อุ่นรักป่าฝน / อัยย์ อัยย์. อุ่นรักป่าฝน. กรุงเทพฯ : โซฟา พับลิชชิ่ง, 2552. จากเว็บสำนักพิมพ์ เมื่อจู่ๆ ‘ฝนเดียว’ สาวสวยชาวกรุงฯ ต้องตกงานอย่างไม่ทันตั้งตัว แถมพี่ชายผู้ซึ่งเป็นญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ก็ไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ เธอจึงแก้เซ็งด้วยการเดินทางไปช่วยงานที่รีสอร์ตของป้ากับลุง ที่นั่น...อยู่ติดกับ ‘เขาเย็น’ ...ยอดเขาที่สูงและสวยที่สุดแห่งหนึ่ง ที่ที่นักพิชิตยอดเขาทั้งหลายล้วนปรารถนาจะได้ไปสักครั้ง แล้วเธอก็ได้รู้จักกับ ‘ปกป้อง’ ไกด์หนุ่มอิสระ ผู้ที่มีทีท่าเหมือนจะหลงรัก ‘น้ำริน’ พี่สาวของเธอ มารู้ทีหลังว่าเขาเองก็เป็นคนกรุงเทพฯ เหมือนกัน และโลกมันก็กลมขนาดที่บ้านของเขานั้นอยู่ซอยเดียวกันกับเธอ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ฝนเดียวเลยทำตัวเป็นแม่สื่อ หวังให้พี่ชาย(บ้านใกล้เรือนเคียง) กับพี่สาว(ลูกพี่ลูกน้องคนสนิท) ได้ตกลงปลงใจกัน ทั้งที่ หัวใจตัวเองนั้น...เริ่มหวั่นไหว แล้วระหว่างการเดินทางขึ้นเขาเย็น...ทริปที่ปกป้องเป็นไกด์นั้นเอง เขาก็ ‘จูบ’ เธอ “พี่ก็อยากเป็นพี่ชายที่ดีของฝนนะ แต่พี่ไม่เคยมีน้องสาว พี่ก็เลย...รักใครแบบน้องสาวไม่เป็น” เอ่อ...นี่มันหมายความว่าเขา...รักเธอ...หรือเปล่านะ ? ************* จากเจ้าของบล็อก อ่านนิยายเรื่องนี้แล้วให้ความรู้สึกสดใส น่ารัก และสมจริงของบรรยากาศป่าเขาลำเนาไพร ซึ่งนาน ๆ จะเห็นนิยายของนักเขียนรุ่นใหม่ แนวรักใส ๆ จะเขียนออกมาแบบนี้สักที สำหรับเรื่องนี้ผู้เขียนพรรณนาถึงสภาพป่าอย่างคนที่เคยไปมาจริง และเขียนให้เห็นภาพเหมือนกับเราได้ไปด้วย เรื่องราวของการเดินป่า เข้าสู่ธรรมชาติ ผสมย ถึงสังขารไม่ให้แต่ใจมันช้อบชอบ เลยชอบเรื่องนี้ แต่เสียดายที่ไม่เคยไปเดินป่าเขาสก ที่คนเขียนบอกไว้ว่าเป็นต้นแบบของป่าในเรื่องนี้ เสียดายนะ ถ้าลดวัยได้สัก 10 ปี ร่างกายแข็งแรงกว่านี้ คงอยากจะเข้าป่าแบบนี้เหมือนกัน เผื่อจะได้เจอไกด์แบบพระเอกของเรื่องสักคน 555 ถ้าตัดประเด็นเรื่องความสมจริงของการพรรณนาเรื่องของป่าไปแล้ว เนื้อเรื่องของ อุ่นรักป่าฝน ไม่ใช่อะไรที่แปลกใหม่เลย ดูเชย ๆ ไปนิดด้วยซ้ำ เป็นเรื่องของพระเอกลูกคนรวยที่เกิดเบื่อความรวยของตนเอง หนีไปอยู่ป่า โดยไม่บอกใครว่าตัวเองรวยโคด ๆ นางเอกเป็นแม่สื่อแม่ชักแล้ววัวก็พันหลักให้หลงรักซะเอง เป็นเรื่องรักผิดฝาผิดตัว แต่ลงเอยกันได้อย่างที่ควรจะเป็น ทั้งที่เนื้อเรื่องเชย ๆ แบบนี้แหละ แต่มันช่างเข้ากับเรื่อง และอ่านได้เพลิดเพลินดีแท้ ************* เอานิยายเรื่องนี้มาอ่าน แล้วอารมณ์อยากเที่ยวป่ามันพุ่ง มีคนชวนไปแพที่เขื่อนศรีนครินทร์ ก็เลยไปกับเขา ได้เดินป่าเส้นทางศึกษาธรรมชาติที่น้ำตกห้วยแม่ขมิ้นกับน้ำตกเขางูสั้น ๆ ได้อารมณ์ป่าของพรานไพรใจซื่อที่ชื่อ “รพินทร์” (ไม่เกี่ยวกับไอ้เด็กรพินทร์บ้ากล้องแถว ๆ นี้นะ) เลยได้รูปมาฝาก และเขียนกระทู้ไว้ในบันทึกนักเดินทางที่ห้องบลูแล้ว แต่ยังไม่ได้เอามาแปะลงบล็อกเลย แปะให้ดูที่หน้านี้ก็แล้วกัน   Create Date : 29 กรกฎาคม 2552 Last Update : 29 กรกฎาคม 2552 13:38:19 น. 21 comments Counter : Pageviews.

เจ้าของบล็อกคะ ไอ้ลูกแดงๆนั่นกินได้หรือเปล่าคะ(ไปป่าทีไรชอบถามไกด์อย่างนี้ทุกที5555)   โดย: จโกระ&ลาชา 29 กรกฎาคม 2552 17:31:48 น.

ไม่ทราบค่ะ ไม่มีใครให้ถาม พอดีไกด์และคนอื่นเดินไปไกลแล้ว เรารั้งท้าย มัวแต่ถ่ายรูปค่ะ   โดย: ผู้สาวเมืองยศ 29 กรกฎาคม 2552 18:35:47 น.

เจ้าของนามปากกา พี่อัยย์อยู่ที่นี่ค่ะ   โดย: I_sabai 29 กรกฎาคม 2552 19:20:16 น.

หวัดดียามเช้า น้ำตกสวยจริงๆ ป่าดูจากรูป น่าจะสมบูรณ์ น่าเที่ยว ขอบคุณผู้นำเสนอ รักษาสุขภาพด้วย   โดย: กาแฟสดกะพรรณไม้งาม 30 กรกฎาคม 2552 7:28:29 น.

สวัสดีค่ะ น้องคห.3 ไปบอกว่าบ้านนี้พูดถึง อุ่นรักป่าฝน ก็เลยมาขอบคุณค่ะ... เอาลิงค์มาฝากด้วย ... http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=waterfall-hunter&month=05-2009&date=28&group=1&gblog=22 ส่วนหนึ่งของน้ำตกในนิยายอุ่นรักป่าฝนของผู้เขียนค่ะ ว่างๆก็แวะไปเยี่ยมกันนะคะ ขอบคุณอีกครั้ง   โดย: อัยย์ (นักล่าน้ำตก ) 30 กรกฎาคม 2552 7:32:13 น.

เรื่องนี้ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ ได้แต่เล็งไว้นานแล้ว   โดย: หวานเย็นผสมโซดา 30 กรกฎาคม 2552 13:37:06 น.

อยากอ่านนนน ต้องลิสต์ไว้ซะแล้ววว   โดย: aorp 30 กรกฎาคม 2552 23:49:45 น.

ตามมาเชียร์อุ่นรักในป่าฝน อะคิอะคริ   โดย: แสง สีรุ้ง IP: 115.67.26.151 10 สิงหาคม 2552 1:01:46 น.

รูปถ่ายสวยจังเลยค่า   โดย: noke IP: 118.172.122.37 10 สิงหาคม 2552 22:55:25 น.

นานๆ จะเห็นพี่นกชมใครสักที รูปถ่ายเริ่ดค่ะ...   โดย: แก้วกังไส 22 สิงหาคม 2552 6:36:09 น.

ไม่ได้แวะมานานเลย กลายเป็นไร่องุ่นไปแล้วบล็อกนี้   โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 17 กันยายน 2552 16:07:56 น.

ไม่เคยอ่านนิยายของอัยย์เลยค่ะ เห็นรีวิวแล้วอยากอ่าน   โดย: maymay IP: 114.128.47.160 21 กันยายน 2552 20:43:14 น.

อยากอ่านบ้างจังค่ะ   โดย: ผิง IP: 60.240.27.27 22 กันยายน 2552 17:24:48 น.

ยังไม่เคยอ่านเรื่องนี้เลยค่ะ คงจะต้องไปสอยที่งานหนังสือซะแล้ว   โดย: nikyniky 25 กันยายน 2552 11:38:38 น.

เรื่องแบบนี้อ่านแล้วก็ยิ้มได้นะคะ   โดย: Chulapinan 28 กันยายน 2552 14:07:07 น.

น่าอ่านนะคะ ไว้หลังสอบถ้ามีเวลาจะลองไปหามาอ่านค่าาาาาา   โดย: เลดี้มาเฟีย 1 ตุลาคม 2552 12:21:13 น.

เห็นด้วยกับสาวไกด์ นี่กะมอมเหล้าเราหรือ ขวดเหล้าเต็มบ๊อกเล้ย   โดย: =p o o k p u i= 7 ตุลาคม 2552 14:06:11 น.

พล็อตเรื่องง่ายๆ แต่มีศิลปะในการแต่ง เรื่องจะน่าอ่านเสมอค่ะ สำคัญที่สุดคือ เรียนรู้อะไรได้จากการแต่งที่มีศิลปะนั้น   โดย: Chulapinan 15 ตุลาคม 2552 3:27:49 น.

ดองบ๊อก ดองบ๊อก ดองบ๊อก   โดย: =p o o k p u i= 3 พฤศจิกายน 2552 17:10:37 น.

น่าอ่านค่ะ   โดย: สาวยโส IP: 202.149.25.235 18 พฤศจิกายน 2552 20:12:03 น.

จะหาซื้อหนังสือเล่มนี้ได้ที่ไหนคะอยากอ่านจัง   โดย: ศิศิรา IP: 124.122.220.90 20 พฤศจิกายน 2552 12:03:02 น.