TBR'09 no.3 - Bel Canto : ท่วงทำนองแห่งรักและความฝันอันงดงาม
จากที่ทำลิส TBR '09 เอาไว้ใน บล็อกนี้ เล่มนี้เป็นเล่มที่ 3 ที่อ่านจบ
เป็นเล่มที่จั่วหัวบล็อกได้ยากเล่มหนึ่งเลย เพราะระหว่างที่อ่านจนอ่านจบ เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายมากๆ
เรื่อง : Bel Canto เขียนโดย : Ann Patchett
![](//ecx.images-amazon.com/images/I/417M5YF5REL._SL500_AA240_.jpg)
เรื่องมันเกิดขึ้นในประเทศยากจนแห่งหนึ่งแถบอเมริกาใต้ ...
ทางรัฐบาลของประเทศนั้นต้องการดึง Mr. Hosokawa ซึ่งเป็น CEO ของ Nansei บริษัทใหญ่แห่งหนึ่งในญี่ปุ่นเข้ามาลงทุน จึงจัดงานปาร์ตี้วันเกิดให้ ปกติแล้ว Mr. Hosokawa ปฏิเสธคำเชิญจากทุกแห่ง แต่ประเทศนี้ฉลาด รู้ว่า Mr. Hosokawa เป็นแฟนตัวยงของ Roxanne Cross นักร้องโอเปร่าชื่อดังก้องโลก จึงเชิญเธอมาร้องเพลงในงานนี้ แน่นอนว่า Mr.Hosokawa ตกลง
งานถูกจัดขึ้นที่บ้านของรองประธานาธบดี Ruben Iglesias โดยมีแขกรับเชิญกว่าสองร้อยคน ไม่ว่าจะเป็นทูตและผู้ดำรงตำแหน่งสำคัญจากประเทศต่างๆ ผู้มีตำแหน่งใหญ่โตในบริษัท Nansei และอื่นๆ อีกมากมาย
ในตอนแรกนั้นประธานาธิบดี Masuda บอกว่าจะมางานนี้ แต่ก็ยกเลิกในวินาทีสุดท้าย เพราะ...ติดละคร -"-
กลุ่มผู้ก่อการร้ายซึ่งวางแผนที่จะลักพาตัวประธานาธิบดี Masuda เพื่อต่อรองบางอย่าง จึงต้องอึ้ง เมื่อบุกเข้ามาในบ้านแล้วพบว่า ไม่มีประธานาธิบดี ... แต่จะให้ยอมถอยไปมือเปล่าก็ย่อมทำไม่ได้ เหล่าผู้ก่อการร้ายจึงยึดบ้านหลังนี้ โดยมีตัวประกันเป็นผู้มาร่วมงานที่เหลือ
หลังจากเจรจาในขั้นแรก ทางผู้ก่อการร้ายตกลงใจปล่อยตัวประกันที่ไม่สำคัญออกไป เหลือแต่ตัวประกันที่น่าจะมีศักยภาพในการต่อรองอยู่ในบ้าน
ผู้ก่อการร้าย 18 คน และตัวประกันอีก 40 คน จึงต้องใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้ด้วยกัน
เมื่อถอดหน้ากากทางสังคมทิ้งไปแล้ว เหลือแต่ตัวตนที่แท้จริงของแต่ละคน ความผูกพันค่อยๆ ก่อตัวขึ้น กลายเป็นความรัก และความฝันถึงอนาคตที่ไม่อาจเป็นจริง
....
Bel Canto เป็นภาษาอิตาเลียน แปลตรงตัวว่า Beautiful singing เข้าไปอ่านความหมายอย่างละเอียดได้ใน wiki ที่นี่ นะคะ
ตอนแรกก็งงๆ อยู่เหมือนกันว่า ชื่อเรื่องมันไม่เห็นจะเกี่ยวกับเนื้อเรื่องที่ตรงไหน แต่อ่านๆ ไปก็รู้สึกว่า ชื่อนี้แหละ เหมาะสมที่สุดแล้ว
อ่านรายละเอียดข้างบนแล้ว ก็คงจะพอนึกออกใช่ไหมคะว่า เรื่องนี้มันก็ทำนอง Stockholm syndrome นั่นเองแหละค่ะ ผู้ก่อการร้ายและตัวประกัน อยู่กันไปก็ผูกพัน เกิดความรักในกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นทั้งระหว่างตัวประกันด้วยกันเอง และระหว่างตัวประกันกับผู้ก่อการร้าย
สิ่งหนึ่งที่ทำให้เป็นไปได้ก็คือ เสียงเพลง ... ที่ผูกพันคนทั้งหมดเข้าด้วยกัน
เมื่อถอดหน้ากากทางสังคมออกไป ละทิ้งอุดมการณ์ไว้ข้างๆ สิ่งที่เหลือในมนุษย์แต่ละคนคือความอบอุ่น ความรัก ความฝัน และ ความสุนทรีย์ในชีวิต ไม่ว่าจะเป็น เสียงเพลง ละคร รายการโทรทัศน์ การศึกษา อาหาร เกม และอื่นๆ
ผู้เขียนสามารถสื่อถึงเรื่องราวได้อย่างละมุนละไม ค่อยเป็นค่อยไป ด้วยสำนวนที่แฝงอารมณ์ขันแบบหน้าตาย อ่านแล้วเหมือนกับกำลังฟังดนตรีอยู่เลยค่ะ
ตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นมาค่อนข้างจะ "สุดโต่ง" นิดนึง เหมือนกับสถานการณ์ที่ค่อนข้างจะ surreal แต่ก็มีเสน่ห์แบบแปลกๆ ดี
ไม่ว่าจะเป็น
ฝั่งตัวประกัน
Mr.Hosokawa ... CEO เจ้าของวันเกิด Gen ... ล่ามประจำตัวของ Mr.Hosokawa ผู้เป้นอัจฉริยะทางภาษา พูดได้ทั้ง ญี่ปุ่น อังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส เยอรมัน รัสเซีย จีน ฯลฯ เป็นตัวกลางความเข้าใจของทุกคนในนั้น Roxanne ... นักร้องโอเปร่าชื่อดังก้องโลก ที่ใครๆ ต่างหลงใหล Ruben ... รองประธานาธิบดี ซึ่งเป็นได้แค่ "รอง" อยู่ตลอดเวลา Simon Thibault ... ทูตฝรั่งเศส ซึ่งเพิ่งจะค้นพบความรักที่มีต่อภรรยาอีกครั้งเมื่อต้องเข้ามาประจำอยู่ในประเทศที่ห่างไกลความเจริญเช่นนี้ บาทหลวงหนุ่ม ... ผู้ซึ่งในโลกภายนอกไม่เคยได้ทำหน้าที่สำคัญ แต่พออยู่ในนี้ก็ต้องทำได้ทุกอย่าง
ฯลฯ
ฝั่งผู้ก่อการร้าย
General ทั้งสามคนผู้ควบคุมการก่อการร้ายในครั้งนี้ เหล่าเด็กหนุ่มสาวผู้ร่วมก่อการ Carmen ... เด็กสาวผู้มีความรัก Ishmael ... เด็กหนุ่มที่ฉลาดเฉลียว Ceasar ... เด็กหนุ่มผู้มีพรสวรรค์ที่ตัวเองไม่เคยรู้
ฯลฯ
และ Red Cross ชาวสวิสต์ที่เป็นผู้ประสานระหว่างผู้ก่อการร้าย ตัวประกัน และโลกภายนอก
เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับ "ความรัก" นะคะ เป็นความรักในทุกรูปแบบเลย ไม่ใช่แค่ความรักระหว่างหนุ่มสาวเท่านั้น แต่เป็นความรัก ความห่วงใย และปรารถนาดีที่คนมีต่อกัน
Bel Canto มีรางวัลการันตีด้วย
- Winner of the Orange Prize for fiction 2002 - Winner of the 2002 Pen/Faulkner Award
ที่ซื้อมาอ่านนี่ก็เพราะ ก่อนไปประเทศเปรู เล่มนี้อยู่ในลิสหนังสือแนะนำจากบริษัททัวร์ค่ะ ตอนไปเที่ยวก็อุตส่าห์หอบไปด้วย แต่ไม่ได้อ่านนะ
เพิ่งจะได้หยิบมาอ่านก็ตอนนี้เอง พอมาอ่านจบแล้วก็ขำดีค่ะว่า มันเป็น background reading ของประเทศเปรูได้ยังไงฟะ ... เพราะเรื่องทั้งเรื่องดำเนินอยู่ในแค่บ้านหลังเดียว ตัวละครเกือบทั้งหมดเป็นคนต่างชาติ
ตลอดทั้งเรื่องไม่ได้มีการพูดเลยว่า เกิดขึ้นที่ประเทศอะไร แต่อ่านแล้วก็พอจะรู้ค่ะ เช่น ชื่อประธานาธิบดีที่เป็นภาษาญี่ปุ่น เครื่องดื่ม Pisco Sour อาหารที่พูดถึงหนูตะเภา รวมทั้งอากาศของเมืองที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกในฤดูหนาว ซึ่งก็คือเมืองลิม่านั่นเอง ... ซึ่งบอกตรงๆ ว่า ถ้าไม่ได้ไปประเทศเปรูมาก่อนล่ะก็ ต้องไม่รู้แน่ๆ เลย ฮา
อ่านจบแล้วก็บอกไม่ถูกว่า มันเป็นเรื่องแนวไหน แต่บอกได้แค่ว่า ... ไอซ์ชอบเรื่องนี้นะคะ ^^
สปอยล์
ยิ่งอ่านยิ่งไม่อยากให้เรื่องมันจบ โดยเฉพาะช่วงหลังๆ ที่ตัวประกันและผู้ก่อการร้ายผูกพันกันมากๆ แล้ว
ทุกอย่างมันดูสวยงาม เต็มไปด้วยความฝัน
แน่นอนว่า ตอนจบเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ... ผู้ก่อการร้ายถูกฆ่าทิ้งหมด
ไม่ว่าจะเป็น Carmen สาวคนรักของ Gen Ishmael ผู้ที่ Ruben ตั้งใจจะรับเป็นลูกบุญธรรม Ceasar ผู้มีพรสวรรค์ในการร้องเพลง
นอกจากนั้น ยังมีตัวประกันที่โดนลูกหลงไปอีกคือ Mr. Hosokawa ... ทั้งๆ ที่เขาได้พบกับ "ความสุข" ที่แท้จริง กับความรักที่มีต่อ Roxxane แล้วแท้ๆ
ตอนอ่านนี่ หัวใจถูกบีบเหลือนิดเดียว
บทส่งท้ายของเรื่อง Gen แต่งงานกับ Roxanne อ่านแล้วก็บอกไม่ถูกค่ะ เข้าใจ ... แต่...ก็ไม่ถูกใจยังไงไม่รู้สิคะ
คนเขียนเก่งนะคะ คนอ่านยังพลอยผูกพันไปกับตัวละครด้วยเลย
อ่านจบด้วยความรู้สึกอบอุ่นปนเศร้าอย่างบอกไม่ถูกเลยเชียว
ในเรื่องยังมีประโยคที่ประทับใจอีกมาก ด้วย เช่น
p.224
Roxanne - "People love each other for different reasons. Most of the time we're loved for what we can do rather than for who we are. It's not such a bad thing, being love for what you can do."
Gen - "But the other is better."
Roxanne - "Better. I hate to say better, but it is. If someone loves you for what you can do then it's flattering, but why do you love them? If someone loves you for who you are then they have to know you, which means you have to know them."
p.291
Mr.Hosokawa - Maybe the private life wasn't forever. Maybe everyone got it for a little while and then spent the rest of their lives remembering.
p.300
General Benjamin - "It makes you wonder. All the brilliant things we might have done with our lives if only we suspected we knew how."
.....
ขอเพิ่มเติมนิดนึงค่ะ พอดีไปค้นข้อมูลเพิ่มจากเว็บ wiki
//en.wikipedia.org/wiki/Bel_Canto_(novel)
ทำให้รู้่ว่าผู้เขียนได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งก็คือ Lima Crisis ซึ่้งอ่านรายละเอียดได้ตามลิงก์ข้างล่างค่ะ
//en.wikipedia.org/wiki/Japanese_embassy_hostage_crisis
Create Date : 10 เมษายน 2552 |
Last Update : 12 เมษายน 2552 20:42:49 น. |
|
9 comments
|
Counter : 2769 Pageviews. |
![](../images/bg-follower.png) |
|
|
ตัวประกันกะโจรจะรู้สึกผูกพันกันแบบในหนังสือหรือเปล่านะคะ