lliliil Work it harder, Make it better, Do it faster, Make us Stronger liilill
space
space
space
<<
มีนาคม 2569
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
space
space
24 มีนาคม 2569
space
space
space

ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.ที่ 397 "คำตอบที่ยังไม่ชัดเจน"




ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 397


"คำตอบที่ยังไม่ชัดเจน"






โจทย์ครั้งนี้ คุณ toor36







ผมกลับมาลงหน้างานตามปกติแล้วนะครับ
เรียกว่า กลับมาลงหน้างานวันแรกในอาทิตย์นี้
ก็จัดการสวดใครก็ไม่รู้ฝั่งลูกค้า ที่เอามารับโปรเจค
แต่เค้าไม่รู้เรื่องอะไรเลย 
แต่ดีตรงมีความตั้งใจ พยายามครับ
พูดเท่าไหร่ก็ฟัง อธิบายเท่าไหร่ก็จด แล้วประสานงานหน้างานให้



ผมกับทีมก็....อ่ะ.... 
คนทำไม่ท้อ คนรอไม่ทิ้ง  ก็แล้วกัน











อาจจะคุ้นๆ เรื่องที่ผมไปจัดไข่ต้มแก้บนที่วัดหลวงพ่อโสธร
ต้นสายปลายเหตุคือแก้บนเรื่องหลานสอบเข้า ป.1 




เรื่องราวก่อนหน้านี้ คือ  
พี่สาวมีคิด ๆ ว่าอยากให้หลานลองสอบเข้าโรงเรียนรัฐดู
เพราะตอนนี้อยู่โรงเรียนเอกชน
ทำให้เค้ากังวลเรื่องแผนการศึกษาไม่ตรงกับโรงเรียนมัธยมรัฐดังๆในอนาคต


ตอนพี่สาวมาคุยกับผม ผู้ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียในการจ่ายค่าเทอม
ทำให้ความคิดไม่มีปัจจัยเรื่องค่าใช้จ่ายเข้ามาเกี่ยวข้อง
ถามว่า จะย้ายดีไหม หรือจะอยู่ที่เดิมจน ป.6 

ถ้าค่าใช้จ่ายไม่มีผลต่อการตัดสินใจ
โดยพี่สาวมีโรงเรียนรัฐหลักสูตร EP ที่มีชื่อเสียงที่หนึ่งไว้









ส่วนตัวผมตอนนั้น ผมก็เห็นข้อดีข้อเสียของทั้ง 2 ที่นะครับ
ที่เดิม
ผมว่าภาษาอังกฤษสุดยอดครับ เค้าใช้อังกฤษเกือบตลอดทั้งวัน
เพราะมีเพื่อนต่างชาติที่พูดไทยไม่ได้กระจายอยู่ในแต่ละห้อง ห้องละหลายคน
ใช่ครับ
มันเป็นโรงเรียนที่เหมาะกับเด็กต่างชาติที่พูดไทยไม่ได้มาเรียน
เพราะกิจกรรม การเรียน คุณครู พูดอังกฤษหมด เอกสารโรงเรียนก็เป็นอังกฤษ

ถ้าเรียนที่นี่ต่อ ภาษาอังกฤษนี่ไม่ต้องห่วง ขนาดตอนนี้เค้าก็ได้ศัพท์ที่ผมไม่รู้แล้ว



แต่....เค้าจะอ่อนไทย ตอนนี้เค้าก็อ่อนไทย
หลานพูดเก่งนะครับ แต่พูดไทยถ้าไม่เท่าเด็กวัยเดียวกัน  
เค้าจะช้าๆ นึกคำไม่ออกถ้าเค้ารู้สึกว่าต้องพยายามพูดไทย
แต่ถ้าพูดกับคนในบ้าน เค้านึกอะไรได้เค้าก็พูดไปเรื่อยครับ 5555 



วิชาการอื่นๆ ผมก็ว่า หลานไม่อ่อน โรงเรียนวิชาการไม่ออก
แถมกิจกรรมเยอะจัด ๆ มาก 
แต่ผมก็ไม่รู้ครับว่า ตรงหรือไม่ตรงหลักสูตร ประเทศไทศในการสอบแข่งขัน





สังคมดีครับ เด็ก ๆ ถูกเลี้ยงดูและเติบโตมาในครอบครัวที่ดีๆกัน
ไม่มีเด็กเกเร มารยาทดี กันทุกคน เท่าที่ผมเจอๆ มา
แต่...มันมีความแกลมนิด ๆ แบบที่เด็ก ๆ เค้าเองก็ไม่รู้ตัว











หลานผม...กินข้าวร้านที่ไม่มีแอร์ไม่ได้ กินร้านไม่มีแบรนด์ไม่ได้
เค้าชินกับการเลิกเรียนแล้วไปกินขนม กินไอติมต่อที่คาเฟ่สวยๆ 
หรือเล่นคาเฟ่เด็กกับเพื่อนๆ ต่อ
เค้าชินกับการที่คุยกับเพื่อนว่า


"เดี๋ยวเสาร์นี้ ฉันจะไปแกรนด์เซนเตอร์พ้อยส์พัทยา"
"เดี๋ยวปิดเทอม ฉันจะไปอังกฤษ/ ญี่ปุ่น"
"เรานัดกันไปฮาร์เบอร์แลนด์กัน"



จนมีเพื่อนคนนึง ออกปากมาว่า  "ฉันจน ฉันไม่ได้ไปคาเฟ่ในวันหยุด"
ครับ....หลานมาบอกว่าผม "You know? Sara said she is poor" 
ผมเลยถามว่า  "Why do you think that?
"Sara said she never go to Harborland on weekend. So, She said she is poor"



โห....สงสารเด็กวะครับ.......



But I told her, you are not poor, Sara.
Your mom and dad just busy




ดีที่หลานเป็นคนโลกสวยทุ่งลาเวนเดอร์ครับ












หนึ่งในความคิดของผมเลยรู้สึกว่า ถ้าอยู่ยาวเนี้ย
ถ้าหลานเราไม่แกลมไปเลย ก็อาจจะต้องรู้สึกแบบน้องซ่าร่าถ้าเราไม่อินกับบางเรื่อง
ที่อาจจะเป็นเรื่องปกติที่เด็ก ๆ เค้าเอาไปคุยเล่นกันที่โรงเรียน

ซึ่งน่าจะเกินไปหน่อยรึเปล่า กับเด็กที่จะติดแกลมตั้งแต่ อนุบาล หรือประถม


แต่โรงเรียนนี้ปลอดภัยสูงมาก คุณครูดูแลดีมากๆ 
ซึ่งโรงเรียนรัฐคงไม่ใช่ (รึเปล่าว อันนี้ยังไม่รู้)



แต่ส่วนตัวผมก็จบประถมโรงเรียนรัฐมา....ก็แข็งแกร่งดีนะ 55555












อ่ะ....มาที่โรงเรียนรัฐที่ว่า
โรงเรียนรัฐ EP ที่ว่า จัดว่าเกรดดีมากๆ ครับ  การแข่งขันสูงและเด็กเก่ง 
เด็ก EP จะแยกตึกเรียนจากเด็กธรรมดา แยกกิจกรรม แยกห้องน้ำ
พี่สาวสืบมาว่าสังคมผู้ปกครองก็ดี




"ค่าเทอมเท่าไหร่"  
ผมที่ไม่ได้ไม่เสียกับเรื่องนี้ อยากรู้เพื่อใช้เป็นเกณฑ์บางอย่างในใจ
ซึ่งพอพี่สาวบอกปั๊บ....ผมบอกเลยว่า
"ก็น่าจะโอเคอยู่นะ" 555555
เพราะเป็นโรงเรียนรัฐที่ค่าเทอมทะลุ เอกชน EP Tier2 เลย



จากการปรึกษา พี่สาวก็เลยให้หลานไปสอบครับ 
แล้วสอบติดซะด้วย ทำให้เค้าตัดสินใจย้ายโรงเรียน ป.1 ของหลาน



แต่.................
ผมเห็นพูดถึงเรื่องโรงเรียนทีไร
พี่สาวร้องห่มร้องไห้ทุกที
บอกไม่รู้คิดถูกคิดผิด กลัวพาลูกไปลำบาก กลัวนั่นกลัวนี่
จนผมต้องบอกว่า 



"ถ้ามันจะต้องร้องไห้ทุกวันเป็นเดือนแบบนี้นะ กลับไปที่เดิมสบายใจกว่าไหม
เรียนที่นี่ไป พี่ปาล์มไม่ต้องร้องไห้แม่งทุกวันเลยหรอ"











พี่สาวก็บอกแค่ว่า
ก็ไม่อยากถอยหลังแล้ว แต่ไม่แน่ใจ
ผมเลยบอกเค้าว่า ก็ลองไปเรียนก่อน สมมุติว่าไปแล้วมันไม่ดี
เราก็กลับมาที่เดิมก็ได้ ถ้าไม่ได้ติดอะไรเรื่องค่าเทอมที่ทะลุฟ้า
ยังไม่ร่วมภาษีสังคม และอื่นๆ อีกมากมายอีก


"พี่นัทว่าไงอ่ะ"  ผมถามถึงพี่เขย
"นัทบอกอะไรก็ได้ ให้ตัดสินใจเอง"
คือ.....จริงๆ มันก็ดีนะครับ 55555 ที่พี่เขยรู้สึกว่า ให้มันเป็นเรื่องที่แม่ตัดสินใจ
โดยพี่เขยก็ไม่ติดอะไรเรื่องค่าเทอมเช่นกัน
แต่....พี่สาวก็บอกว่า เนี้ยเค้าเลยต้องคิดคนเดียว เครียดคนเดียว 555555 



อันนี้ผมก็ตอบไม่ได้ว่ายังไงดี ผมอ่ะ....มุมผู้ชาย
อะไรที่เป็นเรื่องของความรู้สึก อะไรเกี่ยวกับลูกเค้า ก็...แม่เค้าตัดสินใจอ่ะดีแล้ว
ไปยุ่งมาก พูดมา เดี๋ยวก็โดนด่า โดนโกรธไม่รู้ตัว
อันนี้น่าจะพูดแทนความรู้สึกพี่เขยได้ 555555 







แก๊งสอบติดทุกคน เห็นพี่บอกว่าดูทรงแล้วป่วนมาก





ถึงแม้ว่าตอนนี้พี่สาวกับพี่เขยจะพาหลานไปมอบตัว
พร้อมจ่ายค่าเทอม ซื้อหนังสือ ซื้อเสื้อผ้า มาเรียบร้อยแล้ว
เหมือนนี่คือคำตอบว่าสรุปจะย้ายหรือไม่ย้าย

แต่.....พี่สาวก็ยั้งงงงไม่เลิกร้องไห้ 5555555



คำตอบของเค้าคงยังไม่ชัดเจน
จนกว่าหลานจะได้เข้าไปเรียน แล้วเค้าได้คำตอบที่แท้จริงว่า
หลานมีความสุขกับโรงเรียนและการเรียนที่ใหม่แค่ไหน




"ถ้ามันไม่โอเค เราจะกลับไปที่เดิมกันนะ"  พี่สาวบอกหลาน
ส่วนหลานหรอครับ เค้ายิ้มๆ แล้วบอกแม่เค้าว่า

"ดีสิ...ข้าวหอมสอบติด ข้าวหอมอยากไปโรงเรียนใหม่ค่ะ"
"แล้วจะคิดถึงเพื่อนที่เดิมไหมคะ"
"อืม......" หลานหยุดคิด   
"ค่อยนัดเจอก็ได้"




ผมว่า.....ไม่น่ามีอะไรต้องห่วงนะ.....











ผมไม่รู้ว่าเด็ก 5 ขวบกว่าๆ เช้าวันไปสอบเข้าเนี้ย
เค้าจะอยากฟังเพลงอะไร.....
แต่วันที่ผมขับรถไปส่งเค้ากับแม่ไปสอบ ผมถามเค้าว่า

"อยากฟังเพลงอะไรคะ Golden ไหม"
หลานตอบว่า "ไม่....เอามือถือมาหน่อยค่ะ ขอเลือกเอง"











แล้วรู้ไหมครับ.....เค้าเลือกเพลงอะไร 
เค้ากดแล้วหยิบแว่นกันแดดมาใส่แล้วนั่งฟังไปตักข้าวใส่ปากไป








 โคตรคูล! 



 




 

Create Date : 24 มีนาคม 2569
10 comments
Last Update : 24 มีนาคม 2569 11:19:44 น.
Counter : 172 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 
Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณmultiple, คุณThe Kop Civil, คุณ**mp5**, คุณกะริโตะคุง, คุณทนายอ้วน, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณกะว่าก๋า, คุณhaiku, คุณtoor36, คุณฟ้าใสวันใหม่

 

ว้าวๆ บล็อกใหม่ของปริ้นมาแล้ว
หลานเลิฟทำหน้าตลกดีจ้า

 

โดย: หอมกร 24 มีนาคม 2569 10:13:24 น.  

 

อาจารย์เต๊ะ อ่านจบ คิดไปคิดมา
ตรูโชคดี จริงๆ ที่ไม่มีลูก 555
เพราะ การเลี้ยงเด็กซักคนให้เจริญเติบโต มีชีวิตที่ดีนี่
มันเหนื่อยมากๆ ต้องพร้อมทั้งแรงใจ แรงกาย และ บัญชีธนาคาร ป้าด 555

หลักสูตร EP ภาษา อังกฤษ ล้วน ทุกวิชานี่
เป็นอาจารยืเต๊ะ ไปเรียน นี่ น่าจะใบ้แดรก เพราะ ฟังครูพูดไม่รู้เรื่อง 555
พึ่งจะมาอ่านเขียน พอพูด ภาษาอังกฤษได้ ก็ตอนทำงานแล้วนี่แหละครับ เพราะทำงานสนามบิน ที่ทำงานส่งไปเรียน ภาษาอังกฤษ

แล้วก็อาจารย์เต๊ะ อาจจะเป็นคนโบราณ เรียนมาแบบ บุฟเฟต์ อีกต่างหาก คือ ต้องช่วยตัวเองตลอด เพราะ พ่อแม่ จน

แต่ลูกดัน เก่งไปเรียน รร สาธิต ลำพังแค่ค่าเทอม ค่าอาหาร นี่
พ่อแม่ก็เต็มกลืนอยู่แล้ว อาจารยืเต๊ะ ช่วยได้แค่ แบ่งเบาภาระโดยการ ขอทุน เรียนดี แต่ ขี้เกียจ 555เย้ย ไม่ใช่ซิ เรียนดีแต่ยากจน
ส่ง ตัวเองเรียนมาได้จนจบมัธยม

แต่ขอบอกว่า สังคม เด็ก รร สาธิต นี่ มันไฮโซ จริงๆนะครับ
น่าจะเหมือน รร เก่า ของหลานข้าวหอม แหละ

เช้าพ่อแม่ จะขับรถหรูมาส่ง แต่ของ อาจารย์เต๊ะ โหน รถเมล์มา
พักกลางวัน เด็กมีตัง ก็จะซื้อ ขนมเบเกอรี่แพงกินกัน
ส่วนอาจารย์เต๊ะ กินน้ำเปล่า ตอน้ย็น เลิกเรียน ก็ออกไปกินตามร้านหรูๆ ส่วนอาจารย์เต๊ะ ต้องรีบกลับ ไปช่วยแม่ทำกับข้าวขาย

น้องปริ๊นซ์บอก ชีวิตเอ็ง นี่มัน ละคร คุณธรรม ชัดๆ ป้าด555
ปิดเทอม เด็กรวยก้จะไปเที่ยวเมืองนอกกัน เปิดเทอม ก็มาคุยโม้ต่างๆนานา ถามว่า มันมีปมมั้ย มีแน่นอน
แต่อาจารยืเต๊ะ เอาคืนได้ด้วยการสอบติด มหาลัย
ได้ทำงานดีๆ ขยันทำงานหาเงิน จนรวย
อะไรที่ไม่มีตอนเด็ก ก็มามีตอนแก่ นี่แหละนะครับ ป้าด 555

บางทีชีวิต ก็เป็นเรียนรู้ เจออุปสรรคบ้าง จะทำให้เด็กแกร่งขึ้นนะครับ

เท่าที่ อาจารย์เต๊ะ สอน นศ มานี่ มีทั้งเด็กรวย ขับซุปเปอร์คาร์มาเรียน เด็กจนโหนรถเมลืก็แยะ
รร ที่จบมาก้หลากหลาย ก็มีส่วน พัฒนา เด็กด้วย
แต่หลักๆอยู่ที่ ความตั้งใจ ขยันอดทน ของเด็กด้วย
พ่อแม่ก็มีส่วน ส่งเสริม เท่าที่จะทำได้

ชีวิตคือการต่อสู้และเรียนรู้ครับ คิดว่า หลานข้าวหอม น่าจะปรับตัวได้ เด็กฉลาดอยู่ที่ไหนก็อยู่ได้ครับ ยิ่งถ้าแกมโกงหน่อยๆ
มีไหวพริบ เอาตัวรอดได้แน่นอนครับ 555

 

โดย: multiple 24 มีนาคม 2569 10:51:25 น.  

 

สวัสดีครับน้องปริ๊นซ์
หลานน้องปริ๊นซ์น่ารักจริง ๆ ครับ น่าจะเป็นนักกิจกรรมตัวยงด้วย
พี่ว่าสมัยนี้สภาพสังคมในโรงเรียน กลุ่มเพื่อน ๆ อาจารย์ มีผลกับนักเรียนมากเลยนะ แทบจะรู้อนาคตเลยว่าโตขึ้นจะเป็นยังงัย ว่าทำไมพ่อแม่ถึงอยากให้ลูกเรียนโรงเรียนดี ๆ มีเพื่อนดี ๆ นะ
ทำให้มาย้อนนึกถึงตัวเราเอง สมัยโน้นพ่อแม่อยากให้ไปเรียนต่อ ม.1 ที่โรงเรียนประจำจังหวัด เราเป็นเด็กต่างอำเภองัยไม่อยากไป แต่ก็เชื่อพ่อแม่ ดันสอบติด เรื่องยาวเลยครับ

 

โดย: The Kop Civil 24 มีนาคม 2569 10:57:28 น.  

 

มาดูความสดใสของสาวๆครับ (ขึ้นกล้องขนาดนี้ต้องเรียกว่าสาวแล้วล่ะ ไม่ใช่เด็กๆละ )

เรื่องโรงเรียนรัฐ/เอกชนนี่ผมคงออกความเห็นอะไรไม่ได้มาก เพราะผมก็เรียนโรงเรียนรัฐมาตลอดครับ คงมีแค่ป.โทที่ได้ไปเรียนเมืองนอกกับเขา จริงๆถ้าเลือกโรงเรียนรัฐที่แข็งๆหน่อย อย่างเตรียมอุดมหรือสาธิตจุฬาฯ สาธิตมศว.ก็น่าจะโอเคนะครับ เพราะโรงเรียนที่เน้นเรียน มีแต่เด็กมุมานะ ขอแค่สิ่งแวดล้อมมันพาเราเรียน เราก็จะเรียนล่ะครับ เพราะคงไม่มีใครอยากเรียนแพ้เพื่อนรอบๆตัว

เพื่อนผมเองก็ไปเรียนที่อเมริกาตั้งแต่เด็กๆ (น่าจะอนุบาล 2) เพราะพ่อเขาได้ทุนไปเรียนต่อก็เลยไปทั้งครอบครัว พอเรียนจบกลับมาก็ราวๆ ป.5 ครูที่โรงเรียนก็ยังต้องขอให้เพื่อนผมมาอ่านภาษาอังกฤษให้เพื่อนๆฟังอยู่เลย (ผมก็ได้สำเนียงการพูดอังกฤษมาจากเพื่อนคนนี้แหล่ะ ฝึกเอา) เพราะฉะนั้น ผมคิดว่าถ้าได้พูดอังกฤษตั้งแต่เด็กๆ ก็ดีเลยครับเพราะเป็นภาษาสากลกว่า ภาษาไทยไว้เรียนทีหลังก็ได้ผมว่าไม่เป็นไร ยิ่งถ้าโตขึ้นได้ญี่ปุ่นหรือจีนอีกซักภาษานึงนี่ ไปโลดเลยครับ ไม่ต้องทำงานเมืองไทยละ

 

โดย: กะริโตะคุง 24 มีนาคม 2569 16:09:32 น.  

 

สวัสดี จ้ะ น้องปริ๊น

อ่านเรื่องราวถึง ความไม่แน่ใจ ในการจะให้ น้องข้าวหอม เข้า
เรียน ร.ร.เอกชน หรือ โรงเรียนรัฐ ดี เฮ้อ! ปัญหาข้อนี้ คิดว่า
คนรวย ๆ จะเจอมากกว่า คนไม่ค่อยรวย เนาะ
ที่เขาพูดกันว่า ทุกคนมีสิทธิเท่ากัน แต่ว่า ทุกคนมีต้นทุน
ติดตัวมาไม่เท่ากันจ้ะ อย่างน้องต้นหอม เขาเกิดมามีต้นทุนสูง และ
เลี้ยงดูเธอเหมือนไข่ในหิน ต้องห้องแอร์ กินอาหาร ใช้ของแบรนด์
เนม เธอจึงเติบโตมาอย่างสุขสบาย ผิดกับเด็กในวัยเดียวกัน แต่
ต้นทุนที่เกิดมาไม่เท่ากัน การดำเนินชีวิต ก็จะดำเนินไปอีกรูปแบบ
หนึ่ง ครุก็หวังว่า น้องข้าวหอม เป็นเด็กฉลาดและมองโลกในแง่ดี
น้องจะปรับตัวเรียนในโรงเรียนรัฐได้ จ้ะ
โหวดหมวด ตะพาบ

 

โดย: อาจารย์สุวิมล 24 มีนาคม 2569 17:42:40 น.  

 

ตอนที่พี่เลือก รร ให้หลานสาวตั้งแต่อนุบาลพี่เลือก "ใกล้บ้านเป็นหลัก" เหตุผลก็คือพี่กับน้องสาวเรียน รร ใกล้บ้านจนถึงมัธยม ... พี่มีความสุขมากๆ ไม่ต้องเดินทางไกลๆ ตื่น 6 โมงเช้าได้ เลิกเรือน 3 ครึ่ง อยู่โต๋เต๋ๆ ถึง 5 โมงเย้นกลับบ้านก็ยังไม่มืด


โชคดีที่ใกล้ๆบ้านพี่มี รร แนว "วอร์ดร์อฟ" ... ไม่ได้เต็มรูปแบบแต่ว่าดีมากๆ ก็เลยส่งหลานไปเรียน ... แล้วก็ต่อ รร ประถม ในเครือเดียวกันซึ่งก็ใกล้บ้านอีก



พออยู่ ป.6 หลานสาวเกิดอยากไปสอบห้องเรียนพิเศษที่ รร เตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการนนทบุรี เอง .... และสอบติด ก็ยิ่งใกล้บ้านเข้าไปใหญ่ ... จากบ้านพี่ไม่ถึง 10 นาทีก็ถึง รร แล้วครับ



เทอมหน้านี้จะเป็นครั้งแรกที่นางต้องเรียนไกลบ้านมากกกกก .... เพราะนางสอบติด รร เตรียมอุดมศึกษา พญาไท ครับ



อันนี้นางอยากไปสอบเอง ... คุยกับนางแล้วว่าต้องรับผิดชอบตัวเองนะ อยากไปเรียนเอง ต้องมีวินัยกับตัวเอง

 

โดย: ทนายอ้วน 24 มีนาคม 2569 19:40:35 น.  

 

พี่ก๋าอ่านจนจบ
ไม่มีคำตอบเลยครับ
เพราะจากประสบการณ์ตรงของตัวเอง
เรื่อง รร. บางครั้งเราคิดว่าดีที่สุดสำหรับลูก
ลูกอาจบอกว่าไม่เห็นจะดีเลย

อย่างเพื่อนหมิงที่เรียนด้วยกัน
พอจบ ม.6 เค้าก็มาบอกกับแม่ของตัวเองว่า
เสียดายเวลาที่ไปเรียนใน รร.ทางเลือก
จริงๆน่าจะส่งเค้าไปเรียน รร.ที่เน้นวิชาการ
เพราะเค้าชอบเรียน ชอบทำโจทย์ ไม่ชอบเล่น
นี่ก็เป็นสิ่งที่พี่ก๋าเพิ่งได้เรียนรู้ครับ

เพราะตัวเองเน้นไปที่การเล่น การเรียนรู้อย่างมีความสุข
แต่ไม่ใช่ทุกบ้านจะคิดแบบนี้
ไม่ใช่เด็กทุกคนที่จะปล่อยจอยกับทุกเรื่องโดยไม่กลัว

ถึงเวลาเรียนจบ ม.6 ขึ้นมา
การเรียนต่อมหาวิทยาลัย
มันแทบจะเป็นหมุดหมายสำคัญที่สุดของชีวิตไปเลย

ดีสำหรับพ่อแม่
ก็ไม่รู้ลูกจะคิดอย่างที่เราคิดรึเปล่า
ทุกวันนี้เลยไม่เขียนเรื่องการเลี้ยงลูกแล้วครับ 555

 

โดย: กะว่าก๋า 24 มีนาคม 2569 22:26:08 น.  

 

ความเห็นผม ประถมโรงเรียนเอกชนดีกว่าครับ เห็นๆ เลย อย่างน้อยดีกว่าในเรื่องสังคมครับ ความรู้ส่วนมากเข้มกว่าแน่นอน

หลานมองโลกในแง่ดีมากนะครับ ถ้าเข้าโรงเรียนรัฐ ผมเกรงหลานจะเข้าถึงดาร์กไซด์ของโลกนี้

ผมไม่มีความรู้เรื่อง EP แต่ย้ายไปแล้วก็สู้ๆ ละกันครับ ผมเข้าถึงดาร์กไซด์ก็ตอนย้ายไปโรงเรียนรัฐนี่แหละ ถึงจะเป็นระดับมัธยมก็ตาม แต่มันก็ช็อกในหลายๆ ส่วน ให้แม่เขาตัดสินใจดีที่สุดครับ

ถ้าไม่มีเรื่องงี่เง่าเรื่องทรงผมคงจะดีครับ อันนี้ตัดสินใจให้เลย

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 24 มีนาคม 2569 23:35:43 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์

 

โดย: กะว่าก๋า 25 มีนาคม 2569 5:11:28 น.  

 

อ่านแล้วไม่กล้าออกความเห็น 555

คือถ้าเป็นเรา ก็ต้องพิจารณาหลายอย่าง เช่น การเดินทาง บรรยากาศและสังคมของโรงเรียน งบประมาณ ฯลฯ

แต่สุดท้ายแล้วก็ต้องยึดความพึงพอใจของผู้เรียนเป็นสำคัญ

 

โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 25 มีนาคม 2569 14:36:41 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

space

จันทราน็อคเทิร์น
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 21 คน [?]




* Engineer
* Guitar trainer
* Casual gamer



space
space
space
space
[Add จันทราน็อคเทิร์น's blog to your web]
space
space
space
space
space