-- รีวิวเปิดให้อ่านเฉพาะของปี 2558 นะคะ -
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2558
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
2 สิงหาคม 2558
 
All Blogs
 

เรื่องที่ 135---มนตร์ลวงรัก/มาภา/อรุณ-- อ่านแล้วรู้สึกขัดแย้งกับตัวเองมากกว่าเรื่องแรกอีก


ชื่อเรื่อง---มนตร์ลวงรัก

ผู้เขียน----มาภา

สนพ.---อรุณ

421 หน้า ราคา 295 บาท

**รายละเอียด**

"ใครว่ารักแรกพบไม่มีจริง!!เมื่อสถาปนิกหนุ่มนักเรียนนอกต้องมาทำงานปรับแต่งออฟฟิสให้กับพี่สาวของหญิงสาวที่ทำเค้าอกหักถึงจะเป็นงานแรกแต่ก็ไม่ยากอะไร ถ้าหากแม่คุณจะไม่ “เยอะ”และ “เป๊ะเว่อร์” แบบนี้(ช่างต่างกับน้องสาวราวฟ้ากับดิน)

แต่สำหรับเธอ ความรู้สึกทุกอย่างต้องเก็บให้ลึกสุดใจท่องเอาไว้ว่าผู้ชายคนนี้คือคนที่น้องสาวเธอเคยสลัดทิ้งแถมอายุยังน้อยกว่าตั้งหลายปี เริ่ดๆ เชิดๆ เข้าไว้

และเรื่องราวสุดชุลมุนระหว่าง “เขา” และ “เธอ” จะจบลงเช่นไร

**ส่วนตัว**

ต่อด้วยเรื่องที่สองเรื่องก่อน น้องสาวแย่งคู่หมั้นไปแล้วมาเรื่องนี้เธอเลยจับคู่กับผู้ชายที่เคยหลงรักน้องสาวเธอ แต่อกหักมา

อืมม์....ถ้าคิดแย่หน่อย ก็คงเป็นว่า....เพราะโลกนี้มีผู้ชายน้อยเกินไปสองสาวจึงวนเวียนอยู่กับผู้ชายของกันและกัน?

จากเรื่องก่อนมีฉากที่รสา--นางเอกคนนี้ยั่วคู่หมั้น (ปัจจุบันเป็นน้องเขย) พอมาเรื่องนี้มีคำบรรยายประมาณเธอสวยใส ทำเอางง นึกว่าตัวปลอม (ไม่เราหลง ก็คนเขียนหลงนั่นแหละ)เพราะตัวละครต่อเนื่องกัน ไม่ใช่ว่า “คำว่านางเอกจะล้างพฤติกรรมเก่าได้นะคะ”

นรุตม์คนที่เคยหลงรักเลค นางเอกเรื่องก่อน อายุน้อยกว่าชาร์มนางเอกเรื่องนี้เพราะอยู่รุ่นเดียวกับน้อง และเพื่อให้ตัวละครพัวพันกันพ่อของนรุตม์เลยอยากมีเมียเด็กสักคน อืมม์ – ก็ไม่ใช่จะเป็นไปไม่ได้หรอกนะคะเรื่องแนวๆ นี้ อยู่ที่คนเขียนจะมองว่า เรื่องทำนองนี้ควรมาเป็นนิยายหรือเปล่าจากข้อเท็จจริงที่อาจคาวๆ มากลายเป็นนิยายพาฝัน คนอ่านจะอินมั้ยหรือคนเขียนจะทำให้คนอ่านอินมั้ยนั่นแหละ

เรื่องนี้ได้พบกับตัวละครที่คิดแปลกๆเพิ่มขึ้นจากเรื่องก่อนอีกเช่นเคย (นัยว่าคนอ่านกับคนเขียนคงมีทัศนคติไม่ตรงกันเท่าไหร่)ส่วนตัวไม่ค่อยคุ้นกับตัวละครที่คิดอะไรแบบนี้ เช่น

พ่อของนรุตม์เกิดความคิดว่า----- อยากให้ลูกชายได้กับผู้หญิงดีๆ หลังจากคิดแล้ว จึงเลือกใช้วิธีใส่ยาปลุกเซ็กส์ให้ลูกชายกิน เอิ่ม – คิดได้ไง้ คิดได้ไงแบบนี้ อ้อ แล้วยังความจำสับสน พอหน้า 191 ดุลูกชายว่าใจเร็วด่วนได้บอกให้ไปส่ง กลับพาสาวเข้าห้อง งานนี้ไม่รู้ว่าควรตำหนิใครดี พ่อ หรือ ลูกชาย

เอาเป็นว่า... ไม่เล่าเรื่อง ความเป็นมาเป็นไปของเรื่องดีกว่า บอกกล่าวความรู้สึกล้วนๆ(ความเห็นเฉพาะตัว คนอื่นอาจไม่คิดเหมือนกันนะคะ)

แง่คิดก็มีมาในเรื่องเหมือนกันแต่จะเข้ากับเรื่องไหม ต้องลองอ่านกันเองนะคะ ส่วนตัว—

อืมม์อลวนความรู้สึกพอสมควร

เรื่องนี้ดีมั้ยตอบยากมาก มีดี มีไม่ดี มียุ่งเหยิงสับสน ความขัดแย้งของบุคลิกตัวละคร ตรรกะความคิด รายละเอียด อืมม์ เยอะค่ะ

จริงๆน่าจะเลือกสักทางใดทางหนึ่ง จะให้มาตามขนบนิยายไทยทั่วไป ก็ไปให้ตลอดสายจะเปลี่ยนเป็นแนวใหม่ ก็มีจุดเปลี่ยนที่น่าเชื่อ

จะคิดแนวใหม่ก็เลือกได้ขอให้คงเส้นคงวา คนอ่านจะได้ไม่สับสน ---แค่นั้นค่ะ ไม่งั้นอ่านแล้วจะรู้สึกว่าคนเขียนคงมีแนวคิดขัดแย้งกับตัวละคร เลยเผลอสร้างตัวละครอย่างถูกขนบไทยโบราณแต่ก็อดไม่ได้ที่จะใส่ความคิดส่วนตัวลงไป เพราะมองว่า แท้จริงแล้วผู้หญิงรุ่นใหม่ควรคิดแบบใหม่ แต่ ตัวละครไม่ใช่คนเขียน คนเขียนไม่ใช่ตัวละครแน่ล่ะ นิยาย ก็อดไม่ได้ที่จะมีตัวตนคนเขียนลงไปในนั้น ถ้าเนียน คนอ่านก็อินว่าคือตัวละครถ้าไม่เนียนอ่านแล้วก็จะเห็นรอยแยกในระหว่าง

การเลือกใช้ภาษาสำนวนของผู้เขียนทำให้เจ้าของบ้านงง---ไม่น้อย

---“ลิ้นพันกันเป็นกระจุก”---เอิ่มอาจต้องการเปรียบเทียบว่ามันพันกันมาก แต่พออ่านแล้วมีจินตนาการรู้สึกร้องเฮ้ยดังมาก

-----รสาไม่ฟังเดินตัวปลิวห่างออกไปทางชายหาด ชายหนุ่มย่างสามขุมตามรีบตะครุบรวบร่างบางระหงมากอด----

อ่านแล้วจินตนาการ......ได้อารมณ์เดินตาม“ฆ่า” นางเอกมากกว่าจะตามง้องอน เพราะเผลอคิดไปถึงการเดิน “ย่างสามขุม”ในการต่อสู้

เอาเป็นว่า...นิยายเรื่องนี้อ่านสนุกหรือไม่ ขึ้นอยู่กับทัศนคติของคนอ่านและคนเขียนมากกว่าอย่างอื่นถ้าการมองโลก ชีวิต ทัศนคติ วิธีคิดไปในทางเดียวกัน ก็คงโอเค แต่ถ้าไม่คงเกิดความรู้สึกขัดแย้งไม่น้อย

เช่นฉากต่อไปนี้....

“ทำไมฉันจะว่ามันไม่ได้ มันลูกของฉันทำอะไรไม่ได้เรื่องก็ต้องสั่งสอนให้มันรู้สำนึก”

“แล้วชาร์มเลือกเกิดได้หรือไงคะคุณแม่จะได้เลือกแบกเอาสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นที่ไม่ใช่ชาร์มมาเกิดแทน”

อุแม่เจ้า! นี่คือฉากแม่ลูกทะเลาะกัน

“ฝืนใจงั้นหรือเธอกล้าพูดคำนี้ออกมาได้ยังไง ถ้าเกลียดสิ่งที่เป็นชีวิตของแม่ก็ไม่ต้องมาเป็นแม่ลูกกันแล้ว”

“ถ้ามันเลิกเป็นได้ชาร์มก็อยากเลิกเป็นไปตั้งแต่เกิดแล้วเหมือนกัน”

ยายป้าเจ้าของบ้านใจหายแว้บ หายแว้บ กุมสติขณะอ่าน --- หรือเราจะเดินตามโลกยุคใหม่ไม่ทัน ตกรุ่นๆแล้วเรา

และการบรรยายก็เหลือเกินจะจินตนาการตามได้!

.....หากเพียงแค่ชั่วครู่เพราะความประมาทไม่มองหน้ามองหลัง นกน้อยถลาร่อนสู่หินผาสูงตระหง่านอย่างจังปีกหักยอกยับไร้กำลังทรงตัว ร่างเล็กๆร่วงลิ่วลงอัดกระแทกพื้นดินแห้งแข็งแหลกร่วนเจ็บปางตาย....

คิดตามค่ะตามประสาคนอ่านที่ชอบจินตนาการเป็นภาพ --- ภาพในใจคือ---- สิ่งมีชีวิตเล็กๆที่เรียกว่านก “ร่วงลิ่วลงอัดกระแทกพื้น” น่าจะเกินกว่าจะใช้คำว่า “เจ็บปางตาย” หรือเปล่า----- ถ้าแมวก็ว่าไปอย่าง เพราะธรรมชาติของมันมีความยืดหยุ่น แต่ขนาดแมว ถ้าปรับตัวเองไม่ทันก็ยังตายได้เลย

คืออะไร--- การเล่นสำนวนเพื่อแสดงอารมณ์ “ยอกยับ” เนี่ยมันก็โอเคน่ะค่ะ เป็นการบิวท์อารมณ์คนอ่านให้อินตาม จะได้น้ำตาร่วงหล่น

สารภาพ---- อ่านแล้วเข้าไม่ถึง---ทำให้รู้สึกเศร้ามากค่ะเศร้าใจตัวเอง

เคยอ่านนิยายแล้วเจอเรื่องที่ทัศนคติของตัวละครกับของตัวเองแตกต่างกันมั้ย

เคยค่ะแต่ก็เคยอีกเหมือนกันที่อ่านแล้วรู้สึกชอบเรื่องนั้นทั้งที่ไม่ได้ชอบทัศนคติของตัวละคร ไม่ชอบพฤติกรรมของตัวละครแต่คนเขียนเขียนให้รู้สึกชอบเรื่อง รู้สึกอินไปกับเรื่องได้

สรุป..เรื่องนี้ส่วนตัวอ่านแล้วรู้สึกขัดแย้งหลายๆ อย่าง แต่สำหรับท่านอื่น อยากให้ลองด้วยตัวเองค่ะ ความชอบเป็นเรื่องลางเนื้อชอบลางยาง




 

Create Date : 02 สิงหาคม 2558
0 comments
Last Update : 2 สิงหาคม 2558 20:23:03 น.
Counter : 348 Pageviews.

~:พุดน้ำบุศย์:~
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 76 คน [?]




อ่านแล้วเขียนรีวิวนิยาย เพื่อมาแลกเปลี่ยนความเห็นกับคนชอบอ่านแนว ๆ เดียวกัน



การรีวิวของบ้านนี้ เป็นเพียงการบอกเล่า อารมณ์ ความรู้สึกขณะอ่าน ความชอบ หรือไม่ชอบ เป็นทัศนะส่วนตัวโดยมีรสนิยมส่วนตัวเป็นตัวชี้วัดเลยค่ะ

ที่สุดแล้ว เรื่องความชอบนี่ ---ลางเนื้อชอบลางยาง

**สงวนสิทธิ์ข้อเขียนทั้งหมดในบล็อกนี้**


 
Friends' blogs
[Add ~:พุดน้ำบุศย์:~'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.