Blog นี้แสดงผลสมบูรณ์เมื่อเข้ามาด้วย Google Chrome ขออภัยในความไม่สะดวก
Group Blog
 
<<
เมษายน 2558
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
27 เมษายน 2558
 
All Blogs
 

เจ้านุ้งโดนหมาใหญ่รุม 3:1 สาหัส แต่ รอดตายแล้ว




เจ้านุ้งโดนหมาใหญ่รุม 3:1
สาหัส แต่ รอดตายแล้ว




ขอลงภาพนุ้งเมื่อวานนี้ไว้ก่อน สดชื่นขึ้นมากแล้ว (แม้ว่าเวลาล้างแผล
จะยังเจ็บ) แฟนๆจะได้ไม่ตกใจมากนะคะ









เหตุเกิดเมื่อเช้าวันที่ 19 เมษายน 2558 เช้าวันนั้นอากาศเย็นสบายมาก สงบเงียบและสงบสุข กระดังงาที่กำลังบานเต็มต้นสูงเท่าตึกสามชั้นกำลังมีดอกเต็มต้น









ช่อดอกกระดังงาเป็นกระปุกๆแบบนี้ส่งกลิ่นหอมไปทั่ว ผสานกลิ่นราชาวดีและชมนาด เป็นกลิ่นหอมที่ยากจะพบที่ไหน (คือที่อื่นอาจมีดีกว่า) ไม่มีสิ่งบอกเหตุร้ายแต่อย่างใด










แม่ถือกล้องลงไปเดินเล่น เก็บภาพดอกไม้ไปบ้าง แล้วก็เดินออกไปในถนนนอกบ้าน สองสามปีมานี้ เวลาออกไปเดินต้องถือไม้ไปด้วย เพราะมีฝูงหมาของมหาเศรษฐี ตัวใหญ่ขนาดน้ำหนัก 30+ ก.ก. ซึ่งเวลาเห็นคนที่ไม่ใช่ในบ้านนั้นออกมาเดินในถนน จะวิ่งเข้าใส่ เราบอกหลายครั้งแล้วว่ามันไม่เป็นมิตร ควรดูแลให้ดี แต่เขาไม่ใส่ใจ

วันนั้นยังเช้ามาก คนสวนทุกบ้านเพิ่งเริ่มมาทำงาน แม่ก็เดินเล่นไปสักพัก ไม่ห่วงนุ้งเพราะปิดประตูระเบียงไว้แล้ว แต่ใครสักคนคงเปิดประตูขึ้นลงกันแล้วนุ้งถือโอกาสวิ่งลงไปตามแม่

นุ้งไปเกือบถึงแม่ คนสวนบ้านนั้นก็เรียกให้แม่จับนุ้งไว้ เพราะหมาทั้งฝูงนั้นก็วิ่งออกมาด้วย นุ้งเห็นหมาทั้งสาม ก็ดีใจวิ่งเข้าไปหา อยากจะเล่นกับเค้า แต่ไอ้พวกนั้นมันสวมวิญญาณเพขฌฆาตแล้ว นุ้งรู้สึกทันทีว่าไม่ปลอดภัย มันวิ่งหลบหลีกไอ้พวกนั้นแต่ก็พลัดเข้าไปในบ้านเขาอีก โดนไล่ตะครุบสองทีแต่พลาด แม่หวีดร้องสุดเสียง เรียกนุ้งได้ยินมาถึงกรุงเทพฯก็ว่าได้ และแม่ซึ่งเดินลำบากมาหลายปี วันนั้นอดรีนาลีนขึ้นเต็มพิกัด ออกวิ่งสุดชีวิตแต่ไม่ทัน หมาใหญ่ตัวหนึ่งถึงนุ้งก่อน มันตะครุบลงกลางหลังนุ้ง คาบไว้ในปากเหมือนแมวคาบหนูตัวเล็กๆ แล้วสะบัดและเหวี่ยงลงพื้น กะซ้ำให้ตาย แต่นุ้งซึ้งสาหัสแล้ว ไม่ยอมตายง่ายๆ มันลุกขึ้นแต่ไม่หันกลับมาหาแม่ที่ร้องเรียกสุดเสียงอยู่ตลอดเวลา แต่สลัดตัวลุกขึ้นอย่างเร็วมาก เลี้ยวซ้ายไปจากแม่ที่เรียกอยู่ทางขวา อดรีนาลีนคงพุ่งปรี๊ดเหมือนกัน มันวิ่งเลือดโชกกลับบ้าน ทันที่พ่อถลันลงมารับตัวนุ้งอุ้มไว้ พ่อบอกว่า หัวใจแต้นแรงมากจนน่ากลัวว่าจะขาดใจตายเพราะพิษบาดแผลและเหนื่อย

พอแม่ตามมาทัน พ่อส่งนุ้งให้แม่ แม่รับมาอุ้มไว้ พี่ปูยังมีสติถ่ายภาพนี้ไว้เป็นหลักฐาน ทั้งที่แม่ถือกล้องอยู่ตลอดเวลาที่เกิดเหตุ แต่ไม่ได้นึกมีแก่ใจที่จะเก็บภาพ ใจพุ่งไปที่นุ้งอย่างเดียวเลย

คงจะสังเกตว่าแขนแม่เกร็ง มือกำแน่น กอดนุ้งไว้แนบตัว สงสารเป็นที่สุด ใจนึก ณ ขณะจิตนั้นว่าเป็นต้นเหตุให้นุ้งต้องเป็นเช่นนี้ จากภาพจะเห็นบาดแผลจาก 2 เขี้ยวทางด้านซ้าน มีอีก 2 เขี้ยวทางด้านขวา แผลลึกและกว้างเพราะไอ้หมาปีศาจสะบัดและเหวี่ยงออกจากปากจนปากแผลฉีกขาดมากกว่าคมเขี้ยว








แม่ล้างแผลนุ้งด้วย Normal Saline Solution ซับแห้งแล้วใส่ Betadine ก่อนจะรีบพานุ้งกลับกรุงเทพฯ พี่ปูซิ่งเป็นประวัติการณ์ ดีที่รถไม่ติด ไม่เช่นนั้นเราคงกระวนกระวายใจมาก เพราะนุ้งนอนเงียบมาตลอดทาง

ทันทีที่ป้าหมอเห็นแผลของนุ้ง ถามทันทีว่ายังลุกยืนได้ไหม หมอกลัวว่าขาและกระดูกสันหลังจะหัก แต่นอกจากบาดแผลแล้วก็คงจะมีแต่ช้ำในและเปลี้ยไปเพราะหมดแรงและเจ็บปวดทั้งตัว

ป้าหมอทำแผลให้ แต่แม่ไม่เก็บภาพไว้ เห็นแล้วสะเทือนใจมาก แม้จะพอคิดได้ว่า มันคงเป็นชตากรรมของนุ้งที่มีหนี้กรรมติดค้างไอ้พวกนั้นมา แต่เราก็ทำใจไม่ได้เพราะแม้จะเชื่อเรื่องชตากรรมแต่เจ้าของหมาพวกนั้นก็มีหน้าที่ระวังหมาของเขาไม่ให้ทำร้ายใคร ไม่ว่าจะคนหรือหมา มันเป็นอันตรายไม่ใช่แต่กับเรา และเราก็ต้องระมัดระวังให้มากกว่านี้

ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่น้องม๋าของเราถูกหมาเศรษฐีทำร้าย ครั้งแรกเกิดกับเจ้าตั้งตั้งที่โดนหมาขนาดใหญ่มากบุกขึ้นไปทำร้ายบนบ้านเราเลย ไอ้มหาเศรษฐีนั่นให้คนเอาตั้งตั้งไปรักษา จ่ายค่ารักษาเอง พาไปล้างแผลทุกวันจนหาย แต่ตั้งตั้งก็เสียตาไปหนึ่งข้างและอวัยวะเพศฉีกขาดไปจนเป็นหมัน แต่ไอ้โคดรวยนั่นก็ทำแค่นี้ หมาของมันก็ยังมาเดินเพ่นพ่านในบ้านเรา จนต้องทำรั้วด้านที่หมาของมันจะเข้ามาบ้านเราได้อีก แต่ไม่ช้าไม่นาน ตั้งตั้งก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย เราก็เลยเลิกเลี้งสุนัขที่บ้านป่า

แต่บ้านป่าก็เป็นบ้านที่อยู่กับชาวบ้านในพื้นที่มานานโดยไม่ต้องมีรั้ว ไม่เคยโดนขโมย นอกจากพวกหาของป่าชอบเข้ามาเอาพืชพันธุ์ของเราไป แต่พอมีพวกรวยๆมาสร้างรีสอร์ทใหญ่ๆล้อมบ้านป่าของเรา ที่ดินของเราก็เลยเป็นที่หมายตาของพวกเขาที่อยากซื้อเข้ารวมกับที่ดินของตน ไล่พวกยากจนอย่างพวกเราออกไปให้พ้นๆ

แต่แม่และพ่อจะยอมขายที่แปลงยี้ยากมาก ยังมองไม่เห็นว่าจะมีเหตุผลใดให้ยอมขายที่แปลงนี้ เพราะมันเป็นที่ดินที่พี่ปูซื้อให้เมื่อเธอมีอายุเพียง 28 ปี โดยไม่ได้มีเงินมากพอ เธอเททุกบาทลงไปแล้วยังมีหนี้อีกล้านกว่าบาทซึ่งผ่อนหมดในเวลาเพียงปีเดียว งดสิ่งฟุ่มเฟือยส่วนตัวทุกอย่างตลอดปีนั้น เป็นความภูมิใจของพ่อแม่ซึ่งยากจะมีสิ่งใดมาเทียบได้ วันที่มหาเศรษฐีรีสอร์ทหน้าบ้านมาบอกว่า เธอรับซื้อที่ดินโดยรอบรีสอร์ของเธอทั้งหมด ใครขายก็รับ แม่บอกเธอว่า "คงต้องเรียนว่า บ้านป่าของเรานี้ยากที่จะขาย เพราะ sentimental value สูงมาก" เธอยังคงติดตามเรื่องนี้อีกนานจนแม่เลิกคุยเรื่องนี้ด้วย แต่หลังจากนั้นแล้ว เรารู้สึกมาตลอดว่า นับวันเราจะอยู่ตรงนี้ยากขึ้นทุกทีแม้ต่อหน้าเราเขาจะพูดดี แม่ก็นึกเสมอว่า คนบางคนนั้น หน้าเนื้อใจเสือ

แต่เราก็จำเป็นต้องมีน้องม๋า เพราะแถวนั้นอยู่กันแบบไม่ทำรั้วนอกจากมีแนวต้นไม้เล็กๆอย่างเพื่องฟ้าแสดงเขต เวลามีคนเข้าไปหาตอนค่ำๆ เราจะเห็นเค้าก็เมื่อเขาเข้าไปถึงตัวแล้ว ไม่ว่าจะรู้สึกว่า ชาวบ้านเป็นมิตรมาก แต่เราก็ต้องป้องกันตัวบ้าง เราจึงหาสุนัขพันธุ์เล็กมาเลี้ยงเพื่อว่า จะได้ไม่ต้องทิ้งไว้กับคนสวนที่นั่น แต่เรื่องร้ายก็ยังเกิดขึ้นได้

นำเรื่องนี้มาเล่าสู่กันฟังเพื่อเป็นอุทาหรณ์ว่า เมื่อไรที่ป่าธรรมชาติกลายเป็นป่าคอนกรีต ก็อย่าไปคาดหวังมิตรภาพและน้ำใจไมตรีต่อเพื่อนมนุษย์ที่ด้อยกว่าของพวกผู้ดีมีเกียรติและมั่งคั่งที่เข้ามากว้านซื้อที่จนชาวบ้านดั้งเดิมย้ายถิ่นกันหมดเหลือแต่มนุษย์ที่ถือตัวว่าศิวิไลว์แล้ว ความเป็นอยู่ที่เคยดีใจว่าได้อยู่บ้านที่ไม่ต้องมีรั้วก็คงต้องเปลี่ยนใจมาทำรั้วประจานน้ำใจผู้คน








กลับมาต่อเรื่องของนุ้ง วันนั้นป้าหมอทำแผลให้แล้วก็ฉีดยาด้วย สั่งว่าให้พาไปล้างแผลทุกวัน และให้ใส่เสื้อปิดแผลไว้จะได้ไม่เลียและไม่ต้องใส่ลำโพง นุ้งก็เลยได้เริ่มใส่เสื้อที่ป้าตุ้ย Tui Laksi ส่งมาให้ ยอมใส่เพราะสลบไสลไม่ค่อยรู้สึกตัว ตื่นขึ้นมากินเท่านั้น นุ้งมีสัญชาติญาณรักษาตัวเองดีมาก จะลุกขึ้นมามองชามอาหาร และกินไก่ต้มมื้อละมากๆ เช่นหนึ่งน่องติดสะโพก กินวันละสองมื้อ รวมแล้วเท่ากับกินไก่ต้มวันละครึ่งตัวมาตั้งแต่วันจันทร์ที่แล้ว แต่สองวันแรกเอาแต่นอน ไม่ขับถ่ายเลย แล้วก็เลยคุ้นที่จะใส่เสื้อ แต่ใส่ตัวใหม่ทีไร นุ้งก็ต้องไปหาทีซุกสักพัก เหมือนจะเขินความตลก






ซุกข้างตู้ข้างเตียงไปตามเรื่อง









หรือไม่ก็ออกไปซุกตามข้างกระถางต้นไม้












นุ้งใส่เสื้อไปสี่ตัวแล้ว ตัวแรกนี้ พี่ปูซื้อให้







ตัวที่สองและต่อๆไปป้าตุ้ยให้มา ทุ่นไปมากเลย ไม่เช่นนั้นจะต้องซื้อหลายตัว











ขนาดใหญ่กว่าตัวนุ้งมาก แต่แม่ก็เอาเข็มกลัดเล็กๆกลัดรวบไว้บ้าง





ขอขอบคุณคุณตุ้ย Tui Laksi เป็นอย่างมากค่ะ






เมื่อวาน ป้าหมอบอกว่า สบายใจได้แล้ว ทุกอย่างเรียบร้อย แผลยังตกสะเก็ดแต่จะล่อนไปในที่สุด ให้แม่ทำความสะอาดแผลและใส่ยาต่อไปจนกว่ายาจะหมด ตอนนี้แผลก็ไม่ดูน่าหวาดเสียวแล้ว มาเปิดดูกันหน่อย






สี่เขี้ยวคร่อมกระดูกสันหลัง รอดพิการไปแบบเฉียดฉิว








ดีใจกันทุกคนที่แผลแห้งเกือบสนิทแล้ว








แม่กราบไหว้สิ่งศักสิทธิ์ทั้งหลายที่ปกป้องให้นุ้งรอดตาย แต่แม่ก็ไม่วายสงสัยว่า
ทำไมวันนั้นนุ้งตัดสินใจวิ่งกลับบ้าน ทำไมนุ้งได้ยินเสียงแม่เรียกแล้วไม่กลับ
ไปหาแม่เหมือนที่ปกตินุ้งจะต้องทำ แล้วถ้านุ้งกลับไปหาแม่และแม่อุ้มนุ้ง
จะเกิดอะไรขึ้นกับเรา แม่นึกเห็นภาพไอ้สามตัวนั้นขย้ำเราสองชีวิต
นึกไม่ออกว่า กว่าพ่อและพี่ปูพี่หมอจะไปช่วยเรา จะทันการ
ได้อย่างไร คนของบ้านนั้นไม่ต้องหวัง พวกเขายืนดูเฉยๆ

ขอลาไปด้วยภาพนุ้งต้องอยู่ในกรงเวลาแม่ยุ่งๆ
เพราะกลัวจะไปทำสกปรกเปื้อนแผล





ขอให้มีความสุขทุกท่านค่ะ




เสียงนกร้องในป่า

Special thanks to uploader:
Rahas31



เอนทรี่นี้อยู่ในหมวด สัตว์เลี้ยง (PET)






 

Create Date : 27 เมษายน 2558
25 comments
Last Update : 27 เมษายน 2558 16:58:43 น.
Counter : 191 Pageviews.

 

เห็นแผลนุ้งแล้วสงสารสุดๆเลย
ตั้งหลายแผล ใหญ่ๆทั้งนั้นด้วย
หมาของไอ้คนรวยมันใจร้ายจริงๆ
ใจคงเหมือนนายของมันแน่ เกลี๊ยดเกลียดค่ะ
คราวก่อนก็ตั้งตั้งทีนึงล่ะ มันน่าวางยาเบื่อจรริงๆ
อ่านแล้วของขึ้น อยากพิมพเยอะๆแต่ไม่ไหว อิอิ
ดีใจที่นุ้งหายดีแล้วค่ะ
หน้าตาบ้องแบ๊วน่ารักเชียว




 

โดย: mambymam 27 เมษายน 2558 14:51:42 น.  

 

เกริ่นนำด้วยกลิ่นหอมของชมนาดสุดโปรด
อ่านไปน้ำตารื้นค่ะ ยังจำเรื่องครั้งก่อนได้ ครั้งนี้มาเกิดซ้ำขึ้นอีก
ดีที่ตอนนี้เจ้านุ้งเกือบหายดีแล้วนะคะ เห็นภาพสุดท้ายแล้วทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยมมาก ฉลาดรู้อยู่จริง ๆ
สัตว์เลี้ยงก็คงเหมือนเจ้าของค่ะ อันธพาล
พวกนี้ไม่ช้าก็เร็วต้องเจอที่ใหญ่กว่าค่ะ
และจะคอยดูเมื่อวันนั้นมาถึง
วันนี้มาเยี่ยมเจ้านุ้งก่อน แล้วค่อยมาส่งกำลังใจอีกทีค่ะ

 

โดย: เนินน้ำ 27 เมษายน 2558 15:17:28 น.  

 

อ่านไปใจหายใจคว่ำไปด้วย สงสารเจ้านุ้งจัง
แต่ก็ดีแล้วที่อาการดีขึ้น ไม่เป็นแผลมากมาย
คงเป็นเพราะอายุยังน้อย ตอนที่เจ้าพวกนั้นฟัดคงเพราะตัวเบาก็เลยแกว่งไปมา ไม่บอบช้ำเท่าไหร่
ฟาดเคราะห์ไปค่ะพี่
ถ้าเหตุการณ์บ้านป่าเป็นอย่างนี้ พี่คงอยู่ได้ไม่สงบแล้วละค่ะ
หวั่นใจว่า ถ้าเป็นพี่หรือคนอื่นๆ ที่ไปเจอไอ้หมาอันธพาลนั่นโดยลำพัง แล้วพี่จะทำอย่างไร
ระวังตัวมากๆ นะคะ เป็นห่วงค่ะ

 

โดย: ป้าแอ๊ด IP: 171.96.182.81 27 เมษายน 2558 15:36:17 น.  

 

เจ้านุ้งปลอดภัยแล้ว
เรื่องร้ายผ่านไป เรื่องดีก็จะเข้ามา
คนรอบข้างมีทั้งดีและไม่ดีหลีกเลี่ยงไม่ได้
จำเป็นที่เราต้องเป็นฝ่ายหลีกเลี่ยงเสียเอง

คิดมากเดี๋ยวจะเครียดมหาเศรษฐีชอบคิดเอาเองว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง
อย่าไปเครียดน่ะ
เอาเป็นว่าสบายใจที่เจ้านุ้งปลอดภัยและไม่พิการ
พิมพ์ยากเล่นกะมือถือมาใหม่คืนนี้น่ะ

 

โดย: อาซอง IP: 171.96.184.41 27 เมษายน 2558 15:36:54 น.  

 

สงสารนุ้งค่ะ เห็นแผลแล้ว
บ้านนั้นปล่อยให้เกิดปัญหาซ้ำซาก
เข้าใจเลยค่ะที่พี่บอกว่าต้องข่มใจอย่างมาก

ตกใจตั้งแต่นุ้งวิ่งเข้าไปหาจะเล่นด้วยแล้วค่ะ
เด็กน๊อไม่รู้ตัวเลยว่าจะเจ็บขนาดนี้
ไม่อยากจะคิดต่อเลยค่ะ --
ห่วงพี่ด้วย

นุ้งอาการดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานแผลจะหาย
เจ็บเท่านี้นับว่ายังโชคดีค่ะ
นุ้งฉลาดเค้าได้เรียนรู้จากครั้งนี้ด้วย

 

โดย: ที่เห็นและเป็นมา 27 เมษายน 2558 16:16:17 น.  

 

สงสารเจ้านุ้งจัง
โชคดี ที่ไม่เป็นอะไรมาก

 

โดย: พูดไม่เก่ง แต่เจ๋งทุกคำ 27 เมษายน 2558 16:28:23 น.  

 

โอ้โห.. เยอะมากเลยค่ะ ขนาดแผลแห้งยังเห็นร่องรอยความรุนแรงขนาดนี้ สงสารเป็นที่สุด นับว่าโชคดีมากมายที่นุ้งไม่วิ่งไปหาแม่เพราะอะไรจะเกิดขึ้น? แผ่อุทิศส่วนกุศลไปเลยค่ะคุณพี่

 

โดย: ป้าโซ 27 เมษายน 2558 17:47:03 น.  

 

น่าสงสารมากค่ะ หายไวๆ น้า

 

โดย: sawkitty 27 เมษายน 2558 19:41:23 น.  

 

ขอบคุณค่ะพี่




 

โดย: mambymam 27 เมษายน 2558 19:46:15 น.  

 


สงสารนุ้งจังเลยแต่นุ้งก็ยังโชคดีที่มีครอบครัวที่ดีมีความรักความเมตตาต่อนุ้ง ถ้าเป็นหมาข้างถนนก็
ตายแน่ๆไม่มีใครรักษาให้ โหวตให้คุณแม่ที่มีความ
รักความเมตตาให้นุ้งด้วยค่ะ

คนบ้านป่า Pet Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

 

โดย: พรไม้หอม 27 เมษายน 2558 19:48:11 น.  

 

เห็นแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะพี่

ทั้งสงสารนุ้ง และก็ซาบซึ้งใจกับสิ่งที่นุ้งทำ
นุ้งวิ่งกลับบ้านเพราะเป็นห่วงแม่ เจ้าตัวคงรู้ดีว่าถ้าวิ่งหาแม่เจ้าหมาอันธพาลพวกนี้ก็คงพุ่งเข้าใส่แม่แน่ๆ ดังนั้นตัวเองยอมเจ็บโดยลำพัง.... นุ้งเอ้ย

เห็นแผลนุ้งแล้วโกรธแทนพี่เลยค่ะ ทางบ้านนั้นเค้าไม่รับผิดชอบหรือมาขอโทษอะไรเลยเหรอคะ.... แย่ที่สุดเลย

วันนี้ไม่ได้ล๊อกอินเข้ามา เห็นในเฟชแล้วรีบวิ่งมาทันทีเลยค่ะ

ขอให้นุ้งหายไวๆ นะคะคุณพี่

 

โดย: แอ๊กค่ะ IP: 94.23.252.21 27 เมษายน 2558 19:54:43 น.  

 

อู๊ว...น่าหวาดเสียวและสงสารนู๋นุ๊งมากมาย
ไม่น่าโชคร้ายเจอเรื่องแบบนี้เลยอ๊ะคร้า แง ๆ

ตอนแรกไม่กล้าอ่านต่อเลย บอกว่ามีแผลใหญ่ลีกอีก
โอ้วววว คุณพระ แต่พออ่านข้ามๆมาถีงท้ายๆ
โล่งใจขึ้นอย่างมาก ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงถึงพิการ
หรือสาหัส ...ขอคุณพระคุ้มครองคร้า
หายไวๆนะจ๊ะนู๋นุ้ง...สงสารจับใจ สุนัขเล็กกับสุนัขตัวใหญ่ด้วย

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
**mp5** Dharma Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Pet Blog

ปล. ฝากคุณแม่นุ้ง ดูแลและรักษาสุขภาพตัวเองด้วยนะคร้า
คุณนู๋หล่อโชคดีมากๆด้วยคร้า เราเกิดมาคู่กัน(นุ้ง)
นุ้งเลยพาคุณแม่รอดปลอดภัยไปด้วย

 

โดย: Tui Laksi 27 เมษายน 2558 20:02:57 น.  

 

หาลูกกรดไว้ไหมคะ
แค้นอ่ะ
เลี้ยงหมาแล้วทิ้งขว้างไม่อบรม เสียหมาหมด

 

โดย: tuk-tuk@korat 27 เมษายน 2558 20:12:08 น.  

 

สงสารนุ้งจังค่ะ
แต่ก็ดีใจที่อาการดีขึ้นแล้ว
แผลน่ากลัวมากเลยนะคะ
กัดซะขนาดนี้มันกะเอาตายเลยนะเนี่ย
คนเลี้ยงหมาแล้วไม่รับผิดชอบนี่แย่ที่สุด

หวังว่าพี่จะสบายใจขึ้นโดยเร็วนะคะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Pet Blog ดู Blog

 

โดย: ฝากเธอ 27 เมษายน 2558 20:23:35 น.  

 

13.. ทุกชีวิตที่มาพานพบกันล้วนมีบุญหรือ
กรรม หรือทั้งบุญและกรรมผูกพันกันมาทั้งนั้น
เราคงไม่ตอบโต้ด้วยกำลัง หากเค้าไม่รู้ผิด
รู้ชอบเองก็ปล่อยให้กรรมสนองกรรมเถิด เรา
ขอและให้อโสิกรรมไปแล้ว

ขอบคุณที่เจ็บร้อนแทนด้วยนะคะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 27 เมษายน 2558 20:42:35 น.  

 

แวะมาเยี่ยม น้องนุ้ง มุ้งมิ้ง
ยังตาแป๋ว ดูหน้าตาหน้าจะรอดแล้ว โชคดีและเก่งจริงค่ะ ต่อไปต้องคอยระวังหมาใหญ่ ทั้งคนและสัตว์เล็กๆนะคะ
ลูกแมวหนูเย็น เคยโดนปอดแตกลำไส้ทะลุไม่รอด หนูเย็นเองเห็นหมาตัวโตก็เสียวไม่น้อยค่ะ แต่ต้องทำใจดีสู้หมาไว้ก่อน เพราะยิ่งกลัวมันจะยิ่งได้ใจนะคะ

 

โดย: mcayenne94 27 เมษายน 2558 20:49:45 น.  

 

แก้คำผิดค่ะ "หน้า" เป็น "น่า"จะรอด ด้วยค่ะ
หนูเย็นรักภาษาไทย เห็นคนเขียนผิดแล้วเซ็ง
ตัวเองเขียนเอง ซะงั้นค่ะ

 

โดย: mcayenne94 27 เมษายน 2558 20:51:51 น.  

 

ดีที่เจ้านุ้งไม่เป็นอะไรมากนะครับพี่
ดูรอยเขี้ยว รอยบาดแผลแล้วน่ากลัวมากๆ

เจ้าของบ้านที่เป็นเจ้าของหมาน่าจะรับทราบด้วยนะครับ
ว่าหมาที่เลี้ยงไว้ก่อคดีอะไรบ้าง

 

โดย: กะว่าก๋า 27 เมษายน 2558 21:05:21 น.  

 

อ่านแล้วสะเทือนใจ น่าสงสารเจ้าตัวเล็ก แต่เขายังโชคดีที่ไม่พิการและเสียชีวิต คิดเสียว่าทำกรรมเอาไว้ เขามาเอาคืน แต่คงต้องเพิ่มความระมัดระวังในการออกไปเดินข้างนอก

ที่บ้านที่ กทม. หนุก็เลี้ยงหมา ๆ เรากับหมาข้างบ้านไม่ถูกกัน โดนกระแนะกระแหน่บ่อยๆ จนน้องสาวหนีไปซื้อบ้านใหม่ พาหมาไปด้วย

คนที่รวยแต่ทรัพย์สินเงินทองนั้น เป็นผู้ที่จนอย่างเวทนาที่สุด เพราะจิตใจที่คอยแต่จะคิดเอาเปรียบผู้อื่น แม้กระทั้งที่อยู่อาศัย โลภโดยไม่มีคุรธรรมในใจ อยากได้ไม่สิ้นสุด ทั้งๆ ที่พอตายไป แค่โลงเล้กๆ เท่านั้นที่ใส่ตัว

สาธุ พี่ไหว้พระ สวดมนต์ แผ่เมตตานะคะ

 

โดย: maeboon IP: 94.23.252.21 27 เมษายน 2558 21:53:47 น.  

 

เห็นแผลเจ้านุ้งแล้วสงสารจับใจ
เป็นน้องหมาไซส์เล็ก โดนหมาอันธพาลขม้ำตั้งหลายแผลจนเกือบพิการ
นึกโกรธเศรษฐีเจ้าของหมา ทำไมถึงไม่ดูแลหมาให้ดี
ดีใจที่เจ้านุ้งอาการดีขึ้นเป็นลำดับ
ส่งกำลังใจให้ทั้งเจ้านุ้งและพี่หนูหล่อค่ะ***

 

โดย: haiku 27 เมษายน 2558 22:16:31 น.  

 

น่าสงสารครับ
โหวต คนบ้านป่า Pet Blog ดู Blog

 

โดย: เศษเสี้ยว 27 เมษายน 2558 23:01:50 น.  

 

สวัสดีค่ะ

สงสารน้องนุ้งนะคะ โดนกัดแผลลึกเลย ... คงเจ็บน่า
ดู ... ขอให้หายสนิทไว ๆ ใส่ชุดสวย ๆ มาให้ชมอีก
นะคะ :) .. น้องน่ารักมากค่ะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
haiku Fanclub Blog ดู Blog
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Pet Blog ดู Blog


 

โดย: Tristy 27 เมษายน 2558 23:12:32 น.  

 

พันธุ์เล็กด้วยสู้ลำบาก ต่อให้พัยธุ์ใหญ่แต่ถ้าเจอรุมก็ไม่ไหวเหมือนกัน น่าสงสารครับ เห็นแล้วเข้าใจความรู้สึกเลย หมาบ้านผมมัยก็อยากจะออกไปข้างนอกบ้าน ออกไม่เป็นไรหรอก ผมกลัว 2 อย่างคือ รถ กับหมาข้างถนน

ยังไงก็ขอให้แผลหายไวๆ ครับ

+

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 28 เมษายน 2558 0:02:11 น.  

 


น่าสงสารจังเลยน้องนุ้ง

 

โดย: อุ้มสี 28 เมษายน 2558 0:37:28 น.  

 

สงสารน้องนุ้งจัง
แต่น้อยคงไม่ยอมอยู่นิ่งแน่ๆ ต้องไปฟ้องให้เขาดูแล
หมาเขาให้ดีกว่านี้ ไม่อยากได้ค่าเสียหายหรอก แต่
ต้องดูแลไม่ให้ออกมาทำร้ายใคร ไม่ชอบมากๆเลยค่ะ น้องนุ้งตัวติ้ดเดียวจะสู้ได้ไง
ดีใจแทนพี่ภาที่เห็นแผลน้องนุ้งดีขี้น แต่ใจหายแทนตอนที่เห็นน้องนุ้งถูกขย้ำแล้วเหวี่ยงด้วย สงสารจัง
ขอให้น้องนุ้งหายไวๆนะคะ

 

โดย: newyorknurse 28 เมษายน 2558 3:04:08 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนบ้านป่า
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 60 คน [?]




BG Pop.Award#10
BG Pop.Award #9
BG Pop.Award #8
BG Pop.Award #7
BG Pop.Award #6

จขบ.ตัวจริงมาแล้ว

เก็บเจ้าหนู(หล่อ)ใส่กรง
แวะมาเลี้ยงบ่อยๆเด้อค่ะ


นุ้ง เพื่อนยากตัวใหม่ของเรา



Friends' blogs
[Add คนบ้านป่า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.