<<
กันยายน 2561
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
18 กันยายน 2561

:: กะก๋าแนะนำหนังสือ : แห่งความเข้าใจชีวิตและการศึกษาที่แท้ ::




:: แห่งความเข้าใจชีวิตและการศึกษาที่แท้ ::

บรรยาย : J. Krishnamurti
แปล : โสรีช์ โพธิแก้ว










การศึกษาจะไม่มีความหมายเลย
หากมันไม่ช่วยให้ท่านเข้าใจอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ของชีวิต
ซึ่งมีทั้งความละเอียดอ่อน ความสวยงาม
ความเศร้าโศกเสียใจและความปีติยินดี
ท่านอาจจะได้รับปริญญา และมีคำนำหน้าชื่ออีกมากมาย
ท่านอาจมีอาชีพที่ดี แต่มากกว่านั้น มันจะมีความหมายอะไร
หากว่าในกระแสชีวิตของตัวเอง จิตใจของท่านขุ่นมัว
อ่อนแอและเขลา
ดังนั้น ในขณะที่ยังอยู่ในวัยหนุ่มสาว
ท่านจะไม่แสวงหาความหมายของชีวิตหรือ ?
และการศึกษาเท่านั้น ที่จะปลูกฝังท่านให้มีปัญญา
ที่จะแสวงหาคำตอบต่าง ๆ เหล่านี้
ปัญญาคืออะไร ?
ปัญญา คือ ความสามารถที่จะคิดด้วยความรู้สึกอิสระ
โดยปราศจากความกลัว ปราศจากสูตรหรือกฎเกณฑ์
เพื่อท่านจะได้ค้นพบสิ่งที่เป็นความจริง เป็นสัจจะด้วยตนเอง
แต่หากท่านกลัว ปัญญาของท่านก็จะเกิดขึ้นไม่ได้เลย
ความโลภทุกรูปแบบทั้งทางสูงหรือต่ำ
ก่อให้เกิดความวิตกกังวล ก่อให้เกิดความกลัว
เพราะฉะนั้นความโลภ ไม่ช่วยให้เกิดความแจ่มใส
และเกิดปัญญาได้เลย










เพียงข้อความนี้ข้อความเดียว
แทบจะสรุปเนื้อหาทั้งหมดภายในหนังสือเล่มนี้จนครบถ้วนแล้ว


กฤษณมูรติให้คำจำกัดความเรื่องของการเรียนรู้ไว้อย่างน่าสนใจ
เขากล่าวว่าโดยแท้จริงแล้ว การเรียนรู้หรือการศึกษาที่แท้จริง
ต้องเริ่มต้นที่ตัวเราเองและจบลงตรงความเข้าใจชีวิต
การเรียนรู้ที่แท้จริงไม่ได้มีเพียงการเรียนรู้ในสถานศึกษา
ไม่ได้เกิดจากการจดจำคำสอนของครู ศาสดา หรือผู้นำสังคม
ไม่ได้อยู่แต่ในตำราหรือคัมภีร์โบราณ
ความรู้เกิดขึ้นในทุกหนทุกแห่งรอบ ๆ ตัว
ความคิดและคำสอนซ่อนอยู่กิ่งไม้แห้ง สายน้ำไหล รอยยิ้มของเด็ก
เสียงร้องไห้อันเศร้าโศก ความตายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันของคนที่เรารัก
ชีวิตที่แท้จริงอยู่รอบตัวเรา เพียงแต่เราไม่เคยสังเกตมันอย่างจริงจัง
อย่างค้นหาความหมายที่ซ่อนอยู่ในชีวิต
การเรียนรู้จะเกิดขึ้นได้ จิตใจของผู้เรียนต้องไม่มีความกลัว
ต้องไม่ถูกบังคับ ขู่ ทำให้เชื่องและเชื่อตาม ๆ ไปโดยไม่ตั้งข้อสงสัย


อิสรภาพทางการศึกษาไม่ได้แปลว่าผู้เรียนจะทำอะไรก็ได้ตามใจตนเอง
แต่หมายถึงการมีอิสระทางการคิด โดยไม่ถูกตัดสินหรือครอบงำไปก่อน
ว่าความคิดนั้นถูกหรือผิด ดีหรือไม่ดี ทำได้หรือห้ามทำ
รวมทั้งไม่ถูกอิทธิพลของสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่แวดล้อมกำหนดรูปแบบการคิด
ไม่ว่าจะเป็นอิทธิพลจากพ่อแม่ ครู รัฐบาล ศาสนา วัฒนธรรม ความเชื่อ ฯลฯ
เขาไม่ได้บอกว่าห้ามเชื่อหรือดื้อรั้นต่อต้าน แต่ให้รู้จักตั้งคำถามกับตัวเอง
ก่อนที่จะเลือกเชื่อหรือทำอะไรก็ตาม
เมื่อเรารู้จักตั้งคำถาม และถามอย่างเป็นเหตุเป็นผล
ความมั่นคงในใจจะเกิดขึ้น การพึ่งพา พึ่งพิงคนอื่นจะน้อยลง
เมื่อคน ๆ นั้นพึ่งพาตัวเองมากขึ้น รู้จักคิดเอง ทำเอง
รับผิดชอบในสิ่งที่คิดและทำ
นั่นคือ เสรีภาพที่แท้จริงในความหมายของการใช้ชีวิตและการเรียนรู้



การศึกษาที่ดี ต้องทำให้ผู้เรียนรู้สึกถึง “ความสุข” ที่เกิดขึ้นในใจ
และทำให้มีความอยาก ความสนใจ ใฝ่รู้ไปโดยตลอดต่อเนื่อง
โดยมิต้องถูกบังคับ หรือถูกพิพากษาว่าเป็นคนเก่งหรือคนโง่ด้วยเกรด
ด้วยปริญญาบัตร หรือด้วยคะแนนที่เต็มไปด้วยกฎเกณฑ์เงื่อนไข

ตราบใดที่ใจยังมีความกลัว ความสุขในการเรียนรู้ย่อมไม่มีวันเกิดขึ้นได้
กลัวพ่อโกรธ กลัวแม่เสียใจ หากสอบตกหรือทำคะแนนได้ไม่ดี
กลัวไม่สามารถเรียนต่อโรงเรียนดัง กลัวไม่สามารถเป็นที่รักของครู
กลัวไม่ได้รับการยอมรับจากเพื่อน กลัวจบไปแล้วหางานที่ดีทำไม่ได้ ฯลฯ



การศึกษาที่ดีต้องทำให้เรารู้จักตนเอง
เห็นตัวเองอย่างชัดเจน
และจัดการความสัมพันธ์ที่มีกับคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี โดยไม่เปรียบเทียบตัวเองกับใคร
และสามารถดูแลความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างตนเองกับคนรอบข้างได้อย่างราบรื่น
และเราจะทำเช่นนั้น ก็ด้วยการมองเห็นผู้อื่นอย่างที่เขาเป็น
มองเห็นตัวเองอย่างที่เป็น --- ยอมรับและเข้าใจ
จนเลือกกำหนดรูปแบบความสัมพันธ์ที่ดีออกมาได้ด้วยตัวเอง


“ความรู้ที่ดี” จึงไม่ใช่การสะสมความรู้เพื่อจำและนำไปสอบ
แต่คือ ความรู้ที่สร้างสรรค์
ความสร้างสรรค์นี้จะเกิดขึ้นด้วยความคิดที่เป็นอิสระ
เหมือนวินัยที่ต้องเกิดขึ้นภายในตัวเอง ไม่ใช่จากการถูกบังคับให้ทำ


เป็นเรื่องท้าทายเหลือเกินสำหรับการสร้างรูปแบบความรู้ที่ดีในยุคสมัยแห่งการแข่งขัน
คนรวย คนเก่ง คนมีความสามารถสูงส่ง ถูกยกย่องจากทุก ๆ คน
แต่ภายใต้หน้ากากแห่งความสำเร็จนั้น
เรากลับพบว่ามีไม่น้อยเลยที่คนเก่งเหล่านั้น
กลับมีชีวิตที่ไม่มีความสุข รวยแต่ติดยาเสพติด
เสพติดเซ็กส์และนอกใจคู่สมรส ความสัมพันธ์กับสามีภรรยาล้มเหลว
ความอบอุ่นระหว่างตนเองกับลูกแทบไม่มี ดูถูกเหยียดหยามคนอื่น
วัดคุณค่าคนจากวัตถุสิ่งของและเงินตรา ฯลฯ


ทำไมการศึกษาจึงสร้างคนมีปัญหาออกมามากมายมหาศาล
ทำไมยังมีสงคราม และความขัดแย้งทางด้านชนชั้น
ทำไมยังมีการเข่นฆ่า ความเกลียดโกรธ
ทำไมยังมีการทำลายทรัพยากรธรรมชาติอย่างสิ้นคิดและไม่รู้จักพอ
ทำไมผู้คนขาดเมตตาต่อกัน ทำไมมีแต่คนไม่รู้หน้าที่ของตนเอง
ทำไมจึงมีแต่ข่าวด้านลบเต็มไปหมดในโลกยุคข้อมูลข่าวสาร
ฯลฯ



โลกรุ่มร้อน
เพราะคนวุ่นวาย

การศึกษาจะทำอะไรได้บ้าง ?
จะทำให้ผู้เรียนค้นพบตนเองได้อย่างไร ?
นี่หาใช่หน้าที่ของใครคนใดคนหนึ่ง
แต่เป็นคำถามที่เราต้องใส่ใจใคร่ครวญให้มาก
เพื่อสร้างความแตกต่างจากสิ่งเลวร้ายที่เราเคยเผชิญ






































































Create Date : 18 กันยายน 2561
Last Update : 1 มีนาคม 2562 10:06:37 น. 25 comments
Counter : 1390 Pageviews.  

 
น่าสนใจมากเลยค่ะพี่ก๋า
เล่มนี้ เข้าใจการศึกษา เพื่อเข้าใจชีวิต


โดย: Rananrin วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:7:40:47 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน Review Food Blog ดู Blog
ตะลีกีปัส Diarist ดู Blog
ซองขาวเบอร์ 9 Diarist ดู Blog
poepum Food Blog ดู Blog
คนผ่านทางมาเจอ Health Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
สวัสดียามเช้าค่ะคุณก๋า


โดย: ล้งเล้งลัลล้า วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:7:54:04 น.  

 
ฃ่วงนี้คุณก๋า แนะนำ อาหารสมอง ชั้นดีทั้งนั้น
ทั้งอาหารไทย
อาหารเหลา
และอาหารฝรั่ง เล่มนี้


โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:8:01:24 น.  

 
ทักทายยามเช้าครับ คุณก๋า
หนังสือเล่มนี้ ดีมากๆครับ
ศึกษาเพื่อความเข้าใจชีวิตและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
แต่ปัจจุบัน เราศึกษาเพื่อเอาวุฒินั้นมาทำงาน
แข่งกันเรียน แข่งขันกันสอบ แข่งขันกันก้าวหน้าในหน้าที่การงาน แข่งขันกันรวย
ไมีมีใครแข่งขันความสุข
เรื่อง ศาสนาก็เหมือนกัน ถ้าทุกคนเข้าใจว่า ศาสนาทุกศาสนาล้วนดีงาม
มีแต่เหล่าสาวกที่บิดเบือนความดีงามนั้น



โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:8:29:09 น.  

 
เล่มนี้ยอดเยี่ยมเลยจ้าน้องก๋า


โดย: อุ้มสี วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:8:38:40 น.  

 
ชอบอ่านเรื่องการศึกษาค่ะ ขอบคุณที่นำมาฝากกัน


โดย: kae+aoe วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:9:08:16 น.  

 
ชอบหลายคำพูดเลยค่ะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Max Bulliboo Klaibann Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:9:33:21 น.  

 
บางทีพอถึงวัยหนึ่ง สภาพหนึ่ง มันมาเองเลยเจ้า


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:10:03:58 น.  

 
ตอนที่ผมยังทำงานอยู่เคยเรียนกับอาจารย์โสรีช์
ได้แนวคิดของท่านมาปรับใช้ด้วยครับ
ที่จำได้ก็เช่น ให้ชีวิตดำเนินไป เราเป็นเพียงผู้เฝ้าดูและติดตามไป


โดย: Insignia_Museum วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:11:12:40 น.  

 
สวัสดีมีสุขค่ะ

ผ่านช่วงวัยแข่งขันทางการศึกษามานานค่ะ
แต่ยังจำได้ถึง ความไม่มีอิสระทางความคิดและการแสดงออกอยู่ค่ะ ไม่ได้เรียนในสิ่งที่ใฝ่ฝัน เพราะข้อจำกัดรอบด้าน
แต่ก็ได้ทำงานในสาขาที่อยากทำค่ะ
ไม่ได้แอนตี้การศึกษาไทยมากมายอะไรนัก..คิดว่า มันเป็นเช่นนี้เอง เพราะ ไม่มีชาวนาชาวสวนชาวไร่ พ่อค้าแม่ค้า ชาวเขาชาวเรามานั่งร่วมแสดงความต้องการและกำหนดทิศทางทางการศึกษา.. มีแต่ผู้หลักผู้ใหญ่ปริญญาหลายใบ


โดย: ตะลีกีปัส วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:11:56:45 น.  

 
งานของท่านกฤษณะมูรตินี่
ต้องใช้พลังในการอ่านมากเลยนะคะ

เคยอ่านสมัยแรกสาว
อ่านแล้วหลับตลอดเลย อิอิ

ตอนนี้ชักอยากลองอีกสักครั้งแล้วค่ะ



โดย: ผีเสื้อยิปซี วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:13:04:37 น.  

 
เป็นหนังสือที่ดีอีกเล่ม มาอ่านสรุปฟรีอีกต่างหากค่ะ

คุณก๋าชอบแนวเซน ลองฟังคำสอนหลวงปู่ดูลย์ก็ลึกซึ้งดีค่ะ
อาจเคยอ่านมาแล้ว คัดลอกมาเพียงบางส่วนค่ะ

"หลักธรรมที่แท้จริงก็คือ จิต นั่นเอง ซึ่งถ้านอกไปจากนั้นแล้วก็ไม่มีหลักธรรมใดๆ จิตนั่นแหละคือหลักธรรม ซึ่งถ้านอกไปจากนั้นแล้วมันก็ไม่ใช่จิต จิตนั้น โดยตัวมันเองก็ไม่ใช่จิต แต่ถึงกระนั้นมันก็ยังไม่ใช่ มิใช่จิต การที่จะกล่าวว่าจิตนั้นมิใช่จิต ดังนี้นั่นแหละ ย่อมหมายถึง สิ่งบางสิ่งซึ่งมีอยู่จริง สิ่งนี้มันอยู่เหนือคำพูด ขอจงเลิกละการคิดและการอธิบายเสียให้หมดสิ้น เมื่อนั้น เราอาจกล่าวได้ว่า คลองแห่งคำพูดก็ได้ถูกตัดขาดไปแล้ว และ พฤติของจิต ก็ถูกเพิกถอนขึ้นสิ้นเชิงแล้ว"

คัดลอกจาก ://www.rabiangdoi.com/arsom/index.php?option=com_content&view=article&id=74:2013-07-13-05-36-45&catid=5:2012-09-22-10-46-50&Itemid=29



โดย: mcayenne94 วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:13:33:38 น.  

 
โห...เล่มนี้คุณก๋าต้องชอบและถูกใจมากๆ อ่านรีวิวเก็บรายละเอียดดีๆไว้เยอะมาก
เราเลยได้อ่านได้รู้เพิ่มตาม...นอกจากให้แนวคิดอิสระทางการศึกษา
ยังแฝงการคิดเรียนรู้จากสัจจธรรมที่พบด้วยตนเอง
"... ความรู้ต่างๆ...เปรียบเสมือนดอกไม้สวยที่ปราศจากกลิ่นหอม "
คมมากคะ..


โดย: Tui Laksi วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:14:04:21 น.  

 
โดนใจหลายข้อเลยครับทั้ง ความเข้าใจชีวิตและการรู้จักตนเอง

คืนนี้ได้ปะทะกันเสียทีครับ ระหว่าง ลิเวอร์พูล กับ PSG


โดย: The Kop Civil วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:16:48:37 น.  

 
สวัสดียามเย็นครับพี่ก๋า
หนังสือเล่มนี้ให้ข้อคิดในหลายๆด้านเลยครับ
ผมไม่ได้เข้าบล็อกมานานเลย พี่ก๋าสบายดีมั้ยครับ
โหวตครับ


โดย: Nior Heavens Five วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:17:40:57 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณก๋า
วันนี้มีเรื่องวุ่นวายมาก
ขอมาทักทายสั้นๆค่ะ





โดย: mambymam วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:17:49:02 น.  

 

ไม่ได้เข้ามาหลายวันเลยยยย
สวัสดีค่ะพี่ก๋า
มีความสุขมากมากนะคะ


โดย: white in the dark วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:18:06:19 น.  

 
สวัสดีครับคุณเย็น

ขอบคุณมากครับ
หลวงปู่ดูลย์ผมก็ชอบแนวทางการสอนของท่านครับ
จริงๆผมชอบแนวการสอนของพระป่า
มากกว่าแนววิชาการ 5555

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:19:35:02 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อุ้มสี Fanclub Blog ดู Blog
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
ผีเสื้อยิปซี Diarist ดู Blog
Insignia_Museum Diarist ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog

เป็นหนังสือที่ดีๆ มากนะครับ


โดย: จันทร์ใส วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:20:26:07 น.  

 
ลึก..จริง ๆ ครับ...ต้อ่งค่อย ๆ อ่าน.. พออ่านสักครู่แล้วคิด
อ๋อ แบบนี้เอง

ความคิดเห็น ไม่ใช่ความจริง...

ข้อความที่ผมอ่าน เพิ่งพบใน การให้ความเห็นของ ทีวีช่องหนึ่ง
ที่พูดกัน 3 คน.. เขามโน.. เพื่อโจมตีคนที่ต้องเร้นกายไป
ลืมนึกว่า คนอื่นมิได้โง่ ที่จะได้จูงแบบพวกเขาได้..

ไทยคงจะเหนื่อยไปอีกพักใหญ่ ถ้าหากพวกนี้ใช้วิชามาร เช่น
ที่เขาใช้ได้ผล..เล่นละครแบ่งกันทำ แสร้งทำให้วุ่นวาย แล้ว
ค่อยเข้า รวบหัวรวบหาง ซักซาวปี๋

555


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:20:28:05 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
ล้งเล้งลัลล้า Travel Blog ดู Blog
เกศสุริยง Education Blog ดู Blog
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน Review Food Blog ดู Blog
ทนายอ้วน Food Blog ดู Blog
อุ้มสี Diarist ดู Blog
ดรสา Photo Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Book Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
แวะมาทักทายกันค่ะคุณก๋า


โดย: poepum วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:20:48:35 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อุ้มสี Fanclub Blog ดู Blog
จันทร์ใส Topical Blog ดู Blog
ผีเสื้อยิปซี Diarist ดู Blog
ชมพร About Weblog ดู Blog
Sweet Toddy Palm Travel Blog ดู Blog
ภูเพยีย Pet Blog ดู Blog
kae+aoe Parenting Blog ดู Blog
กะว่าก๋า

น่าสนใจค่ะ


โดย: นกสีเทา วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:20:51:26 น.  

 
สวัสดีค่ะ... (เหมือนคิ้วยังผูกโบว์อยู่ -*-)

เป็นเรื่องที่น่าสนใขนะคะ แต่เหมือนจะต้องทำความเข้าใจเยอะหน่อย (สำหรับเราค่ะ)

อาจจะเป็นเหมือนที่บอกว่าเค้าเน้นถึงเรื่องความกลัว การขจัดความกลัว
แต่มีข้อสงสัยค่ะ ถ้าขจัดความกลัว คือเราจะเป็นตัวเอง มีอิสระทางความคิดและการกระทำ แล้วจะกลายเป็นแกะดำในสังคมไหมคะ ใครๆก็ไม่อย่างที่จะถูกมองว่าแปลกหรือเปล่าคะ มันเป็นเรื่องธรรมดาหรือเปล่าที่ใครๆก็ต้องการการยอมรับจากคนรอบข้าง

แต่ชอบมากค่ะ... ไม่มีประโยชน์จริงๆที่จะเปรีบยเทียนว่าคุกใหม่ดีกว่าคุกเก่า เพราะสิ่งที่ดีที่สุดคือการไม่ติดอยู่ในคุกค่ะ



โดย: melody_bangkok วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:22:40:00 น.  

 
การตามๆ กันมันปฏิเสธได้ยากนะ บางครัะ้งบริบทของสังคมมันก็ทำให้เราต้องเป็นแบบนั้น

เล่มนี้เจ๋งดีครับ เม้นต์ตามๆ เค้าไปครับ 555


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:22:58:58 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องก๋า
" แห่งความเข้าใจและการศึกษาที่แท้" เป็นหนังสือที่ให้
ข้อคิดเกี่ยวกับจัดการศึกษาที่ดีและน่าคิดอีกเล่มหนึ่งเนาะ

เห็นด้วยกับความคิดที่ว่า "การศึกษาที่ดี ต้องทำให้รู้จักตนเอง " ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะสอนได้ นะ อิอิ

โหวดจ้ะ รีวิวหนังสือ



โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 18 กันยายน 2561 เวลา:23:24:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#18


 
กะว่าก๋า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 383 คน [?]




มองฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
หรืออาจไม่เห็นฉัน

ฉันแค่แวะผ่านทางมา
และอาจไม่หวนกลับมาทางนี้อีกแล้ว

เราเคยรู้จักกัน
และมันจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

มองดูฉันอีกครั้ง
เธออาจเห็นฉัน
และฉันอาจมองไม่เห็นเธอ.





[Add กะว่าก๋า's blog to your web]