โจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 396
"รอบกองไฟ" โจทย์โดยคุณ จันทราน็อคเทิร์น
คำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน)
จำกิจกรรมรอบกองไฟสมัยเรียนกันได้ไหมครับ?
ถ้าวันนี้ได้จัดอีกครั้ง คุณอยากให้มันเป็นแบบไหน มาเล่าให้เพื่อนๆ ฟังกันหน่อย
เวลาส่งงาน 3 มีนาคม 2569
สมัยมี้เก๋ เข้าค่ายตั้งแต่ ป.5-ป.6 เป็นค่าย ลูกเสือ-ยุวะ เป็นค่าย 3 วัน 2 คืน นอนค้างที่โรงเรียน จะมีหลายโรงเรียนเลยในระแวกนั้นมารวมกัน
คืนรอบกองไฟให้ผู้ปกครองมาดูได้
ป.5 โรงเรียนมี้เป็นเจ้าภาพ
ผู้ปกครองก็จะแอบหอบหิ้วขนมมาฝากลูกๆ ด้วยความเป็นเจ้าภาพล่ะเนอะ
ป.6 โรงเรียนป๊าโอ๋เป็นเจ้าภาพ จะบอกว่ามี้รู้สึกว่าเจอป๊าโอ๋นะ 555 ไม่รู้จะเว่อร์ไปไหม เพราะมาเจอกันอีกทีตอน ม.1 เลยว่าจำได้
การเข้าค่ายของเด็ก ประถมสิ่งที่น่ากลัวคือ ผี...เพราะต้องนอนที่โรงเรียน ที่ปลูกฝังกันมาก็คือ มีผี ผีดุ
กับอีกเรื่องคือ เดินทางไกล เราตัวเล็กตัวน้อยแค่นั้นจะให้เดินไปไกลอะไรนักหนา
มาเข้าเรื่อง... รอบกองไฟ ประถม เป็นอะไรที่สนุกมาก เพราะเราจะต้องคิดการแสดงร่วมกับเพื่อนโรงเรียนอื่นสดๆ บอกตามตรง แสดงกันไม่ได้เรื่องได้ราว แต่ตอนจบเพื่อนๆ ก็ต้องพูดว่า "เยี่ยมจริงๆ เยี่ยมจริงๆ"
มีช่วงเต้นสนุกๆ สมัยนั้นใช้ไฟจริงๆ น่ากลัวนะ ถ้าเต้นไม่ดูตาม้าตาเรือ มีหวังได้ไปเต้นในกองไฟ
เป็นความสุขที่แม้อาจจะจำรายละเอียดไม่ได้มาก แต่ยังอยู่ในใจเสมอ ไม่นับว่ามี้ได้เจอป๊าโอ๋ที่ค่ายด้วยนะ 5555
พอ เข้า ม.1 ก็ได้ไปเข้าค่าย ลูกเสือ-ยุวะ ที่ค่ายพระราม.6 ชะอำ
คือไปเข้าค่ายที่ทะเลนะ ดีใจมาก...ตื่นเต้น เสื้อผ้านี่คือคัดไปอย่างดีชุดนั้นชุดนี้ เรียกว่างานนี้ต้องเกิด
ถึงจะไปแค่โรงเรียนเรา แต่ด้วยความที่เป็นเด็กใหม่ ม.1 ก็จะตื่นเต้นไปกับรุ่นพี่มีทั้งผู้หญิงผู้ชาย ป๊าโอ๋ก็ไปแหระแต่สมัยนั้นไม่ได้สนใจ
แต่พอไปจริง มันไม่ได้สนุกอย่างนั้น นอนเต้นค่ะ กางเต้นกันเก่งแหระ ริมทะเลทรายนะ ที่ว่านอนกลางดินกินกลางทรายมันเป็นแบบนี้เอง
แล้วโดนครูฝึกทหารหลอก บอกว่าจะย้ายที่นอนคืนนี้ให้ขนของที่จำเป็นไป ที่ไหนได้เดินกลับมาที่เดิม เนื่องจากเป็นค่ายทหารกระโดหอ โอ้ยชอบมากเลย..
ทำอาหารกินเอง โอ้ย....แม่ทำให้กินตลอด ม.1 จะไปทำเป็นได้ไง
มาถึง..รอบกองไฟ จำไม่ค่อยได้ คงไม่มีอะไรน่าประทับใจเท่าไหร่
แต่ภาพที่เป็นยืนเข้าแถวที่ทะเลยามเช้า ภาพจำสวยงามมากจริงๆ
พอมา ม.2 ม.3 ไม่รู้ โรงเรียนคิดอะไร แยกยุวะ ไปเข้าค่ายเอง มีแต่เด็กผู้หญิง กิจกรรมยุวะไม่มีอะไรสนุกๆ แบบลูกเสือน่าเบื่อมาก
.
.
สำหรับน้องซี ม.1 โควิด ไม่มีจัด มาเข้าค่ายเนตรนารีตอน ม.2-ม.3 คือ ฝันร้ายของวัยรุ่น นอนโดยไม่มีแอร์ ที่นอนแข็งโป้ก อาหารการกิน นุ่งผ้าถุง อาบน้ำ ห้องน้ำไม่สะอาด เดินทางไกลร้อนมาก ต่างจากสมัยเราลำบากยังไงก็อยากไปมาก
สมัยนี้ผู้ปกครองไม่ต้องมาส่งข้าวส่งน้ำ แม้ลูกจะไปค่ายต่างจังหวัด แต่ก็มีรูป มีไลฟ์สดให้ดูกันแก้คิดถึง
มาถึงรอบกองไฟ จะได้รับโจทย์ก่อนที่จะไปก่อนหน้านี้แล้ว มีเวลาคิด หาพร็อบ ต่างๆ เนื้อเรื่องต้องสร้างสรรค์ ไม่ใช่ไก่กาแบบสมัยเรา
แต่เป็นความทรงจำที่จะได้คุยกับเพื่อน...ไปตลอดชีวิต
ม.2 ซีอยู่ขวาสุดถืออุปกรณ์ประกอบฉาก
.


ม.3
.

น้องซีทำท่าหัวใจให้แม่ รู้ว่าแม่คงดูไลฟ์สดอยู่บ้าน
.
โจทย์ถนนสายนี้มีตะพาบครั้งต่อไป หลักกิโลเมตรที่ 397"คำตอบที่ยังไม่ชัดเจน" โจทย์โดยคุณ
toor36คำอธิบายโจทย์ (แนวทางการเขียน)
ถ้าทุกอย่างมีคำตอบ โลกเราคงไม่ต้องการเรื่องเล่า
แล้วคำตอบที่ยังไม่ชัดเจนของคุณล่ะ คืออะไร?
มาร่วมเขียน แบ่งปัน และค้นหาความหมายไปพร้อมกัน
เวลาส่งงาน 18 มีนาคม 2569 นี้แล้วเจอกัน~