ช่วงนี้ที่ผมเงียบๆ ดูเหมือนยุ่งๆ จริงๆ ก็งานยุ่งประมาณนึงครับ เฮี่ยห่านซาตานไปเรื่อย แต่หลัก ๆ จริงๆ คือ ผมออกกำลังกายเยอะ แล้วเหนื่อย 55555 ตั้งแต่ต้องเข้าโรงบาล 2 รอบใน  2 อาทิตย์ รอบแรกป่วยโดนไป 2 วัน  รอบ 2 วูบ โดนไปอีก 1 วัน แม่งรู้สึกไม่เวิร์คเลยครับ ทีนี้ ทำให้จากที่ผมออกกำลังกายแบบชิลๆ  วิ่งชิลๆ เวทชิลๆ  รักษาความฟิตหนักบ้างเบาบ้าง สัปดาห์นึงก็ไม่เคร่ง ออกกำลังกายซัก 3 วัน แต่ตอนนี้ คือผมออกำลังกายทุกวัน ทุกวันจริงๆ ครับ เริ่มจากการพื้นฟูร่างกายที่หยุดออกกำลังกายไปนาน แล้วค่อยๆ เพิ่มความหนัก บวกความสม่ำเสมอ เอาเป็นว่า งวดนี้ผมเวทจน DOMS อ่ะครับ ร่างแทบสลาย ปกติแบบนี้ผมกินยาคล้ายกล้ามเนื้อ เดินเบาๆ แล้วไปนวด แต่งวดนี้ ผมไม่กินแล้วยา Active Recovery เอา ด้วยการเดินเร็วเพซ8-9 วันถัดไปก็โล่งแล้ว ก็กลับมาวิ่ง มาเวทอีก ไม่ทิ้งช่วง วันที่หยุดออกกำลังกายคือวันที่ติดธุระจำเป็นเท่านั้น  ไม่ใช่ว่ารู้สึกอยากพักแล้วก็พัก  ซึ่งถ้าติดอะไรแล้วต้องพัก จากที่เล่นเย็น ก็ต้องเล่นเช้าเพิ่มอีกรอบแต่ลดเบาลงมาก แต่ล่าสุดที่ผมก็ปวดตัวมาก น่าจะหนักจัดไปไปหน่อย  พอมีเวลาเลยไปนวดประคบร้อน โห โคตรสบายตัวครับ ทำให้ช่วงนี้ชีวิตผมไม่มีอะไรมากเลย นอกจากตื่นเช้า ไปทำงาน แล้วกลับบ้านมาออกกำลังกาย ทีนี้อย่างที่บอกครับว่า ระยะนี้ เล่นหนัก  ทำให้ผมเหนื่อย ๆ  ล้าๆ ดังนี้  4 ทุ่ม  4 ทุ่มครึ่งผมก็ไปแล้วครับ หลับ.... อ่ะ...เรื่องนึงครับ ก่อนหน้าที่ผมจะมาออกกำลังกายเยอะๆ เนี้ย  ผมเหมือนเริ่มมีปัญหา หลับยาก คือสุดท้ายก็หลับอยู่ดีนะครับ แต่จากที่ล้มตัวลงนอนปั๊บ ซักพักก็หลับไป  อันนี้เริ่มรู้สึกว่า หลับตาเท่าไหร่ก็ไม่หลับ พลิกไปพลิกมา 5 ทุ่มก็แล้ว เที่ยงคืนก็แล้ว บางทีเที่ยงคืนครึ่งหรือตี 1 ถึงหลับไป ไม่ชอบเลยครับ ฟิวนอนไม่หลับเนี้ย  เสียเวลามาก 55555 ทีแรก ผมเริ่มจากการงดคาเฟอีนก่อน ไม่ดื่มกาแฟเลย แต่หันไปดื่มน้ำเต้าหู้ไม่ใส่น้ำตาล หรือเวย์โปรตีน แทน ไม่ใช่อะไรครับ พอออกกำลังกายเยอะขึ้นเลยต้องสนใจเรื่องอาหารไปโดยปริยาย เพราะถ้ากินไม่ถึง  Performance ก็ไม่ดีเท่าที่ควรครับ เลยต้องทำทรงเหมือนคุมอาหาร แต่ไม่ใช่อะไร ผมไม่ใช่สายกินหนักกินเยอะ จะกินเลยต้องเลือกเอาโปรตีนดีๆ แทน เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ช่วงบ่ายแก่ๆ ผมกำลังวิ่งอยู่ข้างบนแบบกำลังใส่ยับๆ อยู่ อยู่ๆ หลานก็เปิดประตู ผั๊ว! เข้ามา 555555   ผมหรอ สะดุ้งครับ อุทานออกมา แต่ดีที่เพลงดัง หลานไม่ได้ยินว่าพูดอะไร  "สวัสดี....ค่ะ"  ผมรีบทัก แต่เสียงหอบสุดใจ "น้าปริ๊นซ์วิ่งอีกนานไหมคะ"  หลานถาม ส่วนผมยกข้อมือมาดูนาฬิกา แล้วพูดกับหลานแบบไม่ได้หันไปมอง "10 นาที" ทำไมผมตอบดูเย็นชาใช่ไหมครับ เหนื่อย!!!! พูดไม่ไหว "ไปกิน Katsu midori กันไหมคะ" ห๊ะ! มาชวนกินอาหารญี่ปุ่นเนี้ยนะ ผมเลยไม่ได้ตอบแต่ยกนิ้วโป้งให้แทน "กดคิวให้หน่อยสิ"  "บอกแม่..." "แม่บอกให้บอกกน้าปริ๊นซ์" "บอก....น้าพลอย" "น้าปริ๊นซ์กดสิ" ทำไงอ่ะ...ผมเลยทำมือโอเค กะว่าเดี๋ยววิ่งครบแล้วจะกดให้ ซึ่งหลานก็ออกไปแป๊บนึง ก่อนจะกลับมาอีก "กี่คิวคะ" "200"  "200 เท่าไหร่คะ" ยังไม่ทันที่ผมจะคิดว่าจะตอบยังไง พี่สาวก็มาจัดการ "ข้าวหอมลงไปรอก่อนนะคะ เรากลับไปอาบน้ำแต่งตัวรอกันเดี๋ยวน้าปริ๊นซ์มาบอก" โอ้โห....MVP ครับ ผมนี่กำลังเอานิ้วไปไว้ที่ปุ้มลดสปีดเลย เพราะวิ่งไปเถียงกับหลานไปหรือจองคิวร้านไม่นี่คงไม่ได้ แต่สุดท้าย ผมเลิกไวกว่ากำหนดครับ แล้วกดจอดร้านให้หลาน โอ้โห...284 คิว ไม่มีผิดจากที่คิดไว้ ดูจากเวลา ยังไมีเวลาเหลือ ๆ ผมก็ Cold down อะไรไปเรื่อย แล้วอาบน้ำ ชิลเลยครับ....หมายถึง ออกกำลังกายมาร้อนๆ พักให้หายเหนื่อย แล้วมีน้ำเย็นๆ รดลงหลัง ลงไหล่ ทีนี้.....นานสิครับ สระผมลงแชมพูม่วงไปเรื่อย อะไรไม่รู้มาดูคิวอีกที   ...........   70!!!!! 70 นี่ยังอยู่ในห้องน้ำเลยครับโผ้มมมมมม ทีนี้รีบเลยครับ ล้างผมล้างตัวปั๊บ หยิบอะไรได้ก็ใส่ วิ่งลงมาแบบสระยังไม่แห้ง พร้อมผ้าแปะผมไว้ "พลอยๆ เร็วๆๆ อีก 70คิว" ผมรีบบอกแฟน ที่จริงๆ เค้าอ่ะพร้อมแล้วนะครับ แค่หยิบกระเป๋าหยิบหยิบของนิดหน่อย "พี่ปาล์มรู้ยังเนี้ย"  แฟนรีบถาม "ยังๆๆๆ" ว่าแล้วผมก็รีบโทรไปบอกพี่สาว ว่าให้ออกมารอหน้าบ้านเลย เดี๋ยวเอารถไปรับ ไปถึงจอดรถได้ วิ่ง 4x100 เลยครับ เหลืออีก 14 คิว แต่ทันครับ...ไปถึงหน้าร้านเหลือ 5 คิวพอดี ส่วนผมหรอ....สภาพเหมือนเพิ่งตื่นนอน 5555555 แล้วหลานคงสังเกตครับว่าผมผมยังไม่แห้งดี ด้วยสภาพไม่ต่างจากเพิ่งตื่น เลยถามด้วยความหวังดีว่า "น้าปริ๊นซ์หัวลีบจังเลย" "ไม่เป็นไร... แค่มากินข้าวเอง" ผมตอบชิลๆ  "แค่กินข้าวเองหรอคะ" "ใช่ค่ะ คือหมายถึง เราสบายๆ ก็ได้ไงคะ" "แล้วทำไมข้าวหอมต้องทำผมสวยมากินข้าวคะ" หลานพูดพร้อมเอามือจับผมตัวเอง 5555555555555555555555 ฮาไม่ไหว.... เพราะหลานคงสงสัยจริงๆ ครับ  แม่เค้าถักเปียมาซะสวยเลย แล้วผมบอกว่า แค่มากินข้าวเอง แต่กินกับหลานนี่วุ่นวายมากครับ เดี๋ยวหยิบนั่นหยิบนี่ เดี๋ยวตะเกียบตก เดี๋ยวซอสหก เดี๋ยวข้าวตก เรียกว่าหาความสงบแบบการกินอาหารญี่ปุ่นปกติไม่ได้เลย แต่ไม่เป็นไรครับ ชอบก็โอเค  ส่วนผมก็ได้กินโปรตีนจากปลาดิบกันไป เรื่องงานช่วงนี้บัดซบมากครับ นั่นคือทำไมผมถึงโหมออกกำลังกาย เพื่อให้เหนื่อยและหลับได้ เพื่อให้ระหว่างเหนื่อยๆ นั่นหัวโล่ง เพื่อให้ร่างกายดีพอที่จะเอาไปสู้กับวันถัดๆไป ส่วนเสาร์อาทิตย์ อยากพาแฟนไปแก้มือที่ร้านที่ชอบร้านนั้นครับ แต่เชื่อผม...ผมแม่งเขินจนต้องถาม Chat gpt  ว่ากุจะกลับไปกินร้านนั้นยังไงไม่ให้เขิน 5555555 วันนี้ล้าจากงานมากครับ ล้าจากความเครียด เลยอยากเอาชนะตัวเองด้วยการเดินขึ้นลู่วิ่งในวันที่โคตรจะล้า เอาจริง 1 โลแรกนี่โคตรทรมาน จะตายให้ได้ ขาไม่มีแรง แต่พอสู้เอาขึ้นโลที่ 2 .... ไหลแล้วครับ ขาเบาแล้ว แต่ด้วยความปวดตา ปวดหัว หมดพลังงาน เลยวิ่งไปแค่ 3.8โล พอก่อน ไปอาบน้ำไปนอนหายใจทิ้งในสบายใจ เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่งก็ดี.... ขอบคุณเพลงนี้ที่ดังพอดี พาผมข้าม Even Horizon  ไปได้ Till the roof comes off, till the lights go out Till my legs give out, can't shut my mouth.     Create Date : 27 มีนาคม 2569 4 comments Last Update : 27 มีนาคม 2569 23:01:39 น. Counter : 100 Pageviews. (โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณกะว่าก๋า, คุณหอมกร, คุณtanjira, คุณ**mp5**

ออกกำลังกายเป็นยาวิเศษจริงๆครับ ช่วงนี้พี่ก๋าก็ต้องออกกำลังกายด้วยเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่ามีควันสูง ยังไงก็ต้องออกกำลังกาย ปล. แว่วๆว่าราคาน้ำมันไม่หยุดง่ายๆด้วยนะครับ   โดย: กะว่าก๋า 27 มีนาคม 2569 23:38:52 น.

อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์   โดย: กะว่าก๋า 28 มีนาคม 2569 5:31:39 น.

ถ้่าฟังเพลงแนวนี้คงหลับยากแน่จ้า การนอนหลับยากเป็นสัญญาณไม่ดี ที่ร่างกายเรากำลังบอกอะไรอยู่นะ   โดย: หอมกร 28 มีนาคม 2569 6:00:18 น.

สวัสดียามเช้าค่ะน้องปริ๊น มาเจอบล็อกใหม่ของน้องเลย บล็อกตะพาบยังไม่ได้เม้มท์เลยยย ไม่เป็นไรเนาะ เราก็คุยไปด้วยกันเลย เพราะพี่อ่านบล็อกเก่าแล้ว เรื่องออกกำลังนี่ดีค่ะ เห็นด้วย100%ค่ะ แต่ก็อย่าหักโหมมากนักนะคะ ค่อยเป็นค่อยไป กินโปรตีนให้ถึงนี่ก็โอเคค่ะ ปรกติพี่ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกค่ะ ช่วงปี2ปีนี้พี่ป่านเริ่มดูแลสุขภาพตัวเอง หันมาออกกำลังกาย แล้วก็เลยมาบอกพี่ในหลายๆเรื่องค่ะ กินยังไง ออกกำลังแบบไหน แม่ทำนั่นซิแม่ลองทำนี่ซิ กินโปรตีนให้ถึงนะ ก็จะประมาณนี้ค่ะ ... พอเราได้ออกกำลังเราจะหลับง่ายขึ้นนะคะ หมายถึงหลับลึกหลับยาว สำหรับพี่ค่ะ ส่วนน้องปริ๊นน่าจะมาจากเครียดเรื่องงานมั้งคะ เลยหลับยาก พี่เคยลองไม่กินกาแฟตอนเที่ยง น้องเชื่อไหมพี่ง่วงตอนกลางวัน หลับไปเลย พี่ป่านโทรมาถามว่าแม่ทำอะไร พี่บอกแม่เพิ่งตื่น พี่ป่านบอกทำไมแม่นอนกลางวันล่ะ ปรกติแม่ไม่นอนกลางวันนี่น่า พี่เลยบอกว่าแม่คงไม่ได้กินกาแฟมั้ง พอมาสังเกตุจริงๆก็เป็นแบบนั้นค่ะ คือพี่ง่วง อ่ะ คุยแค่นี้ก่อนนะคะเดี๋ยวมาคุยต่อเรื่องบล็อกตะพาบค่ะ พี่รีบไปตลาดค่ะ พีมีนัดตอนสายๆค่ะ   โดย: tanjira 28 มีนาคม 2569 6:22:13 น.