การรีวิวหนังสือเป็นทัศนะส่วนบุคคล ........ นักเขียนที่ดี ย่อมไม่เดือดร้อนที่จะเขียนหนังสือให้คนอ่านวิจารณ์

Group Blog
 
<<
กันยายน 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
2 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
comment หนังสือ ที่เคยส่งถึงนักเขียน

เป็น comment ที่เขียนไว้นานแล้ว ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม
สาเหตุที่เขียนก็เพราะเจ้าเบ๊บ piccy ตัวดีโทรมาบอกให้ไปอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง
พออ่านเสร็จก็เกิดอาการ ฉันอยากบอกนักเขียน อยากบอก บก. อยากบอกใคร ๆ ทำไมเรื่องหวาน ๆ น่ารัก ๆ มันทำให้ฉันเป็นอย่างนี้ได้ (ใช้เวลาอ่านนานมาก อ่านแล้ววาง ๆ อยู่นั่นแหละ)
เลยใช้วิธีหลังไมค์ไปหาน้องคนเขียน ถามดื้อ ๆ ว่าถ้าพี่จะ comment หนังสือของน้องส่งไปให้ พี่โหดนะ น้องจะรับได้ไหม
น้องเขาบอกว่ารับได้ เลยเป็นที่มาของการเขียนถึงหนังสือ 1 เรื่องที่ยาวที่สุดในชีวิต หนักไปทางข้อติติง สงสัย ซะมาก บ่นด้วยเล็กน้อย ด่า บก. นิดหน่อย

ตอนแรกไม่คิดจะเอาขึ้นกระทู้ที่ไหน แต่พอเห็นเพื่อน ๆ ชาวบล็อกเขียนถึงเล่มนี้หลายคน เลยเกิดอาการ "คัน" อีกแล้ว

นึกไปนึกมาแล้ว เอามาลงในบล็อกมั่งดีกว่า


ปล. จนป่านนี้ก็ยังคิดอยู่ว่าตัวเองคิดถูกหรือผิดที่เอาขึ้นบล็อก ยังคิดไม่ตกเลยค่ะ

**********************************



ตอนนี้พี่ไม่มีหนังสืออยู่ในมือ พี่เขียนตามความจำนะคะ (ถ้าเปิดหนังสือด้วยอาจจะยาวกว่านี้ แหะ ๆ)
พล็อตเรื่องดี เขียนได้น่าสนใจ แต่พี่อ่านดูแล้วจะคิดถึงการ์ตูนญี่ปุ่นอยู่นิด ๆ แต่ถ้าเราเขียนให้ดีแล้ว เรื่องก็ย่อมสนุก เรื่องนี้ถือว่าน้องเขียนได้สนุกค่ะ
มาถึงข้อผิดพลาดที่พบ กับความไม่สมจริงในบางจุดค่ะ

1. เรื่องวุฒิการศึกษาของพระเอก ตรงนี้ค่อนข้างเป็นเรื่องใหญ่สักนิด เพราะพระเอกเรื่องนี้จบด็อกเตอร์ทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ แต่น้องบอกว่าพระเอกเรียนโท 2 ตัวคือ บริหารและวิศวะ และจบเอกวิศวะ ซึ่งเป็นจุดที่ผิด เพราะถ้าจะเรียนเอกวิศวะนั้น เขามักจะไม่ทำโทก่อน แต่จะใช้วิธีพาสโทไปเรียนเอกเลย หรือทำโทควบเอก โดยใช้เวลา 3-5 ปี ในขณะที่พระเอกของเรื่องนั้นใช้เวลาแค่ 6 เดือน เป็นไปไม่ได้ในความเป็นจริง และจุดที่ผิดอีกที่คือ ในการเรียนโทของพระเอก พระเอกทำงานวิจัยโดยการสร้างรถ (วิศวกรรมเครื่องกล) ตอนทำเอกกลับไปสร้างกล้องติดตามสอดแนม (วิศวกรรรมอิเล็กทรอนิกส์) ตรงนี้มันเป็นคนละสาขาวิชาเลยนะคะ แล้วการที่จะออกแบบเครื่องบินได้ ก็น่าจะจบวิศวกรรมการบิน ส่วนคนที่จะเป็นวิศวกรคุมการก่อสร้างบ้านนั้น ต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ และต้องจบวิศวกรรมโยธา และคนที่จะเขียนแบบบ้านได้น่าจะจบสถาปัตย์ พระเอกหนูเก่งครอบจักรวาลเกินไปค่ะ
เรื่องการเรียนโทควบเอก หรือพาสโทไปทำเอกเลย ทำได้ในหลายสาขาวิชา ในนิยายที่ตัวเอกเรียนโดย วิธีนี้คือเรื่อง สงครามเงิน ของ ว.วินิจฉัยกุล ค่ะ
ตรงจุดนี้พี่ชายน้องน่าจะบอกแล้ว ตรงนี้เด็กวิศวะแต่บ้าอ่านนิยายคนหนึ่งเป็นคนบอกพี่ (ที่จริงน้องคนนี้ก็อ่านเรื่องนี้แล้ว แล้วเธอก็บอกว่าถ้าเด็กวิศวะมาอ่านเจอคงขำมาก
)


2. เรื่องความเก่งของพระเอกอีก น้องบรรยายความเก่งของพระเอกจนทำให้พี่งง อย่างตอนที่พระเอกไม่สบาย นางเอกไปดูแลที่บ้าน บ้านพระเอกนี่เข้าง่ายมาก ล็อครั้วจนนางเอกต้องปีนเข้าแต่ไม่ล็อคประตูบ้าน (เข้าได้ง่ายดายมาก) สัญญาณกันขโมยทำงานแปลก ๆ แต่ช่างเถอะค่ะ เอาเป็นตอนที่นางเอกไปเปิดคอมดูเรื่องของปาปารัสซี่ในอินเทอร์เน็ต แล้วพระเอกมาเจอ นางเอกส่อพิรุธและปิดหน้าจอ แล้วพระเอกมานั่งแทน เปิดอินเทอร์เน็ตขึ้นมาดู “ใส่รหัส” แล้วหน้าต่าง ๆ ที่นางเอกดูก็ขึ้นมาทั้งหมด สำหรับ ie ที่เราใช้เปิดเว็บ ไม่ต้องใส่รหัสหรอก เราอยากรู้ว่าก่อนหน้านี้ ใครดูเว็บอะไรไปแล้วบ้าง กด history ก็ขึ้นมาหมดแล้วจ้ะน้อง


3. นักข่าวสายบันเทิงในนิยายเรื่องนี้ ทำไมเป็นปลาทองกันหมด (ความจำสั้น) อย่างเช่นตอนที่นางเอกมีข่าวกับพระเอกในตอนแรกก็ลงหน้าบันเทิงทุกฉบับอยู่แล้ว แต่พองานเดินแบบที่นางเอกเดินแบบ นักข่าวกลับจำนางเอกไม่ได้ เอ่อ เท่าที่พี่รู้ นักข่าว (ยิ่งสายบันเทิงด้วย) เขาเป็นคนที่จำคนได้แม่นมาก ๆ นะคะ เพราะเป็นอาชีพของเขา อีกเรื่องของนักข่าว คือ พี่นางเอก บทแรกเลยที่ออกมาแล้วแนะนำตัวกับนักข่าว ความจริงไม่จำเป็น เพราะพี่ชายนางเอกเป็นผู้กำกับชื่อดัง ของบริษัทที่ดังขนาดนั้นน่าจะเป็นที่รู้จักของพวกนักข่าวอยู่แล้ว แถมฉากนี้ยังเป็นฉากในกองถ่ายละครที่พี่นางเอกเป็นผู้กำกับ (ซึ่งใหญ่ที่สุดในที่นั้น) ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่นักข่าวจะไม่รู้จักคน ๆ นี้

4. ไหน ๆ ก็เขียนข้อสงสัยเรื่องของนักข่าวแล้ว ก็ขอเขียนให้หมดเลยนะคะ คำว่า สามสิบสองรายการสื่อนี่หนูคงตั้งใจใส่ให้คำมันดูสวย ๆ พี่เข้าใจว่าหนูอยากจะสื่อออกมาว่า สื่อบันเทิงที่มาทำข่าวเยอะมาก แต่พี่ว่าการใส่ “สามสิบสองรายการสื่อ” มันทำให้ดูแปลก ๆ เพราะจริง ๆ แล้วสื่อบันเทิงในเมืองไทย มีเยอะกว่านี้มากมายนัก


5. บทแรกเลยตอนที่ธิษณาเจอกับรินรดาครั้งแรก แล้วธิษณาชมรินรดาว่า
“คุณรินตัวจริงสวยกว่าในทีวีอีกนะคะ”
แล้วรินรดาตอบกลับไปว่า
“แหม ขอบคุณนะคะ เพิ่งจะมีคนมาชมก็วันนี้แหละค่ะ”
ตรงนี้น่ะ พี่ว่ามันก็ดูประหลาดอีกแล้ว เพราะตามท้องเรื่อง (ใช้คำยังลิเกเลยช้านนนน) รินรดาเป็นนางเอกชื่อดัง ตามปกติธรรมดาของวงการบันเทิง นางเอกย่อมสวยอยู่แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เคยมีใครชมว่าสวย จริงไหมคะ



6. ระดับภาษาของผู้พูดในเรื่อง เข้าใจค่ะว่ายังวัยรุ่น อาจจะติดภาษาวัยรุ่นมาบ้าง แต่เมื่อน้องเป็นนักเขียนแล้ว น้องต้องคิดแทนตัวละคร คือเป็นตัวละครตัวนั้น ไม่ว่าจะเด็ก หนุ่มสาว หรือคนแก่ ภาษาที่ใช้ย่อมแตกต่างกันไปตามวัยและฐานะทางสังคมของตัวละคร ตรงนี้น้องทำได้เกือบดี ซึ่งอาจจะเป็นเพราะนิยายเรื่องนี้ ตัวละครหลักของเรื่องส่วนใหญ่อยู่ในวัยหนุ่มสาว จุดที่ผิดพลาดจัง ๆ ที่พี่เจอคือ คำพูดของคุณหญิงป้า ตามคำบรรยายของคุณหญิงป้าออกจะไฮโซ ระเบียบจัด มารยาทเนี้ยบ แต่พอตอนแม่พระเอกสัมภาษณ์นางเอกว่าเรียนอะไร แล้วนางเอกตอบว่าจบเศรษฐศาสตร์
คุณหญิงป้าคิดในใจว่า แหม "ดัน" มาจบคณะเดียวกับฉันสมัยปริญญาตรีอีกนะ


7. บทของว่าที่คู่หมั้นพระเอก ซึ่งตามคำบรรยายนี่คือ แทบไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่ดีกรีความร้ายกาจมากจนจ้างคนให้ไปฆ่าคนที่เป็นข่าวกับพระเอก เรื่องนี้น้องตั้งใจเขียนให้ยัยนี่เป็นโรคจิตตั้งแต่แรกรึเปล่าคะ เพราะคนธรรมดาไม่น่าจะคลั่งรักคนที่แทบไม่รู้จักได้ขนาดนั้น ถ้าไม่ตั้งใจเขียนให้เป็นโรคจิตตั้งแต่แรกก็น่าจะมีบทของคนนี้กับพระเอกให้มากกว่านี้ อย่างเช่นให้มาตามรักพระเอกประมาณตัวอิจฉาช่อง 7 ก็ได้ (ถึงทำได้ก็ไม่อยากให้ทำ พี่เบื่อตัวอิจฉาช่อง 7 มั่ก ๆ)

8. ตอนที่ตัวรองในเรื่อง อ้นจับตัวรินรดาไปขังไว้ แล้วตอนหลังโดนรถชน แล้วพระเอกต้องการช่วยเพื่อนด้วยการปิดข่าว โดยใช้เงินปิดข่าวกับทางสื่อต่าง ๆ มันไม่จำเป็นเลย ในโลกความจริงของประเทศไทย ถ้าต้องการปิดข่าวเรื่องอะไรก็ตาม เราปิดกันได้ที่ตำรวจ ขอร้องตำรวจให้ช่วยปิดไม่ให้สื่อรู้ เท่านี้ก็จบแล้วค่ะ


9. แล้วที่ทิพย์อาภามาจ้างให้อ้นทำงานให้ ความเป็นไปได้จริง ๆ ต่ำ เพราะอ้นเป็นดาราระดับพระรอง และเพิ่งมีละครที่เล่นกับรัญชน์ออก ซึ่งละครก็ดังเปรี้ยง งานควรจะมีเข้ามา ไม่น่าจะตกต่ำจนต้องไปรับจ้างทำอะไรแบบนี้ ถ้าน้องต้องการจะเขียนให้เป็นแนวนี้ น้องน่าจะเขียนไปด้วยเลยว่า พระเอก(ซึ่งกำลังดังมาก) บีบให้ผู้จัดไม่ให้งานกับคนนี้ ซึ่งพี่ก็ไม่เห็น (หรือพี่อ่านไม่เจอหว่า) ซึ่งมันก็เป็นไปไม่ได้อีกเพราะตอนแรกยังเล่นละครด้วยกันอยู่เลย


10. ความเก่งเวอร์ของพระเอกทำให้เรื่องไม่สมจริง ความเก่งเวอร์ของนางเอกก็ทำให้เรื่องหนูแทบจะออกทะเลด้วย พระเอกตั้งนางเอกเป็น “ที่ปรึกษาด้านเศรษฐศาสตร์” ของบริษัท คำว่าที่ปรึกษาโดยทั่วไปแล้ว ย่อมหมายถึงผู้มีประสบการณ์ในการทำงานสูง มีความเชี่ยวชาญในสาขาวิชาของตน ประสบความสำเร็จในอาชีพอย่างมากที่สุดด้วย และที่ปรึกษาแบบนี้ในบริษัทต่าง ๆ เขารับเงินเดือนกันแพง ๆ กันทั้งนั้น นางเอกของน้องมีความสามารถขนาดนั้นเชียวหรือคะ?? ความเก่งเวอร์ของนางเอกโยงไปถึงข้อต่อไปด้วยค่ะ


11. การทำลายบริษัทของตัวร้ายที่เป็นผลงานของนางเอก พี่อาจจะเชื่อได้ ถ้านางเอกเป็นผู้คร่ำหวอดในวงการหุ้น แต่เท่าที่อ่านพี่เข้าใจว่านางเอกของหนูเพิ่งเรียนจบเศรษฐศาสตร์ ไม่น่าจะมีประสบการณ์อะไรมากมาย และพวกที่จะปั่นหุ้นน่าจะจบคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี (finance) มากกว่านะคะ และบริษัทใหญ่โตของคนระดับรัฐมนตรีมันน่าจะมี back up ดี จะพลาดให้กับเด็กง่าย ๆ ขนาดนี้เชียวหรือ

12. การทำลายบริษัทสักบริษัทหนึ่ง น้องคิดว่าจะใช้ระยะเวลาสักเท่าไรค่ะ จริง ๆ แล้วเขาไม่นิยมทำด้วย เพราะมันไม่ใช่แค่เจ้าของบริษัทเดือดร้อน พนักงานบริษัทอีกกี่ชีวิต ยิ่งบริษัทใหญ่ยิ่งมีพนักงานจำนวนมาก การที่จะทำลายคู่แข่งหรือบริษัทใครสักคน เขาจะใช้วิธีเทคโอเวอร์ และในชีวิตจริงการที่จะเทคโอเวอร์บริษัทสักแห่ง เขาใช้เวลากันเป็นปี (นิยายของคุณทมยันตีก็มีเขียนไว้ค่ะ)

จากข้อข้องใจหลายข้อนี้ทำให้พี่แทบจะสรุปได้ว่าความเก่งเวอร์ของตัวละครในเรื่องนี้มีแบบอย่างมาจากการ์ตูนญี่ปุ่น ซึ่งพี่ก็ชอบอ่าน สนุกดี แต่พอมาเป็นนิยายแล้วมันทำให้นิยายเกิดความผิดพลาดและขาดความสมจริงอย่างแรง น้องควรปรับปรุงตรงจุดนี้ให้มาก ๆ

พี่ขอจบข้อข้องใจของพี่ไว้เท่านี้นะคะ เพราะตรงจุดอื่นนั้นเป็นจุดเล็ก ๆ (ในสายตาพี่) และที่สำคัญพี่เมื่อย+ลืม เนื่องจากไม่มีหนังสือในมือ (แหะๆ)



ข้อเตือนใจ (อย่าหาว่าพี่สอนเลยนะคะ แต่อยากให้น้องเก็บไปคิดนิดนึง)

1. อย่าเขียนในสิ่งที่ตัวเองไม่รู้หรือไม่สันทัด
2. ถ้าจำเป็นต้องเขียน ต้องค้นคว้าให้รู้จริงก่อน จึงลงมือเขียน
3. เมื่อเขียนเสร็จ ควรหาคนช่วยอ่าน ในที่นี้พี่ไม่ได้หมายถึงการเอาลงเว็บต่าง ๆ แต่เป็นคนที่จะช่วยน้องอ่านเพื่อที่จะจับดูข้อผิดพลาดในงานเขียนของน้อง ตรงนี้อาจจะทำเมื่อน้องจะเอาเรื่องส่งสำนักพิมพ์ เพราะจากหนังสือน้องทำให้พี่รู้เลยว่าบรรณาธิการของสำนักพิมพ์ที่พิมพ์เรื่องของน้องทำงานแบบไหน แต่จากการที่พี่โทรไปคุยกับคนรู้จักที่สำนักพิมพ์นั้น (แต่เขาไม่ได้อยู่ในกองบรรณาธิการ) เขาบอกกับพี่ว่าอาจเป็นเพราะตอนหลังงานของสำนักพิมพ์ขยายไปมาก เลยรับคนใหม่ ๆ เข้ามาเยอะ แต่ละคนก็ยังเด็ก และอาจจะอ่านหนังสือไม่มากพอ เลยทำให้ไม่ได้รู้อะไรกว้างขวางนัก เพราะฉะนั้นน้องจะไปหวังพึ่งทางบรรณาธิการให้ช่วยตรวจแก้ก็คงไม่ได้ เราต้องช่วยตัวเองเป็นดีที่สุด



Create Date : 02 กันยายน 2549
Last Update : 4 กันยายน 2549 8:19:08 น. 28 comments
Counter : 755 Pageviews.

 
ตามมาอ่านฉบับเต็ม ว่าแต่ตั้งใจไม่ระบุชื่อหนังสือหรือเปล่าคะ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:20:01:36 น.  

 
แค่อ่านข้อ 1 ก็นึกออกแล้วค่ะว่ากำลังวิจารณ์นวนิยายเรื่องอะไร


โดย: brasserie 1802 วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:20:51:22 น.  

 
ตามมาอ่านฉบับเต็ม ๆ จ้า

กะเทาะเปลือกได้ถึงแก่นทีเดียวเลยค่ะ


โดย: Masaomi วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:20:57:21 น.  

 
ใช่แล้วค่ะคุณพุดน้ำบุศย์ ตั้งใจไม่ใส่ชื่อ


โดย: ผู้สาวเมืองยศ วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:22:33:05 น.  

 
ตามมาอ่าน คุณผู้สาวเมืองยศสับละเอียด

ตอนอ่านเล่มนี้จบ ก็รู้ค่ะว่าเล่มนี้ยังอ่อน..เมื่อเทียบกับอีกหลายเรื่องในสนพ. เดียวกัน แต่เราคิดว่ามันก็ยังถือว่าดีกว่าอีกหลายเรื่องของสนพ. อื่นค่ะ

ยกตัวอย่างอีกเรื่องหนึ่งของอีกสนพ. หนึ่งที่อ่านจบแล้วอยากมาเขียนคอมเม้นท์แบบหน้านี้เลย (ขอไม่เอ่ยชื่อเช่นกัน)

เป็นนิยายวัยรุ่นเรื่องนึง นางเอกหกล้มหัวแตก สลบไป พระเอกที่เลือดกำเดาไหล (ตรงนี้จำไม่แม่น แต่รู้สึกจะใช่นะ) อุ้มพาเธอมาส่งบ้าน
... ตอนอ่านนี่ขำกลิ้ง โรงเรียนไม่มีห้องพยาบาลเรอะ?

ไม่ได้บอกคนเขียนไปค่ะ เพราะติงเรื่องอื่นไปแล้ว ขืนบอกเพิ่มเดี๋ยวเขาจะนึกว่าเราจับผิดเขา หยวน ๆ ละกัน

...

ไม่อยากพูดมาก ประเด็นความสมจริงในพล็อตแบบนี้พูดยาก จบแค่นี้ดีกว่า คืนนี้ต้องทำงานให้เสร็จ

ขอบคุณ จขบ. ที่นำมาแชร์กันค่ะ

หวังว่านักเขียนคงไม่เสียกำลังใจไปซะก่อนนะคะ


โดย: ยาคูลท์ วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:23:45:19 น.  

 
นี่เป็นสาเหตุที่ไม่ค่อยได้อ่านนิยายวัยรุ่นไงคะคุณยาคูลท์ กลัวอ่านแล้วจะเป็นแบบนี้


โดย: ผู้สาวเมืองยศ วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:9:54:10 น.  

 
สุขสันต์ในทุกวันค่ะ



โดย: โสมรัศมี วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:12:13:17 น.  

 
กระจ่างแจ้งแดงแจ๋ดีครับ

ผมว่าน่าจะเป็นผลสืบเนื่องจากนักเขียนหน้าใหม่สมัยนี้ส่วนใหญ่ใจร้อนที่จะเขียนเรื่องของตัวเอง หรือไม่มีการอ่านทวนเมื่อเขียนจบ ทำให้พลาดในส่วนของข้อมูล และโดยส่วนใหญ่ที่เจอ ระดับการใช้ภาษาของตัวละครแต่ละตัวแทบไม่ต่างกัน ทั้งที่การศึกษา อายุ หรือกระทั่งเพศย่อมมีผลต่อการแสดงออกของตัวละคร


โดย: เจ้าชายไร้เงา วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:19:37:34 น.  

 
เรื่องนี้แน่เลยที่เคยไปปรึกษาที่บล็อกบอกอใช่ปะ?


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 4 กันยายน 2549 เวลา:10:06:33 น.  

 
^
ใช่แล้วค่ะ สาวไกด์ฯ


โดย: ผู้สาวเมืองยศ วันที่: 4 กันยายน 2549 เวลา:10:52:05 น.  

 
เคยซื้อเรื่องแต่งวัยรุ่น แบบนี้ มาอ่านอยู่ลอตนึง เพราะคำโปรยหน้าปกเขียนไว้ซะน่าอ่านมากๆ

แต่พออ่านเรื่องเหล่านั้น(มีหลายเรื่อง) จบ
ก็รู้สึกว่า ........เสียเวลาอ่าน

สงสัยว่าทำไมเรื่องแต่งพวกนี้ เค้าฮิตกันจัง...ทั้งๆที่บางเรื่อง คนแต่งไปก็อปทั้งละครจีน ละครเกาหลี นิยายแปลเกาหลี(ที่กำลังฮิตๆกัน) มายำมั่วไปหมด บางเรื่องก็แต่งให้เด็กมัธยมต้นมีแฟน มีเพศสัมพันธ์กันแล้ว (โอ้ พระเจ้า) ฯลฯ

แล้วไอ้ นิยายดีๆ เดี๋ยวนี้หายไปไหนหมดก็ไม่รู้ ยิ่งที่ se-ed มีแต่เรื่องแต่งพวกนี้เต็มไปหมดเลย

จะหาอ่านของ นักเขียนดังๆ ก็ไม่ค่อยมี ต้องไปซื้อที่จตุจักร หรือรองานสัปดาห์หนังสือแทน


โดย: platoo_cd วันที่: 5 กันยายน 2549 เวลา:14:30:27 น.  

 
^
^
^
นี่ไม่ยังไม่พูดถึงนิยายแนว Y อะไรของเด็กสมัยนี้อีกนะครับ บางเรื่องเนื้อหาโจ่งแจ้งมาก ไม่รู้ว่าวงการนี้กำลังเดินไปถูกทางหรือเปล่า


โดย: เจ้าชายไร้เงา วันที่: 5 กันยายน 2549 เวลา:17:11:29 น.  

 
นิยายดี ๆ จากนักเขียนชั้นครูเป็นงานที่เด็กวัยรุ่นเห็นว่าเป็น "ยาขม" ไม่ค่อยชอบอ่าน ขายยาก ร้านหนังสือจึงไม่ค่อยมีขาย ส่วนนิยายวัยรุ่น อ่านง่าย ราคาไม่แพงนัก รูปเล่มสวยงาม ทำให้เด็ก ๆ ชอบซื้อ หนังสือพวกนี้ขายดีมาก จะเห็นได้จากบางเรื่องของบางสำนักพิมพ์พิมพ์หลายรอบมากค่ะ


โดย: ผู้สาวเมืองยศ วันที่: 6 กันยายน 2549 เวลา:9:01:38 น.  

 
อย่ามาโทษหนูสิเจ๊ หนูแค่บ่นๆๆเท่านั้นเองน๊า

อ่านๆแล้ว อืม ทำไปได้ เจ๊ชั้น - -"
(ยังดีนะ ไม่เอาที่หนูเขียนไว้ส่งไป
อันนั้น เข้าขั้นทำร้ายจิตใจขั้นรุนแรง)

ป.ล.1 ดีใจจัง มีคนมาร่วมด้วยช่วยอ่านนิยายแบบจับผิดแล้ว ฮา

ป.ล.2 โทษไอ้มิงค์กะไอ้อมฯแหละ ฮือๆ


โดย: piggy IP: 124.120.240.221 วันที่: 6 กันยายน 2549 เวลา:11:13:59 น.  

 
ถ้าเราเขียนหนังสือแล้วมีคนมาวิเคราะห์ผลงานได้ละเอียดขนาดนี้คงดีใจมากๆเลยค่ะ เสียดายไม่ทราบชื่อหนังสือ ไม่งั้นจะไปหามาอ่านดูมั่ง

ขอบคุณที่เขียนถึงคู่่กรรมนะคะ ชอบมากๆจนต้องแอบมาทำลิงค์เรื่องนี้ไปไว้ในบล็อคล่าสุดเรียบร้อยแล้ว


โดย: haiku วันที่: 6 กันยายน 2549 เวลา:19:26:58 น.  

 
^
ขอบคุณที่ชอบค่ะ


โดย: ผู้สาวเมืองยศ IP: 124.121.63.49 วันที่: 6 กันยายน 2549 เวลา:22:31:20 น.  

 
เพิ่งมาอ่าน แต่ชอบ(ที่วิจารณ์)ค่ะ


โดย: สายลมอิสระ วันที่: 7 กันยายน 2549 เวลา:22:42:51 น.  

 
แกมาโทษอะไรชั้นไม่ทราบยะนังเบ๊บ

แง่งๆๆ


โดย: mink IP: 203.151.24.20 วันที่: 15 กันยายน 2549 เวลา:2:06:22 น.  

 
^
^
ก็แล้วใครให้ชั้นช่วยตรวจยะ
ติดนิสัยเลย ฮือๆ TT-TT


โดย: piggy IP: 124.120.241.225 วันที่: 16 กันยายน 2549 เวลา:8:21:49 น.  

 
ตอนแรกยังงงๆ อยู่ว่าเรื่องอะไร เพราะพระเอก นางเอกเก่งเว่อร์ๆ แบบนี้ สมัยนี้มีเกร่อค่ะ >"<

แต่พออ่านมาอีก 2-3 ข้อก็เริ่มจะรู้แล้วว่าเป็นเรื่องอะไร

ว่าแต่ว่า น้องผู้เขียนเขาตอบกลับมามั่งไหมคะ


โดย: ใบหม่อน IP: 58.9.96.227 วันที่: 17 กันยายน 2549 เวลา:16:39:01 น.  

 
ตอบกลับค่ะ
น้องคนเขียนน่ารักมาก ๆ เลย
พี่รออ่านเรื่องต่อไปของน้องเขาอยู่ค่ะ


โดย: ผู้สาวเมืองยศ วันที่: 18 กันยายน 2549 เวลา:8:52:40 น.  

 
ขออนุญาต add blog นะคะ เผื่อวันหน้าหนังสือของ tiara จะมีโอกาสผ่านตาคุณผู้สาวเมืองยศบ้าง กำลังคิดอยูว่าถ้าเป็นเราที่โดนวิจารณ์จะนอนร้องไห้รึเปล่าหนอ แต่ส่วนตัวก็ไม่ได้อ่านนิยายเรื่องนี้ค่ะ ขอฟังคุณผู้สาวเมืองยศวิจารณ์เท่านั้นค่ะ


โดย: tiara (tiara ) วันที่: 19 กันยายน 2549 เวลา:17:06:08 น.  

 
อือ...พี่ผูสาวเมืองยศค่ะ คือว่านู๋อยากหั้ยพี่วิจารณ์เรื่องจูนรัก...จูนหัวใจของพี่จูนิตาอ่าค่ะ นู๋ว่ามันแปลกกว่าเรื่องพี่จอยตั้งเยอะเลย


โดย: เซียร์ IP: 203.113.77.100 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:14:54:31 น.  

 
^
ไว้พี่จะไปหามาอ่านนะคะ


โดย: ผู้สาวเมืองยศ วันที่: 3 ตุลาคม 2549 เวลา:10:56:53 น.  

 
รักน๊ะ จุ๊บๆๆ ไปแระค่ะ บ้ายบาย


โดย: momน้องคัตเตอร์ (Genéve ) วันที่: 8 ตุลาคม 2549 เวลา:23:35:41 น.  

 
Wow!! ชอบมากcomment ของคุณพี่ หายากจริงๆๆค่ะคนที่จะcomment แบบตรงๆและได้ประโยชน์ต่อคนเขียน ลิลว่าไม่โหดนะ แต่ตรงต่อ"ความเป็นจริง" ของนิยายที่เขียนออกมา...ลิลชอบอ่านนิยายที่สมจริง ถ้าเจอนิยายที่ไม่สมจริง อ่านแล้วบางที่น็อตหลุด comment ตรงๆเลยค่ะ คือลิลว่าถ้าคุณเขียนเล่นๆไม่คิดตีพิมพ์ก็โอเค แต่ถ้าจะคิดตีพิมพ์ มันต้องสมจริงและข้อมูลคุณต้องแน่นจริงเพราะยุคนี้ มันเป็นยุคการสื่อสารไร้พรมแดน ชะนั้นคนอ่านของคุณไม่ใช่อยู่แค่ในประเทศไทย หรือจบตรีที่เมืองไทยที่เดียว หรือรู้จักอยู่แค่ภาคเอเชีย ฯลฯ

มีนิยายหลายเรื่องที่ลิลสงสัยว่าได้ตีพิมพ์ได้ยังไง...มันไม่สมจริงเลย...ฯลฯ

อยากจะให้ไปสับของลิลดูบ้างแต่ยังเขียนไม่เสร็จและยังไม่ได้Rewrite แถมยังไม่มีใครอ่านและให้คําแนะนํา เพราะไม่คบคนไทยคบแต่ฝรั่ง...สงสารคนอ่านจริงๆที่ต้องเจอสํานวนแปลกๆ ฯลฯ


โดย: LiLFaehttp://my.dek-d.com/LiLFae/story/view.php?id=424371 IP: 83.248.129.165 วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:1:49:52 น.  

 
เข้ามาเก็บความรู้ค่ะ
กำลังเริ่มขีดๆ เขียนๆ
มาอ่านคอมเม้นท์แบบนี้แล้วได้รับข้อคิดมากๆ ค่ะ


โดย: ปณาลี วันที่: 5 มิถุนายน 2552 เวลา:18:57:29 น.  

 
ยิ้มเป็นนักอ่านค่ะ ไม่ใช่นักวิจารณ์ แต่อ่านๆ ไปบางทีมันขัดใจจนปิดทิ้งเลยค่ะ บองเรื่องชอบแนวเรื่อง เค้าโรง แต่บทบรรยาทั้งบทพูด ดฮ๊ย ขัดใจ บางเรื่องใช้คำพูดได้ดีค่ะ แต่บทบรรยายขัดๆ กัน


โดย: คุณนิทรา IP: 118.174.0.162 วันที่: 14 ธันวาคม 2552 เวลา:22:00:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ผู้สาวเมืองยศ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




ข้อเขียนรีวิวหนังสือ
ที่ปรากฏในบล็อกแห่งนี้
ไม่ได้เขียนตามหลัก
วิชาการวิจารณ์หนังสือ
เล่มไหนทั้งสิ้น
เป็นการเขียนตามความรู้สึก
ของคนอ่านหนังสือคนหนึ่ง
อาจจะได้สาระบ้าง ไม่ได้สาระบ้าง
ดังนั้นจึงไม่ควรนำไปอ้างอิงแต่อย่างใด

ต้องการติดต่อผู้สาวเมืองยศ ฝากข้อความได้ที่ห้อง ฝากข่าว ค่ะ








Friends' blogs
[Add ผู้สาวเมืองยศ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.