+-+ OncE UPoN'-'a MaN +-+ รักนะ.. คนอ่าน เข้ามาดู.. โดนใจ ออกไป.. อย่าลืมกัน
Summary for Best of the Year 2012 ..Please CLICK!!
"ช็อกโกแลต" ... ความสนุกหวาน-มันส์-ขม ที่บริโภคมากไปก็..เลี่ยน



ถ้า "องค์บาก" ...คือ นิยามของความแปลกใหม่ในอุตสาหกรรมหนังไทย ที่เปิดตลาดสร้างชื่อให้พระเอกคนอีสานหน้าบ้านนอก เจ้าของสโลแกน ไม่มีเทคนิค ไม่ใช้สลิง ไม่พึ่งพิงตัวแสดงแทน "จา พนม" กระฉ่อนไปไกลถึงฮอลลีวู้ด

และ "ต้มยำกุ้ง" ...เป็น นิยามที่ช่วยตอกย้ำให้ชื่อของ "โทนี่ จา" กลายเป็นอีกหนึ่งยอดนักสู้ระดับโลก ที่เจ๋งพอจะพาหนังไทยสักเรื่อง ไปได้ไกลถึงอันดับ 4 บนตารางบ๊อกซ์ออฟฟิซของอเมริกา...มากที่สุดที่เคยมีมา

หนังเรื่องล่าสุดของผู้กำกับ "ปรัชญา ปิ่นแก้ว" ...ที่ได้ชื่อเป็นของที่บริโภคได้(อีกแล้ว)ว่า "ช็อกโกแลต" จีงเป็นการย้อนกลับไปสู่นิยามอันเป็นรากเหง้าที่ องค์บาก เคยเป็น คือ การสร้างนักสู้คนใหม่ขึ้นมาอีกคน ...และนักสู้คนที่ว่าก็เป็นความแปลกใหม่ที่ทำท่าจะเป็นความหวังที่สดใส



"จีจ้า ญานิน" คือ ความหวังที่ว่านั้น... กับภาพลักษณ์ของ 'ผู้หญิง' รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ที่สามารถซัดโครมผู้ชายกำยำล่ำบึกให้ล้มลงโดยศิโรราบ ...แค่เพียงตัวอย่างสั้นๆ และการขยันโปรโมต ก็พอทำให้เราคาดหวังว่าเธอต้องไปได้ไกลอย่างสดใสได้แน่นอน



เรื่องราวของ "ช็อกโกแลต" ก็เป็นเรื่องราวที่ไม่จำเป็นต้่องรู้เนื้ออะไรมาก่อนก็ยังได้ ...เพราะตัวเรื่องมันก็ยังมาพร้อมพลอตเดิมๆ รูปแบบเก่าๆ ของผู้กำกับคนเดิม หากแต่ก็ยังประยุกต์หาความใหม่ให้มีประเด็นของ "เด็กออทิสติก" และ "ครอบครัว" เข้ามาเป็นแกนหลัก ที่เชื่อมกันกับเนื้อโดยรอบที่ว่าด้วย "ความแค้น" ซึ่งนำมาสู่ "การทวงคืน" เฉกเช่น องค์บาก ทวง เศียรพระ หรือ ต้มยำกุ้ง ทวง 'ช้างกรูอยู่ไหน!!?'

แต่บทจะให้ทวงของช็อกโกแลต ก็เป็นการทวงที่ simple simple จะเป็นใครคนไหน ใครคนนั้นก็อยากทวง... "ตังค์กรูอยู่ไหน!!?"



ถ้าตัดอกตัดใจไม่คาดหวังเอาอะไรกับเนื้อหาที่ไม่เหลืออะไรให้แปลกอีกแล้ว... การจะดูหนังสักเรื่องเพื่อเอาความบันเทิงเป็นใหญ่ ก็คือ ความคาดหวังเดียวที่ควรจะทวงเอาได้จากทีมงานชุดเดิม กับหนังเรื่องใหม่ที่บทจะแปลก ก็มีเพียงแต่ให้ ผู้หญิง เป็นตัวนำเท่านั้น

แต่ถึงกระนั้นแล้ว ช็อกโกแลต ก็ยังดูมีทีท่าจะพอวางใจกับบทหนังได้อยู่ในระดับหนึ่ง ...เมื่อ หนึ่งในสองคนเขียนบท ก็ได้ชื่อว่า เป็นยอดมือเขียนหนังที่น่าไว้วางใจอีกคนของวงการหนังไทย "มะเดี่ยว-ชูเกียรติ" แห่ง รักแห่งสยาม ...แม้อาจจะแค่มาทำหน้าที่เกลาบทร่างเดิม ให้ดูมีเซ้นส์มากขึ้นก็ตาม แต่ก็ทำให้ผมแน่ใจว่าหนังจะออกมาอยู่กับร่องกับรอยดีไปกว่า องค์บาก ที่เหตุและผลยังดูอ่อนยวบ หรือจะ ต้มยำกุ้ง ที่สุดจะเลอะเทอะยิ่งกว่า...



ซึ่งจากที่ผมได้เห็นในสิ่งที่ผกก.ปรัชญา พยายามให้ไม่เป็นที่ติฉิน ก็นับว่าน่าพอใจเลยทีเดียว... หนังมีลูกเล่นกับการใช้คำพูดหรือกระทั่งสัญลักษณ์ที่ดูจะมีเซ้นส์เข้าท่า แม้อาจยังไม่ถึงกับแข็งแรง และหนักแน่นเท่าที่น่าจะเป็นไปได้ (เพราะมะเดี่ยวก็ได้ชื่อว่า เป็นคนที่เล่นกับสัญลักษณ์ได้แหล่มมาโดยตลอด) แต่แค่มันไม่ใช่ความพยายามที่แป้ก ก็ถือว่า "โอ้" (O.K.) อย่างที่ตัวละครของจีจ้าพูดในหนัง

ที่่ว่า "โอ้" ...ก็ยังต้องรวมไปถึง ความพยายามครั้งที่ 3 ของ ผกก.ปรัชญา ที่ดูจะเข้าใจการสร้างอารมณ์ร่วมกับคนดูได้มากขึ้น ...เขาสามารถปรับเนื้อเรื่องดรามามารับใช้กับความเป็นหนังแอ๊คชั่นได้ลงตัวมากกว่างานก่อนๆ ที่รู้สึกจะประดักประเดิด พยายามประดิษฐ์ประดอยอย่างเห็นได้ชัด ...แต่ก็น่าเสียดายที่มันก็แค่ดีกว่าเก่า เพราะถ้าเอาแบบคิดกันมากๆแล้่ว หนังก็ยังมีช่วงที่กระโดด ไม่อินโดยต่อเนื่อง ให้ความรู้สึกที่ขัดอกขัดใจอยู่ไม่้น้อย... เมื่อว่ากันลึกๆ การตัดต่อก็ทำไม่ค่อยลงตัว แล้วดนตรีประกอบบรรเลงก็ดูจะฟังแล้วรกมากกว่าชวนให้คล้อยตามฉากในหนัง



แต่ถ้าคิดสั้นๆ มองกันในแง่ดีไป ไอ้ลูกขัดใจเนี่ยมันก็เป็นเรื่องปกติที่หนังแอ๊คชั่นจะใหญ่จะเล็กต่างมักก็เป็นกัน (หากจะต่างก็เพียงมากน้อย) ...เพราะถึงหนังจะมีบทที่ไปไม่ไกลให้น่าภูมิใจอะไร ก็มีอย่างอื่นที่ทำให้ผมสนใจใน ช็อกโกแลต มากกว่า อันคือ นางเอกที่เป็นหัวใจของเรื่อง และเป็นธีมหลักที่ทุึกคนที่จะดูหนังต้องคิดถึงเป็นอันดับแรก

แล้วกับผลงานที่ได้เห็นจาก จีจ้า ญานิน นั้น... ก็เป็นความน่าภูมิใจครั้งใหม่ กับความสามารถที่น่ายกย่อง และหัวใจอันใหญ่เกินตัวของเธอ ...จากเด็กผู้หญิงที่เคยขี้โรคอ่อนแอ เธอสามารถเอาชนะอุปสรรคทุกอย่าง และฝ่าฟันความยากลำบาก ตลอด 4 ปี สู้มาได้ไกลจนถึงขั้นที่วันนี้ ก็กลายเป็นดารานักบู๊ขวัญใจประชาชน ที่พอจะทำให้เราหลงลืม โทนี่ จา ไปได้บ้างชั่วขณะเวลา



ถ้าจะให้เปรียบมวยกันระหว่าง จา กับ จีจ้า ...ก็คงไม่ต้องเสียเวลามานั่งคิดอะไร เพราะเห็นได้ชัดๆว่า จา เหนือกว่า ด้วยความแข็งแรง กำยำ ถึนถึก มาตรฐานชายไทย ...แต่ถ้าหากให้เปรียบเชิงการเล่น ความดูจริง และจดจ่อกับการแสดง ...จีจ้า ก็ชนะ จา ได้เห็นๆ

การแสดงเป็น เด็กออทิสติก ซึ่งแค่ย้ำคิดย้ำทำ พูดจาเลื่อนลอยกับคำเดิมซ้ำๆ อาจเป็นบทบาทที่เหมือนไม่มีอะไรให้ได้เล่นมากนัก... แต่ถ้าลงในรายละเอียดกันลึกๆแล้ว การตีบทให้แตก เป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่าการเล่นเป็นคนบ้า เอะอะโวยวาย เสียอีกนะนั่น ...และที่น่าสนใจในหนังไทย(น่าจะ)เรื่องแรก ที่เล่นกับประเด็นนี้ ก็คือ การแสดงของดาราหน้าใหม่ที่สามารถเอาบทบาทที่ดูยากนี้ได้อยู่ ...อาจยังไม่ถึงกับเต็มหมัด แต่เธอก็น็อคอารมณ์คนดูได้ไม่น้อย



จากที่ได้ข่าวว่า จีจ้า ถึงกับร้องไห้ ให้กับความยากในครั้งนี้... แล้วที่ผมได้เห็นจากความตั้งใจกับตัวละคร "เซน" ก็คือ ความรู้สึกที่ไม่หลอก เชื่อว่าเธอ คือคนที่เป็นอย่างนั้นได้จริงๆ

แล้วที่น็อคผมได้ยิ่งกว่า... ก็คือความมั่นคงและไม่หลุดจากคาแรกเตอร์ของเด็กออทิสติกเลยสักเสี้ยววินาที แม้กระทั่งกับเวลาพะบู๊ซึ่งเป็นนาทีทองให้ปลดปล่อยความไม่เนียนได้เต็มที่ ก็ยังสามารถรักษาภาพลักษณ์ที่เธอเป็นได้อย่างน่าอัศจรรย์




หากถ้าบทหนังสามารถขอเวลาหนังเอามาเล่นขับเน้นด้านดรามาได้มากขึ้นจนเต็มที่และลงตัวที่สุดแล้ว... ก็น่าเชื่อเลยว่า จีจ้า จะตีเข่าฟันศอกใส่คาแรกเตอร์ของเธอได้แตกกระจายได้มากกว่านี้เป็นแน่

แล้วเห็นหน่วยก้านหนักแน่นใจแกร่งอย่างนี้ ...ความนุ่มนวลทางใบหน้า ก็ทำให้น่าลุ้นว่าหนังเรื่องหน้า น่าจะเป็นหนังโรแมนติกกุ๊กกิ๊กปนบู๊ได้อยู่เหมือนกัน ...ซึ่งถ้าเป็นไปอย่างที่คิด เธออาจจะละลายใจผมได้มากกว่านี้ก็เป็นได้



นอกจาก จีจ้า ที่ได้ชื่อว่าเป็นหน้าใหม่ของหนัง... นักร้องสาวพลพรรคก้านคอ ซ่าอะมะรมณ์ "ส้ม-อมรา" ก็ทำได้ทึ่งเช่นกันกับครั้งแรกในการเล่นหนังของเธอ ...ในแง่ของดรามาโดยส่วนใหญ่ที่หนังมี ก็ล้วนแต่มีบท "ซิน" ของเธอเป็นส่วนประกอบอยู่ร่วมทั้งนั้น ...ซึ่งถ้าเธอทำได้ไม่ถึง หนังก็คงอาจไม่ลึกซึ้งใจคนดูได้เท่าที่เป็นอยู่นี้แน่

ขณะที่หน้าเก่าที่มีทั้งไม่คุ้นและคุ้น ..."ฮิโรชิ อาเบะ" คือคนที่ผมไม่คุ้น และผมก็เชื่อกับภาพยากูซ่าเน้นเท่ห์แอบอบอุ่นของเขา ..ส่วน "อ๊อฟ-พงษ์พัฒน์" ดูไม่ดีเด่นอะไรนัก เฉกเช่นที่ผมรู้สึกใน โอปปาติก (รู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องใช้นักแสดงระดับนี้มาเล่นก็ยังได้)

โดยรวมๆของหนังแล้ว อาจจะนับว่า "โอ้" ดูดีกว่า องค์บาก-ต้มยำกุ้ง ได้อยู่ก็จริง... แต่เมื่อถ้ามองว่ามันมีความเป็นรูปแบบเดิม เดินตามความสำเร็จเก่าๆ ของสองหนังก่อนหน้ามาแล้ว ...ช็อกโกแลต ก็กลายเป็นสิ่งที่บริโภคได้ไม่นานเท่าไหร่ ก็กลายเป็นของที่งั้นๆไป



โดยเฉพาะกับฉากแอ๊คชั่นต่อสู้... ที่ถึงจะพยายามหาที่ทางการเล่นในสถานที่แปลกๆ ออกแบบคิวให้มีลูกเล่นใหม่ๆแล้วก็ตามแต่ ...แม้อาจไม่ถึงกับน่าเบื่อ ดูได้เพลินๆ เชื่อๆในการออกท่าของจีจ้า แต่ผมก็ไม่ยักตื่นเต้น ไม่มันส์จัดๆชนิดที่อะดรีนาลีนไหลพุ่งจนลืมหายใจ เฉกที่ องค์บาก เคยทำได้ หรือ ต้มยำกุ้ง จะมาลูกไม้เก่าๆก็ยังเร้าใจ ...ไม่รู้จะเกี่ยวกับการเอาใจใส่บทมากขึ้นหรือเปล่า ความกลมกล่อมในรสแอ๊คชั่นของ "พันนา ฤทธิไกร" จึงด้อยลงไปเสียถนัด (นี่ยังไม่รวมที่มีช่วงท้ายๆที่คล้ายจะเอาสไตล์ Kill Bill มาล้อ หรือจะการสร้างตัวละครศัตรูที่ดูไม่เต็มเต็งซึ่งท่าจะเลียนมาจาก เจ๊ท ลี ใน Unleased ตะหงิดๆ)

จะมีก็เพียงฉากเดียวเท่านั้นที่ทำได้ถึง และให้อารมณ์ลุ้นได้ที่สุด ก็ฉากต่อสู้นอกตึก 4 ชั้น ที่ให้ได้ทั้งความเสียว และแอบกลัวแทน ...ถ้าจะให้คนต่างชาติได้อึ้งและทึ่งกับจีจ้าแน่ๆ ฉากนี้ก็ภูมิใจนำเสนอได้เลย

ถึงหนังอาจจะไม่ค่อยมันส์บันเทิงได้สมใจสักเท่าไหร่ก็ตามแต่ ...อย่างน้อยๆ ก็ไม่ใช่ความน่าผิดหวังอันใหญ่หลวง เฉกเช่น ต้มยำกุ้ง และอย่างน้อยๆ ก็ดูมีเหตุมีผลที่พอมีอะไรให้เชื่อคล้อยตามมากไปกว่า องค์บาก

ก็หวังว่า ถ้าพี่ปรัชญายังไม่เบื่อหนังบู๊ และจะมีเรื่องที่ 4 ตามมา... จะสามารถทำทุกอย่างได้กลมกลืน และเข้ารสสนุกได้เต็มที่มากกว่านี้ก็แล้วกัน



"ช็อกโกแลต" ...ถ้าให้เป็นคะแนนรวม ผมให้เรื่องนี้เท่ากับ องค์บาก และมากกว่า ต้มยำกุ้ง ...แต่ถ้าเอาความชอบเป็นสำคัญ ช็อกโกแลตแท่งนี้ เกือบจะทำให้ผมอร่อยใจได้เชียว ถ้าหนังสดที่แอ๊คชั่น และเข้มข้นในบทที่ยังมีช่องว่างให้เติมเต็มได้อยู่อีก ...ถึงรสจะหวานในใบหน้านางเอก มันส์ไปกับการต่อสู้สุดเฉี่ยวของจีจ้า และขมด้วยปมดรามาที่สอดเข้ามา ก็ยังอาจเลี่ยน ถ้าบริโภคมากกว่าหนึ่งชิ้นก็เป็นได้

อธิบายอย่างง่ายๆ สำหรับผม...ขอกินรอบเดียวก็เป็นพอใจ


เกรด B ... {}

ปล. คนบางคนอาจจะยังไม่รู้ว่า "เนปาลี" ซึ่งเป็นคนเขียนบทร่างแรก ...เป็นนามแฝงของ "คุณเจี๊ยบ-วรรธนา" ...นักแต่งเพลง นักร้องสาวเสียงหวานนุ่มฟังสบาย ที่ร้องเพลง วัน เดือน ปี ประกอบหนัง Final Score นั่นเอง... อาจจะดูงงๆ ผมเองก็งงเหมือนกันที่ได้รู้

ส่วนที่เป็นฟอนท์สี เขียว-แดง เพิ่มเข้ามา... ซึ่งที่เน้นนั้นจะเป็นที่ผมพูดถึง ส่วน ดูดี(เขียว)-ดูด้อย(แดง) ของหนังแต่ละเรื่องครับ ...สำหรับบางคนที่ยังไม่ได้ดูหนัง แล้วอยากจะรู้ว่าหนังมีอะไรดีอะไรด้อยบ้าง ก็อ่านเอาจากที่ผมทำไฮไลท์ไว้ก็ได้เลยครับ ตามแต่สะดวกละกัน

ขอเชิญทุกท่านเสนอความคิดเห็นกัน...
1 Comment ของคุณ คือ 1 Happy ของเจ้าของบล็อก ขอบคุณมากครับ



Create Date : 11 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 11 กุมภาพันธ์ 2551 0:19:32 น. 7 comments
Counter : 3015 Pageviews.

 
ฉากแอ็คชั่นมันไม่สมูธเท่าไหร่น่ะ อาจจะเป็นผลจากความพยายามที่จะผสมทั้งมวยไทย เทควันโด้ ยิมนาสติก รวมถึงลักษณะเฉพาะตัวของเฉินหลง บรูซลี อะไรเทือกนั้นมากเกินไปรึเปล่า มันเลยดูกระตุกๆ ไม่ต่อเนื่อง และดู "จงใจ" เกินไปจนขัดตา
(ยังไงก็ตาม ชอบฉากแอ็คชั่นที่เขียงหมูพอสมควร)

ไม่รู้สินะ เหมือนกับว่า ปรัชญา แกชอบเอาฉากแอ็คชั่นของแกเองมาทำให้มันไม่เต็มที่ อย่างใน "องค์บาก" ก็รีเพลย์บ่อยเสียจนรำคาญสายตา "ต้มยำกุ้ง" ก็สโลว์โมชั่นบ่อยเหลือเกิน แถมมาคราว "ช็อคโกแลต" นี่ยังไม่สมูธเท่าที่ควรอีก แม้จะไม่มีรีเพลย์หรือสโลว์โมชั่นมากเท่าสองเรื่องแรกก็ตาม

ด้านการแสดง ชอบ ส้ม-อมรา มากที่สุด ในขณะที่จีจ้าแม้จะไม่หลุดจากคาแรคเตอร์ แต่ก็ออกจะขัดใจว่าสิ่งที่เธอพรีเซนต์ออกมา ดูจะ "เกิน" ความเป็นออทิสติกมากไป จนร่ำๆจะกลายเป็นเด็ก "ปัญญาอ่อน" อยู่แล้ว

เอาเถิด อย่างน้อยก็ยังไม่ถึงขั้นต้องเดินไปหน้าเคาน์เตอร์โรงหนังหลังดูจบ แล้วตะโกนใส่หน้าพนักงานสาวสวยว่า "เอาตังคืนมา!!!!!"


โดย: nanoguy IP: 125.24.75.157 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:19:48 น.  

 
อือ เนปาลี น่าสนใจเชียว


โดย: p_tham วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:49:43 น.  

 
วิจารณ์ได้ดีเลย


โดย: shin chan (alei ) วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:5:38:21 น.  

 
วิจารณ์ได้เยี่ยม

ดีกว่าต้มยำกุ้ง พอๆกับองค์บาก

แต่นางเอกน่ารักมากมาย ^ ^


โดย: jimrim IP: 202.57.188.3 วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:10:10:29 น.  

 
ไปดูมาแล้วเหมือนกันค่ะ
หนังแนวนี้ก็คงออกประมาณนี้ ให้ดูบ่อยๆ มันก็ขาดความสนุกลงไปเป็นธรรมดานะ
แต่โดยรวมของเรื่องนี้ เราว่ามันโอเคแล้ว
น้องจีจ้าเล่นได้ดีมากเมื่อคิดว่าเป็นผลงานเรื่องแรกของเธอ


โดย: หัวใจสีชมพู วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:11:58:22 น.  

 
ยังไม่ได้ดูเลยค่ะ แต่นางเอกน่ารักดีนะ


โดย: น้ำเงี้ยว วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:15:51 น.  

 
แม้งเอ้ยโครตหนุกเลยว่ะ ไม่เคยอ่านอย่างสนุกเคยอ่านแต่หนังโป้


โดย: แฮน IP: 125.27.89.77 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:49:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

OncE UPoN'-'a MaN
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




สวัสดีครับ ...บล็อคแก๊งค์

คิดไม่ออก จะพูดอะไรดี
พูดถึงประวัติตัวเอง... ก็ดูไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ
พูดถึงนิสัยตัวเอง... ก็มีทั้งดีทั้งร้ายสับเปลี่ยนหมุนเวียนไป เฉกเช่นคนธรรมดา
พูดถึงหน้าตา... ก็บ้านๆแบบพื้นๆ น้องๆ แบรด พิตต์ หลานๆ ทอม ครูซ เท่านั้นเอง (แหวะ!!!)

ตอนนี้ อาจยังคิดไม่ออก แต่ถ้าตอนไหน คุณชวนผมคุย ตอนนั้นผมก็พร้อมจะคุยกับคุณ ในทุกเรื่อง ได้ทุกแนว เพียงแต่ขอยกเว้น ...เรื่องส่วนตั้ว ส่วนตัว

ขอขอบคุณ ในมิตรภาพของทุกท่าน ความรู้จักที่คุณมีให้ผม ...ผมขอน้อมรับ ในทุกสิ่ง ที่ท่านมีต่อผม ไม่ว่าจะด้วยภาษา หรือว่าความรู้สึก

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ...แต่ถ้านี่ยังน้อยไป ก็อย่าลืม ...เมล์ของผม แอดกันได้นะ

once_upon.a.man@hotmail.com


My @ http://twitter.com/once_upon_a_man

ขอขอบคุณ และสวัสดีครับ ...รักนะ คนอ่าน

ผลงานบทความที่อยู่ใน Blog นี้ สามารถให้คนอื่นนำไปเผยแพร่ในที่อื่นๆได้ แต่ต้องขอให้แจ้งทางเจ้าของ Blog ก่อน ว่าจะนำไปใช้เพื่อประโยชน์ในทางที่ถูก พร้อมทั้งให้เครดิตของเจ้าของผลงานตัวจริงด้วย โดยห้ามทำการดัดแปลงแก้ไข ด้วยภาษาของตัวคุณเอง เพื่อทำให้เจ้าของ Blog เสียหาย

ขอความกรุณา อย่าละเมิดสิทธิ์กันเลยครับ เพราะกว่าจะเป็น กว่าจะเกิดผลงานขึ้นมาแต่ละชิ้นได้ อาจคิดขึ้นมาได้ไม่ยาก แต่มันก็ลงมือทำไม่ง่ายเช่นเดียวกัน

ถ้าท่านผู้ใดไปพบว่า มีคนนำผลงานของเจ้าของ Blog ไปเผยแพร่ นำเสนอ ในทางที่ไม่ดีไม่ชอบ ก่อให้เกิดความเสียหายต่อตัวเจ้าของ Blog กับคนอื่นๆ หรือว่าสังคม ..ขอให้แจ้งมาทาง "หลังไมค์" ของเจ้าของ Blog เลยทันที ขอบคุณมากๆครับ

OncE UPoN'-'a MaN on Facebook
Blog ใหม่ล่าสด..สด
"VieTrio & Friends" ... เพื่อนร้อง พี่น้องเล่น เป็นเพลงเพราะเสนาะหู
"Lady Antebellum : Need You Now" ... ลูกทุ่งแบบมะกัน แต่สีสันระดับโลก
"The Social Network" ... วันนี้ คุณรู้จัก Facebook ดีพอแล้วหรือยัง?
"Harry Potter and the Deathly Hallows : Part I" ... ฉันต้องเปิด เพื่อจะปิด!
"Scrubb : Kid" ... คำตอบของเพลงอินดี้ที่ฟังง่าย อยู่ในอัลบั้มนี้แล้ว
"Due Date" ... รวมกันเราต้องอยู่ (กรุณา)อย่าทิ้งตูเป็นอันขาด!!?
"B.o.B. Presents: The Adventures of Bobby Ray" ... อาจเป็นฮิปฮอปหน้าใหม่ แต่ไม่ขอยึดติดความฮิป
"RED" ... โตอย่างสมวัย แก่อย่างมีคุณภาพ และจงระห่ำอย่างไม่เหลืออะไรจะเสีย!
"ห้องตรงข้าม หัวใจตรงกัน" ... (หนังสั้น)แบบตัวเต็ม ที่ไม่มีอะไรมากมาย แต่ก็ยังมีความจริงใจ!
"ห้องตรงข้าม หัวใจตรงกัน" ... กับตัวอย่างน้ำจิ้ม ของหนังสั้นที่คงจะมีอะไรๆอยู่ในนั้น
"อินทรีแดง" ... สมศักดิ์ศรีที่ได้กลับมา ..วีรบุรุษที่หนังไทยต้องการ!
"ชั่วฟ้าดินสลาย" ... เมื่อคำ “รัก” มีค่าเท่าคำว่า “ร้าย” คงทำลายคนทั้งหลายให้วายวอด
"Resident Evil : Afterlife" ... สงครามยังไม่จบ ยังต้องนับศพซอมบี้จนเบื่อกันไปข้าง!!
"Lula : Twist" ... เพลงฟังชวนเพลิน จากคนเพลินๆ ที่ชื่อ 'ลุลา'
"Piranha 3D" ... กัดกระจุย เลือดกระจาย สามมิติกระเจิง!!!
"CHARICE" ... เพชรน้ำงามเม็ดเล็กแห่ง ‘เอเชีย’ ที่คู่ควรกับการเจียระไนโดย ‘อเมริกา’
"กวน มึน โฮ" ... ความรัก อาจแพ้บ้างอะไรบ้าง แต่ ความ ‘เห็นแก่ตัว’ เอาชนะได้ทุกสิ่ง!
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 
 
11 กุมภาพันธ์ 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add OncE UPoN'-'a MaN's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.