หนึ่งด้าวฟ้าเดียว

หนึ่งด้าวฟ้าเดียว

โดย

วรรณวรรธน์


สนพ. ณ บ้านวรรณกรรม

"สพฺเพสํง  สงฺฆภูตานํ  สามคฺคี วุฑฺฒิสาธิกา"

ความพร้อมเพรียงเป็นหมู่  ยังความเจริญได้สำเร็จ

บทเรียนที่ผ่านมาของวันคืนที่สูญเสีย

มันจะต้องไม่หวนกลับมาอีก

เราทุกคนที่ผ่านวันเวลาทุกข์ยากของแผ่นดินมาถึงยามนี้

เหมือนได้รับชีวิตใหม่  ภายใต้ท้องฟ้าผืนเดียวกัน

เรื่องราว ของจารบุรุษหนุ่ม ที่ต้องปลอมแปลตนเพื่อเป็นขันทีในราชสำนักอยุธยา นามว่า "ออกพระศรีขันทิน"

ต้องเกี่ยวพันกับความลับและเรืองราวของกรุงศรีอยุธยาที่กำลังจะแตกดับ

แต่กลับไปพัวพันกับ แม่เมงเม่า หญิงสาวที่เชี่ยวชาญเชิงกาพย์กลอน

จนกลายเป็นความรัก โดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่ทันระวังใจ

****************
“ได้เจ้ามายืนอยู่เคียงข้างและเข้าใจข้าเช่นนี้ทุกวัน ข้าก็ไม่ต้องการยศถา ทรัพย์สินเงินทองอันใดที่ไหนอีกแล้ว แมงเม่าเอ๋ย”

เธออมยิ้มในหน้า “เจ้าค่ะ”

เขาพึมพำจดจ่อใกล้นัก ข้างแก้มเธอเบาๆ

“ให้บ้านเมืองกลับคืนดีมาเมื่อไหร่ พี่จะสู่ขอเจ้ามาเป็นมิ่งขวัญพี่ตลอดไปนะแมงเม่า”

“เจ้าค่ะ”

เธอตอบ แต่หนนี้ในใจกลับคิดว่า บ้านเมืองจะวุ่นวายไปอีกนานเท่าใด
จะสงบสุขลงเสียวันนี้วันพรุ่งเลยได้ไหม
เธอจะได้ตอบรับคำสู่ขอจากเจ้าแผงอกหนั่นเนื้อหอมคนนี้เสียที

จุลศักราช ๑๑๒๙ ปีกุน วันศุกร์ ขึ้น ๕ ค่ำ เดือน ๑๒ นพศก
ขุนหลวงตากได้เข้ายึดครองค่ายโพธิ์สามต้นสำเร็จ และขับไล่ทหารอังวะออกจากพระนครศรีอยุธยา
นับเวลาที่ใช้ในการกอบกู้กรุงศรีอยุธยากลับคืนมารวม ๗ เดือน!


*****************

“พวกข้ายอมเสียสละทิ้งชีวิตไว้หลังกำแพง ตัดขาดหมดซึ่งทุกสิ่ง อ้ายเจือ อ้ายแน่น สองสหายที่มาด้วยกัน ยังยอมรับความตายเพื่อรักษาความลับให้ข้ามีชีวิตต่อไปในนั้น พวกเราจะยอมเสี่ยงชีวิตทำทุกสิ่งทำไม ถ้าหากไม่คิดว่าสิ่งที่เราทำมันมีความหมายและมีค่ามากพอจะใช้ชีวิตของเราแลกมา พวกท่านเพียงคำว่า ‘อดทน’ ก็หาทำไม่ แล้วที่ข้าอดทนอดกลั้นอยู่ในนั้น เป็นจารบุรุษในวังมานานแรมปีเช่นนี้...ข้าจะทำไปเพื่ออันใด”

มนุษย์เรายอมรัก หวงแหนชีวิต ยิ่งแล้ว
ยังมีอันใดสำคัญยิ่งกว่าชีวิตที่รัก ที่หวงแหนอีกฤา

ทองแท้มิต้องพิสูจน์อื่นใด ใช้เวลาและความตั้งใจเป็นเครื่องพิสูจน์ก็พอ เท่านี้ในฐานะผู้อาสาก็รู้แล้วว่าที่อาสาเข้ามาเป็นจารบุรุษในนี้ เพื่อพระเจ้าตากท่านนั้น ตนเลือกไม่ผิดคน!

คนของแผ่นดิน ย่อมกระทำการเพื่อแผ่นดิน
ก่อนกระทำเพื่อประโยชน์ตน
มหาราชแห่งหัวใจ ก็เฉกเช่นกัน..ไม่มีบุญบารมีอันใดแห่งท่าน ประเสริฐเท่ากับการทำให้แผ่นดินเป็นไท แลปวงอาณาประชาราษฎร์เป็นสุข!


เรื่องราวที่บอกเล่าในช่วงเวลาความแตกแยกของแผ่นดินในช่วงเสียกรุงครั้งที่สอง จนสามารถกอบกู้เอกราชคืนได้สำเร็จ

เพียงเพราะคาถาหลักชัยหนึ่งเดียวนั้น...."ความพร้อมเพรียงของทุกหมู่เหล่า"




Create Date : 29 ตุลาคม 2557
Last Update : 29 ตุลาคม 2557 11:13:59 น.
Counter : 4632 Pageviews.

8 comments
  
ออกพระศรี .... เดี๋ยวเดือนหน้าหนูค่อยพาเข้าบ้านนะเจ้าคะ

ถามค่ะ .... หนังสือเริ่มลงตามร้านทั่วไปหรือยังค่ะ
โดย: Prophet_Doll วันที่: 29 ตุลาคม 2557 เวลา:12:46:40 น.
  
@ Prophet_Doll น่าจะเริ่มกระจายแล้วนะคะ
ขอบพระคุณมากค่ะ
โดย: โตมิโต กูโชว์ดะ วันที่: 29 ตุลาคม 2557 เวลา:13:08:28 น.
  
ถามนิดค่ะ สองเล่มที่จบหรือยังคะ
เห็นที่เดอะมอลล์ แต่ถามน้องพนักงาน เค้าก็ไม่รู้เรื่อง

ถ้ายัง ก็จะได้รอซื้อทีเดียวค่ะ ไม่อยากค้างคา
โดย: Serverlus วันที่: 30 ตุลาคม 2557 เวลา:21:33:30 น.
  
ที่ออกมานี่คือจบสมบูรณ์แล้วค่ะ @Severlus
ต้องขอโทษด้วยค่ะที่น้องเขาอาจจะบอกอะไรไม่ได้มาก เพราะเรื่องนี้ออกมาท้ายงานสัปดาห์พอดีค่ะ ต้องขอขอบพระคุณที่กรุณาติดตามงานค่ะ
โดย: โตมิโต กูโชว์ดะ IP: 203.114.122.27 วันที่: 31 ตุลาคม 2557 เวลา:8:58:41 น.
  
แวะมาอ่านค่ะ ชอบข้อความที่เขียนไว้ใต้ติดตามบล็อค บอกได้คำเดียวว่า เจ็งมาก
โดย: สมาชิกบล็อค IP: 1.47.231.30 วันที่: 1 พฤศจิกายน 2557 เวลา:23:27:10 น.
  
ได้มาเมื่อวาน ไปยืนเฝ้าน้องคนขายแกะห่อกันเลย
และอ่านจบไปแล้วหนึ่งรอบด้วยความปลาบปลื้ม
สนุกมาก ออกพระศรีฯ กับแมงเม่าน่ารักมากค่ะ
โดย: ฟ้าใส ในเงาจันทร์ วันที่: 2 พฤศจิกายน 2557 เวลา:0:21:36 น.
  
ขอบพระคุณมากค่ะ @ฟ้าใส ในเงาจันทร์
ฝากออกพระศรี กับแม่แมงเม่าไว้อีกคู่หนึ่งนะคะ
โดย: โตมิโต กูโชว์ดะ IP: 171.99.72.19 วันที่: 2 พฤศจิกายน 2557 เวลา:12:00:00 น.
  
อ่านแล้วค่ะสนุกมาเลย
โดย: อัญชลี IP: 58.8.3.195 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:17:36:32 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

โตมิโต กูโชว์ดะ
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ร่างทรงของ "วรรณวรรธน์" โปรดอย่าถามว่าเป็นใครในอดีต รู้แต่ว่าตอนนี้ยังมีลมหายใจอยู่ เท่านั้นก็มากเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งได้รู้จักกันแล้ว
New Comments
ตุลาคม 2557

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
30
31