กฎ 8-8-8 ที่ทำไม่ได้ในความเป็นจริง

ผมบังเอิญได้ไปอ่านบทความว่าด้วยเรื่องบาลานซ์ชีวิต กฎการใช้ชีวิตให้สมดุล ด้วยการแบ่งวันของคุณออกเป็น 3 ส่วนเท่าๆ กัน

8 ชั่วโมงสำหรับการทำงาน
8 ชั่วโมงสำหรับการนอนหลับ พักผ่อน
8 ชั่วโมงสำหรับชีวิตส่วนตัว ทำกิจกรรมโปรด

โดยในส่วนของชีวิตส่วนตัวแบ่งได้เป็น

- เวลากับครอบครัวและเพื่อน
- การออกกำลังกาย
- การเรียนรู้ พัฒนาทักษะส่วนตัว
- งานอดิเรก หรือกิจกรรมที่ชอบ


ถ้าอ่านแต่นี้จะรู้สึกได้ว่าเป็นหลักที่สุดยอดแต่ในความเป็นจริง เราทำได้จริงหรือ? เดี๋ยวเราค่อยๆ มาดูกัน



การนอน 8 ชั่วโมง ถือเป็นเรื่องดีถ้าทำได้ อันนี้ห้ามลดครับ

เราทำงาน 8 ชั่วโมง อันนี้ก็ไม่สามารถลดได้ แต่เราอยู่ที่ออฟฟิศอย่างน้อย 9 ชั่วโมง (รวมเวลากินข้าวกลางวัน 1 ชั่วโมง) บางที่ลงชื่อเข้างานต้องลงชื่อจากการล็อคอินระบบคอมพิวเตอร์ แถมไม่สามารถออกก่อนเวลาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดหากมีกรณีที่งานเยอะจนไม่สามารถทำให้เสร็จในเวลาได้จนต้องล่วงเวลา หมายความว่าคุณต้องไปถึงก่อนเวลา และออกหลังเวลา อย่างชั่วคุณต้องจ่ายเวลาในส่วนนี้เพิ่ม 5-10 นาที

ที่สำคัญคุณลืมอะไรไปหรือไม่? เวลาในการเดินทางไป-กลับต้องมี 2 ชั่วโมงเป็นอย่างน้อย ยังไม่รวมเวลาทานข้าวเช้า ข้าวเย็น (ให้ 1 ชั่วโมงพอ) อีกทั้งกลับถึงบ้านคุณต้องทำงานบ้าน เช่นการทำความสะอาดบ้าน ซักผ้า ทั้งที่คุณก็คงไม่ได้อยากจะทำมันนัก ต่อให้ใช้เครื่องซักผ้า คุณต้องให้เวลามันอย่างน้อยครึ่งชั่วโมง ยังไม่รวมเวลา อาบน้ำล้างหน้าในช่วงเช้าเย็น (ให้เวลารวมกันครึ่งชั่วโมง)

มาถึงตอนนี้คุณเหลือเวลาให้คุณได้ใช้ชีวิตส่วนตัว 1 ชั่วโมง ใน 1 ชั่วโมง เลือกเอาว่าจะทำอะไร

- เวลากับครอบครัวและเพื่อน
- การออกกำลังกาย
- การเรียนรู้ พัฒนาทักษะส่วนตัว
- งานอดิเรก หรือกิจกรรมที่ชอบ


จะเห็นได้ว่าการเขียนบทความให้สวยหรูใครๆ ก็เขียนได้ แต่ในชีวิตจริงนั้นทำได้ยาก


แต่ช้าก่อน!! ถ้าเราลดเวลานอน และเบียดเบียนเวลาในส่วนอื่นๆ ให้เข้มข้นขึ้นก็น่าจะพอทำได้จริงมั้ย? เดี๋ยวเรามาลองเบียดเวลาดูเพื่อให้เป็นไปตามเป้าหมาย แต่การที่คุณจะทำการเบียดเวลาทับซ้อนใมนการทำกิจกรรมได้นั้นคุณต้องมีวินัย และมีระเบียบมากเลยทีเดียว

ผมลองเขียนตารางเวลาๆ ออกมาเล่นๆ โดยยึดจากตัวเอง ซึ่งมีเงื่อนไขค่อนข้างจำกัด และถ้าคุณจะทำตามคุณก็จำเป็นที่จะต้องเคร่งครัดในส่วนของเงื่อนไขตาม เดี๋ยวผมจะทำตารางเวลาคร่าวๆ ที่หลายคนอาจตะลึง



ผมขอย้ำว่าเงื่อนไขมันเยอะมาก และแน่นอนว่าถ้าคุณไม่ได้อยู่ในเมืองที่มีการคมนาคมที่เกือบสะดวก อย่างกรุงเทพฯ คุณยิ่งทำไม่ได้

8 ชั่วโมงสำหรับการทำงาน
- อันนี้ล็อกครับปรับเปลี่ยนอะไรไม่ได้เลยตามสูตรที่เขากำหนดไว้ แต่คุณต้องไม่ลืมว่าคุณใช้เวลาอยู่ในออฟฟิศอย่างน้อย 9 ชั่วโมง (รวมเวลากินข้าวเที่ยง)

8 ชั่วโมงสำหรับการนอนหลับ พักผ่อน
- อันนี้ขอเบียดเบียนเวลาเหลือแค่ 6 ชั่วโมงครึ่ง แล้วเดี๋ยวผมจะเอาไปชดเชยในอีกส่วน

8 ชั่วโมงสำหรับชีวิตส่วนตัว ทำกิจกรรมโปรด
- ในส่วนนี้จะ + เวลาเข้ามา 1 ชั่วโมงครึ่ง (การนอน) โดยให้เราเอาเวลานอนแบ่งออกดังนี้ ช่วงเช้าระหว่างเดินทาง นอนหลับบนรถประจำทาง 30 นาที ขากลับ 30 นาที และตอนเที่ยงพักกลางวัน 30 นาที (เห็นมั้ยว่านอนครบ 8 ชั่วโมง แบบพังๆ แล้ว)
- ช่วงเวลารับประทานอาหาร เราจะโดนบังคับจากออฟฟิศให้พัก 1 ชั่วโมง เราต้องรีบกินให้เสร็จภายในครึ่งชั่วโมง เพื่อมานอนพักผ่อน 30 นาทีจากข้อที่ผ่านมา
- คุณต้องหักลบเวลาที่เหลือในส่วนของชีวิตส่วนตัว 1 ชั่วโมง จากในออฟฟิศด้วย เวลากินข้าวเที่ยงไง

มาถึงตอนนี้ยังเหลือเวลา 7 ชั่วโมง
- ช่วงเวลาในการเดินทาง ผมเดินทางไปกลับ รวมกัน 3 ชั่วโมง อย่างที่บอกไปว่าเราจำเป็นต้องประหยัดเวลาให้มาก ดังนั้นการทานอาหารเช้าขอให้ซื้อแล้วเอาไปทานบนรถโดยสารประจำทางนะครับ ถ้ารถร้อนคงไม่มีปัญหา แต่ถ้าใครนั่งรถแอร์คงลำบากก็ขอให้ทานที่ป้ายรถประจำทางระหว่างรอรถ แน่นอนว่าระหว่างเดินทาง ผมต้องเดินเท้าตอนเช้าเย็นรวมกัน 30 นาที (นับอยู่ในช่วงเวลาเดินทาง) ให้ถือว่าเป็นการออกกำลังกาย และให้ใส่หูฟังเพื่อฟังเพลง หรือเรียนรู้บทเรียนทางภาษาเพิ่มเติมด้วย แน่นอนว่าในช่วงที่เดินทางก็ให้ถือว่าเป็นช่วงพักผ่อนและเรียนรู้พัฒนาตนเอง ห้ามใช้เวลาในส่วนนี้ทำเรื่องอื่นเด็ดขาดนอกจากพักผ่อน และให้นับเวลาพักผ่อนอย่างเคร่งครัด

- ให้เวลาอาบน้ำเช้าเย็นรวมไปถึงแปรงฟัน และทำธุระหนัก 30 นาที แน่นอนว่าหากคุณทำผมใส่แว็กซ์ทำผม แต่งหน้าให้รวมในช่วงเวลานี้ด้วย (เหลือ 4 ชั่วโมงครึ่ง)
- หากคุณทำอาหารเพื่อความประหยัดไม่ว่าจะมื้อเช้า-เย็น ผมให้เวลาคุณ 1 ชั่วโมงครึ่ง ระหว่างนี้คุณอาจถือโอกาสซักผ้า ตากผ้าไป รวมไปถึงการล้างจานด้วยก็ได้ บริหารเวลาในส่วนนี้เอง และให้ฟังเพลง หรือพักผ่อนด้วยวิธีการอื่นๆ หรืออาจฟังพอร์ดแคชด้วยก็ได้ (เหลือ 3 ชั่วโมง)


เอาล่ะเหลือเวลาอีก 3 ชั่วโมงทองคำ ที่คุณสามารถเอาไปใช้ได้อย่างอิสระ แต่อย่าลืมนะว่าคุณไปทำงานที่ออฟฟิศอย่างน้อยๆ คุณต้องเข้างานก่อนเวลาที่เขากำหนดสัก 1-2 นาที การออกจากออฟฟิศก็เช่นกัน รวมไปถึงบางครั้งถ้างานไม่เสร็จ หรือต้องอยู่เย็น อันนี้จะจัดสรรเวลาลำบาก ยังไม่รวมเหตุการณ์พิเศษเช่น ปัญหาการจราจรจากอีเว้นท์พิเศษต่างๆ ซึ่งถ้าเกิดขึ้นก็ให้เอาเวลาในส่วนนี้ไปใช้ในการเรียนรู้สกิลใหม่เพื่อพัฒนาตนเอง แน่นอนว่ามันอาจทำให้ 3 ชั่วโมงทางคำนี้หายไปคุณต้องบริหารให้ดีๆ ที่สำคัญคุณลืมอะไรไปหรือไม่? คุณยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลยนะครับ เวลากินข้าวเย็น และเผื่อเวลาขาดเกิน ก็น่าจะอยู่ที่ 1 ชั่วโมง (เหลือ 2 ชั่วโมง)

อยู่กับลูกก็อยู่ในช่วงนี้แหละ 2 ชั่วโมงทองคำ บริหารให้ดีๆ ล่ะ แต่คุณต้องไม่ลืมอีกข้อ ต่อให้คุณมีเวลาเหลือ 2 ชั่วโมง แต่ถ้าคุณกลับดึกหน่อยลูกคุณเข้านอนแล้วทุกอย่างคือจบครับ พังหมด!!




จากกำหนดการที่ผมให้ไปหลายคนอาจเถียงว่ามันไม่โอเคในส่วนของการพักผ่อน พักผ่อนแบบนี้ไม่เป็นคุณต่อร่างกาย แล้วจะให้ทำไง? นี่ก็เบียดเวลาสุดๆ แล้วโดยคำนึงถึง รอบการนอนหลับ (Sleep Cycle) เพื่อให้ร่างกายฟื้นตัวเต็มที่อีกทั้งยังใช้เวลาอย่างไม่สูญเปล่าแม้แต่วินาทีเดียว ที่เหลือก็แค่ขอพรกับพระเจ้า ให้ไม่เจอสถานการณ์ที่มันผิดแผนจนทำให้เราต้องใช้เวลาเพิ่มในแต่ละกิจกรรม

ผมย้ำตรงนี้นะครับว่ามันทำได้ แต่เงื่อนไขมันเยอะ ที่สำคัญคุณจะบ้าพอที่จะทำมันหรือไม่? อ่านบทความไลฟ์โค้ชมันต้องคิดตามครับ ถ้าทำแล้วมันเหนื่อยจนรู้สึกว่ามันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ควรทำ มันก็ไม่ใช่ครับ เพราะคำว่าเหมาะสมของคนๆ หนึ่ง อาจไม่เหมาะสมสำหรับคนอีกคนหนึ่ง

ผมลืมบอกไปนิดตัวอย่างที่ผมยกมาเป็นตัวอย่างของคนทั่วๆ ไปที่ต้องเดินทางด้วยรถประจำทาง ถ้าคุณขับรถอาจทำได้ยากในบางส่วน ถ้าเรามีเงิน มันแก้ไขปัญหาได้หมดแหละ สำคัญที่เราจะใช้เงินแก้ปัญหามั้ย? คุณพร้อมที่จะนั่งแท็กซี่ทุกวันเพื่อจะได้เอาเวลาที่นั่งไปทำอย่างอื่นมั้ย? คุณพร้อมที่จะซื้อข้าว หรือสั่งข้าวทุกมื้อเพื่อความรวดเร็ว เพื่อให้มีเวลาในการใช้ชีวิตมั้ย? คุณพร้อมที่จะส่งผ้าไปซัก รวมไปถึงการจ้างแม่บ้านทำความสะอาด เพื่อที่จะได้ไม่ต้องใช้เวลาไปกับงานบ้านแบบนี้มั้ย? ถ้าคำตอบทุกอย่างคือใช่ พร้อมก็ลงมือเลยครับ ตามสูตร 8-8-8 ทำได้แน่นอน แต่น่าเสียดายที่มนุษย์ทั่วไปไม่ได้มีเงินถุงเงินถังระดับพ่อปั้มแบงค์แม่ปั้มเหรียญที่พร้อมจะเปย์เพื่อซื้อเวลาในส่วนนั้นมา เราเลยต้องพยายามเบียดเวลาหลายๆ ส่วน แม้แต่เวลานอนหรือเวลาพักผ่อนอย่างที่ผมเขียนไว้

จะเชื่อไลฟ์โค้ชหรืออะไรก็ขอให้ใช้สติตรึกตรองให้มาก ไม่ใช่ฟังแล้วเชื่อเลย ที่สำคัญไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชา หรือเทคนิคอะไร ต่อให้ดีแค่ไหนได้มาแล้วเราก็ต้องประยุกต์ใช้ให้เป็นแบบของเรา ขอให้ใช้ชีวิตให้สนุกในโลกปัจจุบันที่ไม่ค่อยน่ารื่นรมย์เท่าไหร่นัก

Create Date : 11 พฤษภาคม 2569		6 comments
Last Update : 11 พฤษภาคม 2569 23:02:19 น.
Counter : 69 Pageviews.
(โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet