Bloggang.com : nonnoiGiwGiw - บททดสอบ

บททดสอบ

คิดไว้แล้วค่ะ . .
คิดว่าเป็น "บททดสอบหนึ่ง"
ที่ต้องผ่านไปให้ได้ . .

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ชีวิตคือการเดินทาง
การเดินทางคือการเรียนรู้ ไม่สิ้นสุด!

มีหลายคนบอกว่า . . การใช้ชีวิตด้วยเหตุและผลสิ
ถึงจะดี ถึงจะถูกต้องและปลอดภัย มันเลยทำให้เราคิดว่า
การที่เราเป็นแบบนี้ เป็นพวกที่ขับเคลื่อนชีวิตด้วยหัวใจ
ขับเคลื่อนจากพลังงานข้างในเป็นหลักเป็นข้อเสีย . .
แต่ถึงอย่างนั้น ก่อนที่เราจะตัดสินใจทำอะไร เราก็จะคิดใครควรญ
เสมออยู่นะ . . คิดถึงผลลัพธ์ที่จะได้ ทั้งสองด้านเสมอ
อย่างไรก็ตาม . . มันก็ไม่ค่อยเป็นไปตามหลักของเหตุ
และผลเท่าไรหรอก เพราะกระบวนการคิดของเราคือ
ถ้าเราทำแบบนี้ เราจะรู้สึกยังไง และถ้าเราไม่ทำเราจะรู้สึกยังไง
สุดท้ายมันเลย มันเลยไม่ต่างอะไรจากตอนแรก . . ตลกดี
แต่มีอย่างนึงที่เราจะย้ำกับตัวเองเสมอ คือ ไม่ว่าจะตัดสินใจอะไรไป
เราจะไม่เสียดายเลย เราจะยอมรับมัน เพราะ . . เรามั่นใจว่า
เราได้เลือกแล้ว เลือกด้วยหัวใจของเราเอง

ตัดภาพมาที่ชีวิตเรา ณ เวลาปัจจุบัน . .
มันยิ่งทำให้เรารู้สึกว่า สิ่งที่เราเลือกในตอนนั้น
ไม่ไม่ใช่สิ่งที่ผิดเลย . . การขับเคลื่อนด้วยหัวใจ
ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง จริงๆ . .เพราะ
สิ่งใดที่เกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ . . อยู่ที่เราจะมองมันยังไง
เราได้ประสบการณ์ชีวิตหลายอย่างจากการเลือกนี้ . .
ทั้งดีและไม่ดี . . และเราภูมิใจในตัวเองมากๆที่เราผ่านมันมาได้

มีหลายประสบการณ์ที่เราผ่านมันมาได้ แต่ก็ยังมีอีกหลายประสบการณ์
ที่ยังไม่ผ่านและวนกลับมาให้เราเล่นใหม่ . . บ่อยครั้งที่เราก็ขี้เกียจ
เราก็จะหยุดเล่นไป . . หยุดทิ้งเวลาไว้อย่างอย่างนั้น . .
เรามันสายพันธ์สโลวไลฟ์สินะ . . แต่เหมือนคุรุจะเร่ง
และยิ่งส่งบททดสอบเข้ามาเรื่อยๆ แบบประมาณว่า
ดูซิว่ามันจะขี้เกียจต่อไปได้อีกนานแค่ไหน . .

ตั้งแต่รอบเปิดภาษาแสงครั้งแรกของเรา เรารู้เลยว่าเรายังติด
และติดอะไร . . เรายังยังคิดเรื่องความมั่นใจในตัวเอง
มันดูเหมือนจะติดมากด้วย . . ทั้งๆที่ภายนอกเราก็ดูปกติดี
เรามักจะหาข้ออ้างให้ตัวเอง ว่าเราจะทำตัวดีกว่าเดิม
ถ้าเราทำสิ่งนี้ แบบนั้น แบบนี้ ให้ตัวเองสำเร็จ เราเอาเงือนไข
ที่เราสร้างขึ้นมาเป็นด่านกั้นไว้ . . ว่าเราต้องผ่านไปให้ได้ก่อน
เราถึงจะสำเร็จ . . มันเหมือนจะดีอยู่ ที่เราสร้างเป้าหมาย
ให้ตัวเราก้าวเดินไป . . เราจะได้มีไฟเพิ่มขึ้นไง แต่ไปๆมาๆ
ไอ้สิ่งที่เราสร้างขึ้นนี่แหละ... มันกลับกลายเป็นสิ่งที่ฉุดรั้งเรา

ความไม่มั่นใจในตัวเอง . . เราไม่กล้าเอาตัวเองออกสื่อ
เรามานั่งคิดว่ามันต้องแก้ยังไง ในระหว่างที่เรากำลังพัฒนาตัวเอง
มันก็ไม่ควรจะเอาสิ่งนี้ มาเป็นข้อจำกัดของชีวิต . .
เราตั้งกรอบ เราสร้างกรอบ . . ปิดกั้นตัวเองไว้ . . .

กรอบนี้มันแข็งแรงมาก . . แข็งแรงกว่ากรอบ
ที่คนอื่นสร้างให้เรามากจนแทบประเมินค่าไม่ได้ . .
แต่เราคิดว่าเราต้องผ่านมันไปให้ได้ . .

อึ้มมมมม . . นะ คิดไว้แล้วแหละ รู้อยู่แล้วแหละ
มันคือบทบดสอบ . . ที่ถ้าเราผ่านบทนี้ไปได้
ชีวิตเราจะได้เริ่มต้นใหม่ในหลายๆ เรื่องเลย
ชีวิต คือการเรียนรู้ไม่สิ้นสุดจริงๆ แม้ว่าเราจะ
อายุเพิ่มมากขึ้นเท่าไรเราก็ยังต้องเรียนรู้ต่อไป . .

หนามยอกต้องเอาหนามบ่ง . . เพื่อแก้โรคไม่อยากเจอผู้คนของเรา
เราเลยบอกกับตัวเองว่า . . ใครชวนเราไปไหน ถ้าไม่ติดอะไร
เราจะไปกับเขา . . ถือว่าคุรุนำทางให้ไปผ่านบททดสอบก็แล้วกัน
การไม่อยากพบเจอผู้คน ความไม่มั่นใจในตัว มันเป็นอะไรที่สื่อถึง
การด้อยค่าตัวเอง และการด้อยค่าตัวเอง ก็มักจะเกิดขึ้นเพราะ
เรายังรักตัวเองไม่มาก การรักตัวเองไม่ได้หมายถึงการตามใจตัวเอง
แต่หมายถึงความภูมิใจที่จะเป็นตัวเองในทุกสภาวะ . . ไม่ใช่เฉพาะ
เวลาที่เราเห็นตัวเองดูดีอะไรแบบนั้น . . ซึ่งมันไม่ง่ายเลย
สำหรับคนที่ด้อยค่าตัวเองมาตลอดชีวิต

เดือนก่อน . . เพื่อนบ้านชวนไปทะเล คือ ออฟฟิตนาง
มีไปเที่ยวทะเลกัน ทุกคนเอาครอบครัวไปด้วย
แต่นางไม่เอาไป นางเลยชวนเราไป . .
เราไม่รู้จักใครแต่เราก็ไป 55555+

ตอนแรกที่ตัดสินใจไปไม่ได้คิดอะไร
เราแค่รู้สึกว่า . . มันไม่มีเรื่องบังเอิญในชีวิตหรอก
ทุกอย่างถูกจับวางไว้หมดแล้ว . . การปล่อยตัวเองให้ไหลไป
ก็เป็นทางเลือกหนึ่งที่น่าสนใจ จากนั้นแค่รอดูว่ามันจะเกิดอะไร

ต้นเดือน พย. นี้ เพื่อนต๊อดโทรมาชวนไปงานแต่งเพื่อนที่ชัยนาท
เพื่อนไม่สนิท . . เป็นเพื่อนผู้ชายที่เคยเรียนเอกฟิสิกส์ด้วยตอน ปี.
เคยไปเที่ยวทุ่งแสลงหลวงด้วยกัน จำได้ว่า . . ตอนนั้นนอนเต้นรวม
แล้วเรานอนอยู่ติดกันเพื่อนฉันมันใส่ชุดทหารเต็มยศแล้วนอนกอด
มีดสปาต้า นางบอกว่า . . เผื่อมีใครมาทำร้ายทำมันนอนคุมประตูเต้น
5555+ แอบหลอนนิดหน่อย เพื่อนมันจะไม่นอนละเมอใช่ไหม

ซึ่งสมัยนั้นเรา น้ำหนักน้อยกว่าปัจจุบัน ประมาณ 40 กิโลได้
ดังนั้น . . การไปเจอเพื่อนรอบนี้ จะเป็นบทพิสูจน์สุดยอด
ว่าเรายอมรับตัวตอนของตัวเราเอง ในทุกด้านได้หรือเปล่า

555555+ ไม่อยากไปเลย . . แต่รู้สึกว่า
นี่คือบททดสอบ ที่คุรุส่งมาให้ . .

ปมนี้ . . ในเวลาปกติ มันไม่แสดงออกมา
แต่มันจะโผล่ขึ้นมาเมื่อตอนที่เราหลอกตัวเองบางอย่าง
เราไม่ยอมรับในสิ่งที่ตัวเราเป็น . .

เวลาเราเกิดความกลัว เวลาเราต้องทำอะไรที่ไม่อยากทำแบบนี้ . .
เราจะบอกตัวเอง . . ว่า เดี๋ยวมันจะผ่านไป . . ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว
แค่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น เราแค่ทำ . . พอถึงพรุ่งนี้ ไอ้ที่เรากลัวในวันนี้
มันก็ผ่านไปแล้ว . . จากนั้นเราก็ไม่ต้องกลัวอะไรอีก
เพราะไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น . . สุดท้ายมันก็ผ่านไปแล้ว . .

วันนี้เหมือนเราค่อนข้างเขียนอะไรวกวนอยู่หน่อยๆ
เพราะไม่ได้คิดว่าจะเขียนอะไร เหมือนเข้ามาระบายซะมากกว่า
เอาล่ะ . . วันนี้ ขอมาอัพไว้เท่านี้ก่อนนะคะ . .

ขอบคุณเพื่อนๆ ที่แวะมาส่งกำลังใจนะค้า
555555+ เจอกันใหม่บล็อกหน้านะค้าาาาา . .