Bloggang.com : nonnoiGiwGiw - How to unlove you?

How to unlove you?

บางครั้งนะ . .
ฉันก็อยากหยุดมันเหลือเกิน
อยากหยุดทุกอย่าง
อยากตื่นขึ้นมาแล้วไม่ต้องคิดอะไรเลย
ไม่ต้องคิดถึง . . ไม่ต้องนึกถึง
ไม่รับรู้อะไร ไม่ต้องสัมผัสถึงพลังงานใคร

แต่ในความว่างเปล่านั้น . .
มันกลับมีบางอย่าง
มันโยงใย ไม่เคยหายไปไหน
และยังคงอยู่ข้างในอย่างซื่อสัตย์

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ทุกครั้งที่ฉันพยายามปิดหัวใจ
สิ่งที่เหลืออยู่ . . กลับไม่ใช่ความโกรธ
ไม่ใช่ความเกลียด ทำไมนะ ทำไมความคิดที่ว่า
คุณจะไม่ดีกับฉันมันถึงไม่มีอยู่ในหัวเลย
ความคิดที่ว่าคุณจะทำร้ายกันไม่เคยมีอยู่
ถ้าคุณรู้ถึงความคิดนี้ คุณจะรู้สึกกดดันไม๊นะ
คุณจะรู้สึกหนักใจกับมันหรือเปล่า

ทำไมนะ . .
ทำไมใจถึงยังปักหลักอยู่กับความเชื่อนั้น
ปักหลักอยู่กับความอบอุ่นนั้น
ไล่ก็ไม่ไป ไม่หายไปไหน . . ทำไมนะ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ในโลกความจริง ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย
มองไม่เห็นคุณ . .ไม่เห็นอะไรสักอย่าง
แต่ฉันก็ยังยืนหยัดอยู่กับพลังงานบางอย่าง
ที่จับต้องไม่ได้และไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
คุณยังคิดถึงฉันอยู่หรือเปล่า?

ทำไมนะ . .
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน กี่วันกี่เดือน
หัวใจดวงนี้กลับยังจำความรู้สึกนั้นได้
จำความรักที่ไม่มีหลักฐาน
จำสายใยที่อธิบายไม่ได้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ชีวิตของฉันเหมือนกับสายน้ำ
เป็นสายน้ำเย็นที่ไหลผ่านไปเรื่อยๆ
พักบ้างซึมซับกับบางสถานที่บ้าง

บางทีก็คิดนะ . .
ว่าอาจจะมีคุณปักหลักอยู่ที่ใดที่หนึ่ง
ข้างหน้านั่นก็ได้ ทางที่ฉันจะไหลผ่านไปน่ะ
แต่บางที . . ฉันกลับรู้สึกว่าก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
แม้เราจะไม่ได้เจอกันก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย
เพราะยังไง เราก็ยังมีกันและกันไหลวน
อยู่ในจิตวิญญาณดวงเดียวกันนี้ . .

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

555+ ย้อนแย้งเนอะ
เป็นความย้อนแย้งที่อยู่ข้างในใจ
นั่นน่ะแหละนะ อยากหยุดคิดถึง . .
แต่ไม่เคยหยุดรัก

H o w t o u n l o v e y o u ?

ได้หรอ . .

ทำได้หรอ . .

ในเมื่อแม้แต่วันนี้

ฉันยังไม่เคยอยากเกลียดคุณเลย . .

W r i t t e n f r o m . .

The heart of Feminine energy — me.

ช่วงเนี่ยะ . . คุรุทั้งหลายในไพ่เรนดอมมักจะบอกเอาไว้ว่า
พลังทวินนี่ของชาวเราได้กลายร่างเป็นพลังงานความรักในอีกรูปแบบแล้ว
อาจจะเป็นเพราะว่า . . พลังงานรวมของกลุ่มเฟมิมีนและมัสคิวลีนทั้งหลาย
ค่อยข้างเข้าท่าผลประเมินน่าพึงพอใจ อีเจ้าพลังทวินนี่เลยจบงานไป แบบนั้น

ในเรื่องของตัวฉัน ก็ว่าได้อยู่นะ . . หลังจากได้ตบตีกับตัวเอง
มาเป็นเวลาหลายเดือน รู้สึกว่า . . เหย ก็น่าจะผ่านการประเมินอยู่(คิดเอง)
เข้าถึงเสน่ห์ของอีพลังทวินนี่นี้ได้อยู่ . . เข้าใจแล้วว่า . .
"รอแบบไม่รอคืออะไร" แม้ยังปล่อยวางไม่ได้ทั้งหมด
แต่รวมๆ ไม่แย่นะ ถูกเกลาจนกล่อมเกลี้ยงพอใช้ได้ 555+
เราว่ามันดูน่ารักดีนะอีความหลงตัวเองของฉันนี้ (ชมพลังงานตัวเองอีกแล้ว)
แต่มันโอเคจริงๆ การรอแบบไม่ยึดนี่ ไม่หวังไม่หวนหาอนาคต
แม้รอแบบไม่รอมันจะคล้ายสิ้นหวังอยู่บ้างประมาณหนึ่ง แต่มันก็เหมือน
ยังมีไฟกองหนึ่งที่ไม่มีวันดับ ฟีลแบบถามตอบตัวเองได้ประมาณว่า . .

"อ้าว... ยังรักอยู่หรอ"

"ก็รักอยู่มั้ง"

"แล้วไงต่อ?"

"ก็ไม่มีอะไรนี่ 555"

คือ มันไม่ได้ทุกข์จนต้องหาทางเอาตัวเองออกจากสิ่งนี้แล้ว
แต่มันกลายเป็นความเอ็นดูตัวเองมากกว่า
เหมือนนั่งจิบกาแฟ มองแม่น้ำอยู่แล้วมีคนถามว่า
How can I unlove you? มันก็มีเสียงหนึ่งในหัวใจตอบกลับมาว่า . .

"ไม่รู้สิ . . แล้วจำเป็นต้องทำไหมล่ะ"

มันเหมือนลึกๆ เรายอมรับได้แล้วว่า "ความรู้สึกนี้มีอยู่"
แต่ก็ช่างเถอะ . . "มันก็อยู่ของมันส่วนฉันก็ใช้ชีวิตของฉันต่อไป"
เป็นความกลมกล่อมของความรักแบบแปลกๆ . .

ไม่มีดราม่า ไม่มีวิ่งไล่ตาม ไม่มีวางแผนอนาคต
ไม่มีการตีความสัญญาณจากจักรวาลทุก 5 นาที
แค่ว่ายังมีถามตัวเองบ้างว่า ยังรู้สึกอยู่ใช่ไหม อ่อ . .

"ยังอยู่สินะ"

"อือ"

"โอเค"

จากนั้นก็ไปทำอะไรๆ ของชีวิตตัวเองต่อไป . .
เราเกิดมาเพื่อใช้ชีวิตนี่นะ . . 55555

และคำถามที่ว่า . .

"เขาคิดถึงฉันไหม"

"เราจะได้เจอกันไหม"

"มันจริงหรือเปล่า"

คำพูดเหล่านี้ ประโยคเหล่านี้
เริ่มห่างไกลจากเราไปเรื่อยๆ . .
จะทำอะไรได้ล่ะ . . เจอก็เจอ ไม่เจอก็ไม่เจอ
ไม่ว่าจะเจอหรือไม่เจอ สุดท้ายสิ่งที่เราต้องโฟกัส
ก็คือการได้ใช้ชีวิตของตัวเราต่อไปให้ดี ก็แค่นั้น
ชีวิตยังมีอะไรตั้งมากมายหลายอย่างให้เราทำการ
เอาพลังงานของเราไปโฟกัสตรงส่วนนั้น ย่อมดีกว่า
การปล่อยให้ตัวเองมานั่งเพ้อเจ้อ . .

เราว่าเราตอนนี้ . .
เรามีพลังงานความนิ่งอยู่พอสมควร
นิ่งได้วางได้ . . โฟกัสในเรื่องที่อยากจะทำได้
แต่ก็ยังอยู่ในโหมดปล่อยจอยและสโลว์ไลฟ์อยู่
การได้เข้าไปทำงานกับชาโดวเวิร์คที่ผ่านมาทำให้
เรากลมกลืนกับด้านมืดของตัวเองมากขึ้น ชะล้างพลังลบ
จากการด้อยค่าตัวเองออกไปได้ส่วนหนึ่ง แต่คิดว่ายังมีค้างอยู่ . .
ไม่เป็นไร ค่อยๆ เกลาไป สะสมมันมาทั้งชีวิตเราคงจะ
ไม่สามารถเอามันออกในเวลาแค่ไม่กี่เดือนได้หรอก
แค่อย่าเอาตัวเองไปจมอยู่กับมันก็พอ โฟกัสแต่พลังงานดีๆ
ที่เรามีอยู่ให้มากๆ แล้วค่อยๆเติมมันเข้าไปเรื่อยๆ . .

ชีวิตเรายังมีสิ่งที่อยากทำในหัวมากมาย . .
ตอนนี้อาจจะยังนะ อาจจะยังไม่สำฤทธิ์ผลสักอย่าง 55+
แต่มันก็เข้าอยู่ในกระบวนการทำแล้วแหละนะ ที่ดูเข้าที่เข้าทางสุด
ก็มีคลิปไพ่นี่แหละ . . ในเพจมีคนติดตามอยู่ที่ 2112 ใดใดแล้ว
ด้วยความปล่อยจอยของเรามันเลยไม่กระเตื้องเท่าไร
ความขยันในการอัดคลิปเลยอยู่ที่ 1 คลิป/วัน เท่านั้น ฮ่าาา

เออน่ะ . . มันก็แบบ คืบหน้าน้อย . . แต่คืบหน้าบ้างอยู่นะ
กร๊ากกกก . . ความคิดคือเข้าข้างตัวเองสุดๆ อ้างนั่นอ้างนี่
555+ แต่มันก็คือเราอ่ะนะ ไม่ว่าจะใช้ชีวิตไปสายไหนก็ตาม
เราก็ยังคงยึดถือคติเดิม คิอ ชีวิตฉันมันต้องสบายๆไม่กดดันสมอ
สโลว์ไฟล์เหมือนเดิมเด๊ะ!!

เรื่องการร้อยสร้อยหิน เราซื้อหินเจียกลมเตรียมพร้อม
ไว้สองรอบแระ . . แต่งบหมด เลยยังรอเงินสิ้นเดือนนี้ . .
จะได้ซื้อพวกลูกปัดจี้ที่เอาชาร์มต่างๆ เพื่อมาคั่นระหว่างหิน
แล้วจากนั้นก็คงจะได้เริ่มร้อยแล้วแหละ ที่ช้าก็เพราะเรา
กำลังเลือกอยู่ แต่คำว่า "เลือก" ของเรานี่น่าจะหมายถึง
การค้นหาแรงบันดาลใจนั่นแหละ ฮ่า เราวางแผนว่า
เราจะลงการร้อยสร้อยหินของเราในช่อง ตต. (Tarot Love Stone)
และจะเปิดไพ่สำรับของหินมงคลเท่านั้นในช่องนี้ เหยยยยยย
แบบนี้มันก็ดูเข้าท่าเข้าที่เข้าทางดีอยู่นะ(คิดเอง) . . ค่อยเป็นค่อยไป

จริงๆ นะ . . เรารู้สึกว่าตอนนี้เราใช้ชีวิตได้กลมกลืน
กับข้างในตัวเองอยู่พอสมควรเลย เราค่อนข้างพอใจกับมันอย่างมาก
อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่า . . เราจะพอใจในความชีลของตัวเองที่ว่า
แต่เราก็ยังคงต้องต่อสู้กับมันอยู่บ้างในบางเรื่อง เช่น . .
การลุกขึ้นมาทำอาหารตอนเช้า หรือการหาเวลาให้ตัวเอง
ขุดตัวเองให้มาออกกำลังกายให้ได้เนี่ยะ เรายังคงต้องต่อสู้อยู่ 55+

ที่ตลกคือ . . เมื่อคืนระหว่าง นั่งห้องน้ำแล้วเปิดเรนดอมฟังไปด้วย
อยู่ดีๆ คลิปการเปิดไพ่ของคุรุท่านหนึ่งก็เด้งมา พร้อมกับประโยคที่ว่า . .

"ชีวิตเธออ่ะ . . ตอนนี้ ไม่ต้องคิดอะไรให้เยอะแล้ว
สิ่งที่ต้องทำตอนนี้ มีอยู่อย่างเดียวคือ ลุกมาคุมอาหาร
และออกกำลังกายให้ได้ ที่เหลืออ่ะ . .
ปล่อยให้มันไหลไปตามจังหวะชีวิตบ้างเถอะ"

งื้ออออ . . ทำไมรู้สึกเหมือนโดนด่า . .
แต่ก็เหมือนว่ามันจะจริง และมีอีกอย่างที่รู้สึกคือ . .
เหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่าง พยายายามบอกว่าเรา
ให้กลับมากินมังสวิรัติได้แล้ว . . ถ้าไม่กินทุกวันก็ต้อง
หาเวลากินบ้างเช่นในวันเกิด สัญญาอะไรกับใครไว้ (จกนว.)
ว่าจะทำก็ต้องทำ อย่าทำเป็นลืม มันจะเสียสัจจะวาจา . .

งื้อออออ . . อีกรอบ

ชีวิตยังมีอะไรต้องทำอีกหลายอย่าง . .
เด็กดื้อวัยป้าอย่างเราก็คงต้องเกลาตัวเองต่อไป
แต่เราก็รู้สึกว่าเรามีความสุขและพอใจในตัวเองพอสมควรเลยนะ
แม้ตัวเรายังต้องปรับอะไรอีกหลายๆ อย่างให้มันลงตัว
แต่เราก็ไม่กดดันตัวเองเลย ภาพในหัวเราตอนนี้คือ
เราได้กลายตัวเราในเวอร์ชั่นที่น่ารักสดใสแล้ว พลังงานเรา
เป็นอย่างนั้นแล้ว . . ที่เหลือก็อยู่ที่ตัวเราแล้วแหละ
ว่าจะปีนไปหามันยังไง . .

วันนี้ มาบันทึกไว้แค่นี้ก่อน. . สั้นๆ ไปแว้ว . .
ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่มาส่งกำลังใจนะคะ