| |
|||||||||||||||
เส้นทางในปีนี้..  เอ็นดูวตัวเองกับการที่ไม่อัพบล็อกสักที เพราะว่าเลือกเพลงประกอบ ถูกใจไม่ได้สักที 55+ เข้าเดือนที่สองแล้วของปีนี้แล้ว ไม่รู้ว่ายุ่งอะไรนัก แต่ว่าก็ยุ่งแหละ . . มีเรื่องที่อยากจะทำมากมายเต็มไปหมด และก็โหยหา เวลาที่ได้พักด้วยเหมือนกัน ไปๆมาๆเลยเพิ่งอัพบล็อกไปหนึ่งบล็อกถ้วน หลายเรื่องราวที่เก็บเอาไว้ และอยากจะมาเล่า หลายกรุ๊ปบล็อกอยากอัพเดท แต่ . . พอมันเว้นช่วงเวลานานไปก็เลยไม่รู้ว่าจะเลือกอัพกรุ๊ปไหนดี สุดท้าย . . งานถนัดคือเอาทุกเรื่องมายำรวมกันไปก่อน เพื่อความสะดวก ช่วงนี้อาจจะเห็นว่าเจ้าของบล็อกนำเพลงแนวบรรเลงมาเป็นดนตรี ประกอบบล็อกเสียส่วนใหญ่ สืบเนื่องมาจากว่า . . มันคืออีกสิ่งที่อยากทำ อยากจะฝึกเล่นดนตรีสักอย่างแล้วทำเพลงบรรเลงแบบนี้ แบบที่ เป็นของตัวเอง เวลาเราท่องเที่ยวไปตามป่าเขาจะได้ทำคลิป เพลงที่มันคล้องไปกับธรรมชาติเก็บสะสมเอาไว้บ้าง ความจริง มันเหมือนเป็นความฝันอย่างหนึ่ง เราอยากมีพื้นที่กราวดิ้งที่เป็นของตัวเอง คงจะดีถ้าได้ฝึกเล่นดนตรีไปด้วยกราวดิ้งไปด้วยในพื้นที่ที่มีผืนดินทุ่งหญ้า และเสียงน้ำไหล . . ปีนี้คิดว่าจะขับเคลื่อนจากการฝึกเล่นดนตรีก่อน แต่ . . พอคิดจะฝึกต้นปีมานี้ ก็มีรายจ่ายหลายอย่างมาก บางอย่าง ที่เราอยากจะทำถ้ามันต้องในมันนี่ก็อาจจะต้องพับเก็บไปก่อน . . วันนี้ตั้งใจมาอัพบล็อกสั้นๆ นะ . . เพราะว่ามีเวลาแค่ไม่ถึงสองชั่วโมง เลยจะมาเล่าคร่าวๆ เกี่ยวกับเส้นทางในปีนี้ . . ที่คิดเอาไว้ก็แล้วกันเนอะ  #เป้าหมายปีนี้ คือจะเรียกว่าเป้าหมายได้ไหมนะ เล่ายังไงก่อนดี . . เรื่องมันเริ่มมาจากเมื่อปลายปีที่แล้วเราคุยกับแม่ เอิ่ม . . ไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้เราเคยเล่าให้ฟังหรือยังว่า แม่เราอ่ะ มีความคิดมากอยู่เกี่ยวกับเรื่องลูกสาวจะมีผัวหรือไม่มีผัว คือ พระเคยทักว่าเราจะอ่ะจะอายุยืนถ้ามีผัวและจะอายุไม่ยืนถ้าไม่มีผัว 555555+ เอ็นดูวววว คือ ผัวจะกำหนดชะตาชีวิตฉันได้ว่าซ่านนเนอะ ถ้าเลือกได้ แม่ฉันก็เลยอยากให้ลูกสาวมีผัวมากกว่าไม่มี ใดใดคือ ผัวนั้นก็หายาก ถ้าต้องลำบากออกเรือไปตามหาก็คงไม่ไหว ลูกสาวเลยบอกว่า . . อย่ากังวลไปเลย ถ้าแม่ไม่อยู่(แม่ตอนนี้อายุ70) แมวไม่อยู่ . . หนี้ไม่มีลูกจะไปเข้าทางธรรมแล้ว อาจจะหาวัดสักที่ เน้นปฎิบัติมุ่งนิพพานไปเลย . . แต่ . . เรื่องนี้อ่ะ มันคิดได้แต่ทำได้ หรือไม่มันก็ต้องดำเนินไปทีละขั้นทีละขั้น . .  วันหนึ่งในช่วงปลายเดือนที่แล้วอยู่ดีๆน้องที่ทำงานเค้าก็มาเล่าว่า เค้าจะไปปฎิบัติธรรมที่ชลบุรี ฉันผู้ซึ่งแสวงหาความสงบในบั้นปลายชีวิต เลยตามเขาไปทันที ให้น้องเขาเอารถมาจอดที่บ้านแล้วฉัน ก็เอาเทาเทาไป สรุปเทาเทาได้เข้าวัดแล้วน๊าาาา  การปฎิบัติธรรมในครั้งนี้ กินเวลาสามคืนสองวัน . . ทีนี่พระใจดีชีอบอุ่น ฟีลมันคล้ายๆกับการไปเข้าค่ายธรรมะมากกว่า มาฝึกจิต แต่เหมาะมากสำหรับเยาวชนผู้แสวงหาความสงบสุขในชีวิต  ที่นี่เน้นหลักปฎิบัติที่เป็นเส้นทางสู่ความสุขนั่นคือ ศีล สมาธิ ปัญญา ศีล คือ การสำรวมกายวาจาให้เรียบร้อย สมาธิ คือ ความตั้งจิตมั่น ปัญหา คือ ความรอบรู้ในกายสังขาร หลักการมีเท่านี้จริงๆ ถ้าเรา ใช้ชีวิตให้อยู่ในหลักของสามข้อนี้ได้ชีวิตเราก็จะพบความสงบสุข ทีนี่ฟรีทุกอย่าง เก็บค่าซักผ้าแค่ 100 บาท เป็นร้อยบาทที่จ่ายครั้งเดียว แต่จะอยู่ตลอดชีวิตก็ได้ พระท่านกล่าว . .  การมาฝึกปฎิบัติในครั้งนี้ . . จะเรียกว่าการลองสนามครั้งแรกของเราก็ว่าได้ คือ เราอ่ะ . . มีความมุ่งหวังว่าอยากจะไปปิดวาจาที่โกเอนก้า เขาใหญ่สักสิบวัน ให้ได้ซึ่งตอนแรกแพลนว่าจะไปช่วงสงกรานต์ . . จะได้แบบบวกวันหยุดเรา เราลางานแค่สามวันแต่สามารถหยุดได้ 10 วัน ตรงตามคอสพอดี อย่างไรก็ตาม พอมาลองสนามครั้งนี้ . . ทำให้รู้ว่า ฉันนี้อ่ะนะ ยังขาดความพร้อมอีก หลายอย่างเลย การเลือกตั้งมั่นที่จะใช้ชีวิตในบั้นปลายแบบนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด  ที่นี่ในช่วงเช้าเราจะมีไปเดินบาตรกับพระคือ ไปช่วยหิ้วของที่ชาวบ้าน ใส่บาตรมานั่นเอง ฉันผู้ยกมือส่งตัวเองเป็นจิตอาสาในการถ่ายรูปไปลงเพจวัด แต่ไม่ดูสังขารว่า ตอนนี้อ้วนเฉียดร้อยและการเดินบาตรจะไม่ใส่รองเท้า วันนั้นคือ ใส่ถุงเท้าไปหนึ่งคู่  วิ่งไปวิ่งมา . . หน้าแถวกลางแถวท้ายแถว เจ็บเท้ามว๊ากกกกกก มันไม่มีอะไรรองรับน้ำหนักฉัน และพื้นกรวดก็แสบมาก นี่ขนาดว่าเลือกเส้นทางแค่ 3 กิโลนะเนี่ยะ . .  ชาวบ้านแถวนั้นคือดีมากกกก เป็นมิตรสุดๆ บรรยากาศอบอุ่น  ทุกคนหอบหิ้วลูกเด็กเล็กแดงออกมาใส่บาตรกันถ้วนหน้า เป็นมิตรยันหมาแมว หมาเยอะมากมีเป็นสิบ แต่ไม่ดุเลย  แม่ชีอ้วนอย่างฉันวิ่งถ่ายรูปเพลินๆ ผ้าถุงปลิวสไว  บรรยากาศยามเช้าที่นี่ดีงามมากกกกกกกก ขากลับไม่ต้องเดิน เพราะเราต้องขนของที่ชาวบ้านนำมาใส่บาตรกลับด้วย  แต่เรื่องมันอยู่ที่ตรงนี้แหละ . . พอไปวิ่งถ่ายรูปแบบไม่ดูสังขาร อีกวันเลยเดี้ยงเลย . . ข้อเท้าที่เคยแพลงสมัยสาวๆมันทำงานหนักไป แล้วมันเหมือนประท้วงใช้งานไม่ได้ . . ทรมานมากเวลาต้องทำวัดเช้าเย็น เพราะเวลาสวดเราตั้งนั่นท่าเทพธิดา ไม่ต้องพูดถึงตอนนั่งสมาธิหาความสงบ ไม่ได้เลย อยากจะบอกว่า จนมาถึงตอนนี้ ขาเรายังไม่หายเลย เราเลย ขาดการนั่งสมาธิมายันปัจจุบัน . . แต่คือ ขาอ่ะใช้งานได้ปกติยกเว้นตอน นั่งสมาธิหรือนั่งทับข้อเท้า มันประท้วงไม่อยากโดนกดทับอีกแล้ว  กิจกรรมสาธารณะที่เราชอบที่สุดคือ การถูกพื้นแบบขั้นบันได สนุกมากฉันคือนางแจ๋วตัวจริง . .  แต่ . . บทเรียนที่ได้ครั้งนี้คือ . . กายสังขารในตอนนี้ ไม่พร้อมจริงๆ สำหรับการไปปิดวาจาที่โกเอนก้าสิบวัน และนี่มันเลยกลายเป็นเป้าหมาย ที่ต้องไปให้ถึงให้ได้ . . จะดีเลยถ้าทำได้ในปีนี้ แต่ดูแล้วช่วงสงกรานต์เนี่ยะ ไม่น่าจะทัน . . ความจริงก็ไม่ได้กดดันตัวเอง ความจริงใจที่มีสมาธิ ก็ไม่จำเป็นต้องไปทำที่วัดที่เดียว แต่ . . เราอยากลองไปฝึกจริงจังสักครั้ง จะได้มีแนวทางในการปฎิบัติที่ถูกต้อง . . เราเลยตั้งใจจะแมนิเฟสเรื่องนี้ ในปีนี้ . . เรื่องที่จะต้องไปโกเอนก้าให้ได้นี่ล่ะ 55555+ เพราะถ้าแค่สิบวัน ในโกเอนก้ายังเป็นไปไม่ได้แล้วนะ ไม่ต้องคิดถึงว่าจะบวชชีตลอดชีวิตเลย  อย่างไรก็ตาม การกินมื้อเดียวไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไร ซึ่งน่าจะเป็นเพราะว่า มื้อกลางวันกินเยอะ กินเกลี้ยง มีมื้อเบรคเป็นน้ำหลายๆ ฉ่ำๆ อีกต่างหาก  สิ่งที่เป็นปัญหาน่าจะเป็นการนอนเบาะบางๆ มากกว่า ซึ่งก่อนจะไปโกเอนก้า นอกจากจะต้องกินมังสวิรัติมื้อเดียวแล้ว ยังควรที่จะฝึกนอนฟูกบางด้วย ไม่งั้นสิบวันฉันคงปวดตัวมาก . . อย่างไรก็ตามสิ่งแรกที่ควรทำเพื่อการนี้ คือต้องกลับมาอยู่เวย์ลดน้ำหนักให้ได้ ถ้าไม่ได้เห็นเลขหกเนี่ยะ ไม่น่าจะไป ปธิบัติแบบนี้ได้อย่างแน่นอน . . เพราะถ้ามันจะตึงจะแน่นจะใหญ่ยักษ์ ไปทั้งตัวเนี่ยะ การน้องไปนั่งขัดสมาธิ นั่งเทพธิดาแล้วสวดมนต์แบบเต็ม พร้อมคำแปลเนี่ยะ จะเป็นอะไรที่ทรมานสังขารมาก แทนที่จะได้บุญ ให้ใจอิ่มเอิบมันเลย เหมือนไปทุกขกิริยาซะมากกว่า . .  การมานอนวัดสองวันครั้งนี้เลยเหมือนได้รู้ว่า . . ชีวิตบั้นปลายที่คิดว่า ถ้าต้องอยู่ในวัดแล้วเหมือนต้องปฎิบัติกิจเข้าค่ายธรรมะทุกวันนี้แบบนี้ อาจไม่ตอบโจทย์เพราะเราอยากได้สถานที่ที่สงบเพื่อฝึกปฎิบัติมากกว่า อย่างไรก็ตาม ยังไม่ต้องคิดไปถึงขั้นนั้นเพราะทุกอย่างมันจะไปในเส้นทาง นี้ไม่ได้เลยถ้าสังขารมันยังอ้วนอืดอยู่แบบนี้ จึงยังไม่จำเป็นต้องเอา เรื่องในอนาคตมากังวล ตอนนี้ เนี่ยะ กลับมาโฟกัสที่การลดน้ำหนัก  วันกลับเนื่องจากน้องที่ทำงานนางอยากไปเที่ยวเกาะสีชังกับเพื่อนอีกคืน เราเลยแยกกันแล้วฉันก็พาเทาๆ เหาะกลับบ้านในบ่ายวันนั้นเลย เทาเทานิ่มมากกกก . . นางแทบพาฉันบิน หวังว่าจะไม่โดนใบสั่งนะ  อย่างไรก็ตาม แค่ช่วงต้นปีมาเนี่ยะ เป็นอะไรที่ชีวิตเดินสายสุดๆ ไปเลย นี่เพิ่งกลับมาจาก Outing ที่กาญฯ ปาร์ตี้ ตีมงานวัดเค้าอื่นเค้าจัดเต็มกัน แต่ฉันไปขุดๆ หาชุดจากในตู้ มาชุดมุ้งสีแดงมา 1 ชุด ก่อนหน้านี้ ไม่ได้ใส่เพราะผอมลงเสื้อมันเลยหลวม ตอนนี้ อ้วนขึ้นมันเลยพอดี เลยเพิ่งได้ใส่ครั้งแระและ . . ฉันผู้ถือศีล 5 ก็ต้องไปนั่งจิบแฟนต้าน้ำส้ม แกล้มผลไม้ในวงเหล้าแบบนี้ . . การแดนซ์แบบไม่เมานี่เป็นอะไรที่ใช้ กำลังแรงใจสูงมาก . . แถมต้องระแวดระวังว่าจะมีเด็กๆ มาเผลอเทเหล้า ใส่แก้วเราด้วย โอ๊ยยยย สุดดด 5555+  พี่ที่นอนกับฉันนางได้รางวัลประกวดแต่งกายนางแต่งเป็นลูกนิมิตร  เช้าวัดถัดมามีลุกไปใส่บาตรที่รีสอร์ทแล้วก็แยกย้ายกับออฟฟิต  ส่วนเราก็มีไปแวะคาเฟ่ต่อ . . คาเฟ่อยู่บนเนินเขาที่แดดร้อนมว๊ากก  ฉันนี่ ออกไปถ่ายรูป 1 รูป แล้วบอกน้องๆว่า.. พี่ยอมแพ้นะไม่ไหวแว้ว 5555555555+  และแวะไปทักทายพี่ต้นจามจุรียักษ์ด้วย เข้าไปลึกมาก  เราไม่ได้กลับกับรถบัสบริษัทเพราะน้องที่ไปวัดอาทิตย์ก่อนนางเอารถไป เราก็เลยติดรถนางไปแทน แบบว่าครั้งที่แล้วนางไปรถเราครั้งนี้เราไปรถนาง  ก่อนกลับแวะกินกบย่างทอดกระเทียมที่ครัวลงรัตน์ หย่อยมาก โดนพี่ที่ทำงานแซวว่าอยู่ออฟฟิตเราเป็น FC เพจกบพี่บิ๊ก บอกกบน่ารักๆ พอมาเที่ยวเราดันไปตามล่าหาร้านกินกอบทอดเทียมให้ได้ งือออ ก็กบมันอร่อยจิงๆ ทำไงได้ . .  แต่นี่ยังไม่จบเรายังต้องชีพจรลงเท้าจนแทบไม่ได้พัก เสาร์นี้เราทำงาน อาทิตย์ไปเลือกตั้ง ส่วนอาทิตย์หน้า พาแม่ไปส่งที่บ้านเพื่อนนาง ที่สุโขทัย นางจะไปอยู่กับเพื่อนหนึ่งเดือนเพื่อสอนภาษาไทยหลานเขา และนี่แหละที่เป็นเหตุให้นางซื้อเทาๆ เพราะต้องการให้ลูกสาวขับเทาๆ ไปส่งและไปรับในอีกหนึ่งเดือนนี่แหละ . .  บั น ทึ ก D i a r y โ ด ย ตั ว ห น อ น กิ๊ ว ๆ
|
nonnoiGiwGiw
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 55 คน [?] Group Blog All Blog
Link MY VIP Friends                                                             |
||||||||||||||
| Pantip.com
| PantipMarket.com
| Pantown.com
| © 2004 BlogGang.com
allrights reserved.
|
|||||||||||||||
