Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2560
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
27 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 

์No. 563 ชีวิตสบาย ๆ @ วังเวียง ลาว







No. 563 บล๊อกประจำวัน จันทร์ -  พฤหัสบดี

ขึ้นรถมุ่งสู่วังเวียง เมืองแห่งขุนเขา สายน้ำ อากาศหนาวเย็น เขาว่าแบบนั้นนะครับ
ก่อนหน้านั้นหลายปี ได้อ่านหนังสือนิยาย ของ คุณสยุมภู ทศพล เขียน
อิงเรื่องจริงครั้งที่เขาไป รบที่ลาว มีทุ่งไหหิน ล่องแจ้ง แล้วก็วังเวียง คุณสยุมภู ทำหน้าที่ จนท.วิทยุอยู่ในเหตการณ์ รบ ก่อนรบ

รู้สึกว่าจะมีสภาพ

จะเป็นป่าทึบ บางแห่งคงจะชอกช้ำจากภัยสงคราม มีลูกระเบิดตกค้าง




ทำให้อยากไปเห็น ป่า สายน้ำ ภูเขาสูงชัน จะเป็นแบบไหนหนอ....
พวกเรา 11 คนนั่งรถตู้ติดแอร์เย็นสบาย ฝุ่นไม่เข้า ไกด์สาวบอกว่า ถนนที่ไปจะแคบ สูงชัน
วกวนมี เลี้ยวซ้าย ขวากว่า 6 พัน...แถมแจกยา แก้เมารถ ไม่รู้ นางจะขู่หรือจริง
คนอื่นชักหวั่นไหว กลัว... มั้งเห็นกินยากัน แต่ผม ไม่.. 555
ถนนบนเขา ไม่กว้าง แต่ก็ไม่แคบ เพียงแต่สภาพถนนลาดยาง แบบโบราณหน่อย
มีการขุด และ ขูดถนนเป็นบางตอน เพื่อ ปะ ถมดินหินให้แน่น มีฝุ่นฟุ้งยามรถสวนกัน
แต่ของเราสบายรถแอร์คอนดิชั่นเย็นพอดี
หันไปมองสองข้างทาง ที่เป็นดอยหรือภูเขา มีต้นไม้ขนาดกลางอยู่บ้าง ต้นไม้ใหญ่
ไม่มีคือไม่เห็นเลย คงถูกตัดไปขายโดยใครไม่รู้ เขาว่านะครับ....คนจีนเข้าไปทำไม้
รวมทั้งคนไทยด้วย แหะ ๆ แต่นะจะ ชาวจีนมากกว่า
เนินเขาบางระยะ มีการปลูกยางพารา ต้นสูงน่าจะประมาณ 7 ปี คงจะเริ่มกรีดยางได้แล้ว
แต่ก็ไม่มาก อย่างที่คนไปเที่ยวและเล่าให้ฟัง แต่ที่อื่นไม่รู้นะครับ อาจจะปลูกมากก็เป็นได้
ไปได้สักครึ่งทางได้มั้งครับ จะมี คนแกว่งฝา อลูมิเนียม ไปมา อ้อ... เขาขายข้าวโพดนึ่ง
ไอร้อนฟุ้ง มีขายเยอะ เขาทำเพิงแบบง่าย ๆ




เท่าที่นั่งรถผ่าน ยังไม่เห็นแปลงปลูกข้าวโพดเลย คิดในแง่ดี คงจะปลูกลึกในป่าหรือ หลังดอย
ก็ได้ หรือไม่อีกทีก็ แหะ ๆ มีคนนำส่งข้าวโพดให้ขาย คล้ายกับ ที่พวกเราเห็นโรตีสายไหม
ที่ถนนอยุธยา ไปนครสวรรค์...




 รถเราจอดให้ลงซื้อข้าวโพด มาแบ่งกันกิน
ข้าวโพดนุ่ม หวานนิด ๆ เราจ่ายใบละ 100 บาทไทยไปได้ข้าวโพดมา 7 ฝักได้มังครับ
ก่อนไปลาว ผมมีแบงค์ 20 ใบไทยไปฟ่อนหนึ่ง 555 หนักกระเป๋าน่าดู แต่ขอบอกว่า
ไม่ค่อยได้ซื้ออะไร คือของแพงกว่าไทย.. อีกอย่าง ลาวเขาไม่ใช้เงินเหรียญเลย ถ้าเราซื้ออะไร
ก็ต้องใช้ใบละ 20 บาท เป็นอย่างต่ำ หรือไม่ก็ต้องแลกเป็นเงินกีบ
ขับไปได้เรื่อย ๆ ไม่ต้องลุ้นแบบที่ เราขับรถขึ้นดอย
อินทนนท์ ถ้าผมเทียบ ยังขับสบายกว่า ถนนบนดอยเส้นจาก อ.หางดง ไป อ.สะเมิง
เชียงใหม่.... เพียงแต่ถนนหมายเลข 13 ของลาวนี้ขับได้ช้ากว่า
มาจากสภาพถนนเล็ก ขรุขระ รถวิ่งสวนกัน ยาวเหยียดมากกว่า ยอมรับเลยว่านั่ง
มองสองข้างทางแล้ว หลับไปเป็นตอน ๆ
และแล้วเราก็เข้าสู่พื้นราบ ของเมือง วังเวียง เมืองบนภูเขา ของลาวเทิง หรือเป็นที่อยู่
ของนายพลวังเปา ที่อพยพไปอยู่อเมริกาหลังจากที่ อเมริกาถอย ๆ ๆ ไม่เอาอีกแล้ว
เดือนที่เราไปท้องนา แห้งมีต้นหญ้าสีเขียวขึ้นแซม ตอฟางข้าว
สวยไปอีกแบบ
บ้านคนอยู่ห่าง ๆ กันสองฝั่งถนน เป็นบ้านชั้นเดียว ก่ออิฐถือปูน แบบบ้านคนทางภาค
เหนือของไทย ดูค่อนข้างเรียบร้อย บ้านที่สร้างด้วยไม้ ไม่ค่อยมี





บางหลังมีบริเวณกว้าง มีบ้านปลูกบนเนินนิด ๆ คงจะถมดินก่อนปลูกบ้าน แต่แปลกตา
นิดหน่อย คล้ายบ้านของคน เวียตนาม 





ประตูหน้าต่างจะสวย มี บัว หรือปูนปั้นเรียบแบบที่ร้านค้าวัสดุไทย หล่อเป็นเส้นนำมา
ขายช่างค่อยนำไป เจาะรูยิงสกรู ติดตรงมุมบ้าน ไม่ต้องจับเสี้ยมเป็นสัน

ถ้าที่อื่นน่าจะเรียกว่า  ปูนปั้น สังเกตุตรงสัน กับ ราวบันใด

แปลกใจ ทำไมไม่เหมือนบ้านทั่วไป หรือว่า เป็นคนมีสตางค์
ดูนาฬิกาบ่ายโมงกว่าเกือบบ่าย 2 รถไปจอด ร้านอาหาร ตรงหน้าเป็นลานกว้างมาก มี
รถ ATV จอดเรียงรายเป็นแถว มีคนผิวขาว ขับขี่ตากแดด ตัวเริ่มแดง คงจะผสมกับฝุ่น
สีแดงจากที่อื่น




ขึ้นไปบนร้านอาหาร เราโต๊ะยาวอาหารเป็น สองชุด จะได้สะดวกในการนั่งกิน โต๊ะอื่นมีคน
นั่งรออยู่ก่อนแล้ว..... เช็ดมือด้วยกระดาษเย็น ครู่เดียวอาหารก็มาเสิร์ฟ

คงเป็นด้วยบริษัททัวร์ของเรา แหะ ๆ พูดผิดที่เราใช้บริการ สั่งไว้ล่วงหน้า โต๊ะอื่นรอก่อน
ดูอาหารแล้ว คงเป็นอาหารไทย หรือลาวก็ไม่รู้ แต่รสชาดเหมือนกัน

ผมไม่ได้ถ่ายภาพอาหาร มา จะเป็น ผัดหมูใส่พริกเหลือง ซุปเห็ดหอมหมูสับ ปลาน้ำจืดทอด ผัดผักใส่หมู

น้ำพริก อะไรไม่รู้ กับผัก  ผมไม่ได้ชิม ดูแล้วน่าจะเผ็ด  ผลไม้สัปรดสีจืด ๆ  กับแตงโม


ภาพข้างบน  พี่ผู้ชายอายุ 86  ปี ยังไปเที่ยวได้ตามปกติ  เก่งจริง ๆ ถ้าเราอายุเท่า จะ

ไปไหวหรือเปล่าหนอ..

มีเด็กชายอายุประมาณ 10  ขวบลูกชายคุณป๋องอายุน้อยที่สุด ไปด้วย

เรากินอาหารไปเรื่อย ๆ ไม่ค่อยหิวเท่าใดเพราะ รองท้องบนรถจากอาหารกล่อง
ไม่มีส้มตำเหรอ  แต่ผมก็ลืม ถามมีข้าวเหนียวเปล่า 555
ได้เลย คะ รอครู่เดียวจัดการให้...หายไปพักหนึ่ง ไกด์ยกมาเสริฟเอง น่าจะเป็นคนตำส้มตำให้เอง

เราเลยได้กิน ตำแตง น้ำสีดำ ๆ คล้ำน่าจะใส่ปลาร้านิดหน่อย กลิ่นไม่แรงเท่าใด
แต่มีรสหวานของ มะกอกไทย ปนเข้าไปด้วย อร่อยใช้ได้
แต่ผมไม่ค่อยกล้ากินมาก แหะ ๆ กลัวท้องเสียจากปลาร้า กับน้ำสีดำ ๆ
เรานั่งรถ แวะซื้อผลไม้ ใกล้ ๆ กัน...ผลปรากฏ เป็นผลไม้จากไทยเป็นส่วนใหญ่
มีส้มลาวลูกสีส้ม ขนาดกลางอยู่ด้วย...

รถพาเข้าเมืองวังเวียง เป็นไปตามที่คิดไว้ คือ คงจะคล้ายกับ บ้านในชนบทไทยแล้ว
มีร้านขายของ เหล้าเบียร์ ซ่อมรถ นำบ้านมาดัดแปลงเป็นบาร์


ภาพข้างบน เป็นสภาพบ้านทั่วไป คล้ายต่างจังหวัดไทย  มองเห็นภูเขาสูงอยู่เบื้องหลัง

ที่นั่นแหละครับ  ใครชอบปีนเขา ด้วยมือเปล่ากับ เชือก... ได้เลย


ดูแล้ว ทางราชการคงไม่ได้กำหนดโซน คือใครจะสร้างก็สร้างตามแบบที่ตนต้องการ



บ้านพัก  เกสต์เฮ้าส์  โรงแรมเยอะมาก  วันที่พวกเราไป เป็นวันหยุด 3  วัน... 

ผมถ่ายภาพไปเรื่อย ๆ  เพิ่งมาสังเกตเห็น การตากผ้า ดูไงไม่รู้ซิครับ  ไม่น่าดู  แต่เชื่อเถอะ ไม่ใช่คน ลาวตากแน่

เพราะเป็นเกสต์เฮ้าส์  คนต่างชาติมาใช้บริการ  แล้วชาติไหนที่ตาก....  

ไม่รู้เหมือนกัน  แต่นักท่องเที่ยว กว่าครึ่ง  พูดไทย  555

แต่ก็ไม่แน่นะ  ฝรั่งจะพักเกสต์เฮ้าส์  เฮือนพัก  ไทยต้องพัก โฮเต็ลดีหน่อย




เราชินกับ  ถนน ตัวเมืองที่เป็นระเบียบของไทย  แต่ที่นี่ วางเกะกะ  นึกจะตากผ้าริมถนนก็ตาก  หรือจอดขายมอเตอร์ไซค์ก็จอดเรียงกันบน ฟุตบาท 

แต่ผมเฉย ๆ  เพราะเข้าดูสตรีทวิวของกูเกิ้ลก่อนที่จะ มาเที่ยว คืออยากรู้ว่า เมืองเป็นแบบไหน  เพื่อน ๆ  อาจจะบอกว่า

เห็นอะไรก่อนมันก็เซ็งซิ  แต่แหม... ผมนึกถึง คนจีนสมัยก่อน พ่อแม่ กับแม่สือ จับชายหญิงแต่งงานกัน โดยไม่เห็นหน้า

พอเข้าพิธี ส่งตัวเจ้าบ่าวเปิดใบหน้าเจ้าสาว ดูแล้ว  อืม..

ทำไงดีว๊อย....  รีบปิดไฟให้มืดไว้ก่อน 555

สาวงาม ยามดับเทียน

ตื่นเช้า  สาวเจ้า หรี่ตามอง  เหวอ.. สามีไง อ้วน ฟันหลอ...

ไหน ๆ แล้ว บ่ เซียง กัง 

ผมเลยแอบดูนิดหน่อย จะได้ทำใจ  ว่าวังเวียงจะมี  ท้องนา สายน้ำ  ขุนเขา สวย....อยู่บ้างมั้ง

และก็มีจริงอย่างที่คิดไว้

ดูแค่รถขับผ่านตัวเมืองน่าจะประมาณ อ.แม่จัน เชียงราย เราเข้าพักที่โรงแรมวันซะนะ
ไกด์บอกว่า พักให้สบาย 4 โมงเย็นให้เจอที่ล๊อบบี้ จะพาไป นั่งเรือเที่ยวแม่น้ำซอง

และก็เห็นภาพสวย แบบที่ให้ดูเป็นตัวอย่างในภาพแรก

 คอยดู ตอนต่อครับ แหะ ๆ

ขอบคุณเพื่อนผู้เอื้อเฟื้อภาพ

end

st.visit 777,634

.....

งานเขียนประเภท Diarist








 

Create Date : 27 กุมภาพันธ์ 2560
13 comments
Last Update : 27 กุมภาพันธ์ 2560 6:08:53 น.
Counter : 113 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณตุ๊กจ้ะ, คุณเรียวรุ้ง, คุณphunsud, คุณtuk-tuk@korat, คุณพันคม, คุณคนบ้านป่า, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณซองขาวเบอร์ 9, คุณก้นกะลา

 

สวัสดีคะคุณไวน์...

ตามมาเที่ยวลาวด้วยคะ..

เวลาไปลาว ต้องแลกแต่แบ็งค์เน้อะ..

โหวตให้เลยคะ



 

โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) 27 กุมภาพันธ์ 2560 6:46:23 น.  

 

มาเที่ยวด้วยค่ะ
โหวดค่ะ

 

โดย: newyorknurse 27 กุมภาพันธ์ 2560 8:17:24 น.  

 

น่าสนุกมากเบยค่ะคุณไวน์ แล้วข้าวโพดใหม่ๆนี่น่าทานมากๆ


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
**mp5** Dharma Blog ดู Blog
mcayenne94 Home & Garden Blog ดู Blog
mastana Literature Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

 

โดย: ตุ๊กจ้ะ 27 กุมภาพันธ์ 2560 9:17:26 น.  

 

สวัสดีครับพี่ไวน์

ผมเพิ่งมาถึงเชียงใหม่เมื่อวานนี้ครับ
เช้านี้ก็อัพบล็อกต่อเลย 555

ลาวมีภูเขาสวยๆอยู่เยอะเลยนะครับ
ดูแล้วบ้านเมืองดูสงบ น่าอยู่ครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 27 กุมภาพันธ์ 2560 10:05:27 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่ไวน์

พี่ไวน์ไม่เมารถดีจังเลยค่ะ

เป็นรุ้งไม่รอดค่ะ

ไกด์นี่ก็เก่งนะ เอาใจลูกทัวร์ไปหมดอยากหม่ำส้มตำก็จัดมาให้ด้วย

เห็นวิวลาว ด้านหลังติดเขาแล้วก็นึกถึงชนบทไทยดีๆนี่เองเนอะคะ

รอไปนั่งเรือเที่ยวแม่น้ำซองนะคะ

ไวน์กับสายน้ำ Diarist

 

โดย: เรียวรุ้ง 27 กุมภาพันธ์ 2560 11:17:00 น.  

 

เห็นแล้วคิดถึงวังเวียงเลยค่ะ ไปกับทัวร์เหมือนกันอยากอยุ่ต่ออีกสักคืน

 

โดย: life for eat and travel 27 กุมภาพันธ์ 2560 13:20:49 น.  

 

เพลินเลยค่ะพี่ไวน์ การศึกษาที่เที่ยวก่อน
ดีตรงที่ เราจะรู้คร่าวๆว่าเราต้องไปเจออะไรบ้าง

ไวน์กับสายน้ำ Travel Blog ดู Blog
ปล.คำว่าอะไรก็ได้นี่ ทำให้คนทำงงเป็นไก่ตาแตกเลยค่ะ แห่ะ แห่ะ

 

โดย: phunsud 27 กุมภาพันธ์ 2560 13:24:11 น.  

 

มาแอ่วโตยเจ้า

 

โดย: tuk-tuk@korat 27 กุมภาพันธ์ 2560 13:30:52 น.  

 

ไวน์กับสายน้ำ Diarist
..
มาตามเที่ยด้วยครับ

 

โดย: พันคม 27 กุมภาพันธ์ 2560 15:20:44 น.  

 

ผมค่อนข้างโชคดีที่ไม่ใช่คนเมารถ ยังไงก็ไม่เมารถครับ

บ้านเมืองเค้าดูคล้ายๆ ของเรา ส่วนหนึ่งอาจเพราะอยู่ภูมิภาคแถบเดียวกันด้วยมั้งครับ

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 27 กุมภาพันธ์ 2560 18:47:45 น.  

 

กว่าหนูจะได้ไปเที่ยววังเวียง ไม่รู้ถนนหนทางเค้าจะดีขึ้นหรือเปล่าค่ะ (คงอีกนานค่ะ กว่าจะได้ไป)

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กาบริเอล Pet Blog ดู Blog
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
คนผ่านทางมาเจอ Diarist ดู Blog
กะว่าก๋า Photo Blog ดู Blog
เกศสุริยง Education Blog ดู Blog
life for eat and travel Review Food Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Travel Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

 

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 27 กุมภาพันธ์ 2560 20:16:35 น.  

 

ไปถึงวังเวียง โค้งยังน้อยนัก
ขึ้นไปถึงหลวงพระบาง โค้งเยอะมากค่ะ

ไปวังเวียงแล้วไม่ติดใจเพราะแบบที่คุณไวน์ว่า
สร้างกันตามถนัด
โรงแรมที่พักเยอะมาก

แต่ชอบบรรยากาศที่ไปพายเรือคะยัคค่ะ

โหวดค่ะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 27 กุมภาพันธ์ 2560 20:26:51 น.  

 

ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
สวัสดีจ้า..

 

โดย: ก้นกะลา 27 กุมภาพันธ์ 2560 20:42:19 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ไวน์กับสายน้ำ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 53 คน [?]





เขียนการเดินทาง
ด้านธรรมชาติ
จักรยานเสือภูเขา



หลังไมค์ครับ
Friends' blogs
[Add ไวน์กับสายน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.