:: ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 405 :: :: ถนนสายนี้มีตะพาบ โครงการที่ 405 :: โจทย์ --- การแบ่งปันความคิด และชีวิตที่มีความหมาย ผู้คิดโจทย์ --- กะว่าก๋า : กะว่าก๋า : ผมเขียน ‘บล็อกแรก’ ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 เวลา 7:45:22 น. ชื่อบล็อก ‘ใบหน้าของความรัก’ เป็นรวมคำคมที่ผมจดไว้ในสมุดบันทึกของตัวเอง ช่วงแรกที่ยังจับทางไม่ถูกว่าจะเขียนเรื่องอะไรลงไปในบล็อก ผมจึงเลือกพิมพ์คำคม เนื้อเพลง ลงไปเป็นส่วนใหญ่ ก่อนจะนึกถึง ‘สมุดบันทึก’ ซึ่งตัวเองเคยเขียนไว้สมัยที่เรียนอยู่ลาดกระบัง ช่วงนั้นผมเขียนบทกวีเก็บไว้พอสมควร ผมเลยเปิดกรุ๊ปบล็อก ‘นั่งคุยกับตัวเอง’ ขึ้นในปีเดียวกัน และเริ่มเขียนบันทึกแนวคิดของตนเองลงไป ยิ่งเขียน ยิ่งชอบ ยิ่งสนุก เหมือนได้ทบทวนความคิดของตนเอง ได้บันทึกความรู้สึกต่าง ๆ ลงไป ผมลองตั้งเป้าหมายให้กับการทำบล็อกของตนเอง โดยจะเขียนให้ได้ ‘วันละ 1 บล็อก’ ทุกวัน ในช่วงนั้นเหมือนเด็กที่กำลังเห่อของเล่นใหม่ จึงไม่น่าแปลกใจที่บางวัน ผมเคยอัพบล็อกสูงสุด 15 บล็อก เรียกว่ามีอะไรก็อยากใส่ลงไปในบล็อกให้หมด ไม่นานนัก...เพื่อนบล็อกก็เริ่มเข้ามาทักทาย การอัพบล็อกทุกวัน ทำให้ได้เพื่อนใหม่มาเกือบทุกวัน หลายคนเมื่อทักทายพูดคุยกันไปเรื่อย ๆ ก็ค่อย ๆ สนิทสนมกันมากขึ้น วันเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกินนะครับ นับจนถึงวันนี้ ผมอัพบล็อกมา 20 ปีแล้ว เขียนบล็อกไปแล้วมากกว่า 8000 บล็อก ผมยังอัพบล็อกทุกวัน แม้ในวันที่เพื่อนบล็อกต่างแยกย้ายไปแพลทฟอร์มอื่นกันเกือบหมด จากเคยมี 200 เม้นท์ต่อวัน เหลือเพียง 10 เม้นท์ ผมยังมีความสุขในการเขียนบล็อกอยู่เสมอ ยังดีใจที่ได้ ‘แบ่งปันความคิด’ ออกไปสู่โลกภายนอกและผู้คน โดยไม่เคยหวังรางวัลหรือการยอมรับ โดยไม่เคยได้รับผลตอบแทนเป็นเงินทองเลยในการทำงานด้านความคิด ‘กะว่าก๋า’ แทบจะเป็นอีกหนึ่งตัวตนของผม เรื่องราวชีวิต ความคิด และมุมมองต่าง ๆ ผมถ่ายทอดมันไว้ในบล็อกแก๊งแห่งนี้อย่างต่อเนื่องยาวนาน บางทีมันยากมากที่จะให้นิยามว่า ‘ชีวิตที่มีความหมาย’ นั้นเป็นอย่างไร ? แต่หากจะถามว่า ‘ความหมายของชีวิต’ คืออะไร ? ผมอาจจะตอบได้ง่ายกว่า และตอบด้วย ‘บล็อกกะว่าก๋า’ ทั้งหมดที่ผมเคยเขียนมา   Create Date : 14 กรกฎาคม 2569 4 comments Last Update : 14 กรกฎาคม 2569 4:08:22 น. Counter : 138 Pageviews. (โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณtanjira, คุณหอมกร, คุณmultiple, คุณtoor36

สวัสดียามเช้าค่ะก๋า บล็อกเป็นบ้านหลังที่2ของพวกเราชาวบล็อกแก็งนะคะ สำหรับพี่ก๋าเป็นเพื่อนคนแรกๆเลยค่ะ และก็ยังเป็นคนเดียวที่คุยกันมาถึงวันนี้ บล็อก กะว่าก๋า เป็นบล็อกที่แบ่งปันความคิด พูดคุยได้ทุกเรื่องจริงๆค่ะ แถมมีเด็กน้อยที่เติบโตคู่ไปกับบล็อกด้วยนะคะ ซึ่งวันนี้เป็นหนุ่มแล้ว พี่ยังคิดถึง ก๋าราณี เลยค่ะ เพราะมีคำตอบในทุกเรื่องให้กับเพื่อนบล็อกทุกคนอีกด้วย อ่านแล้วได้ข้อคิดไปใช้ในชีวิตได้จริงๆ ... ถ้าทุกคนตรวจเลือดแล้ว ทำตามหมอบอก หรือหาความรู้ไปด้วย แล้วลงมือปฏิบัติ พี่ว่าทุกคนสุขภาพดีขึ้นได้นะคะ แต่บางคนไม่เชื่อหมอ แถมไม่ปฏิบัติตัวตามหมอสั่ง ก็กินยารอเวลาไปค่ะ เนาะ   โดย: tanjira 14 กรกฎาคม 2569 6:06:10 น.

การเขียนบล็อกเป็นเหมือนบันทึกส่วนตัว แต่บางคนก็เขียนเรื่องส่วนตัวมากเกินไป จนลืมไปว่าคนอื่นก็เข้ามาอ่านได้นะคุณก๋า หลังๆ นี่บล็อกขยะก็ค่อนข้างจะเยอะเลย ถ้าเป็นความรู้ทัวไปแชร์กันอ่านแบบนี้ดีจ้า   โดย: หอมกร 14 กรกฎาคม 2569 6:15:48 น.

ชอบภาพแรก เหมือนเอา กะว่าก๋า ไป สิงอยู่ในองค์พระ นะครับ รอวันปลดปล่อยออกมา อิอิ คุณก๋า บอก นั่นมัน หม้อถ่วงน้ำ แม่นาคแล้ว ว้อย ฮ่าๆๆๆ วินัย เกิดจากการฝึกฝน และ ขยันหมั่นเพียร จริงๆ การทำทุกสิ่ง ต่อเนื่อง มายาวนาน นี่ จะเกิดความชำนาญ สะสมไปเรื่อยๆ นาทีนี้ คุณก๋า ต้องเป็น แชมป์อัพบล็อกแล้วละครับ ฮ่าๆๆๆ ส่วนอาจารย์เต๊ะ ติดอารมณ์ ศิลปิน นานๆจะเขียนที ไม่โดนบ่น ไม่อัพบล็อก ฮ่าๆๆ เพราะ จะอัพบล็อกก็ต่อเมื่อ มีความสุข อยากจะเล่าเรื่องสนุกๆ ให้คนอื่นฟังแค่นั้น ดูแล้ว น่าจะรับงาน เป็นเพื่อนคุย เพื่อนกินข้าวได้ อิอิ อ้อ สมัยก่อน สาวๆในบล็อก ก็แอบมากินข้าว กับอาจารย์เต๊ะ แยะเหมือนกันครับ แฮร่ ฮ่าๆๆ สมัยทำบล็อกใหม่ๆ ก็อยากเขียนให้คนชอบอ่าน แล้ว สนุก แบบ พล นิกร กิมหงวน แค่นั้นเองครับ อ้อ สมัยนั้น อาจารย์เต๊ะ ไม่ชอบคุยกับเพื่อน บล็อกผู้ชายด้วยนะครับ กลัวห้ามใจไม่อยู่ ฮ่าๆๆ อ้อ คุณก๋า น่าจะ ห้าสิบกว่า แล้วมั้งครับ ถ้าเป็น อาจารย์ก็ใกล้จะเกษียณแล้วครับ มหาลัย เอกชน ชอบประหยัดงบ ครับ ไม่ชอบจ้าง อาจารย์อาวุโส จ้างอาจารย์ใหม่ๆ ถูกกว่า อาจารย์อาวุโส แยะเลย ครับ ฮ่าๆๆ   โดย: multiple 14 กรกฎาคม 2569 6:48:27 น.

เราเขียนปีเดียวกันครับ ผมเขียนครั้งแรก 13 สิงหาคม 2549 งมผิดงมถูก ก่อนจะเริ่มเอาโมเดลมาถ่ายรูปอัปลงบล็อก ทำเป็นเรื่องราว ผมไม่อยากเอางานอดิเรกไปหาเงินเท่าไหร่ คือถ้ามันสามารถหาเงินให้เราได้มันก็ดี เฉพาะเคสๆ ไป แต่ถ้าเอามาเป็นอาชีพ ความน่าเบื่อหน่ายมันจะมาทันทีครับ สำหรับผมเฉลี่ยน่าจะสัปดาห์ละ 1 บล็อก ถ้าถี่หน้าก็ 5 วัน 1 บล็อก ถ้าดองนานหน่อยก็ครึ่งเดือน (จากตะพาบงานหนึ่งสู่อีกงานหนึ่ง) ช่วงหลังพออายุมากขึ้นยอมรับเลยว่าเวลาน้อยลง ร่างกายไม่เหมือนสมัยยังวัยรุ่น นอนดึกมากไม่ไหวแล้วครับ ผมคิดว่าหลายๆ คนที่เลิกเขียนก็น่าจะสาเหตุเดียวกัน ร่างกายไม่อำนวย ไม่ก็ภาระที่มากขึ้นเลยไม่ไหว เอาเข้าจริงงานเขียนผมยังมีไอเดียในการเขียนเยอะ อยุ่ในหัว ดึงออกมาเขียนก็พอไหว แต่ต้องมานั่งถ่ายทำมันกินเวลาชีวิตเยอะไปจริงๆ ครับ (งานละเอียดสุดที่เคยทำน่าจะ 3 วันมั้งครับ อย่างโหดเลย) พี่ก๋าน่าจะแปลกใจวันนี้ผมมาเวลาแปลกๆ อีกแล้ว ก็นั่นแหละครับ ชีวิตก็แบบนี้แหละ เอาจริงๆ ผมกำลังทดลองอะไรใหม่ๆ อยุ่เหมือนกัน   โดย: คุณต่อ (toor36 ) 14 กรกฎาคม 2569 7:27:08 น.