BlogGang.com : : จันทราน็อคเทิร์น : ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.ที่ 379 "เรื่องที่มักเข้าใจผิด"

ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 379

"เรื่องที่มักเข้าใจผิด"

โจทย์โดย จันทราน็อคเทิร์น

หลังจากเขียนตะพาบไม่ทันมา 2 ตะพาบติดครับ
เนื่องจากงานยุ่งมาก ไม่เป็นเวลา แถมพากันป่วยกับเพื่อนร่วมงาน
มันป่วยไป 2 อาทิตย์ ผมนี่ซัดไปเดือนนึง

ทีนี้.....ยังไม่ทันหายดี แค่เริ่มดีขึ้นทำอะไรได้
ผมก็โหมงานเลยครับ เพราะมีงานอีกหลายงานที่ดึงช้าเอาไว้
เร่งไม่ไหวตอนป่วยจัดๆ
แต่ไม่รู้ท่าไหน เร่งไปเร่งมา เครื่องน็อค ไข้ขึ้น เจ็บคอ เจ็บปลายนิ้ว เหมือนแก้วบาด
ซึ่งความรู้สึกผมคือมันเกิดไวมาก จากดีๆ ไปจนอยู่ๆ แทบด่อง
แต่คุณมังกร project manager ไซต์ที่ผมเข้าอยู่ตลอดช่วง 3 วันบอกว่า
ผมดูซึมๆ ยิ้มแหง่ๆและไอมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่ทีแรกดูเหมือนเริ่มดีขึ้นแล้ว
ไอ่ผมก็บอกว่า "ไม่นะ ผมดีขึ้นแล้ว แค่ยังเพลียๆ"
แต่ที่ไหนได้ 55555 พอตกเย็นผมนี่จ๋อยจัด ทำงานไม่ไหว ไม่พูดไม่คุยกับใคร

นั่นละครับ จบที่โรงบาลกันไปกับการป่วยรอบสองต่อจากเรื่องเดิม

ทีนี้....นี่ก็เพิ่มดีขึ้นรอบ 2 ครับ
กลับมาก็เข้าไซต์รัวๆ ตั้งแต่วันจันทร์จนวันนี้ ซึ่งวันนี้ผมไม่ไหวแล้ว เหนื่อยมาก
ขอนั่งทำงาน อยู่ที่ไซต์รอน้องไปหน้างานแทน

ดังนั้นบอกเลยครับว่านี่งานเผาอีกแล้ว
ไม่ได้เตรียมตัว ไม่ได้คิดมาก่อน ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้คิด 55555

เรื่องที่มักเข้าใจผิด

สำหรับผมที่บ่อยที่สุดคือ.........ทางเข้าตึก
ยากยังไงน่ะหรอครับ.....ยากดิ!!!

งานผมหลายครั้งต้องขับรถไปที่ที่ไม่คุ้นเคย
จริงๆ เปิด map ไปเรื่อยๆ ก็ไม่น่ามีปัญหาใช่ไหมครับ
แต่ผมมักมีปัญหาเรื่องหาทาวเข้าตึกไม่เจอ ไม่รู้ว่าทางเข้าอยู่ก่อนหรือทางออกอยู่ก่อน
หลายตึกไม่มีได้ป้ายบอกชัดเจนว่านี่ทางเข้าหรือทางออก หรือให้วนไปตรงไหน
หลายครั้งที่ map ก็พูดลอยๆ บนที่ที่ไม่น่าจะเป็นที่หมายว่า "คุณมาถึงแล้ว"
ถึงแล้วไหนวะ!!! กูเห็นแต่ร้านขายของริมถนน
ผมก็ไหลต่อไปหวังว่าทางเข้าจะอยู่ข้างหน้าอีกนิด
สรุป....ทางเข้าโน้นนนน อยู่ในซอยก่อนหน้าที่จะถึงร้านข้างทางแล้ว

อ้าวแล้วทำยังไงละทีนี้....ยูเทิร์นสิฮะ....
ถ้าเลยที่สระบุรี ก็ขับต่อไปอีก 3-5โล แล้วยู่เทิร์น ก็อาจจะ 5 นาที
แต่เลยที่สุขุมวิท หรือราชดำริ .... 30 นาทีนะครับ!!!
เรียกว่าไม่รุ้จะอุทานว่าอะไรดี ได้แต่ด่าตัวเองว่าโง่

หรือไม่ก็ทางเข้า แม่งอยู่ก่อนป้ายตึก....แล้วแมฟก็ไม่บอก
ไอ่ผมกว่าจะเห็นป้ายตึก ก็เอ้า! ตึกนี้นี่หว่า ชะลอปั๊บ.....ทางออก...
ทำไมเค้าไม่ทำทางออกก่อน แล้วป้าย แล้วค่อยทางเข้าวะ!!!

แล้วปัญหานี้เกิดกับผมบ่อยมากครับ
ต้องขับวนไปก็วนมา ในกรุงเทพนี่ตัวดี ทั้งๆ ที่เป็นที่เคยไปแล้วก็ยังเลยทางเข้า
ล่าสุดมาจากพระราม 5 จะไปราชครู ปกติก็ขับเส้นหลักมาเลี้ยวเข้าราชครู
แต่คราวนี้เสือกอยากวิ่งทางลัด โน้นนนนน วนกลับไปหลังทางด่วน
ดีที่ยังกลับมาเริ่มต้นใหม่บนพหลโยธินได้
จาก 12:15 จะได้กินข้าว ก็กลายเป็น 13:00 กว่าจะถึง
แถมโทรศัพท์ไปวนรถไป ซึ่งมันเป็นเรื่องค่อนข้างสำคัญครับ
ทำให้ผม Concentrate แต่กับเรื่องในโทรศัพท์
แล้วจอด ลงจากรถไปโดยไม่มีสติ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจอดรถไว้ตรงไหน
ขากลับ กินข้าวเสร็จถึงกับต้องเปิดแอปดูว่า กูจอดรถไว้ตรงซอยไหนวะ

ปรากฎว่า..........................

...โดนล็อคล้อ....

ไอ่เชี่ย!!!!! ซวยชิบหาย
แต่ในความซวยก็ไม่ได้ชิบหายไปซะหมด
เพราะนอกจากมีใบสั่งแปะอยู่บนกระจกรถแล้ว ยังมีเอกสารพร้อม QR code
และเบอร์โทรศัพท์ ให้โทรติดต่อคุณตำรวจให้มาหาถึงที่ได้
แถมคุณตำรวจก็ใจดีกับผมมาก ด้วยการเอากระดาษรองระหว่างที่ล็อคล้อกับล้อรถให้ด้วย
คงระวังให้ไม่ให้เสียดสีแล้วเป็นรอยครับ

ผมไม่มีรูปปา-กรอบนะครับ 55555 เอาอารมณ์ไหนมาถ่ายรูปก่อน 55555
เพราะผมที่มีนัดถัดไปที่ต้องรีบไป เลยโทรหาคุณตำรวจ
ซึ่งคุณตำรวจก็รีบขี่มอร์เตอร์ไซค์มาหา ส่วนผมร้อนมาก เลยเดินไปแอบในร้านกาแฟ
บอกพี่วินว่า ตำรวจมาแล้วเดินมาเรียกด้วย
เพราะพี่วินดูเป็นห่วงครับ 55555 เห็นเทสล่าโดนล็อคล้อ 55555

ส่วนเรื่องที่ผมมักถูกเข้าใจผิด

อย่างแรกเลยครับ....ทุกคนมักเข้าใจผิดว่า ผมใจเย็น....
แต่ถ้าคนสนิทจะรู้ครับ ว่าผมไม่ใช่คนใจเย็น แค่ยับยั้งชั่งใจได้ 5555
แต่ระยะนี้เหนื่อยครับ บวกป่วย ช่วงนี้เลยขึ้นง่าย
เมื่อวานเลยใส่เกียร์ D ชนกับวิศวะฝั่งไซต์ไปสุดซอย
แต่ทางนั้นครับก็สติดี เก็บทรงนิ่งๆ ได้ ผมก็เก็บหน้าเก็บเสียงได้
แต่เก็บเนื้อหาสาระไม่ได้เลยครับ

น้องซีเกมส์มีฟีคแบ็คว่า คำแรกที่ผมพูดว่า "ผมไม่เข้าใจ"
ตอนนั้นทั้งสีหน้า ตา เสียง ผมนี่เหมือนจะพูดว่า
"ถ้าอยากเกิด มึงก็เปิดมา"

หลายคนเข้าใจว่าผมไม่ทานเนื้อวัว
อาจจะด้วยหน้าดูมีเชื้อจีน น่าจะไหว้เจ้าแม่กวนอิม
แล้วไม่ค่อยมีใครเห็นผมทานเนื้อวัวครับ
เวลาไปทานข้าวข้างนอก ไปกินก๋วยเตี๋ยวนี่ ผมไม่เคยสั่งอะไรที่เป็นเนื้อวัวเลย

แต่จริงๆ คือ....ผมไม่ทานเนื้อวัวไทยครับ
ไม่ได้ดัดจริต แต่เนื้อวัวไทยบ้านมันเหม็น
เอ่อ....ที่ถูกต้องบอกว่า มันมีกลิ่นเฉพาะตัวครับ แล้วผมไม่ชอบมัน
ทำให้ถ้าผมจะทานเนื้อวัว ผมจะทานเนื้อออสฯ เนื้อญี่ปุ่น
หรือถ้าเนื้อไทย ก็ต้องเป็นไทยที่ค่อนข้างมีมาตรฐานหน่อยครับ
มาจากฟาร์มที่อาหารดี การเชือดดี กระบวนการจัดการเนื้อดี
เนื้อพวกนี้จะไม่มีกลิ่นอย่างว่าอ่ะครับ

แต่สิ่งที่ผมไม่ทานจริงๆ คือ....เครื่องใน
ด้วยเหตุผลคือไม่ชอบ texture และกลิ่น

อีกเรื่องคือ....คนส่วนใหญ่เข้าใจว่า วิศวะน่าจะถนัดวิชาฟิสิกส์
แต่ฟิสิกส์กับผมนี่เจอกันเมื่อไหร่ บรรลัยเมื่อนั้นครับ 5555
ผมไม่ถนัดฟิสิกส์ซักเท่าไหร่มาตั้งแต่มัธยม
ไฟฟ้าคือแทบทำไม่ได้เลย และเป็นแบบนั้นจนมหาลัย
ซึ่งผมก็เอาตัวรอดจาก F มาได้ด้วยการทำเรื่องอีกให้ได้แทน

จริงๆ ผมถนัดวิชา เคมี กับชีวะ ครับ
แต่ถ้าวิชาท่องจำอย่างประวัติศาสตร์ ภาษาไทย สังคม นี่ก็บรรลัยเหมือนกัน
เพราะจริงๆ ผมถนัด 2 วิชานี้ด้วยความเป็นเหตุเป็นผล ความเชื่อมโยง
และ....การคำนวน

ครับ....ผมมาค้นพบตอนเรียน ม.ปลายว่า
ผมค่อนข้างทำวิชาคำนวนที่มีเหตุมีผล มีทฤษฎีรองรับได้ดี
ถึงผมจะเชี่ยเรื่องไฟฟ้า แต่เรื่องของไหลในท่อ หรือพลังงาน นี่มี 100 เต็ม
แต่ถ้ามาทรงบัญชี แบบตอนป.โทละก็.......ลาขาดครับ 555555

จบ....จบแบบนี้นี่แหละครับ
ผมเหนื่อยมาก แถมยังไม่หายป่วย
ทำงานนอนวันละ 3-4 ชั่วโมงมาเป็นอาทิตย์แล้ว
ในวัย 30+ ไม่ไหวครับ จะหลับใน