+-+ OncE UPoN'-'a MaN +-+ รักนะ.. คนอ่าน เข้ามาดู.. โดนใจ ออกไป.. อย่าลืมกัน
Summary for Best of the Year 2012 ..Please CLICK!!
"Snakes on a Plane" ... กองทัพงูเหล่านั้น ฉันเห็นมันอยู่บนเครื่องบิน!!!



ณ สนามบินแห่งหนึ่ง เวลาดึกๆ นาย B กำลังรอเที่ยวบินเรดอายของเขาด้วยใจระทึก ส่วนนาย A ที่มานั่งรอเป็นเพื่อน เกิดเหงาปากจึงอยากคุยถึงเรื่องหนังที่เขาเพิ่งไปดูมาแก้เก้อซะเลย

A: นี่นาย เรามีเรื่องสนุกๆ มาเล่าให้ฟัง อยากฟังมั้ย ?
B: อะไรเนี่ย นั่งเงียบมาเป็นชั่วโมง เพิ่งจะมาพูดเอาตอนนี้
A: จะฟังหรือไม่ฟัง
B: เออ อยากฟังสิว่ามา เร็วๆนะ เดี๋ยวได้เวลาขึ้นเครื่องแล้ว
A: เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า ชายหนุ่มสุดซ่าส์คนหนึ่ง กำลังขับมอเตอร์ไซค์ชมบรรยากาศบนเกาะด้วยอารมณ์สบายๆอยู่ แต่ก็ดันไปบังเอิญเจอะกับภาพที่ชวนให้คอขาดบาดตายขึ้นมาซะอย่างงั้น หลังจากเหตุการณ์นั้นเป็นต้นมา ชีวิตของเขาก็ไร้ซึ่งความสุขสงบสบายๆในฉับพลัน เขาต้องหนีตายจากการตามล่าของมาเฟียตัวเอ้ ประวัติร้ายโชกโชน ซึ่งไม่ต้องการให้พยานตัวอันตราย รอดตัวไปปากโป้งบอกใครว่า เขาเป็นคนทำเหตุการณ์นี้
B: ปัดโธ่ เล่าทำไมเนี่ย ไม่เห็นจะมีอะไรเลย พลอตหนังง่ายๆอย่างนี้ หนังเกรดบีเขาทำกัน
A: เออ ถ้าอย่างนั้นนายลองเดาดูมั้ย ว่าต่อไปเรื่องราวจะเป็นอย่างไร
B: แน่นอนอยู่แล้ว ที่มาเฟียคนนั้นย่อมต้องทำทุกวิถีทางที่เป็นไปได้ ในการปิดปากชายหนุ่มคนนั้น
A: แล้ววิธีไหนกันล่ะ ที่มาเฟียจะทำเพื่อฆ่าชายหนุ่มคนนี้
B: (ทำการคิด ใช้หมอง นั่งมาธิ ติ๊กต๊อกๆๆ ปิ๊ง!!!)...เออ ใช้งูเป็นไง เอางูไปปล่อยบนเครื่องบินสิ อย่างไงมันต้องได้ผล ถ้าไอ้หมอนี่มัน Die Hard ก็ช่างมัน เพราะสุดท้ายยังไงเครื่องบินก็ต้องร่วงตกพื้นอยู่ดี



A: เอ๊ย เดี๋ยวก่อน ฉันยังไม่ทันเล่าเลยนะ ว่าชายหนุ่มคนนี้จะต้องขึ้นเครื่องบินเพื่อไปให้ปากคำกับอัยการ ในเรื่องที่มาเฟียคนนี้มันทำเอาไว้...
B: เฮ้ย จริงงะ นี่ฉันแค่เดานะ ฉันก็แค่กำลังนึกถึงเที่ยวบินที่ฉันกำลังจะไปแค่นั้นเอง แล้วเมื่อกี้จู่ๆฉันก็เผลอไปเห็นแอร์ฯคนหนึ่งสวยสะท้านใจงูบนหัวฉันว่ะ
A: แหม นายนี่มัน อัจฉริยะข้ามคืนจริงๆ
B: หุหุ อย่าให้ฉันไปเล่นรายการนั้นนะ เพราะ บัตรเครดิตเงินล้านนั้นต้องเป็นของฉันชัวร์
A: พอๆ (ไม่น่าชงให้มันตบตัวเองเลย) ฟังฉันต่อ เรื่องนี้มันมีความโชคดีอยู่หน่อยว่ะ ตรงที่คนคุมตัวไอ้ชายหนุ่มคนนั้น เป็นพี่เอฟบีไอหน้ามืด แซมมวล แอล. แจ๊คสัน ซะนี่
B: แล้วไงล่ะ
A: ก็พี่คนนี้ เขาเป็นฮีโร่นี่ เก่งกาจสุดๆ แบบว่าไม่รักตัวกลัวตาย ขอแค่เพียงได้ทำภารกิจให้จบๆไปซะเขาก็พอใจแล้ว
B: อย่าชักช้าได้ไหม อีกสิบนาทีเขาจะเรียกขึ้นเครื่องแล้ว



A: ครับ เพื่อน... ก็อย่างที่นายว่าแหละ มาเฟียนั่นมันส่งงูมาลอบปล่อยในเที่ยวบินรอบดึกที่มีไอ้หนุ่มโดยสารมาด้วย แล้วอะไรๆมันก็ต้องเกิดขึ้น กัปตันยันคนโดยสารต่างก็เดือดร้อนอลหม่านโดยถ้วนหน้า หนีตายจากการไล่ล่าของกองทัพงูนับหลายร้อยที่หวังจะทำลายเครื่องบินลำนี้ให้จบชีวิตก่อนที่จะทันส่งไอ้หนุ่มไปถึงศาลเพื่อว่าความให้กับอัยการในตอนเช้า
B: ต่อจากนั้น มันก็เป็นช่วงเวลาในการฆ่า ฆ่า ฆ่า และฆ่าแบบแหวะๆใช่ไหม
A: ใช่ว่ะ แต่มันก็มี...
B: มันก็แค่เป็นหนังสยองขวัญเกรดบีเท่านั้น เดิมๆ งั้นๆ จะหวังอะไรมากไปกว่านี้อีกเนี่ย
A: เฮ้ย! ฟังให้จบก่อนสิ ถึงมันจะฆ่า ฆ่า ฆ่า และฆ่า แต่มันก็ดูสนุกนะเว้ย ไม่ได้ล้อเล่นจริงๆ
B: ฉันไม่เชื่อว่ะ
A: ไม่นั้นก็อ่านบทรีวิวข้างล่างนี้ดู แล้วนายจะรู้ว่าฉันพูดจริงหรือไม่จริง...



Snakes on a Plane... หนังแอ๊คชั่น ทริลเลอร์ สยองขวัญ ที่กลายเป็นปรากฏการณ์แบบปากต่อปากถึงความน่าดูในโลกของอินเตอร์เน็ต (แต่ก็น่าแปลกใจที่ทำไมฉายจริงถึงได้แป้กสนั่นซะอย่างงั้น) กับหนังที่มีพลอตเรื่องถูกเขียนออกมาแบบเดิมๆ ไม่มีอะไรให้รู้สึกแปลกใหม่บ้างเลย และชื่อหนังที่ตั้งได้เชยแสนเชย งูบนเครื่องบิน ตรงตัวตรงประเด็นเล่นง่ายๆ ...เป็นเพียงสองอย่างที่ทั้งหมดทั้งมวลของหนังเกรด B เรื่องนี้มีอยู่ ดูไปๆก็ไม่มีความน่าสนใจอะไรพาลไปคิดถึงความน่าผิดหวัง (ตามแบบฉบับหนังสยองแหวะๆตามท้องตลาด) ยังรู้สึกได้เลยด้วยซ้ำ แต่มันก็ยังดันทุรังทำให้ผมเกิดอาการอยากดูอย่างแรงได้ซะอย่างงั้นเลย



ที่อยากดู ก็เพราะอยากดูความซ้ำซากของมันนี่แหละ จะพลอตหรือจะชื่อก็ได้ใจผมไปตั้งแต่เผลอตัวไปรู้จักหนังเรื่องนี้แล้ว... ยิ่งไปกว่านั้น หนังเรื่องนี้ต้องถือว่าเป็นความโชคดีเล็กน้อยที่ได้ผู้กำกับที่เชี่ยวชาญในการทำหนังแนวนี้ อย่าง เดวิด อาร์ เอลลิส มาลงมือปู้ยี่ปู้ยำช่วยส่งเสริมราศีความน่าดูอย่างเปล่งประกาย ชวนล่อให้ผมต้องเสียตังค์ในท้ายที่สุด

แล้วผู้กำกับ เอลลิส คนนี้ คือใครกัน... หนึ่ง เขาคือ ผู้กำกับ Final Destination 2 ที่ได้ชื่อว่าดีที่สุดในตระกูลหนังโกงความตายชุดนี้ (ผมยังไม่ได้ดูครับ) และ สอง เขาคือ ผู้กำกับ Cellular หนังระทึกขวัญแนวซ้ำซากที่ทำออกมาได้มันส์ถึงใจพระเดชพระคุณคนดูอย่างสุดๆ ถือเป็นหนังแอ๊คชั่นที่ผมกล้านำเสนอให้คนที่อยากจะดูหนังบันเทิงเต็มขั้น (โนสาระ โนซีเรียส) ต้องไปหาเช่ามาดู แล้วจะรู้ว่าความซ้ำซากของมัน ก็มีอะไรๆให้น่าติดตามอย่างไม่ยอมละสายตาเลยทีเดียว...



สองข้อนี้ คงจะพอยืนยันได้ว่า การเข้ามานั่งแท่นสิงสถิตเป็นกัปตันบนเครื่องบินมัจจุราชลำนี้ ต้องเป็นเขาเท่านั้นที่จะได้อภิสิทธิ์ไป

แม้จะได้ผู้กำกับที่ผมเชื่อใจมาลงเครื่องลำเดียวกันกับกองทัพงูแล้ว แต่ผมก็ไม่ได้ตั้งความคาดหวังอะไรกับหนังเรื่องนี้เลย แค่ต้องการให้มันทำหน้าที่เป็นสื่อบันเทิงผ่อนคลายประสาทไปเท่านั้นเอง...

แล้วผมก็ได้ในสิ่งที่ผมต้องการ กับความบันเทิงไซส์ยักษ์ที่บรรทุกมาเต็มลำเครื่องบิน ทะยานสู่ฟากฟ้าแห่งความสนุก... หนังใช้เวลา 100 นาทีหมดไปกับ ความไม่มีแก่นสารของเนื้อเรื่อง ที่กะจะร่ายไปเรื่อยๆ โดยไม่สนว่าคนดูจะยึดติดกับเหตุกับผลที่คนดูอยากจะรู้ หนังไม่คิดจะเสียเวลาเพื่อทำการปูเรื่องให้ยาวนานนัก (ใช้เวลา 10 กว่านาทีแรก เพียงเพื่อต้องการเปิดให้คนดูรู้ว่ามันได้เกิดอะไรขึ้น ก่อนที่งูจะได้ไปอยู่บนเครื่อง และเล่าความไปถึงลักษณะเอกลักษณ์ตัวละครผู้โดยสารแต่ละคนที่มีส่วนสำคัญต่อการเดินเรื่องของหนัง) ...หนังกระหายอย่างสุดๆ ที่จะนำ
เสนออสูรตัวร้ายที่ถูกกำหนดชะตาให้มาทำการกระชากลมหายใจของคนดูอย่างเต็มที่ หวังผลจะทำลายขวัญของชาวเราให้กระเจิดกระเจิง



ด้วยจังหวะการเล่นกับคนดูที่ลงตัวของ ผกก.เอลลิส บวกกับเทคนิคทางด้านภาพ ในการถ่ายทำที่ใช้ภาพได้กดดันและการตัดต่อฉับไวที่ช่วยเร้าอารมณ์จนถึงขีดสุด SOAP เล่นให้คนดูรู้สึก'อิน'แบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว ทั้งรู้ก็รู้แล้วว่าหนังกะจะใช้มุขกระตุกตกใจในฉากนี้แน่ๆ แต่ทำไมหนอทำไมสติสตังที่ตั้งแน่วเอาไว้กับหายไปทุกทีที่มันโฉบมาละลาบละล้วงผู้โดยสารเสียตลอด ผมยอมสารภาพว่าผมสะดุ้งอย่างสุดตัวเลยทีเดียว นั่งกระตุกบนเก้าอี้อย่างสนุกสนาน ดูไปตั้งสองรอบ ขอบอกเลยว่า รอบสองยังคงกระตุกในฉากเดิมๆได้ครบถ้วนไม่ขาดตก การรู้จังหวะจากรอบแรกไม่ได้ช่วยลดความระทึกของหนังในรอบนี้เลย เคยรู้สึกในรอบแรกอย่างไร รอบสองเป็นอย่างนั้นเหมือนเดิมทุกประการ

และที่เกินคาดอยู่นิดนึงก็ตรงที่ส่วนของบทหนัง ...ซึ่งการที่ผู้เขียนบทใส่ใจในส่วนนี้ด้วยนั้น มันก็ช่วยให้หนังเรื่องนี้พาลสนุกมากขึ้นไปอีก

ช่วงก่อนขึ้นเครื่อง ผมนึกตำหนิที่หนังตัดรายละเอียดออกไปอย่างมักง่าย ก็อย่างที่ผมว่าหนังเลือกจะตะลุยแหลกเพื่อหวังไปสู่ช่วงเวลาของความระทึกให้เร็วที่สุด แต่เรื่องที่เป็นต้นเหตุมันควรจะมีความน่าเชื่อถือ ความหนักแน่นในผลของตัวละครให้มากกว่านี้สักหน่อย (บทจะให้มาเฟียคนนี้มีตายมทูตเดธโน้ต ก็สามารถรู้ได้ว่าไอ้หมอนี่ที่มาแอบดูข้านั้นเป็นใครกันซะอย่างงั้น) ...แต่พอถึงเวลาขึ้นเครื่องแล้ว ผมก็คิดตำหนิความอ่อนแอของบทหนังไม่ได้เลย เพราะผมเชื่อในการกระทำของตัวละคร ผมเชื่อในการหนีตายอย่างไม่คิดชีวิตของพวกเขาเหล่านี้ และผมเชื่อใน
ความรู้สึกที่ตัวละครมีให้ต่อกันในสถานการณ์คับขันเช่นนี้ ...บทหนังทำให้ทุกอย่างที่เราเห็นนั้นดูเสมือนจริง โดยไม่ต้องไปคิดถึงเหตุผลความเป็นไปได้อะไรเลย



อีกสาเหตุที่ชอบบทหนังของมัน ก็ตรงที่ นี่เป็นบทที่ไม่ได้คิดจะดูถูกคนดู ...เราทุกคนต่างรู้ดีว่าจุดจบของมันจะเป็นเช่นไร (แน่นอนที่พระเอกจะต้องสำเร็จภารกิจส่งพยานในครั้งนี้) แต่บทหนังก็ไม่ทำตัวเองให้ไร้คุณค่า ด้วยการเลือกจะทำลายตัวละครตามใจฉันมากกว่าการทำลายตรงตามสคริปต์ของหนังสยองทั่วไป ...มันสนุกตรงที่ เราคนดูไม่สามารถคาดเดาได้ว่าชะตากรรมของตัวละครจะเป็นอย่างไร คนไหนอยู่ คนไหนม่อง คนไหนไปก่อน คนไหนไปช้า ...เราไม่สามารถคาดเดาภาพต่อไปของตัวละครแต่ละตัวได้ (กรณีนี้ขอยกเว้น พระเอกกับพระรอง ที่สุดท้ายยังไงก็ต้องรอดตายไปด้วยกัน) บทหนังเสนอขายตัวละครประกอบเดินเรื่องเอาไว้เกินสิบ ดีไม่ดีปะปนกัน บางคนที่สมควรตายไปก็สะใจคนดูดี แต่พอคนบางคนที่น่าจะรอด สุดท้ายบทก็เลือกจะทำร้ายจิตใจคนดูด้วยการจบชีวิตเธอซะงั้น ...เจอมุขอย่างนี้เข้าไปแล้ว คนดูอย่างเราๆเลยไม่กล้าคิดหยิบจับตัวละครได้อย่างมั่นใจว่าเขาหรือเธอจะยังอยู่ไปถึงจุดจบหรือไม่ ...เพราะความไม่แน่นอนอาจเกิดขึ้นได้ทุกวินาทีที่หนังเดินไป (ก็ฟันธงว่าไม่ตาย แต่ไม่วายที่มุขสุดท้ายหนังเลือกจะเล่นกับพระรอง ให้แอบมีอะไรรู้สึกใจหายได้เหมือนกัน)

แม้ว่าหนังต้องการจะตึงให้คนดูให้ติดอยู่กับเก้าอี้ด้วยความระทึกสยองกันลูกเดียว แต่ก็ยังดีที่ในบางเวลา ความตึงเครียดของ SOAP ถูกผ่อนลงได้โดยอัตโนมัติด้วยการแอบคอมเมดี้สักเล็กน้อย ...บทหนังเลือกเวลาที่จะสอดใส่มุขตลกลงไปได้อย่างลงตัว เล่นกันไปได้อย่างขำเนียนๆ... ผมชอบประโยคคำพูดที่เหมือนโดนยัดเยียดของพระเอก "ฉันจะไม่ทนอยู่กับงูบ้าบนเครื่องบินบ้านี้อีกแล้ว" ซึ่งน้าแซมมวลแกใส่อารมณ์พูดออกมาได้อย่างอดกลั้นจริงจัง ทั้งๆที่ผู้พูดตั้งใจจะไม่ขำ แต่คนฟังสิอดไม่ขำเลยไม่ได้จริงๆ แค่นั้นไม่พออีกหนึ่งวลีทอง "เพลย์สเตชั่นจงเจริญ!" ของน้าแกก็ยังโดนด้วยเช่นกัน) ...แถมหนังเรื่องนี้ก็ยังตั้งใจจะมีตลกร้ายในหลายๆฉาก ที่เหมือนพยายามจะล้อเลียนหนังสยองขวัญตลาดๆทั้งหลายแหล่อีกด้วย

ตลกไม่พอ หนังเรื่องนี้ยังแอบขอซึ้งอีกต่างหาก มันดีตรงที่ฉากเหล่านี้ถูกใส่เข้ามาโดยไม่ได้ต้องการจงใจหรือจับใส่ให้ยัดเยียด เพราะคนดูเองก็รู้สึกร่วมในชะตากรรมของตัวละครอยู่แล้ว พอบทจะขอให้ซึม คนดูก็เลยเต็มใจจะซึมเป็นการตอบแทน



ไม่ว่าจะเล่นหนังแนวไหน บทอะไร นิสัยใจคอตัวละครเป็นอย่างไร ...ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นปัญหาระคายผิว ของนักแสดงฝีมือเจ๋งอย่าง "แซมมวล แอล แจ๊คสัน" แม้แต่น้อย ...ใน SOAP เขาคือสีสันที่ทำให้การดำเนินเดินไปของหนังทุกก้าวน่าติดตาม ถ้าจะบอกว่านี่เป็นหนังที่กำเนิดเกิดมาเพื่อให้เขาได้เล่นโดยเฉพาะก็คงไม่ผิด ตัวละคร "เนวิลล์ ฟลินน์" คือ ตัวตนด้านขบขันของแจ๊คสันซึ่งเราเคยเห็นมาแล้วในหนังหลายต่อหลายเรื่อง แต่ เนวิลล์ ฟลินน์ ก็คือ ตัวละครที่ไม่เหมือนกับบทบาทอื่นๆของ แจ๊คสัน ตรงที่เขาทำหน้าที่เป็นฮีโร่ ผู้ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ไหนๆ เขาก็พร้อมรับมือได้เสมอ ...แจ๊คสัน ทำให้เราเชื่อว่าเขากำลังเป็นเนวิลล์ ฟลินน์ที่เราเห็นบนจอ

ส่วนตัวละครอื่นๆ ก็นับว่าทำหน้าที่ได้ดีไปตามๆกัน (แอบให้คะแนนชอบเป็นพิเศษให้กับความสวยของสามสาว สองแอร์ หนึ่งผู้โดยสารที่หิวหมามาด้วย ) จะยกเว้นก็แต่พระรองผู้เป็นจุดเริ่มต้นของหนังทั้งเรื่อง ที่เล่นได้แข็งโป๊กมาตรฐานไม้ฝาเชอร่าเลยทีเดียว (ก็ยังดีที่เหมือนหนังจะรู้ตัว เขาคนนี้เลยออกมาปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนเพียงแค่เล็กๆน้อยๆ)

Snakes on a Plane ... หนังบันเทิงเต็มสตรีม สนุกสุดใจ หาไม่มีความน่าเบื่อ 100 นาทีในโรงหนังถือว่าคุ้มเกินคุ้มกับการได้เห็นงูนานาสายพันธุ์ออกมาฟาดฟันมนุษย์นานารูปแบบ ... เคยอคติกับหนังงู มามากขนาดไหน สุดท้ายก็ต้องลิ้นจุกคอ เพราะดันมาชอบหนังงู เรื่องนี้ซะอย่างงั้น

A: ว่าไง มีอะไรจะเถียงอีกไหมครับ เพื่อน
B: โอเคๆ ฉันไปแล้วนะ
A: โชคดีเว้ย แล้วเจอกัน ...เฮ้ยๆๆๆๆ นั่นนายจะไปไหน ประตูทางเข้าอยู่ตรงโน้น
B: ก็ไปขึ้นเครื่องที่โรงหนังสิ ไม่ต้องงง ไม่ต้องพูดอะไรเลย รีบบึ่งรถไปส่งฉันตอนนี้เลย ฉันอยากจะดู Snakes on a Plane ใจจะขาดแล้วเฟ้ย!

ขอแนะนำ...ครับ

ดู{ดี} วิธ มายเซลฟ์ :
1. งานกำกับของ เดวิด อาร์ เอลลิส ...ชื่อนี้ที่ผมกล้าไว้ใจ หนังเรื่องต่อๆไปคงไม่แย่ไปกว่านี้
2. บทหนังที่ไร้เหตุไร้ผล แต่หนักแน่นซึ่งอารมณ์และความน่าเชื่อถือ
3. การกำกับภาพ การตัดต่อ อุดมความระทึกไว้เต็มอัตรา
4. แซมมวล แอล แจ๊คสัน ...หนังเรื่องนี้เกิดมาเพื่อนักแสดงคนนี้

ดู{ด้อย} วิธ มายเซลฟ์ :
1. การปูเรื่องอย่างบกพร่อง มักง่าย

เกรด A-

ขอเชิญทุกท่านเสนอความคิดเห็นกัน...
1 Comment ของคุณ คือ 1 Happy ของเจ้าของบล็อก ขอบคุณมากครับ




Create Date : 05 กันยายน 2549
Last Update : 5 กันยายน 2549 1:07:43 น. 2 comments
Counter : 7052 Pageviews.

 

น่ากลัวจังเลยคับ 555555


โดย: เด็กก.ท.ม IP: 58.9.51.122 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:19:16:46 น.  

 

เจ๋งไปเลยเพ่...


โดย: สาวแก้มป่อง IP: 124.120.200.171 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:17:25:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

OncE UPoN'-'a MaN
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




สวัสดีครับ ...บล็อคแก๊งค์

คิดไม่ออก จะพูดอะไรดี
พูดถึงประวัติตัวเอง... ก็ดูไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ
พูดถึงนิสัยตัวเอง... ก็มีทั้งดีทั้งร้ายสับเปลี่ยนหมุนเวียนไป เฉกเช่นคนธรรมดา
พูดถึงหน้าตา... ก็บ้านๆแบบพื้นๆ น้องๆ แบรด พิตต์ หลานๆ ทอม ครูซ เท่านั้นเอง (แหวะ!!!)

ตอนนี้ อาจยังคิดไม่ออก แต่ถ้าตอนไหน คุณชวนผมคุย ตอนนั้นผมก็พร้อมจะคุยกับคุณ ในทุกเรื่อง ได้ทุกแนว เพียงแต่ขอยกเว้น ...เรื่องส่วนตั้ว ส่วนตัว

ขอขอบคุณ ในมิตรภาพของทุกท่าน ความรู้จักที่คุณมีให้ผม ...ผมขอน้อมรับ ในทุกสิ่ง ที่ท่านมีต่อผม ไม่ว่าจะด้วยภาษา หรือว่าความรู้สึก

ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ...แต่ถ้านี่ยังน้อยไป ก็อย่าลืม ...เมล์ของผม แอดกันได้นะ

once_upon.a.man@hotmail.com


My @ http://twitter.com/once_upon_a_man

ขอขอบคุณ และสวัสดีครับ ...รักนะ คนอ่าน

ผลงานบทความที่อยู่ใน Blog นี้ สามารถให้คนอื่นนำไปเผยแพร่ในที่อื่นๆได้ แต่ต้องขอให้แจ้งทางเจ้าของ Blog ก่อน ว่าจะนำไปใช้เพื่อประโยชน์ในทางที่ถูก พร้อมทั้งให้เครดิตของเจ้าของผลงานตัวจริงด้วย โดยห้ามทำการดัดแปลงแก้ไข ด้วยภาษาของตัวคุณเอง เพื่อทำให้เจ้าของ Blog เสียหาย

ขอความกรุณา อย่าละเมิดสิทธิ์กันเลยครับ เพราะกว่าจะเป็น กว่าจะเกิดผลงานขึ้นมาแต่ละชิ้นได้ อาจคิดขึ้นมาได้ไม่ยาก แต่มันก็ลงมือทำไม่ง่ายเช่นเดียวกัน

ถ้าท่านผู้ใดไปพบว่า มีคนนำผลงานของเจ้าของ Blog ไปเผยแพร่ นำเสนอ ในทางที่ไม่ดีไม่ชอบ ก่อให้เกิดความเสียหายต่อตัวเจ้าของ Blog กับคนอื่นๆ หรือว่าสังคม ..ขอให้แจ้งมาทาง "หลังไมค์" ของเจ้าของ Blog เลยทันที ขอบคุณมากๆครับ

OncE UPoN'-'a MaN on Facebook
Blog ใหม่ล่าสด..สด
"VieTrio & Friends" ... เพื่อนร้อง พี่น้องเล่น เป็นเพลงเพราะเสนาะหู
"Lady Antebellum : Need You Now" ... ลูกทุ่งแบบมะกัน แต่สีสันระดับโลก
"The Social Network" ... วันนี้ คุณรู้จัก Facebook ดีพอแล้วหรือยัง?
"Harry Potter and the Deathly Hallows : Part I" ... ฉันต้องเปิด เพื่อจะปิด!
"Scrubb : Kid" ... คำตอบของเพลงอินดี้ที่ฟังง่าย อยู่ในอัลบั้มนี้แล้ว
"Due Date" ... รวมกันเราต้องอยู่ (กรุณา)อย่าทิ้งตูเป็นอันขาด!!?
"B.o.B. Presents: The Adventures of Bobby Ray" ... อาจเป็นฮิปฮอปหน้าใหม่ แต่ไม่ขอยึดติดความฮิป
"RED" ... โตอย่างสมวัย แก่อย่างมีคุณภาพ และจงระห่ำอย่างไม่เหลืออะไรจะเสีย!
"ห้องตรงข้าม หัวใจตรงกัน" ... (หนังสั้น)แบบตัวเต็ม ที่ไม่มีอะไรมากมาย แต่ก็ยังมีความจริงใจ!
"ห้องตรงข้าม หัวใจตรงกัน" ... กับตัวอย่างน้ำจิ้ม ของหนังสั้นที่คงจะมีอะไรๆอยู่ในนั้น
"อินทรีแดง" ... สมศักดิ์ศรีที่ได้กลับมา ..วีรบุรุษที่หนังไทยต้องการ!
"ชั่วฟ้าดินสลาย" ... เมื่อคำ “รัก” มีค่าเท่าคำว่า “ร้าย” คงทำลายคนทั้งหลายให้วายวอด
"Resident Evil : Afterlife" ... สงครามยังไม่จบ ยังต้องนับศพซอมบี้จนเบื่อกันไปข้าง!!
"Lula : Twist" ... เพลงฟังชวนเพลิน จากคนเพลินๆ ที่ชื่อ 'ลุลา'
"Piranha 3D" ... กัดกระจุย เลือดกระจาย สามมิติกระเจิง!!!
"CHARICE" ... เพชรน้ำงามเม็ดเล็กแห่ง ‘เอเชีย’ ที่คู่ควรกับการเจียระไนโดย ‘อเมริกา’
"กวน มึน โฮ" ... ความรัก อาจแพ้บ้างอะไรบ้าง แต่ ความ ‘เห็นแก่ตัว’ เอาชนะได้ทุกสิ่ง!
Group Blog
 
<<
กันยายน 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
5 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add OncE UPoN'-'a MaN's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.