วันลอยกระทงของโบนัส วันที่สองเป็นวันลอยกระทง แต่ตรงกับวันจันทร์ ป๊ากลัวว่า จะกลับบ้านดึกเลยพาโบนัสไปงานเกาะลอยวันอาทิตย์แทน โบนัสโตขึ้นอีกหนึ่งปี เลยดูสนใจสิ่งรอบตัวมากกว่าปีที่แล้ว งานเกาะลอยปีนี้คนไม่เยอะเท่าไหร่ เพราะชนกับงานสหพัฒน์แฟร์ แต่ก็ดีคนเยอะเกินก็อึดอัด เราสนใจเกมมากกว่า มีปาลูกโป่ง ไม่ได้ของ แม่นไม่พอ ปากระป๋องก็ไม่ได้ เรื่อง มาตักปลาดีกว่า สงสัยปลามันป่วย แม่ตักได้ตั้งสามตัว(ปัจจุบันลาโลกไปแล้วสอง เหลือหนึ่ง) วันที่สอง วันจันทร์ ที่ รร โบนัส จัดงานลอยกระทง ให้เด็กๆกันด้วยค่ะ โบนัสถือกระทงใส่ชุดเด็กไทยด้วยนะ เด็กๆร้องเพลงกัน ภาพสุดท้ายหมู่เด็กๆและครูๆ   Create Date : 04 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 4 พฤศจิกายน 2552 20:41:28 น.   3 comment

แผลแรก จากโรงเรียน ในที่สุดโบนัสก็ได้แผล เพราะความซนน่ะค่ะ ตอนนี้หน้าหายแล้ว แต่วันแรกอาจดูหน้าตกใจหน่อย ตอนนี้โบนัสยังร้องไห้อยู่บ้าง ถ้าเหงาๆ ก็โบนัสเป็นเด็กขี้อายค่ะ ยังชวนเพื่อนเล่นไม่เป็นน่ะ มีบ้างที่บางคืนจะนอนกับม่า แต่ช่วงนี้จะนอนดึกหน่อย สงสัยกลัวนอนแล้วพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนมั้ง   Create Date : 28 ตุลาคม 2552 Last Update : 28 ตุลาคม 2552 20:43:31 น.   1 comment

เข้าใจแล้ว โบนัส แม่รู้แล้ว จากบล็อกที่แล้วที่เขียนถึงความรู้สึกน้อยใจลูก จนถึงบางอ้อ เมื่อเราตัดสินใจลางานเพื่อไปรับไปส่งลูกหนึ่งวัน ขอบคุณทุกคนที่เป็นกำลังใจให้ค่ะ จะมาเขียนเล่าเรื่องหลังจากที่บุ๋มลาหยุดไปรับส่งโบนัสค่ะ บ่ายสามโมงกว่าของวันอังคาร บุ๋มไปแอบดูเค้าค่ะ ครูใหญ่เป็นคนพาเข้าไป บุ๋มเห็นโบนัสนั่งคนเดียวที่มุมห้อง สายตามองเพื่อนๆแบบเหงาๆ เห็นแล้วสงสารจับใจ เข้าใจแล้วว่า ทำไมเวลที่โบนัสได้เห็นหน้าคน ที่ไปรับเค้า เค้ามีความสุขแค่ไหน เข้าใจแล้วว่า ทำไม โบนัสถึงอยากอยู่กับอาม่า เพราะความสุขที่เห็นคนที่เค้ารู้จักไปรับเค้ามันคงเป็นสุขมาก เลยอยากอยู่ด้วยตลอดเวลา ความรู้สึกเหมือนบุ๋มตอนที่ไปเรียนญี่ปุ่นคนเดียวใหม่ๆเลย ตอนนั้นมีพี่คนไทยอยู่ด้วย แต่พอเค้ากลับไป ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรเพราะความเหงา พอโบนัสเห็นหน้าบุ๋ม เค้าก็วิ่งออกมาหาร้องไห้ ครูใหญ่เดิไปหาโบนัสก่อน บอกโบนัสว่า โบนัสไม่ร้องไห้นะคะ ยิ้มสิคะ โบนัสก็ยังร้องอยู่ ปากก็พร่ๆร้องว่า โบนัสจะหาแม่ๆ บุ๋มคุยกับครูใหญ่สักพักค่ะ เพื่อให้เค้ารู้ว่า ครูใหญ่เป็นคนรู้จักของแม่ สร้างความมั่นใจให้เค้าด้วยส่วนนึง เย็นวันนั้นบุ๋มก็พาเค้าไปเดินเล่นที่สนามเด็กเล่นในหมูบ้าน ป้อนข้าวไปด้วย เหมือนที่เคยทำก่อนหน้านั้น แต่ไม่ได้ทำมาซักระยะแล้ว เพราะฝนตกทุกเย็นค่ะ วันนี้นอากาศดีเลยพาไปเดินเล่น ให้เค้าผ่อนคลายบ้าง คืนนั้น โบนัสก็มีร้องว่าจะหาม่า แต่ก็มีร้องหาแม่ ทั้งบถุ๋มทั้งอาม่า ก็ผลัดกันรับ ผลัดกันส่ง จน สี่ทุ่มกว่า อาม่าอุ้มโบนัสมาเคาะประตู อาม่สบอกว่า โบนัสจะหาแม่ คืนนั้นโบนัสเลยนอนกับบุ๋ม หลับสนิทจนเช้าค่ะ บุ๋มก็มาทำงาน เห็นอาม่าบอกว่า พอโบนัสตื่นมา ไม่เห็นหน้าบุ๋มก็ร้องจะหา เมื่อวานครูใหญ่บอกว่า โบนัสเริ่มหัวเราะที่โรงเรียนแล้ว เพราะได้เล่น กับลูกชายครูใหญ่ ลูกชายครูใหญ่น่าจะอายุใกล้ๆน้องปัณณ์ โตกว่าโบนัส บุ๋มเดาว่า โบนัสชอบเล่นกับเด็กผู้ชายที่โตกว่า เพราะความคุ้นเคยกับ เด็กผู้ชายที่บ้านที่มีศักดิ์เป็นน้าเค้า เคยเล่นด้วยกันตอนอยู่กรุงเทพ เมื่อวาน อาม่าไปรับไปส่งปกติ เมื่อคืนก็เลยอยากนอนกับอาม่าค่ะ บุ๋มก็ให้เค้าไปนอนกับอาม่า อาม่าก็กล่อมเค้านอนจนเค้าหลับค่ะ อาม่าเลยมาตามบุ๋มไปนอนกับโบนัส ตอนแรกบุ๋มบอกอาม่าว่า อาม่านอนกับเค้าเถอะ เดี๋ยวเค้าจะผวาตอนกลางคืน ม่าก็ยอกว่า คืนนี้ลองดูก่อนละกัน อาจจะไม่เป็น เมื่อคืนก็เลยนอนกับโบนัส เมื่อคืนโบนัสเค้าก็นอนหลับดี มีตื่นมากลางดึกขอนมกิน แล้วประมาณเช้ามืดก็ตื่นมาร้องหาม่าแบบกึ่วหลับกึ่งตื่น บุ๋มก็ตบๆเค้าบอกว่า อาม่าไปต้มข้าวต้มให้โบนัสค่ะ เดี๋ยวมานะ สักพักก็ละเมอหาอีก ร้องหา ม่าๆ บุ๋มก็ตบๆต่อ แล้วเค้าลืมตามมาเห็นบุ๋ม ก็เรียกแม่ แล้วเค้าก็หลับต่อค่ะ ตอนนี้นึกสงสารเค้าค่ะ อยากให้เค้ารับสังคมใหม่ได้ แล้วก็ตอนนี้ไม่โมโห หรือโกรธเค้าแล้วเวลาที่เค้าอยากนอนกับอาม่าค่ะ รู้สึกดีที่เราได้ลาหยุดไปรับไปส่ง จะได้เข้าใจว่าทำไมเค้าถึงเป็นไปอย่างนั้น ถ้ามีเวลาหรือสามารถลางานได้ครั้งต่อไป ก็จะอยากลางานไปรับเค้าอีก แต่วันนี้กลับบ้านมาเห็นหน้าโบนัสแล้ว ครูว่าโบนัสเล่นปีนรั้วแล้วครูจับไม่ทัน เลยหล่นตุ๊บ หน้าเป็นแผลเลย น่าสงสาร คืนนี้ต้องคอยดูอาการว่าอาเจียนหรือเปล่าT-T   Create Date : 15 ตุลาคม 2552 Last Update : 15 ตุลาคม 2552 19:44:13 น.   1 comment

เหนื่อยยิ่งกว่าเด็กไปโรงเรียนครั้งแรก โบนัสเปลี่ยนไปนะ จากบล็อกที่แล้ว เมื่อคืนนี้เกิดเรื่องอีก ก่อนนอนก็ร้องหาม่า ร้องงอแงมากมาย จนเรายอมต้องพาลงไป พอพาลงไปแล้ว อยู่ในมือม่า กลายเป็น ลูกเจี๊ยบเงียบฉี่หลับตาพริ้ม บุ๋มอารมณ์ขึ้นเลยคว้าอุ้มมา ทำไปด้วยอารมณ์ รู้ว่าผิด โบนัสก็ยิ่งร้อง เลยเอากลับไปคืนม่า คราวนี้ โบนัสไม่ให้บุ๋มเข้าใกล้ แม้แต่เข้าห้อง ไล่บุ๋มออกนอกห้อง บุ๋มโกรธมาก เลยตะคอกใส่ ว่า ไม่ไป โบนัสก็ยิ่งร้องใหญ่ บุ๋มเลยปล่อยให้ม่ากล่อมโบนัสจนหลับ แต่ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เข้าไปในห้อง ไปนั่งข้างๆ โบนัสผลักหน้าบุ๋มออก ไล่บุ๋ม บอก แม่ไปทำงานๆ บุ๋มเสียใจมากๆเลย พอโบนัสหลับแล้ว ม่าเลยมาคุยกับบุ๋มแบบไม่พอใจ บุ๋มรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่ รู้สึกแย่กับตัวเองมาก ไม่กล้ากลับไปนอนกับโบนัส แต่สามีก็ปลอบบุ๋มแล้วเข้าไปนอนเป็นเพื่อนด้วย แต่โบนัสก็ตื่นขึ้นมากลางดึก ร้องไห้หาม่าอีก เลยเอาลงไปส่ง แล้วบอกม่าว่า ให้ม่านอนกับโบนัส บุ๋มจะไปนอนกับสามีบนห้อง บุ๋มสงสัยว่า ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ ก่อนเริ่มไปโรงเรียนอาทิตย์ที่แล้ว ยังปกติ ดีอยู่ แต่มาเปลี่ยนหลังจากไปโรงเรียน ไม่สนใจ ไม่เข้าหาเราเหมือนเคย ตอนนอนเดิมทีเราก็เป็นคนกล่อมนอน แต่ทำไมตอนนี้ไม่ให้เราทำอะไร ไม่อยากนอนกับเรา รู้สึกแย่จัง เศร้า เหงาด้วย ไม่มีโบนัสมาเกาะแจเหมือนเคย เห็นเวลาโบนัสอยู่กับ ยิ้มแย้ม มีความสุข ก็อิจฉาม่านะ อยากให้โบนัสทำอย่างนั้นกับแม่เหมือนเมื่อก่อน แต่ตอนนีโบนัสเปลี่ยนไปแล้ว ถ้าโบนัสโตแล้วมาอ่านบล็อกนี้ ก็อยากให้รู้ว่า แม่อยาอยู่ข้างๆโบนัสตลอดเวลา ถึงแม้โบนัสจะไปต้องการนะ รัก แม่   Create Date : 12 ตุลาคม 2552 Last Update : 12 ตุลาคม 2552 21:37:51 น.   5 comment

ความรู้สึกแย่ๆ ผลจากการที่โบนัสไปเตรียมอนุบาลมาหนึ่งอาทิตย์ มันเลวร้ายมากค่ะ สำหรับเรานะ สำหรับโบนัสก็คงเป็นอะไรที่แย่เหมือนกัน ไม่ได้ว่าโรงเรียนไม่ดีนะ ต่การปรับตัวของเราทั้งสองต่างหาก ตั้งแต่โบนัสไปโรงเรียนก็ติดม่าแจเลย ติดมาก จนแบบไม่สนใจแม่เหมือนเคย จากที่เคยวิ่งตามตูดแม่ตอนแม่กลับจากทำงาน เป็นไม่สนใจ ไม่มอง แต่จะคอยถามหาแต่ม่าทั้งวัน บอกตามตรงว่าหงุดหงิดโบนัสนะ โบนัสยังเด็ก คงเป็นเพราที่เค้าบอกว่าม่าเป็นคนแรกที่โบนัสได้เห็นหน้าหลังจากที่เจอสภาวะแย่ๆ เลยต้องการม่ามากที่ เป็นเรา เราก็คงจะเป็นเหมือนกัน มันเป็นจิตวิทยา ถ้าเราเจอสภาพที่แย่ๆมา แล้วคนแรกที่มาช่วยเรา เราก็จะรักเค้า ให้ความสำคัญกับเค้า ช่วยไม่ได้ แม่ไม่สามารถหยุดงานเพื่อไปรับไปส่งโบนัสได้ แต่ใครว่าแม่ไม่อยากทำ แม่อยากทำจะตาย อยากที่สุดที่จะลาออกมาเลี้ยงโบนัสเองด้วย แต่ก็ด้วยเหตุผลที่แม่ๆทุกคนที่ทำงานนนอกบ้านเค้าทำกัน คือ ยังไม่พร้อม(เงิน) แม่เสียใจนะ ที่แม่ไม่สามารถเป็นคนที่โบนัสน่าคิดว่าให้ความอบอุ่นได้ แม่เสียใจนะ ที่แม่โกรธและหงุดหงิดโบนัสเวลาโบนัสร้องหาม่า แม่เสียใจนะ ที่แม่จะรู้สึกแย่ๆ แบบนี้ แต่แม่ก็เป็นคนเดินดิน ที่มี รักโลภ โกรธ หลง แม่อยากให้โบนัสกลับมาเหมือนเดิม คอยเดินตามแม่ต้อยๆ แม่ไม่เคยรำคาญเลยนะ เวลาโบนัสเดินตาม แม่ชอบ เพราะมีโบนัส แม่ก็เหมือนมีคุณค่า แต่ตอนนี้แม่อาจไม่มีคุค่าในสายตาโบนัสอีกแล้วล่ะ ขอโทษนะ วันศุกร์หน้า ถ้าแม่ลสงานได้ แม่จะไปส่งแล้วก็รับหนู ที่โรงเรียนนะ รัก แม่   Create Date : 10 ตุลาคม 2552 Last Update : 10 ตุลาคม 2552 23:07:24 น.   4 comment

ชลบุรีมามี่คลับ

• Cooking_For_Love
• Jeban
• sugarjun
• papsipangya
• ployly_poy
• โยชัวปวริศ
• +~%Chocolate Republic%~+
• แม่สลิ่ม
• dailydelicious
• Warabimochi
• J-Nap
• Tristy
• ตีไม่แรง ไม้แพง แต่งตัวเท่ห์
• Never be Afraid to Dream
• กอนโดล่า
• jjbd
• wee_nong
• asita
• huahomyai
• POODPEED..
• addsiripun
• ดินปั้นปูน
• GadZook!
• num_wan_put
• Webmaster - BlogGang

• รักลูก
• โบนัส Diary
• Isaac Mizarahi's Blog
• วันสต็อปเบเกอรี่
• คลิปวิดีโอของโบนัส
• Fabrictales ร้านผ้าญี่ปุ่นของญี่ปุ่น
• ร้านผ้าสวยจากอเมริกา
• ร้านผ้า Lovely Fabric
• ร้านผ้าญี่ปุ่น Meesia
• crafty-garden
• Pullip Costom : How to
• Costom Make for Pullip
• How to change pullip wig
• Dollfie Mania
• BlogGang.com