๋องน้อย (nu_kapong ) 12 มกราคม 2553 21:53:55 น.

เห็นด้วยสุดๆ ค่ะว่าพี่อ้อมน่ารักมาก แต่พี่กกก็น่ารักนะ

ดีใจที่ได้เจอกัน (แบบบังเอิ๊ญบังเอิญ) นะคะ อิอิ

โดย: เปิ้ลเอง IP: 125.24.70.70 12 มกราคม 2553 23:01:03 น.

คิดถึงด้วยคนค่ะพี่กก หายหน้าไปแตใจคิดถึงซะเหมออออ

โดย: กุ้งก้ามกราม IP: 58.9.239.108 18 มกราคม 2553 20:40:12 น.

ฮะโหลๆ เพิ่งเข้ามาอ่าน บล็อกนี้
พี่กก เลือดกรุ๊ปบีเหรอ
เค้าอ่านหนังสือ เรื่อง 'นิสัยแบบนี้ เลือดกรุ๊ป B แน่ๆ' ล่ะ

ข้อแรกสุดของ กรุ๊ปนี้ ... 'ปากเสีย ซ่อมไม่ได้'
มันอยู่ที่หน้าปกเลยนะ
เห็นปุ๊บก็ยืนขำกิ๊กๆที่ร้านหนังสือเลย
เออ...ฉันเป็นงี้หรือเนี่ย

กรุ๊ปB เช่นกันล่ะจ้า 5555..55

โดย: None of it 21 มกราคม 2553 13:24:29 น.

คิดถึงพี่กกจังเลยค่ะ

โดย: ryoma19 IP: 202.12.74.246 3 กุมภาพันธ์ 2553 10:36:45 น.

ยู้ฮู พี่กก หาบไปหนายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

โดย: ภู ชิ ด า 7 กุมภาพันธ์ 2553 9:00:48 น.

ชื่อ :
Comment :

*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

รหัสส่งข้อความ

กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ