| |
|||||||||||||
รีบหรอ . . ช้าหน่อยสิ [ 1 ] ในชีวิตของคนเรา . . ไม่มีใครจำได้หรอกว่าคุณแต่งตัวอย่างไร เดินอย่างไร พูดอย่างไร หรือทำอะไร ผู้คนจะจำแต่สิ่งที่คุณทำให้เขาเท่านั้นแหละ คนเหล่านั้น "รู้สึก" เมื่อเขาอยู่กับคุณ แค่นั้นเอง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - [ 2 ] มีคนเคยถามฉัน ว่าใครเคยทำให้ฉันต้องเจ็บปวด ฉันตอบไปว่า ประสบการณ์ของฉันเอง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - [ 3 ] ยามน้ำมา ปลาจะกินมด เมื่อน้ำลด มดจะกินปลา ชีวิตให้โอกาสกับทุกชีวิตเสมอ แค่รอเวลาของคุณ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - [ 4 ] พิซซ่าทำให้ฉันสับสนได้ตลอด มันมาในกล่องสี่เหลี่ยม เปิดกล่องออกมามันจะเป็นกลมๆ แต่พอคุณเริ่มกิน มันจะเป็นสามเหลี่ยม ชีวิตและผู้คนก็ไม่ต่างอะไรกับพิซซ่า ทุกคนมีภาพที่แตกต่าง ปรากฎตัวแตกต่าง และแน่นอน ที่สุดเราทุกคน แตกต่างกันอย่างจริงแท้ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - [ 5 ] ถ้าคุณเห็นความสวยงาม ในตัวของใครบางคนแล้วล่ะก็ จงเอ่ยออกไป . . - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - [ 6 ] อย่ารอโอกาส แต่จงสร้างโอกาส! - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - [ 7 ] ความห่างไกล ไม่ได้เข่นฆ่าความสัมพันธ์ ความใกล้ชิด ไม่ได้เสริมสร้างความสัมพันธ์ มันเป็นเรื่องการดูแลความรู้สึกของใครคนหนึ่ง ที่จะสร้างความเชื่อมั่นศรัทธา และรักษาความสัมพันธ์ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - [ 8 ] สิ่งที่เข้ามา . . ดีกว่าสิ่งที่จากไป! - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - [ 9 ] ลืมซะว่า . . ใครทำให้คุณเจ็บปวดเมื่อวันวาน แต่จำให้แม่นว่าใครรักคุณ ในทุกๆ วันของชีวิต ลืมอดีตที่ทำให้คุณร้องไห้ จดจำแต่สิ่งที่ทำให้คุณยิ้มได้ ความเจ็บปวดใด ที่ไม่ได้มอบบทเรียนที่ดี จงลืมมันให้หมดใจ - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - [ 10 ] อย่าพร่ำบ่น . . ถึงความยากลำบากในชีวิต ให้มากมายเกินไปนัก เนื่องจากผู้กำกับการแสดง (เบื้องบน) ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มักต้องการมอบบทบาทที่ดีที่สุด ให้กับนักแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุด เสมอ . . T w e e t Q u o t e s ป ร า ย พั น แ ส ง : แ ป ล     ในวันหยุด สิ่งฉันที่ชื่นชอบเป็นพิเศษ คือ ไปเดินตลาดเช้า ชอบเดินตลาดอ่ะ บางทีก็ไปทั้งที่ไม่มีอะไรที่ต้องซื้อเป็นพิเศษหรอก แต่ช่วงนี้ . . มีความจำเป็นต้องหากระโปรงมาใส่ที่ทำงาน เลยต้องไป แอบส่องตลาดทุกวันหยุด เพื่อรอดูกระโปรงร้านประจำ ซึ่งถูกมาก เสื้อผ้าราคาไม่ถึงร้อย แต่ . . มันก็ไม่ได้มีแบบที่เราชอบทุกอาทิตย์ เลยต้องมาดูบ่อยๆ เผื่อจะเจอช้างเผือก 555+ ไม่ต้องถามถึงแม่ แม่ฉันยังไม่ตื่น . . แต่นางลุกมาบอกว่า . . ถ้าแม่จะสั่งซื้อน้ำตกกับส้มตำ จะทำให้คนกินมังฯ แบบแกรบาปไหม กร๊ากกกกก เอ็นดูวนาง เลยบอกนางไปว่า . . "ไม่เป็นไรหรอก หนึ่งไม่ได้กินกับแม่ด้วยซะหน่อย" ก่อนถึงตลาดแวะร้านส้มตำ จอดรถตะโกนบอกแม่ค้าว่า . . "สั่งส้มตำไว้ล่วงหน้าได้ไหมค้า เดวมาเอา เอาส้มตำกับน้ำตก พริกสามเม็ด" แม่ค้าก็บ่นงึมงัมๆ อะไรก็ไม่รู้ เหมือนจะด่าเราก็ไม่ใช่ ฟิลเหมือน บ่นในรูคอแต่คือนั่นแหละ ฟิลเหมือนว่า นางขายของอยู่ จำไม่ได้หรอก อีกทั้งคือหน้าหงิกมาก เราเลยตะโกนบอกว่า ยุ่งอยู่หรอ งั้นไม่เป็นไร เดวแวะมาใหม่น๊าาาา คือ จะบอกว่า ความจริงแล้วเราสนิทกับป้าแม่ค้าส้มตำอยู่มากนะ เพราะว่า มาซื้อบ่อย บางทีเห็นนางเป็นแบบนี้ ก็รู้สึกถึงว่า . . มนุษย์แต่ละคนเนี่ยะ มันก็มีชะตากรรมเป็นของตัวเองจริงๆ คือ ร้านส้มตำนางอ่ะ เป็นรถเข็นเล็กๆอยู่หน้าตลาด แต่ขายดีมาก นางให้เยอะและอร่อย สมัยก่อนนางจะขาย กับผัวนาง ผัวเมียช่วยกันสองคนน่าเอ็นดูว แต่เมื่อสองปีก่อน ผัวนางตายด้วยโรคมะเร็ง นางก็เลยมาขายคนเดียว เนี่ยะเนอะ "ชีวิตคนเรา . . มันไม่มีอะไรแน่นอนจริงๆ เราจึงต้องใช้ชีวิตให้มันคุ้มค่ากับเวลาที่เหลืออยู่นะทุกคน" เราเคยเม้ากะป้าแม่ค้าหลายเรื่อง นางบอกว่าลูกชายนางเป็นตำรวจ ก็เข้าเวรดึก บางทีก็กลับมาบ้านเช้า เขาก็ไม่อยากมาตื่นมาช่วยขาย นางเลยต้องทำคนเดว และนางขายหลายอย่างมากๆ ทั้งส้มตำทั้งไก่ย่าง คิดดูสิว่า จะต้องลุกตื่นมาเตรียมของตั้งแต่กี่โมง ถึงจะต้องพร้อมขาย ได้เช้าขนาดนี้ . . บางที . . ชีวิตมันก็เหน็ดเหนื่อยเกินไปจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้น . .เพื่อความอยู่รอด ยังไงเราก็ต้องกัดฟันสู้ต่อไป!  ออกจากตลาด ยังไม่แวะร้านส้มตำ ให้เวลาป้าแม่ค้าตบตีกับตัวเองก่อน อาทิตย์นี้ไม่ได้กระโปรง ไม่ได้อะไรเลย อ่อ ได้พริกจินดามา 20 บาท กับผักอีกนิดหน่อย กินมังสวิรัติ นี่ก็ดีนะ อะไรก็กินไม่ได้ซื้อแค่ไข่ก็พอ ประหยัดตังค์ 555+ แต่ ยังไงก็ต้องซื้อส้มตำกลับบ้านนั่นแหละ ไม่งั้นฉันโดนแม่ด่าเปิงแน่ . . เพื่อยืดเวลาอีกสักหน่อยเลยไปแวะกิน มัทฉะที่ร้านพันธ์ไทย ตั้งแต่ไปทำบัตร PT มา กลายเป็นว่า วันหยุดทีไรต้องไปโผล่ที่ร้านพันธ์ไทยทุกที เพราะเดือนนึงมันกินน้ำ ลด 50% ได้ 10 แก้ว เลยต้องมากินให้ครบ ไม่งั้นเดวใช้บัตรไม่คุ้ม ใช่ละ ฉันเนี่ยะ มันก็เหยื่อการตลาดตัวเป็นๆ 55+  ตอนจะเดินเข้าร้านจะต้องเดินขึ้นบันไดสามขั้นเล็กๆ ขึ้นไปถึงจะเจอประตู ตอนเราไปถึงมีผู้ชายคนนึงเดินนำหน้าเราอยู่ นางใส่ชุดออกกำลังกาย คาดเดาว่าน่าจะเพิ่งไปวิ่งมา มันจะไม่อะไรเลยถ้าตอนเราเดินตามนางไป อยู่ดีๆ นางก็ชะงักหันมามองแล้ว เปิดประตูค้างให้เราเข้าไปก่อน เมริงงงงงง . . ตูจะไม่เขินเลยถ้า มาในรูปแบบปกติ แต่ . . ตอนนั้นคือ อีนี่ทรงชุดนอนเป็นเสื้อกล้ามสีดำกางเกงแดง และผมคือหวีลวกๆ มาหนึ่งรอบก่อนออกจากบ้าน และจำไม่ได้ด้วยว่า ตูทาแป้งหลังล้างหน้า มาเป่าวะ 5555+ นี่บอกกับตัวเองเลยว่า รอบหน้าถ้ามาร้านกาแฟ ตูจะไม่ใส่ชุดนอน อับอายแท้ ! นั่งกินกาแฟอยู่แพรบนึง ก็กลับมานอนเล่นที่บ้าน วันหยุด = ชาร์จแบต ลืมเล่าว่า พอออกจากร้านกาแฟ แวะไปร้านส้มตำ แม่ค้าส้มตำกลับมา ยิ้มแย้มละ และนางทำส้มตำใส่ถุงรอเราไว้แล้วด้วย เดี๋ยววววว ไหนว่า จำไม่ได้ ไม่ว่างทำไงล่ะ นี่ถ้าตูแบบโกดแม่ค้า แล้วบอกตัวเอง ว่าวันนี้ไม่แดรกมันละไรแบบนั้น เนี่ยะ ตูต้องโดนแม่ค้าด่าแน่ๆ เอ็นดูววว ความทำงานหนักของนางอยู่มากนะ   งานเสร็จละ กลับมาต่อ 5555+ เสน่ห์ของการอัพบล็อกแบบสดๆ คือ แวบไปแวบมาเป็นนินจาหนอนนี่ล่ะ เอิ๊กกกก เนี่ยะ จะมาบอกว่า นน. เราลงไปเลขเจ็ดแล้วน๊าาาา เป็นเลขเจ็ดในรอบสิบกว่าปีแบบคร่าวๆ เอาจริงๆ ถ้าเป็นคนอื่น นน. ขึ้นมาถึงเลข 6 หรือเลข 7 เนี่ยะ เค้าน่าจะ เครียดกันมากนะ แต่บ้านเรา (หมายถึงแม่และเรา) เนี่ยะ Happy มว๊ากก แล้วนะ แม้เลข 7 มันจะดูอ้วนมากๆ แต่ . . ถ้าเรามองในจุดที่ว่า เราก้าวเดินมาจากตรงไหน เราจะยิ่งมีความสุขมากขึ้น การใช้ชีวิตแบบคิดบวกๆ +++ มันจะทำให้เรารู้จักปล่อยวาง และมองหาความสุขใกล้ๆตัวได้มากกว่าเดิมจริงๆ นะทุกคน   และเราเหมือนจะ Happy กับการกินมังมากกกกก งง ตัวเองเหมือนกัน ไม่เคยคิดไม่เคยฝัน เอาเป็นว่า ไม่อยู่ในความคิดเรามาก่อนเลยดีกว่า ว่าเราจะมา Way นี้ แล้วมันกิน One Meal a day ได้ด้วยนะ เรากินมื้อเดียวตอนเที่ยงครึ่ง เช้าจะกินมัทฉะ หรือไม่ก็กาแฟดำ มีบางวันจะกินมัทฉะปั่นเนย 1 ชต. แล้วแต่ความอยาก แต่โดยรวมกินกลางวันมื้อเดียวเย็นไม่หิวเลย  ที่อัศจรรย์กว่านั้นคือ . . กินมังฯ สามารถกล้ามเนื้อเพิ่มและ ไขมันลดได้ด้วยOMG เปิดโลกมาก เพราะทุกวันนี้ ฉันนี่ กินโปรตีนไม่ถึง แต่ก็เป็นคนที่ไม่ชอบกินเวย์โปรตีน ส่วนตัวชอบคิดว่า เราจะเอาโควต้าที่เรากินได้ ไปให้อาหารผงทำไมวะ 5555+  ระดับไขมันในอวัยวะภายในลงไปปกติแล้วด้วย แต่พุงนี่คือ สภาพตอนนี้ เหมือนคากิแบบเยลลี่ดึ๊งๆ ไรแบบนั้นเลย เหอๆ มันอาจจะต้องใช้เวลาในการปรับตัวนั่นแหละ และก็ต้องหาท่าเวทเพิ่มด้วย  ใดใด . . คือ ก็ยังไม่ได้เวทสักทีนะ แต่ออกกำลังกายตอนนี้ ออกทุกวัน จันทร์ - เสาร์ หยุดพัก หนึ่งวันคือ วันอาทิตย์ เราก็สลับรูปแบบการออกกำลังกายไปเรื่อยๆ แล้วแต่อยาก  ช่วงนี้ ไปสิงตัวอยู่ในกลุ่มมังสวิรัติหลายกลุ่ม แต่ . . น่าท้อแท้มาก ตรงที่ไอ้ที่เค้าขายกัน มันมีแต่ของที่เรากินไม่ได้ เพราะมันมีแป้ง เป็นส่วนผสมหลักเลย คีโตฯวีแกนแบบฉัน น้ำมันก็ต้องน้ำมันมะพร้าว ก็คงต้องทำกินเอง นี่ว่าจะกลับไปสิงตัวในกลุ่ม 3 Oil แล้วเอาสูตร น้ำสลัด 3 Oil มาทำกินบ้างละ คือ ไอ้จะกินผัดผักกะไข่ๆๆๆ ไปตลอดคงไม่ได้  แต่การกินมังก็มีสิ่งที่ต้องโฟกัสเหมือนกัน คือ อยากจะปลูกผักขึ้นมา อยากจะกินผักไร้สารพิษ เพราะเรากินผักเยอะมาก มันคงจะดี ถ้าได้กินผักแบบบ้านๆ ไรแบบนั้น แต่ . . ฉันก็มีแหล่งผักปลอดสารพิษ ข้างบ้านอยู่นิดหน่อย ที่อร่อยตอนนี้ คือ ยอดตำลึง  นั่นๆ เห็นมะ . . ของรั้วบ้านเรา อ่ะ มีนิดหน่อย แต่ที่แม่ไปเด็ดให้บ่อยๆ คือ รั้ววัชพืชของข้างบ้านจร้าาาาา กร๊ากกก ข้างบ้านไม่ได้ทำอาหารกินเอง แม่ฉันไปเก็บตำลึงบ้านเขามากินทุกสองวัน และมันก็ดกมากจริงๆ  แต่ที่บ้านก็ยังมีต้นคะน้าแมกซิโกอยู่ ใดใด ตอนนี้ ไม่รู้เพราะอะไร มันไม่งามเลย เลยมีให้กินนานๆ ที อยากจะมีผักอื่นแต่ . . พื้นที่อันน้อยนิดเหลือเกิน นี่จะดีมาก ถ้าใบมะละกอ กับใบกล้วย มันเอามาแดรกเป็นอาหารได้ 55+ ยังดีที่แม่เอากิ่งโหระพา ไปปักไว้ในกระถางต้นเชอร์รี่นอกบ้าน และมันงามมว๊าก อีนี่เลยไปเด็ดมาทำผัดมะเขือใส่ไข่กิน ก็เป็นคนกินง่ายอ่ะเนอะ 555+ นี่ยังหาจังหวะทำเทมเป้ไม่ได้ ถึงอย่างนั้นมันก็ต้องกินอ่ะ ก็เลยสั่ง Shopee ไปละ . . ไว้จะเอากะเพราเทมเป้มาให้ชมนะ  อีกเรื่องนึงคือ ทุกคน ขนุนข้างบ้านกินได้แล้วจร้าาาาาาา แม่ฉัน Happy มากกกก นางผ่าเอาไปแจกบ้านนั้นบ้านนี้ แจกยันเม็ด เพราะพี่ที่ทำงานชอบกินก็เลยต้มให้นางไปหนึ่งถ้วยใหญ่ ส่วนฉันไม่ต้องถาม ตอนนี้กินผลไม้ไม่ได้ กะว่าถ้าได้ 75กิโล เมื่อไร ค่อยเริ่มกินผลไม้ตระกูลเบอร์รี่ละกัน  ความกินผลไม้ไม่ได้ก็ปวดใจอยู่นะ . . อันที่จริง ตอนนี้น้ำตาลสะสมก็ปกติแล้ว น้ำตาลในเลือดก็แค่ 90+ มันก็กินได้แหละ แต่ อาจจะเป็นความหลอนส่วนตัว บวกกับมันก็ไม่ได้ว้อนอะไรมากด้วย (หรือวะ) เพื่อนบ้านก็เอาทุเรียนมาให้อีกละ ได้แต่มอง และกัดฟัน กรอดดดดด กรอดดดดด 5555+  ตอนนี้ . . เราเริ่มปรับการนอนได้บ้างแล้วนะ . . ถึงแม้จะยังไม่ดีที่สุด แต่ก็ดีกว่าตอนแรกมากๆ แล้ว ถือว่านอนได้บ้างแล้ว แม้จะตื่นกลางดึกบ้าง เมื่อคืนลุกมานั่งสมาธิตอนตีสามครึ่ง แมวฉัน มันก็ลุกมาเรียกๆๆๆ อยู่นั่น เรียกไม่หัน มันเอาตีนมาสะกิดขา สักพักไปเกาหลัง ฉันไม่สนใจ มันปีนไหล่จะขึ้นไปบนหัวจร้าาาาา ตู สมาธิแตก บ้าบอจริงเชียว  เหมือนบล็อกจะยาวไปอีกแล้ว 55555+ ไปดีกว่า ไว้จะแวะมาใหม่นะคะ ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องที่แวะมาทักทายกันนะค้าาาาา   บั น ทึ ก D i a r y โ ด ย ตั ว ห น อ น กิ๊ ว ๆ
หวัดดีค่ะคุณหนอน
1 จะมีคนจำได้ทันทีถ้าเราแต่งตั้งประหลาดค่ะ นอกนั้นข้ออื่นเห็นด้วยจ้า ที่จริงขาก็เรียวสวยอยู่นะคะ ป.ล. ถ้ารักจะนั่งสมาธิอย่าเอาแมวเข้าห้องนอนนะจ๊ะ    โดย: หอมกร
  วันที่: 10 มิถุนายน 2568 เวลา:13:41:04 น.10 ข้อแรกนี่โดน ๆ หมดเลยนะครับ
ผมชอบตื่นไปตลาดเหมือนกัน เสาร์ อาทิตย์ ตลาดหน้ากรมฯ ของกินเพียบเลยครับ คุณหนอนน้ำหนักลงเยอะเลยนะครับ จากบล็อก ผมว่าน่าจะเป็นกล้ามเนื้อนะครับ โดย: The Kop Civil
 วันที่: 10 มิถุนายน 2568 เวลา:14:39:16 น.ขอบคุณที่เข้าไปชมบล็อคนะคะ
โดย: Emmy Journey พากิน พาเที่ยว
 วันที่: 10 มิถุนายน 2568 เวลา:15:16:46 น.เดี๋ยวนี้ มากินมัง เต็มตัวแล้วเหรอ จริงๆส้มตำ ก็น่าจะกินได้มั่งละน่า น้ำตกก็ให้คุณแม่จกไปคนเดียว อิอิ
อาจารย์เต๊ะ ก็สนิทกับแม่ค้าส้มตำในซอยเหมือนกัน สมัยก่อนซื้อบ่อยกินเองมั่ง ใส่บาตรมั่ง ชอบขี่จักรยานไปซื้อ ใส่เสื้อผ้าเก่าๆขาดๆ หน้าตามอมๆแมมๆ แม่ค้าเห็นก็ สงสาร ชอบแถมให้อยู่เรื่อย มาวันนึงอาจารย์เต๊ะ แต่งเต็มยศ ขับพี่ถุงเงิน ทะเบียนตอง ไปจอดหน้าร้านส้มตำ หิวจะซื้อไปกินที่มหาลัย แม่ค้าวิ่งมาดู ร้องเสียงหลง บอก ลุ้งงง รีบลงมาเลย แอบไปเอารถใครมาขับนี่ หาเรื่องแท้ๆ เดี๋ยวจะติดคุกตอนแก่ซะแล้วมั้ยละ เย้ย 555 เรื่องอาหารการกิน ตอนนี้กินเรื่อยเปื่อยมาก เพราะไม่ได้ทำกับข้าวกินเองเลย ยังเจ็บพุงอยู่ ผลไม้ในบ้านที่ยังพอได้กินก็มีกล้วยหน้าบ้านอย่างเดียว มะม่วง ขนุน เส็จอีกระรอกจอมแก่นหมด555 อ้อ ที่บ้านก็มี คะน้าแมกซิโก กอใหญ่ อุตส่าห์ตัดทิ้ง โยนข้ามรั้วทิ้งไปป่าข้างบ้าน มันยังอุตส่าห์งอกงามขึ้นมา ต้นใหญ่กว่าในบ้านซะอี้กกก ป้าด555 อ้อดีใจกับ น้องหนอนเรื่อง น้ำหนักที่ลงมา 70 ด้วยนะจ๊ะ ของอาจารย์เต๊ะ ไม่ขิงด้วยแย้ว เพราะตอนนี้มีเป้าหมายใหม่ ไปขิงกับหมอหุ่นหมีแทนจร้า 555 โดย: multiple
 วันที่: 10 มิถุนายน 2568 เวลา:19:28:40 น.วันเสาร์เช้าเป้นวันที่รอคอยมากๆใน 1 อาทิตย์ เพราะจะได้ไปปากคลองตลาด 2 เดินเลือกซื้อดอกไม้สวยๆ มาแต่งบ้านครับ
โดย: ทนายอ้วน
 วันที่: 10 มิถุนายน 2568 เวลา:20:41:03 น.อ่านแล้วรู้สึกเหมือนได้ตามไปเดินตลาดไปด้วยกันเลย บล็อกนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศชีวิตประจำวันที่อบอุ่น
การหันมากินมังฯ แล้วน้ำหนักลง สุขภาพดีขึ้น ถือเป็นเรื่องดีที่ดี เราจะเป็นอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับการกินของเรานี่แหล่ะ โดย: คุณต่อ (toor36
 ) วันที่: 10 มิถุนายน 2568 เวลา:23:00:09 น.ใครๆ ก็ชอบวนหยุด มันไม่ต้องเร่งรีบ
คะน้าแมกซิโกถ้าไม่สุกอันตรายนะ ได้ยินมาว่ามีพฺาถ้าไม่สุก โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969
 ) วันที่: 10 มิถุนายน 2568 เวลา:23:15:42 น.คำคมพี่ปราย
ดีทุกอันเลยครับ แม่ค้าคงเหนื่อยมากๆนะครับ เคยมีคนอยู่ช่วย แล้ววันหนึ่ง คนนั้นก็หายไป ปีนี้ทุเรียนเยอะมาก ปกติเชียงใหม่ไม่ได้มีทุเรียนขายเยอะขนาดนนี้ มีแต่คนบอกว่าราคาไม่แพง แต่พี่ก๋าไม่กินทุเรียนครับ ไม่ได้ชิมเลย 555 โดย: กะว่าก๋า
 วันที่: 11 มิถุนายน 2568 เวลา:5:53:36 น. |
nonnoiGiwGiw
 ฝากข้อความหลังไมค์ Rss Feed  Smember ผู้ติดตามบล็อก : 55 คน [?] Group Blog All Blog
Link MY VIP Friends                                                             |
||||||||||||
| Pantip.com
| PantipMarket.com
| Pantown.com
| © 2004 BlogGang.com
allrights reserved.
|
|||||||||||||
อ่านแล้วรู้สึกมีความสุขไปกับคนเขียนด้วยค่ะ