| |
|||||||||||||||
เส้นทางในปีนี้..  เอ็นดูวตัวเองกับการที่ไม่อัพบล็อกสักที เพราะว่าเลือกเพลงประกอบ ถูกใจไม่ได้ 55+ เข้าเดือนที่สองของปีนี้แล้ว ไม่รู้ว่ายุ่งอะไรนัก แต่ว่าก็ยุ่งแหละ . . มีเรื่องที่อยากจะทำมากมายเต็มไปหมด และก็โหยหา เวลาที่ได้พักด้วยเหมือนกัน ไปๆมาๆเลยเพิ่งอัพบล็อกไปหนึ่งบล็อกถ้วน หลายเรื่องราวที่เก็บเอาไว้ และอยากจะมาเล่า หลายกรุ๊ปบล็อกอยากอัพเดท แต่ . . พอมันเว้นช่วงเวลานานไปก็เลยไม่รู้ว่าจะเลือกอัพกรุ๊ปไหนดี สุดท้าย . . งานถนัดคือเอาทุกเรื่องมายำรวมกันไปก่อน เพื่อความสะดวก  ช่วงนี้อาจจะเห็นว่าเจ้าของบล็อกนำเพลงแนวบรรเลงมาเป็นดนตรี ประกอบบล็อกเสียส่วนใหญ่ สืบเนื่องมาจากว่า . . มันคืออีกสิ่งที่อยากทำ อยากจะฝึกเล่นดนตรีสักอย่างแล้วทำเพลงบรรเลงแบบนี้ แบบที่ เป็นของตัวเอง เวลาเราท่องเที่ยวไปตามป่าเขาจะได้ทำคลิป เพลงที่มันคล้องไปกับธรรมชาติเก็บสะสมเอาไว้บ้าง ความจริง มันเหมือนเป็นความฝันอย่างหนึ่ง เราอยากมีพื้นที่กราวดิ้งที่เป็นของตัวเอง คงจะดีถ้าได้ฝึกเล่นดนตรีไปด้วยกราวดิ้งไปด้วยในพื้นที่ที่มีผืนดินทุ่งหญ้า และเสียงน้ำไหล . . ปีนี้คิดว่าจะขับเคลื่อนจากการฝึกเล่นดนตรีก่อน แต่ . . พอคิดจะฝึกต้นปีมานี้ ก็มีรายจ่ายหลายอย่างมาก บางอย่าง ที่เราอยากจะทำถ้ามันต้องใช้มันนี่ก็อาจจะต้องพับเก็บไปก่อน . . วันนี้ตั้งใจมาอัพบล็อกสั้นๆ นะ . . เพราะว่ามีเวลาแค่ไม่ถึงสองชั่วโมง เลยจะมาเล่าคร่าวๆ เกี่ยวกับเส้นทางในปีนี้ . . ที่คิดเอาไว้ก็แล้วกันเนอะ  #เป้าหมายปีนี้ คือจะเรียกว่าเป้าหมายได้ไหมนะ เล่ายังไงก่อนดี . . เรื่องมันเริ่มมาจากเมื่อปลายปีที่แล้วเราคุยกับแม่ เอิ่ม . . ไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้เราเคยเล่าให้ฟังหรือยังว่า แม่เราอ่ะ มีความคิดมากอยู่เกี่ยวกับเรื่องลูกสาวจะมีผัวหรือไม่มีผัว คือ พระเคยทักว่าเราจะอ่ะจะอายุยืนถ้ามีผัวและจะอายุไม่ยืนถ้าไม่มีผัว 5555+ เอ็นดูวววว คือ ผัวจะกำหนดชะตาชีวิตฉันได้ ว่าซ่านอ่ะเนอะ ถ้าเลือกได้ แม่ฉันก็เลยอยากให้ลูกสาวมีผัวมากกว่าไม่มี ใดใดคือ ผัวนั้นก็หายาก ถ้าต้องลำบากออกเรือไปตามหาก็คงไม่ไหว ลูกสาวเลยบอกว่า . . อย่ากังวลไปเลย ถ้าแม่ไม่อยู่(แม่ตอนนี้อายุ70) แมวไม่อยู่ + หนี้ไม่มี ลูกจะไปเข้าทางธรรมแล้ว อาจจะหาวัดสักที่ เน้นปฎิบัติมุ่งนิพพานไปเลย . . แต่ . . เรื่องนี้อ่ะ มันคิดได้ แต่ทำได้หรือไม่ มันก็ต้องดำเนินไปทีละขั้นทีละตอน . .  วันหนึ่งในช่วงปลายเดือนที่แล้วอยู่ดีๆน้องที่ทำงานเค้าก็มาเล่าว่า เค้าจะไปปฎิบัติธรรมที่ชลบุรี ฉันผู้ซึ่งแสวงหาความสงบในบั้นปลายชีวิต เลยตามเขาไปทันที ให้น้องเขาเอารถมาจอดที่บ้าน แล้วฉันก็เอาเทาเทาไป สรุปเทาเทาได้เข้าวัดแล้วน๊าาาา  การปฎิบัติธรรมในครั้งนี้ กินเวลาสามคืนสองวัน . . ทีนี่พระใจดีชีอบอุ่น ฟีลมันคล้ายๆกับการไปเข้าค่ายธรรมะ มากกว่ามาฝึกจิต แต่เหมาะมากสำหรับเยาวชนผู้แสวงหา แนวทางที่จะนำไปใช้ในการดำเนินชีวิต เพื่อหาความสงบสุข  ที่นี่เน้นหลักปฎิบัติที่เป็น เส้นทางสู่ความสุข นั่นคือ ศีล สมาธิ ปัญญา ศีล คือ การสำรวมกายวาจาให้เรียบร้อย สมาธิ คือ ความตั้งจิตมั่น ปัญญา คือ ความรอบรู้ในกายสังขาร หลักการมีเท่านี้จริงๆ ถ้าเรา ใช้ชีวิตให้อยู่ในหลักของสามข้อนี้ได้ ชีวิตเราก็จะมีแต่ความสุขสงบ  ทีนี่ฟรีทุกอย่าง เก็บค่าซักผ้าแค่ 100 บาท เป็นร้อยบาท ที่จ่ายครั้งเดียว แต่จะอยู่ตลอดชีวิตก็ได้ พระท่านกล่าว . .  การมาฝึกปฎิบัติในครั้งนี้ . . จะเรียกว่าการลองสนามครั้งแรกของเราก็ว่าได้ คือ เราอ่ะ . . มีความมุ่งหวังว่าอยากจะไปปิดวาจาที่โกเอนก้าเขาใหญ่สักสิบวัน ซึ่งตอนแรกแพลนว่าจะไปช่วงสงกรานต์ . . จะได้แบบบวกวันหยุดรวมแล้ว เราจะต้องลางานแค่สามวัน แต่สามารถหยุดได้ 10 วัน ตรงตามคอสพอดี อย่างไรก็ตาม พอมาลองสนามครั้งนี้ . . ทำให้รู้ว่า ฉันนี้อ่ะนะ ยังขาด ความพร้อมอีกหลายอย่างเลย การเลือกตั้งมั่นที่จะใช้ชีวิตในบั้นปลาย แบบนี้ แบบแม่ชีหนอนผู้มุ่งมั่นเฝ้าปฎิบัตินั้นไม่ง่ายอย่างที่คิด  ที่นี่ในช่วงเช้าเราจะมีไปเดินบาตรกับพระ คือไปช่วยหิ้วของที่ชาวบ้าน นำมาใส่บาตรมานั่นเอง ฉันผู้ยกมือส่งตัวเองเป็นจิตอาสา ในการถ่ายรูปไปลงเพจวัด แต่ไม่ดูสังขารตัวเองเลยว่า ตอนนี้คุณมรึงนั้น อ้วนเฉียดร้อยไปแล้ว และการเดินบาตรจะไม่ใส่รองเท้าวันนั้นคือ ใส่ถุงเท้าไปหนึ่งคู่ แสบเท้ามว๊ากกกกกก  วิ่งไปวิ่งมา . . หน้าแถว กลางแถว ท้ายแถว เจ็บจิ๊ดๆ มันไม่มีอะไรรองรับน้ำหนักฉัน และพื้นกรวดก็แสบมาก นี่ขนาดว่าเลือกเส้นทางแค่ 3 กิโล เองนะเนี่ยะ . .  ชาวบ้านแถวนั้นคือดีมากกกก เป็นมิตรสุดๆ  บรรยากาศอบอุ่นมากถึงมากที่สุดเลย ถ้าไม่เดี้ยงก็อยากมาเดินบาตรทุกวัน  ทุกคนหอบหิ้วลูกเด็กเล็กแดงออกมาใส่บาตรกันถ้วนหน้า  เป็นมิตรยันหมาแมว หมาเยอะมากมีเป็นสิบ แต่ไม่ดุเลย  ผู้ถือศีลตัวอ้วนๆอย่างฉันวิ่งถ่ายรูปเพลินๆ ผ้าถุงปลิวสไว 5555+  บรรยากาศยามเช้าที่นี่ดีงามมากกกกกกกก.. เก็บภาพได้มาหนึ่งรูป เพราะเดววิ่งตามแถวไม่ทัน กร๊ากกกก  ขากลับไม่ต้องเดินเพราะเราต้องขนของที่ชาวบ้านนำมาใส่บาตรกลับด้วย  แต่เรื่องมันอยู่ที่ตรงนี้แหละ . . พอไปวิ่งถ่ายรูปแบบไม่ดูสังขาร อีกวันเลยเดี้ยงเลย . . ข้อเท้าที่เคยแพลงสมัยสาวๆมันทำงานหนักไป แล้วมันเหมือนประท้วงใช้งานไม่ได้ . . ทรมานมากเวลาต้องทำวัดเช้าเย็น เพราะเวลาสวดเราตั้งนั่งท่าเทพธิดา อีนี่คือเทพธิดาเกือบหน้าคว่ำ ไม่ต้องพูดถึงตอนนั่งสมาธิ หาความสงบไม่ได้เลย เจ็บไปหมด ทรมาน อยากจะบอกว่า จนมาถึงตอนนี้ ขาเรายังไม่หายเลย เราเลยขาดการ นั่งสมาธิมายันปัจจุบัน . . แต่คือ ขาอ่ะใช้งานได้ปกติยกเว้นตอน นั่งสมาธิหรือนั่งทับข้อเท้า มันประท้วงไม่อยากโดนกดทับอีกแล้ว  กิจกรรมสาธารณะที่เราชอบที่สุด คือ การถูกพื้นแบบขั้นบันได  สนุกมากฉันคือนางแจ๋วตัวจริง . .  แต่ . . บทเรียนที่ได้ครั้งนี้คือ . . กายสังขารในตอนนี้ ไม่พร้อมจริงๆ สำหรับการไปปิดวาจาที่โกเอนก้าสิบวัน และนี่แหละมันเลยกลายเป็นเป้าหมาย ที่ต้องไปให้ถึงให้ได้ จะดีเลยถ้าทำได้ในปีนี้ แต่ดูแล้วช่วงสงกรานต์เนี่ยะ ไม่น่าจะทัน . . ความจริงก็ไม่ได้กดดันตัวเองมาก สมาธิที่ไหนก็มีได้ ไม่จำเป็นต้องไปทำที่วัดที่เดียว ซึ่งอันที่จริง เราแค่อยากลองไปฝึก จริงจังสักครั้งในชีวิต จะได้มีแนวทางในการปฎิบัติที่ถูกต้อง เส้นทางในปีนี้ที่ตั้งใจเลยคือการ แมนิเฟสเรื่องนี้นี่แหละ.. เรื่องที่ต้องไปโกเอนก้า... ไปโกเอนก้าให้ได้ 555+ มุ่งมั่นอ่าาาา เหอๆ จริงนะ เพราะถ้าแค่สิบวันในโกเอนก้า ยังเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะก็ ไม่ต้องคิดถึงการบวชชีตลอดชีวิตเลย!  อย่างไรก็ตาม การกินมื้อเดียวไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไร ซึ่งน่าจะเป็นเพราะว่า มื้อกลางวันเรากินเยอะ กินเกลี้ยง มีมื้อเบรคเป็นน้ำหวานๆฉ่ำๆ อีกต่างหาก  สิ่งที่เป็นปัญหาน่าจะเป็นการนอนเบาะบางๆ มากกว่า ซึ่งก่อนจะไปโกเอนก้า นอกจากจะต้องกินมังสวิรัติมื้อเดียวแล้ว ยังควรที่จะฝึกนอนฟูกบางด้วย ไม่งั้นสิบวันฉันคงปวดตัวมาก . . อย่างไรก็ตามสิ่งแรกที่ควรทำเพื่อการนี้ คือต้องกลับมาอยู่เวย์ลดน้ำหนักให้ได้ ถ้าไม่ได้เห็นเลขหกเนี่ยะ ไม่น่าจะไปได้ ใดใดคือร่างกายฉันตอนนี้ คือตึงแน่นใหญ่ยักษ์ไปทุกส่วนทั้งตัวเนี่ยะ การต้องไปนั่งขัดสมาธิ นั่งเทพธิดาแล้วสวดมนต์แบบเต็ม พร้อมคำแปลเนี่ยะ คงเป็นอะไรที่ทรมานสังขารมาก แทนที่จะได้บุญให้ใจอิ่มเอิบ มันจะกลายเป็นไปปฎิบัติทุกขกิริยาซะมากกว่า . .  การมานอนวัดสองวันครั้งนี้เลยเหมือนได้รู้ว่า . . ชีวิตบั้นปลายที่คิดว่า จะอยู่วัด แล้วต้องปฎิบัติกิจเหมือนการเข้าค่ายธรรมะทุกวันอะไรแบบนี้ มันอาจไม่ตอบโจทย์ชีวิตเรา เพราะเราอยากได้สถานที่ที่สงบ เพื่อฝึกปฎิบัติมากกว่า ถึงงั้นก็เหอะ..ตอนนี้มันก็ยังไม่ต้องคิดไปถึงขั้นนั้น เพราะทุกอย่างอ่ะ มันจะเป็นไปในเส้นทางนั้นได้เลยถ้าสังขารยังอ้วนอืด อยู่แบบนี้ สังขารอืดคือภาระ คือโรคเยอะ มันทำให้เราดำเนินไปตาม เป้าหมายที่ตั้งไว้ได้ยาก และอีกอย่าง.. ก็ยังไม่จำเป็นต้อง เอาเรื่องในอนาคตมากังวลในตอนนี้ สิ่งที่ตอนทำเวลานี้คือเอาตัวเอง กลับมาโฟกัสที่การลดน้ำหนักให้ได้ก่อน ต้องออกกำลังกายด้วย โดยเฉพาะโยคะ . . กราวดิ้งเยอะๆ ก็จะดีมาก ตากแดดด้วยก็จะดี  วันกลับเนื่องจากน้องที่ทำงานนางอยากไปเที่ยวเกาะสีชังกับเพื่อนอีกคืน เราเลยแยกกัน แล้วฉันก็พาเทาๆ เหาะกลับบ้านในบ่ายวันนั้นเลย เทาเทาขับนิ่มมากกกก . . นางแทบพาฉันบิน หวังว่าจะไม่โดนใบสั่งนะ  อย่างไรก็ตาม แค่ช่วงต้นปีมาเนี่ยะ เป็นอะไรที่ชีวิตเดินสายสุดๆไปเลย นี่เพิ่งกลับมาจาก Outing ที่กาญฯ ปาร์ตี้ ตีมงานวัดคนอื่นๆ เค้าจัดเต็มกัน แต่ฉันไปขุดๆหาชุดจากในตู้ ได้ชุดมุ้งสีแดงมา 1 ชุด ก่อนหน้านี้ไม่ได้ใส่เพราะผอมลง เสื้อมันเลยหลวม ตอนนี้ อ้วนขึ้น มันเลยพอดี เลยเพิ่งได้ใส่ครั้งแรกเนี่ยะ . .  แต่งานกลางคืน ฉันผู้ถือศีล 5 ต้องไปนั่งจิบแฟนต้าน้ำส้ม แกล้มผลไม้ในวงเหล้าแบบนี้ บวกกับการแดนซ์แบบไม่เมาเนี่ยะ เป็นอะไรที่ใช้กำลังแรงใจสูงมาก 5555+ แถมต้องระแวดระวังว่า จะมีเด็กๆ มาเผลอเทเหล้าใส่แก้วเราไหมนะโอ๊ยยยย สุดดด 5555+   พี่ที่นอนกับฉันนางได้รางวัลประกวดแต่งกายนางแต่งเป็นลูกนิมิตร  เช้าวัดถัดมามีลุกไปใส่บาตรที่รีสอร์ทแล้วก็แยกย้ายกับออฟฟิต  ส่วนเราก็มีไปแวะคาเฟ่ต่อ . . คาเฟ่อยู่บนเนินเขาที่แดดร้อนมว๊ากก  ฉันนี่ ออกไปถ่ายรูป 1 รูป แล้วบอกน้องๆว่า.. พี่ยอมแพ้นะไม่ไหวแว้ว 5555555555+  และแวะไปทักทายพี่ต้นจามจุรียักษ์ด้วย เข้าไปลึกมาก  เที่ยวครั้งนี้พนักงานมากัน 2 รสบัส แต่มีคนเอารถไปเองก็เยอะ เราไม่ได้กลับกับรถบัสบริษัท เพราะน้องที่ไปวัดอาทิตย์ก่อนนางเอารถไป  เราก็เลยติดรถนางไปแทน แบบว่าครั้งที่แล้วนางไปรถเรา ครั้งนี้เราไปรถนาง  ก่อนกลับแวะกินกบย่างทอดกระเทียมที่ครัวลงรัตน์ หย่อยมาก โดนพี่ที่ทำงานแซวว่า อยู่ออฟฟิตเราเป็น FC เพจกบพี่บิ๊ก บอกกบน่ารักๆพอมาเที่ยวเราดันไปตามล่าหาร้านกินกบทอดเทียม งือออ ก็กบมันอร่อยจิงๆ ทำไงได้ . . แล้วแม่ก็โทรตามยิกเลย ไม่ใช่ห่วงลูกหรือคิดถึงลูกหรอกนะ นางรอขนมที่เราจะซื้อกลับบ้าน นางจะเอาไปฝากเพื่อนนาง ที่เป็นคุณป้าบ้านหลังแรกในซอย นางไปเลือกตั้งล่วงหน้ากับเขาแล้วเขาเลี้ยงเตี๋ยวแล้วเดี๋ยวต่อไป พวกนางจะไปนวดที่สาธารณสุขอาทิตย์ละครั้ง แบบว่าแม่ฉัน ติดรถเขาไป นางเลย อยากได้ของฝากไปให้เพื่อน 5555+  แต่นี่ยังไม่จบเรายังต้องชีพจรลงเท้าจนแทบไม่ได้พักอีก เสาร์นี้เราทำงาน อาทิตย์ไปเลือกตั้ง ส่วนอาทิตย์หน้า พาแม่ไปส่งที่บ้านเพื่อนนาง ที่สุโขทัย นางจะไปอยู่กับเพื่อนหนึ่งเดือนเพื่อสอนภาษาไทยหลานเขา และนี่แหละที่เป็นเหตุให้นางซื้อเทาๆ เพราะต้องการให้ลูกสาวขับเทาๆ ไปส่งและไปรับในอีกหนึ่งเดือนถัดมานี่แหละ ลูกสาวอย่างฉัน สารถีดีๆนี่เอง นี่แหละ . . วันนี้เลยมาบันทึกไว้ . . เส้นทางในปีนี้.. คือการแมนิเฟสตัวเองไปสู่การปิดวาจาสิบวัน ที่โกเอนก้าให้ได้นะจ๊ะ ซึ่งก็เมื่อรู้ว่าเมื่อไร ไม่กดดัน ค่อยๆทำไปเนอะ  โกเอนก้า https://dhammatapoda.org/ หนทางสู่ชีวิตที่ สุข สงบ โล่ง โปร่ง สบาย รออยู่ในสักวันหนึ่ง . . สู้ต่อไป เพื่อบั้นปลายที่เรียบง่ายของคุมยายหนอนๆ ฮิฮิ  บั น ทึ ก D i a r y โ ด ย ตั ว ห น อ น กิ๊ ว ๆ
อนุโมทนาด้วยคราบ
โดย: ทนายอ้วน
  วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:19:42:21 น.อนุโมทนาค่ะคุณหนอน
รู้สึกว่าจะมีไปเที่ยวปนกับ การไปปฏิบัติธรรมด้วยค่ะ   โดย: หอมกร
 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:20:18:42 น.เห็นบริเวณวัดแล้ว ร่มรื่นมากก
สวยด้วย น่าจะผ่านการออกแบบมาด้วย แต่อยากไปเที่ยวมากกว่า 555 ไปนั่งปฏิบัติธรรม คงไม่ไหว เพราะอยู่ในช่วงซ่อมแซม สังขาร หมอห้ามนั่งพื้น นั่งยอง ก้มๆเงยๆ ยิ่งเส้นทางเดิน มีต้นไม้2ข้างทางนี่ น่าขี่เสือภูเขามากกก 555 แต่ตอนนี้ยังหัดเดินอยู่เลยตรู แฮร่ แล้วน้องหนอน น้ำหนักขึ้นไปแยะเลยเหรอ อาจารย์เต๊ะ ขึ้นมา3-4 โล ยังกลุ้มใจอยู่เลย สิ้นเดือน หมอนัดแล้วด้วยซิ วันนี้ว่าจะไปเจาะเลือดที่แล็ปดูก่อน ว่าน้ำตาลขึ้นไปมากน้อยเท่าไหร่ จะได้ประเมิน สถานการณ์ถูก 555 ส่วนงานที่ช่วยวัดนี่ ของอาจารย์เต๊ะ ทำไม่ได้แน่ เรื่องถอดรองเท้าเดิน เพราะเป็น ตาปลา 555 แล้วเรื่องงานเลี้ยง ธีมงานวัด เห็นรูปแล้ว ไม่มี สาวน้อยตกน้ำเลยอ่า เมียงูก็ไม่มี มีแต่ลูกนิมิต มันร้อนๆๆ 555 แล้ว โกเอนก้านี่ ดูรูปอาคารแล้ว ออกแบบ เหมือนอยู่ ญี่ปุ่นเลยเชียว ไป 10 วัน ด้วย เป็นอาจารย์เต๊ะ หิวตาย กลับมาน้ำหนักลดแน่ 555 แล้วคุณแม่ไม่อยู่ตั้งเดือนนึง แมวอดดูนก หงุดหงิดอีก555 ยังไงก็ขออนุโมทนาบุญด้วยนะจ๊ะ  โดย: multiple
 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:5:41:26 น.555 นี่คือ new อาจารย์เต๊ะ นะจ๊ะ
ปีใหม่นี่ เขียนมา 3บล็อกแล้ว ขยันเกิ้น 555 เส้น m81 นี่ยังไม่เคยไปเลยอ่า ถ้าไปน่าจะหลงเหมือนกัน แล้วทำไม น้องหนอน ไม่กลับรถย้อนศร มาเลยล้า เหมือนป้าอะไรไม่รู้ ที่ออกทีวี ไม่รู้โดนปรับกี่หมื่น 555 น้องหนอนบอก เอ็งแนะนำแต่ละอย่างดีๆท้างน้าน 555 เมื่อเช้าไปเจาะเลือดที่ LAB สงสัยว่าน้ำตาลจะขึ้น เพราะสิ้นเดือนต้องไปหาหมอที่ศิริราช 2หมอเลย ตะ ตะแต่ วันนี้เจาะได้ 88 น้ำตาลสะสม 5.3 เอง จ้าาาา 555 ก่อนผ่าตัดยัง 100 กว่า น้ำตาลสะสม 5.4 มันก็เป็นไปแล้วนะเนี่ย งงมากกก 555 อีแบบนี้ต้องฉลองใหญ่ ฟาดแหลก555  โดย: multiple
วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:14:11:43 น.อ่านแล้วรู้สึกตัวเองเป็นคนบาปยังไงไม่รู้ 555
ยังมีกิเลสติดสุขสบาย นอนที่นอนนุ่ม ๆ แน่น ๆ แอร์เย็น ๆ แฟชั่นที่เขาฮิตกันตอนนี้ คือห่มสไบนุ่งกางเกงยีนส์ ก็แปลกดี เป็นการ mix & match กันได้แบบไม่น่าเชื่อเลยเนอะ 555 --------------------------- กระรอกตัวแสบที่บ้านมันไม่รู้ละมัง ว่าหนามยิมโนเป็นยังไง ป่านนี้ทิ่มปากเปิดเปิงไปแล้วมั้ง สมน้ำหน้า 555 โดย: ฟ้าใสวันใหม่
 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:16:13:12 น.สวัสดีครับคุณหนอน
อนุโมทนาบุญกับการปฏิบัติธรรมด้วยครับ ผมเคยคิดอยากเข้ากิจกรรมแบบนี้นะครับ แต่จนบัดนี้ก็ยังไม่เคยทำได้ ธุระตัวเองวุ่นวายเหลือเกิน ป.ล.ชอบที่เก็บไม้ม็อบในรูปครับ โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา
 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:21:27:31 น.555 เราอยู่สมาคม ชมรมเดียวกัน
คนรักเบาหวาน มีอะไรก็ต้องมาโชว์ ให้เพื่อนๆ หมั่นไส้ เอ๊ย อิจฉากันอยู่แล้ว อิอิ น้องหนอน จะได้มีแรงฮึดสู้ ดูแลสุขภาพตามมาแข่งกันไงล้า คราวหน้าเดี๋ยวจะเอาน้ำตาลลงให้เหลือซัก 4 น้ำหนักเหลือซัก 45 แห้งตายกันไปข้างนึงเล้ย อิอิ น้องหนอนบอก เอ็งได้แห้งตายสมใจแน่ ป้าดดด 5555 โดย: multiple
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:10:12:27 น.อ่านแล้วรู้สึกได้เลยว่าเจ้าของบล็อกกำลัง เดินทาง จริงๆ
ทั้งทางกาย ทางใจ และทางความคิด แม้จะยังไม่ชัดทุกก้าว แต่ก็รู้ว่ากำลังมองไปทิศทางไหน การได้ลองเข้าวัด ลองปฏิบัติธรรม เหมือนได้เห็นความจริงของสังขารและใจตัวเองมากขึ้น รู้ว่าอะไรยังไม่พร้อม อะไรต้องค่อยๆ ปรับ ไม่ฝืน ไม่เร่ง ซึ่งนั่นแหละคือปัญญาในแบบที่เป็นธรรมชาติที่สุด เป้าหมายโกเอนก้าสิบวันอาจยังไม่ใช่วันนี้ แต่การเริ่มจากดูแลร่างกาย ลดน้ำหนัก ฝึกใจ ฝึกวินัยเล็กๆ ในชีวิตประจำวัน ก็คือการเดินไปในเส้นทางเดียวกันแล้ว ชอบความคิดที่ไม่กดดันตัวเอง ไม่เร่งนิพพาน แต่ค่อยๆ แมนิเฟสอย่างมีสติ ขอเป็นกำลังใจให้เจ้าของบล็อกในปีนี้ พรุ่งนี้เลือกตั้งแล้ว อย่าลืมเรื่องประชามติด้วย นอกจากเลือกตั้ง (บัตร 2 ใบ) ประชมมติด้วยอีก 1 ใบ (อันนี้สำคัญมาก) โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969
 ) วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2569 เวลา:17:57:06 น. |
nonnoiGiwGiw
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 55 คน [?] Group Blog All Blog
Link MY VIP Friends                                                             |
||||||||||||||
| Pantip.com
| PantipMarket.com
| Pantown.com
| © 2004 BlogGang.com
allrights reserved.
|
|||||||||||||||
