BlogGang.com : : อาคุงกล่อง :

ผีรถตู้ ...

คำชี้แจง (ต้นเรื่อง)

เรื่องราวเกี่ยวกับ “ผีรถตู้” นี้เป็นเรื่องราวที่น่ากลัวที่สุด ที่ผมได้เคยประสบพบเจอมาเลยครับ ผมยอมรับว่าก่อนหน้านี้ผมไม่ใช่คนที่กลัวผีเลยครับ แต่หลังจากที่ผมประสบเหตุในครั้งนี้แล้ว ทัศนะคติเกี่ยวกับเรื่องลี้ลับและเรื่องผีในความคิดของผมก็เปลี่ยนไปในทันที ดังนั้นท่านที่กำลังจะอ่านเรื่องนี้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะครับ เพราะว่าบางส่วนในเรื่องนี้เป็นเพียงแค่ความคิดเห็นส่วนตัวของผมเท่านั้น

ผมจำได้ว่าในวันนั้นเป็นวันหยุดท้ายของการทำงาน ก่อนที่จะถึงวันหยุดยาวในช่วงเทศกาลปีใหม่ ในวันนั้นผมต้องเร่งเคลียร์งานของผมให้เสร็จ เพื่อปิดงบการทำงานทั้งหมดให้ทันภายในรอบบัญชีของปี ซึ่งกว่าที่ผมจะออกจากที่ทำงานได้ก็เกือบจะ 4 ทุ่มแล้ว

ในเวลาดังกล่าว ถ้าเป็นวันอื่นก็คงจะธรรมดารู้สึกว่ายังไม่ดึกมากสักเท่าไหร่นัก แต่อาจจะเป็นเพราะว่าในวันนั้นผู้คนต่างก็รีบเดินทางกลับบ้านกันตั้งแต่ช่วงบ่ายและช่วงเย็นไปเกือบหมดแล้ว จึงทำให้ค่ำคืนนั้นในย่านออฟฟิตสำนักงานที่บริษัทของผมตั้งอยู่ดูเงียบเหงาผิดปกติ ผมต้องรีบเดินทางกลับบ้านให้ทันภายในคืนนั้น เพื่อที่จะได้ออกเดินทางไปต่างจังหวัดพร้อมกับที่บ้านของผมในเช้าวันรุ่งขึ้นได้

แต่ว่าค่ำคืนก่อนวันหยุดยาวนี้ มันช่างเงียบเชียบเหลือเกิน รถราต่าง ๆ มีวิ่งให้เห็นบนถนนน้อยมาก จะหารถแท็กซี่ที่ผ่านมาสักคันก็ไม่มีเลย เวลายิ่งล่วงเลยไปมากยิ่งทำให้การเดินทางกลับบ้านของผมยากลำบากมากขึ้นไปอีก ผมจึงตัดสินใจโบกเรียกรถมอเตอร์ไซต์รับจ้างคันหนึ่งที่วิ่งผ่านมา เพื่อที่ผมจะได้โดยสารออกจากจุดที่เงียบเหงาใจกลางเมืองได้อย่างรวดเร็ว

“พี่ ๆ ไปส่งที่เสาวรีย์เท่าไหร่ครับ?”

ผมรีบถามคนขับรถมอเตอร์ไซต์รับจ้างค้นนั้นทันที่เขาจอดรถรับผม

“แปดสิบบาท”

คนขับรถมอเตอร์ไซต์รับจ้างตอบผมด้วยน้ำเสียงที่ห้วน ๆ และหยาบกระด้าง ทำให้ผมต้องหยุดคิดไปชั่วขณะเพราะว่าราคาค่าโดยสารแปดสิบบาทนั้นผมถือว่าเป็นราคาที่ค่อนข้างจะแพงจนเกินไป ระยะทางก็ไม่ได้ไกลจนเกินไปนัก ถ้าผมนั่งรถแท็กซี่ไปมิเตอร์ของรถแท็กซี่ก็คงขึ้นไม่เกิน 60 บาทแน่ ๆ

แต่ว่าในช่วงเวลาขณะนั้นจะให้ผมทำอย่างไรได้ล่ะครับ ในเมื่อรถแท็กซี่สักคันก็ไม่มีผ่านมาเลย แล้วเวลาก็เริ่มดึกขึ้นทุกที ผมเลยตัดสินใจเดินไปนั่งคร่อมที่เบาะหลังคนขับมอเตอร์ไซต์รับจ้างในทันที

“พี่ ๆ ไม่มีหมวกกันน็อคเหรอครับ?”

ผมถามคนขับรถมอเตอร์ไซต์ เพราะว่าผมไม่อยากจะโดนตำรวจจราจรจับปรับในช่วงเวลานั้น

“ไม่มี หมวกกันน็อคเปื้อนเลือดเลยโยนทิ้งไปแล้ว”

คำตอบที่ผมได้รับยังคงห้วน ๆ และหยาบกระด้างเหมือนเดิม ก่อนที่คนขับมอเตอร์ไซต์จะหันกลับมาพูดกับผมอีกครั้ง

“เกาะให้ดี ๆ ... อย่าให้ร่วงตกลงไปหัวฟาดพื้นแบบคนที่แล้วล่ะ”

ผมได้แต่ฟังที่เขาพูด แต่ผมก็ไม่ได้ตอบอะไรออกไป คนขับรถมอเตอร์ไซต์รับจ้างจึงได้ออกรถวิ่งไปตามทางข้างหน้า

สายลมเย็น ๆ เริ่มพัดเข้าปะทะกับใบหน้าของผม แล้วก็พัดแรงขึ้นตามความเร็วที่รถมอเตอร์ไซต์วิ่งไปข้างหน้า จนทำให้ผมต้องก้มหน้าหลบไปหลังหมวกกันน็อคของคนขับที่อยู่ตรงใบหน้าผม แต่มือของผมก็ยังคงกอดเอวของคนขับไปตลอดทาง จนกระทั่งสักครู่หนึ่งก็มีสายฝนเม็ดปรอย ๆ ตกลงมาพร้อมกับสายลมที่แรงขึ้น

“พี่ช่วยเลยไปส่งผมที่ท่ารถตู้ด้วยนะครับ”

ผมตะโกนด้วยเสียงอันดังเพื่อแข่งกับสายลมและสายฝนตกที่ตกลงมา เพื่อบอกคนขับรถมอเตอร์ไซต์รับจ้างให้รู้ถึงจุดหมายที่ผมต้องการจะไป หลังจากนั้นอีกเพียงไม่ถึง 10 นาที รถมอเตอร์ไซต์ก็ไปจอดที่หน้าปากทางเข้าสู่ท่ารถตู้

ผมรีบลงรถรถมอเตอร์ไซต์พร้อมกับควักแบงค์ร้อยส่งให้แก่คนขับมอเตอร์ไซต์รับจ้าง แล้วผมก็ต้องรีบวิ่งหลบสายฝนเข้าไปอยู่ใต้กันสาดของร้านค้าที่อยู่ตรงหน้า ทำให้ผมไม่ทันสังเกตว่ารถมอเตอร์ไซต์รับจ้างคันที่ผมนั่งมานั้นได้แล่นออกไปแล้ว

“อ้าว ... แล้วตังค์ทอนล่ะ”

ผมได้แต่พูดกับตัวเองเบา ๆ พร้อมกับมองดูรถมอเตอร์ไซต์คันนั้นวิ่งหายไปกลางสายฝน ในตอนนั้นสายฝนเริ่มตกลงมาหนาเม็ดมากขึ้น ผมยกนาฬิกาข้อมือของผมขึ้นมาดู ในตอนนั้นเป็นเวลาสี่ทุ่มสี่สิบห้าแล้ว ผมจึงเลิกใส่ใจกับเงินทอน แล้วผมพยายามมองดูว่าฝนที่กำลังตกลงมาเมื่อไหร่จะหยุดสักที เพราะว่าถ้าฝนยังคงตกหนักอยู่ตลอดค่ำคืนนี้ผมคงไม่ได้กลับบ้านเป็นแน่

ผมมองตรงไปยังท่ารถตู้ที่อยู่เลยไปไม่ไกลมากนัก ตอนนั้นมีรถตู้จอดอยู่ 1 คัน มีผู้โดยสารที่เข้าแถวกำลังทยอยกันขึ้นรถ แต่ว่าในตอนนั้นผมก็ยังไม่สามารถวิ่งผ่าสายฝนออกไปได้ ผมไม่อยากให้เสื้อผ้าของผมเปียกมากไปกว่านี้ เพราะว่าถ้าผมขึ้นไปโดนแอร์เย็น ๆ บนรถตู้แล้ว ผมอาจจะเป็นหวัดไม่สบายก็ได้

ผมได้แต่เฝ้ามองรถตู้คันนั้นวิ่งออกไปจากท่ารถ พร้อมทั้งมองสายฝนที่กำลังตกลงมาจากบนฟ้า ตอนนั้นผมเริ่มรู้สึกว่าฝนได้ซาลงบ้างแล้ว ผมพยายามมองหาอะไรสักอย่าง ที่เป็นแผ่นกระดาษที่ผมสามารถเอามาใช้บังฝนได้ แล้วผมก็เจอแผ่นพลาสติกสีแดงกลม ๆ แผ่นหนึ่งวางอยู่ที่บนหิ้งหน้าร้านค้าแห่งนั้น ผมรีบเอื้อมมือไปหยิบเอามันขึ้นมาบังไว้บนหัวของผม แล้วผมก็ตัดสินใจวิ่งผ่านสายฝนเพื่อตรงไปยังท่ารถตู้ที่อยู่ไม่ไกลตรงหน้าในทันที

ผมวิ่งมาหยุดอยู่ที่ป้ายบอกเส้นทางของท่ารถตู้ ทำให้ผมเป็นคนแรกที่มาเข้าแถวรอขึ้นรถตู้ ซึ่งในตอนนั้นยังว่างเปล่าไม่มีรถตู้แล่นเข้ามาจอดเทียบเพื่อรอรับผู้โดยสารเลย ผมจึงได้มองสำรวจโดยรอบตัวของผมเอง แล้วผมก็พบว่าเสื้อและกางเกงบางส่วนของผมเปียกฝน แต่ยังโชคดีที่บนศีรษะของผมไม่เปียกมากเท่าไหร่ เพราะว่าผมมีแผ่นพลาสติกบังหัวเอาไว้ในตอนที่วิ่งฝ่าสายฝนมา ผมจึงโยนแผ่นพลาสติกที่หมดความหมายนั้นทิ้งไปข้าง ๆ ตัว

แผ่นพลาสติกสีแดงกลม ๆ ที่ถูกผมโยนทิ้งไปค่อย ๆ กลิ้งไปจนหยุดอยู่ที่เท้าของอาม่าคนหนึ่งที่กำลังเดินมาพอดี อาม่าคนนั้นก็ได้ก้มลงไปหยิบแผ่นพลาสติกสีแดงกลม ๆ นั้นขึ้นมา

“ไอ่หย่า ... ใครเอาถาดถวายของเซ่นมาเล่นอีกแล้ว เดี๋ยวก็โดนเจ้าพ่อหักคออีกหรอก ... อีพวกนี้ซี้ซั้วน่าดูเลย”

อาม่าคนนั้นพูดบ่นขึ้นพร้อมทั้งหยิบแผ่นพลาสติกสีแดงกลม ๆ ที่เธอบอกว่าเป็นถาดถวายของเซ่นไหว้เจ้าที่นั้นขึ้นมา แล้วอาม่าก็เดินฝ่าสายฝนกลับไปยังหน้าร้านค้าที่ผมเพิ่งจะวิ่งจากมา ผมได้แต่เหม่อลอยยืนมองตามอาม่าที่กำลังเดินจากไป

“เป็นถาดถวายของเซ่นเจ้าหน้าที่เหรอนี่” ผมคิดขึ้นในใจด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างมาก

แล้วผมก็รู้สึกว่ามีมือของใครบางคนมาสะกิดที่หลังของผม ทำให้ผมต้องรีบละสายตาจากอาม่าและหันหลังกลับไปมองดูในทันที

“เฮ้ย”

ผมได้แต่ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ ภาพที่ผมเห็นอยู่ตรงหน้าก็คือชายสูงอายุคนหนึ่งกำลังยืนจ้องมองผมอยู่

“จะไปไหน?” ชายสูงอายุคนนั้นถามผมขึ้นอย่างห้วน ๆ

“เออ ... ผมจะไปลงที่ลาดหลุมแห้วครับ”

ผมตอบออกไปด้วยความโล่งอก เพราะว่าชายสูงอายุคนนี้ก็คือคนขับรถตู้นั้นเอง

“ห้าสิบบาท”

คนขับรถตู้บอกผมด้วยน้ำเสียงที่แหบ ๆ และห้วน ๆ เหมือนเดิม ผมจึงหยิบแบงค์ห้าสิบบาทจากกระเป๋าสตางค์ของผมส่งให้แก่คนขับรถตู้

“ลงลาดหลุมแห้วสุดสาย เข้าไปนั่งในสุดเลย”

คนขับรถตู้บอกผมในขณะที่รับแบงค์ห้าสิบบาทจากมือผม ทำให้ผมต้องมองข้ามไหล่ของคนขับรถตู้ไป ผมเห็นรถตู้คันหนึ่งจอดอยู่ด้านหลังคนขับ ทำให้ผมต้องสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่า รถตู้คันนี้เข้ามาจอดเทียบที่ท่าจอดรถตู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมผมไม่สังเกตเห็นเลย

คนขับรถตู้หันหลังไปเปิดประตูรถตู้ให้แก่ผม ผมเลยต้องเดินขึ้นไปในรถตู้ทันที ผมค่อย ๆ เดินขยับตัวผ่านเบาะที่นั่งเข้าไปจนถึงเบาะที่นั่งด้านหลัง แล้วผมก็เข้าไปนั่งในตำแหน่งที่อยู่ติดกับหน้าต่างด้านในสุดเพื่อคอยเวลาที่รถตู้จะออกเดินทาง ซึ่งหลังจากนั้นอีกสักพักก็มีผู้โดยสารอีก 4-5 คนขึ้นมาบนรถตู้ โดยแต่ละคนก็กระจายนั่งกันไปตามเบาะต่าง ๆ ที่ว่างอยู่

ผมมองออกไปภายนอกหน้าต่าง ผมเห็นแสงไฟสว่างจากหน้าร้านค้าที่อยู่หน้าปากทาง ร้านค้าที่ผมได้ไปยืนหลบฝนมาก่อนหน้านี้ ในตอนนั้นที่หน้าร้านค้ามีใครบางคนยืนอยู่ ผมพยายามมองดูแต่ผมก็เห็นไม่ชัดมากนัก ผมเห็นเป็นผู้ชายสวมชุดสีขาวที่เป็นชุดยาว ๆ ยืนอยู่ตรงนั้น แล้วผมก็มีความรู้สึกเหมือนกับว่าชายคนนั้นกำลังจ้องมองมาที่รถตู้คันที่ผมนั่งอยู่

แล้วรถตู้ก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากท่ารถ แต่ผมยังคงเหลียวหลังไปมองที่หน้าร้านค้าเพื่อมองดูชายคนนั้น จนกระทั่งรถตู้คันที่ผมนั่งวิ่งเลยออกมาจนมองไม่เห็นร้านค้านั้นแล้ว ผมเลยหันมามองดูภายในรถตู้ ตอนนั้นในรถตู้มืดสนิทแต่ก็ยังพอมองสังเกตเห็นเงาของผู้โดยสารอีก 4-5 คนที่นั่งกระจายอยู่ภายในตัวรถได้

ผมเริ่มหนาวสั่นจากแอร์ที่เย็นจัดภายในรถ จนทำให้ผมต้องนั่งห่อไหล่พร้อมกับก้มตัวต่ำลง ผมเอาแขนทั้งสองข้างมาชุกไว้ที่หน้าขาเพื่อให้ตัวของผมรู้สึกว่าอุ่นขึ้น แล้วผมก็เริ่มคิดถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เพิ่งผ่านมาก่อนหน้านี้ ตั้งแต่ผมเริ่มออกจากออฟฟิต นั่งมอเตอร์ไซต์รับจ้างฝ่าสายฝน ถาดพลาสติกสีแดงที่ผมหยิบเอามากันฝน รวมทั้งชายในชุดขาวที่ยืนอยู่หน้าร้านค้าตอนที่รถตู้วิ่งออกมา

ผมพยายามหลับตาลงเพื่อข่มจิตใจของผมเอง โดยไม่ให้คิดอะไรต่ออะไรจนฟุ้งซ่านมากไปกว่านั้น จนกระทั่งผมเริ่มเคลิ้มหลับไปชั่วขณะ เหมือนกับตัวของผมกำลังอยู่ในภวังค์ครึ่งหลับครึ่งตื่น

แล้วผมก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง ผมพยายามจะขยับแขนซ้ายของผม แต่ผมความรู้สึกว่าในตอนนั้นมือซ้ายของผมเหมือนกับว่าโดนใครบางคนจับเอาไว้อยู่

แล้วผมได้กลิ่นเหม็นเน่าอย่างบอกไม่ถูก กลิ่นที่เหม็นอย่างรุนแรงเหมือนกับซากศพที่เน่าเปื่อยมาเป็นเวลานาน

ในทันใดนั้นเอง ผมก็รู้สึกว่ามีสายลมเย็น ๆ พัดเข้ามาในรถ พร้อมทั้งเสียงของใครบางคนที่พูดขึ้น

“ตดออกมาทำไม? เหม็นฉิบหายเลย”

ผมพยายามลืมตาขึ้นเพื่อตั้งสติ แต่ในตอนนั้นผมก็ลืมตาไม่ขึ้น ผมรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังอยู่ในช่วงที่เพิ่งออกจากความหลับใหลหลังจากถูกสะกดจิตอย่างใดอย่างนั้นเลย ผมฝืนลืมตาขึ้นมองไปในรถตู้ที่มืดสนิท ผมไม่เห็นว่ามีผู้โดยสารคนอื่นนั่งอยู่ในรถตู้นี้เลย ผมเงยหน้ามองไปไกลที่ด้านหน้าสุดตรงบริเวณที่คนขับนั่งอยู่ ผมเห็นกระจกด้านข้างคนขับถูกลดลงมา สายลมเย็น ๆ คงพัดมาจากหน้าต่างบานนั้นเอง

แต่ในขณะนั้นผมยังรู้สึกว่ามีมือของใครบางคนยังคงจับมือผมไว้อยู่โดยไม่ยอมปล่อย ผมพยายามมองไปข้าง ๆ รอบตัวของผมอีกครั้ง ซึ่งปรากฎว่าไม่มีใครนั่งอยู่ข้าง ๆ ผมเลย

แล้วใครล่ะ ? ที่เป็นคนจับมือของผมไว้

หรือว่าจะเป็นวิญญาณที่ตามมาทวงถาดเซ่นของไหว้เจ้าคืน ?

ผมเริ่มกลัวขึ้นมาในทันที ขนทุกส่วนตามร่างกายของผมเริ่มลุกชันขึ้นทั้งตัว ผมบอกไม่ถูกว่าตอนนั้นผมอยู่ในสภาพที่สลึมสลือหรือว่าตื่นกลัวก็ไม่ทราบ

แล้วผมก็รู้สึกว่ารถตู้กำลังลดความเร็วลง จนกระทั่งรถตู้คันที่ผมนั่งมาได้จอดสนิท ผมได้ยินเสียงพูดขึ้นมาจากคนขับรถด้านหน้า

“ทีหลังถ้าปวดท้องก็เข้าห้องน้ำก่อนขึ้นรถนะ จะได้ไม่ต้องมาตดให้เหม็นแบบนี้”

เสียงของคนขับตะโกนขึ้นมาจากด้านหน้าในความมืด แต่ตัวผมกับไม่ได้สนใจกับเสียงของคนขับรถนั้นเลย ในขณะนั้นผมพยายามขยับมือซ้ายของผมอีกครั้ง เพื่อให้มือของผมหลุดจากมือของใครสักคนที่ยังคงจับอยู่ แต่ยิ่งผมขยับมือมากเท่าไหร่ ผมก็ยังไม่สามารถดึงมือของผมให้หลุดออกมาได้

“ใครเป็นคนจับมือกู”

ผมได้แต่ทำตาเหลือกในความมืดพร้อมกับคิดอยู่ในใจเพียงคนเดียว

“แหน่ะ ... ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อีก ก็นั่งอยู่คนเดียว ถ้าไม่ได้ตดแล้วใครจะตดว่ะ?”

เสียงของคนขับรถตะโกนถามขึ้นอีกครั้ง แต่ผมก็ยังไม่สนใจเช่นเดิม ผมสนใจเพียงแต่ว่าในเมื่อไม่มีใครนั่งอยู่ในรถตู้ร่วมกับผมแล้ว แล้วใครล่ะเป็นคนที่จับมือของผมไว้ในตอนนี้ ?

ต้องไม่ใช่คนขับรถแน่ ๆ เพราะว่าเขาอยู่ไกลจนเกินไป

ความกลัวเริ่มผุดขึ้นในสมองของผมอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ผมจะถูกดึงออกมาจากภวังค์แห่งความลึกลับนั้นด้วยแสงไฟในรถที่สว่างจ้าขึ้น เมื่อคนขับรถตู้เปิดสวิชท์ไฟภายในห้องโดยสาร

ภาพที่ผมเห็นในตอนนั้นก็คือความว่างเปล่าของเบาะที่นั่งภายในรถตู้ ผู้โดยสาร 4-5 คนที่ขึ้นรถมาพร้อมกับผมที่ท่ารถตู้ ตอนนี้คนพวกนั้นไม่ได้นั่งอยู่ในรถตู้คันนี้แล้ว ผมมองไปด้านหน้าสุดของรถอีกครั้ง ผมเห็นคนขับรถตู้กำลังหันหลังมาถามอะไรบ้างอย่างกับผม

“จะลงไหม? ถึงลาดหลุมแห้วแล้ว”

พอผมได้ยินว่าถึงลาดหลุมแห้วแล้ว สติทั้งหมดของผมก็กลับคืนมาในทันที ผมก้มลงไปมองที่หน้าขาของผม ผมเห็นข้อมือขวาของผมถูกต้นขาซ้ายทับไว้ จนผมต้องขยับยกขาซ้ายของผมขึ้น แล้วมือขวาของผมก็เจ็บแปล๊บ ๆ แบบชา ๆ ขึ้นมาในทันที

“อ้าว ... มือกูเองเนี่ยหว่า”

ผมได้แต่พูดกับตัวเองในใจ ก่อนที่ผมจะพยายามลุกขึ้นจากเบาะที่นั่ง แล้วค่อย ๆ ขยับตัวให้เดินออกมาจากแถวที่นั่งด้านในสุด

อาจจะเป็นเพราะความเย็นของแอร์ปรับอากาศภายในรถตู้ ประกอบกับเสื้อผ้าที่เปียกชื้นของผม จึงทำให้ผมรู้สึกหนาวสั่นมาตลอดทาง

อาจจะเป็นเพราะความเหนื่อยอ่อนจากการทำงานอย่างหนักมาทั้งวัน จึงทำให้ผมเพลียจนหลับไปตลอดทางตั้งแต่ได้ขึ้นรถตู้

อาจจะเป็นเพราะว่าเลยช่วงเวลาอาหารเย็นของผมไปนานมากแล้ว จึงทำให้ท้องของผมว่างจนเกิดแก๊สขึ้นในกระเพราะอาหาร เลยทำให้ผมเผลอผายลมจนตดออกมา

และอาจจะเป็นเพราะผมเผลอนั่งทับมือขวาของผมไว้นานจนมือชา มือขวาของผมเลยไม่มีความรู้สึกใด ๆ เลยตลอดช่วงเวลาที่ผมนั่งหลับมาตลอดทาง

ผมเดินขยับตัวผ่านเบาะนั่งมาเรื่อย ๆ จนถึงประตูรถตู้ ผมจึงรีบเปิดประตูรถตู้และเดินออกจากรถตู้ไปในทันที

ภาพที่ผมเห็นเบื้องหน้าในขณะนั้นก็คือท่ารถตู้อำเภอลาดหลุมแห้วที่ผมคุ้นเคย ผมจึงได้รีบเดินออกจากจุดนั้นอย่างรวดเร็ว โดยที่ผมไม่หันกลับไปมองที่รถตู้คันนั้นอีกเลย

จะให้ผมหันกลับไปมองทำไมล่ะครับ?

ผมก็อายเป็นนะครับ ... ผมอายคนขับรถตู้ครับ

ผมรีบตรงกลับบ้านเลยดีกว่า เพราะตอนนั้นก็เที่ยงคืนกว่าแล้ว

ไปล่ะ ...

ก๊าก ๆ ๆ ๆ ๆ

อิอิ

คำชี้แจง (ท้ายเรื่อง)

เรื่องราวเกี่ยวกับ “ผีรถตู้” นี้เป็นเรื่องราวที่ถูกสมมุติขึ้นมา โดยไม่มีส่วนหนึ่งส่วนใดของเรื่องที่เป็นเรื่องจริงเลย ตั้งแต่คำชี้แจง (ต้นเรื่อง) จนถึงตอนจบของเรื่อง ทั้งหมดนั้นเป็นเหตุการณ์และเรื่องราวที่ถูกเขียนขึ้นมาจากจินตนาการของข้าพเจ้า ในฐานะที่เป็นผู้เขียนเรื่องทั้งสิ้น

@@@@@@@@@@@@@@@

คุยกันท้ายเรื่อง

ก่อนอื่นผมต้องขออภัยเพื่อน ๆ ที่เพิ่งอ่านเรื่อง “ผีรถตู้” จบลง หวังว่าคงไม่ทำให้รู้สึกเหมือนกับว่าโดนหลอกให้อ่านนะครับ ถ้าใครรู้สึกอย่างนั้นก็เขียนคอมเม้นท์ด่าผมในฐานะผู้เขียนไว้ก็ได้นะครับ

ผมจะบอกว่า ... จู่ ๆ ผมก็มีความรู้สึกว่าจะเขียนเรื่องผีขึ้นมา อาจจะเป็นเพราะว่าในช่วงนี้ผมได้เห็นโฆษณาหนังผีบ่อยก็เป็นได้ครับ ผมเลยลองพยายามคิดหามุขเกี่ยวกับเรื่องผีดู เผื่อว่าพอจะมีมุขไหนเอามาเขียนเป็นเรื่องผีได้บ้าง สุดท้ายแล้วก็มาจบที่มุขรถตู้ครับ สาเหตุก็เป็นเพราะว่าในสมัยนี้คนกรุงเทพฯหลาย ๆ คนจำเป็นต้องอาศัยรถตู้เป็นยานพาหนะในการเดินทางมากขึ้นก็เป็นได้ ผมเลยลองเอาบรรยากาศของการนั่งรถตู้มาลองเขียนให้เป็นเรื่องผีในสไตล์ “อาคุงกล่อง” ดูครับ เพื่อน ๆ อ่านแล้วมีความรู้สึกอย่างไรก็ช่วยเขียนคอมเม้นท์บอกไว้ด้วยนะครับ

สำหรับเพื่อน ๆ ท่านที่ชอบอ่านเรื่องผี ผมมีเรื่องผีที่เคยเขียนไว้อยู่เหมือนกันครับ ซึ่งทั้งหมดเป็นเรื่องผีในสไตล์ “อาคุงกล่อง” ครับ ลองคลิกเข้าไปอ่านเรื่องเก่า ๆ ดูนะครับ

ผีตู้เย็น ...

โกยเถอะมึง ...

ผีก๋วยเตี๋ยว ...

ผีรถเมล์ ...

ผีเรือเมล์ ...

ขอขอบคุณทุก ๆ ท่านที่เข้ามาอ่านเรื่องราวที่ผมเขียน ขอให้ท่านมีความสุขมาก ๆ นะครับ

อิอิ

Create Date : 27 มกราคม 2553
Last Update : 27 มกราคม 2553 0:31:33 น.			97 comments

Counter : Pageviews.

แหมนึกว่าเรื่องจริง
แต่อ่านแล้วก็รู้สึกกลัวๆแต่อยากอ่านค่ะ

โดย: Yolanrita 27 มกราคม 2553 0:49:54 น.

5555

ตกใจหมดเลย บรื๋อออย์

โดย: ผมชอบกินข้าวมันไก่ 27 มกราคม 2553 0:51:45 น.

เดี๋ยวพรุ่งนี้มาอ่านค่ะ
ขอกลัวล่วงหน้าไว้ก่อน

โดย: T+c+ake Time 2002 27 มกราคม 2553 0:54:06 น.

555555555555555++

เห็นชื่อแรกๆ ไม่กล้าอ่านค่ะ อาคุงกล่อง
แหมๆๆๆๆ ทำไปได้เนอะ

โดย: star_paradise 27 มกราคม 2553 1:02:56 น.

โห อาคุงกล่อง เล่นเล่างี้เลยเหรอ ลุ้นแทบตาย นึกว่าเป็นผีรถตู้จิงๆ ฮิฮิ

นี่ยังดีนะ มะก่อนถุงนอนดึกแล้นชอบกินมื้อดึก เลยต้องไปควานหาของกินในห้องครัว แม่ถุงกะเรียกถุง ยัยผีห้องครัว ฮ่า ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

โดย: ถุงก๊อปแก๊ป 27 มกราคม 2553 1:03:39 น.

ลุ้นๆ อยู่ค่ะว่าจะเหมือนเรื่องผีรถเก๋งที่เคยได้ยินมาในวงสูราหรือเปล่า คิคิ

โดย: วิสกี้โซดา 27 มกราคม 2553 1:56:13 น.

มาเยี่ยมค่ะ สาวพักบล็อกไปนานเลย คุณกล่องสบายดีนะคะ

โดย: sawkitty 27 มกราคม 2553 6:22:10 น.

ลุ้นแทบแย่....

เกือบเผลอผายลมออกมาด้วยนะนี่

โดย: chenyuye 27 มกราคม 2553 8:54:42 น.

แวะมาส่งยิ้มให้กันในวันทำงานกลางสัปดาห์จ้า
อากล่องบ้านอยู่พระราม2 ไม่ใช่เรื่องจริงแน่นอนฮ่าๆ

โดย: หอมกร 27 มกราคม 2553 9:01:58 น.

555 มาตามคำเชิญนะครับ
เรื่องผีรถตู้นี่ขำ ตลกมากมายเล
เอาไว้ว่าง ๆ จะกลับมาอ่านเรื่องผีอื่น ๆ ต่อนะครับ

โดย: มะโรง 27 มกราคม 2553 9:29:03 น.

555555555
แหมมม...นึกว่าเรื่องจริง..เหมือนกัน :(
สนุกี...อ่านซะจบเลย :)

โดย: หมูหยอง_w 27 มกราคม 2553 10:31:41 น.

ตอนแรกนึกว่าพี่อาคุงจะเจอของจริงเข้าให้แล้ว ที่ไหนได้ เหม็นไปทั้งบ๊อกๆ เลย แหวะ

โดย: butbbj 27 มกราคม 2553 12:04:10 น.

ละเลียดอ่านตั้งแต่แรก
เล่นเอาขนลุกเหมือนกันนะเนี่ย

พออ่านจบ ก๊ากเลย55555

โดย: JinnyTent 27 มกราคม 2553 12:08:46 น.

หน่า!..สักวัน..ต้องมีสักวัน แระ! หน่า

โดย: หมูหยอง_w 27 มกราคม 2553 12:16:00 น.

แต่คง โม้ได้ ไม่เก่งเท่าพี่หรอก อิอิ

โดย: butbbj 27 มกราคม 2553 12:44:15 น.

นอกจากพริกยังมีไร่ข้าวโพดด้วยนะคะ ^^
แต่หมามุ่ยเยอะจัดเลย ... คุณกล่องสนใจปลูกไว้ซักต้นไม๊คะ

โดย: star_paradise 27 มกราคม 2553 12:45:36 น.

จินตนาการถึงกลิ่น..ต..เลยนะเนี่ย.....

โดย: แม่หมู IP: 192.168.1.34, 61.90.176.76, 203.144.144.164 27 มกราคม 2553 13:06:41 น.

เหมือนจะน่ากัวนะ
ขนลุกชันเชียวแร่ะ
..

ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่องนะคร่ะ อิอิ

โดย: อิ่ม_Aim 27 มกราคม 2553 13:41:08 น.

คุงกล่อง...หวัดดี

ไม่เชื่อ ไม่เชื่อ เรื่องนี้ต้องเป็นเรื่องจริงแน่ ๆ บรรยายได้ละเอียดซอกซอนไปทุกซอกฟันอย่างนี้อ่ะ

เข้าใจเลย ตอนที่นั่งทับแขนทับขา เอามือไขว้กันจนมือชา จนไม่รู้สึกอะไรเลยเนี่ย

ที่เหมือนจริงสุด ก็ตอนผายลมแล้วโดนลุงคนขับบ่นนี่แหละ เรื่องเล่าอะไรจะบรรยายได้เนียนขนาดนี้ ลุงบ่นได้เหนือจริงมาก

โดย: Oops! a daisy 27 มกราคม 2553 14:21:10 น.

เอาผีแมวมาฝาก

โดย: tuk-tuk@korat 27 มกราคม 2553 14:24:00 น.

สีม่วงเลยเหรอ เวง มานอยู่บ้านหนูหล่อ
สีฟ้าน้ำเงินอะ เวงอีกที

ความคิดเห็นส่วนตัวเนี่ย แปลว่า คิดไปเอง
หรือเปล่าครับ

โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) 27 มกราคม 2553 14:37:28 น.

ว่างๆแต่งเรื่องผีคิตตี้บ้างจิ ^^

โดย: น้องผิง 27 มกราคม 2553 15:01:34 น.

ขอบคุณสำหรับคำอวยพรครับพี่

โดย: กะว่าก๋า 27 มกราคม 2553 15:21:47 น.

หลงกลัวตามไปด้วยต้งนาน

โดย: เริงฤดีนะ 27 มกราคม 2553 15:42:04 น.

สวัสดีครับพี่

แหมมมมมมม

ทำไปได้

----------

พี่ดูลิงค์ข้างบล็อกเลยครับ

ตอนนี้รอโครงการแม่พักอยู่

โดย: เจ้าพระยา..แอบฮาเป็นพักๆ (เป็ดสวรรค์ ) 27 มกราคม 2553 15:43:25 น.

ตลกดี ค่ะ อุตส่านะ เขียนซะยาว
เราก็อุตส่า อ่านจนจบ อิอิ

โดย: februaryหนูมุก 27 มกราคม 2553 17:07:32 น.

พุทธสวัสดี
บารมีธรรมแผ่
ดล พบสุขแท้
แด่มิตรทุกคน

สุขกายสุขใจ
ในทุกแห่งหน
ไร้ภัยผจญ
สุข ล้น สวัสดี/.

มีความสุข รักษาสุขภาพ นะครับ อาคุงฯ

โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง 27 มกราคม 2553 19:02:27 น.

ขอเชิญร่วมกิจกรรม : ร้อยน้ำใจทอความห่วงใย สู่๓จังหวัดชายแดนใต้
รายได้มอบให้ :“โครงการสันติภาพชีวิต” เพื่อสนับสนุนภารกิจมวลชนสัมพันธ์ของเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจตะเวนชายแดนเพื่อมอบให้กับชาวบ้าน เด็กนักเรียน และวัด
ลักษณะของกิจกรรม “ร้อยน้ำใจ ทอความห่วงใย สู่ ๓ จังหวัดชายแดนใต้”
๑.จำหน่ายโปสการ์ดทำมือ
๒.จำหน่ายสมุดบันทึกทำมือ
๓.ประมูลสินค้า (ของแฮนเมดจากห้องงานฝีมือ,หนังสือจากสำนักพิมพ์)

ขณะนี้เราเปิดรับ"รูปภาพ"สำหรับทำโปสการ์ดทำมือ,"สิ่งของ" เพื่อนำมาประมูล"
อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมที่http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=breath
หรือ
เชิญชวนร่วมกิจกรรม "ร้อยน้ำใจทอความห่วงใย สู่๓จังหวัดชายแดนใต้"
ขอรับบริจาค "รูปภาพ"เพื่อจัดทำโปสการ์ดทำมือจำหน่ายในกิจกรรม "ร้อยน้ำใจทอความห่วงใย สู่๓จังหวัดชายแดนใต้"
http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J8787232/J8787232.html#2
ขอรับบริจาค "สิ่งของ" เพื่อประมูลในกิจกรรม" ร้อยน้ำใจทอความห่วงใย สู่๓จังหวัดชายแดนใต้"
http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J8787217/J8787217.html#3
อ่านรายละเอียดได้ที่กระทู้หรือสอบถามเพิ่มเติมที่windy_poo@hotmail.com

ต้องขออภัย หากข้อความนี้เป็นการรบกวนค่ะ

โดย: สายลมอิสระ 27 มกราคม 2553 19:52:46 น.

ติดไว้ก่อนแล้วจะกลับมาอ่าน

โดย: โสมรัศมี 27 มกราคม 2553 20:20:12 น.

กร๊ากกก....ว่าแล้วอาคุงกล่องนี่เชื่อไม่ได้จริงๆ ตอนเห็นคำเตือนหัวเรื่องก็ว่าจะเชื่อดีป่าวนี่ แต่ก็อ่านไปคงจะรู้นั่นแหละว่าจริงหรือโม้....แล้วก็โม้ได้เนียนจริงๆด้วยยยย 555

โดย: มังกรบินจอมซน..กับคนช่างฝัน 27 มกราคม 2553 21:25:01 น.

สวัสดีตอนดึกๆค่ะ

โดย: thi_noi 27 มกราคม 2553 21:34:35 น.

อืมมมม
ไม่กล้าขึ้นรถตู้ไปหลายวันเลยค่ะ

โดย: ผีเสื้อยิปซี 27 มกราคม 2553 21:51:11 น.

คริ คริ คริ อ่ะนะน้องกล่อง

โดย: อุ้มสี 27 มกราคม 2553 22:46:08 น.

โดย: นนนี่มาแล้ว 27 มกราคม 2553 23:33:29 น.

Good Night, Sleep Tight, and Don’t Let the Bed Bugs Bite

นึกแล้วเชียว ว่าต้องโดนอำ อ่านมาต้นเรื่อง อีม น่าสนใจ พออ่านไป อ่านไป อะ มีที่ไหนผีจะมาตด ละเมอตดเองนะซิ

สนุกดีคะ อิอิ หลับฝันดีนะคะ

โดย: มีที่ไหนผีจะมาตด ละเมอตดเองนะ (cengorn ) 28 มกราคม 2553 0:08:50 น.

ผีรถตู้คันนี้กลิ่นน่ากลัวจริงๆ

โดย: KOok_k 28 มกราคม 2553 2:58:58 น.

ผีไม่ตดยังเหม็นซ้า แล้วตดมาจะเหม็นขนาดไหนนี่ 5555+

โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ 28 มกราคม 2553 3:06:00 น.

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โดย: กะว่าก๋า 28 มกราคม 2553 6:50:04 น.

โชคดีที่บีบจมูกอ่าน

โดย: พจมารร้าย 28 มกราคม 2553 9:54:34 น.

เห็นคำชี้แจงต้นเรื่อง เลื่อนปรูีดลงมาเลยค่ะ
กลัวค่ะ ไม่กล้าอ่าน 555

ล้อเล่น..อิ อิ คนชื่ออาคุงกล่องซะอย่าง
จะน่ากัวได้ซักเท่าไหร่ ต้องมีฮาแน่ๆ
ทำงานก่อนนะคะ บ่ายว่างๆจะแวะมาอ่าน

เข้ามาอ่านประจำ แต่บางทีขำจนลืมเม้นท์
ว่าแต่มีคุณไสวกับคุณสงัดเข้ามาเกี่ยวมั๊ย
แหม อยากรู้จัง น่านะ ทำงานก่อน

แอมอร

โดย: peeamp 28 มกราคม 2553 10:58:20 น.

ฮิฮิ

โดย: กอล์ฟเองครับ IP: 203.144.144.164 28 มกราคม 2553 11:37:27 น.

คุณกล่องคะ แอบแวบงานเข้าเนทอีกแล้วชิมิ...

เพิ่งรู้ว่าท่านเป็นเด็กหงส์(ผู้อดทน)เหมือนกะเรา..เคี๊ยกเคี๊ยก

โดย: โฮมสเตย์ริมน้ำ 28 มกราคม 2553 11:57:31 น.

โห .... ทำขนมเป็นด้วย เก่งจังเลยเนอะ

อิอิ

ไม่อยากจะคุยเล้ย !

โดย: tuk-tuk@korat 28 มกราคม 2553 12:22:53 น.

บางครั้งเขาก็ขายเมล็ดไม่ได้
ในบางครั้งก็มีไอ้บ้าคนไหนก็ไม่รู้
พูดจาไม่รู้เรื่องแล้วเอาของประหลาด ๆ
มาแลกกับเมล็ดสาละ 3 เม็ด

.
.
.

ผมว่าผมไม่ใช่เทวดา
แต่ต้องเป็นไอ้บ้านี่แน่ๆเลยครับ เอิ๊กๆๆๆๆ 555555

โดย: กะว่าก๋า 28 มกราคม 2553 13:38:23 น.

555
เราว่า คนขับมอไซด์ น่ากลัวกว่าผีรถตู้อีก

เอ่อ .. แวะมาที่บล็อกบ่อย ๆ ก็ได้นะคะ
( ถ้าไม่กลัวติดเหล้า ^o^ )

โดย: Life & Learn 28 มกราคม 2553 14:41:18 น.

สุข สดชื่น แจ่มใส ในวันพฤหัสบดีจ้าอากล่อง
วันอาทิตย์นี้เรื่องมู่หลานคงยังไม่ออกจากโปรแกรมมั๊ง

โดย: หอมกร 28 มกราคม 2553 14:57:12 น.

งงอะพี่

มือขวาถูกต้นขาซ้ายทับไว้แสดงว่านั่งจกอะไรอยู่อ๊ะป่าวง่ะ

เสื้อโลภโกรธหลงนี่ โอววๆๆ ไม่รู้นึกได้ไงมุขนี้ ลึกเซิ้งงงสุดๆ

โดย: ซซ 28 มกราคม 2553 16:02:18 น.

ฮา!!!! เหมือนเดิมม ^_^

โดย: แม่เด็กชายเอื้อ (viji ) 28 มกราคม 2553 19:17:00 น.

สวัสดียามค่ำค่ะ อาคุงกล่อง
เข้ามาอ่านตอนมืดๆอย่างนี้ได้อารมณ์ดีนักแล..

ตอนแรกก้อทำท่าจะกลัวแล้วอ่ะน๊า
อ่านไปเรื่อย.เรื่อย เรื่อย.เรื่อย

ชักมีกลิ่นทะแม่งๆลอยออกมา 555
แหม้..หมดรมณ์กลัวผีไปในบัดดล

โดย: nLatte 28 มกราคม 2553 19:52:10 น.

สวัสดีครับ

อ่านแบบกลอนตลาดนะครับ

อาจจะไม่สัมผัสเท่าไหร่

ผมไม่ได้เปิดตำราดู

อาจารย์ท่านคงไม่ว่ากัน

เพราะมันเป็นกล่อนป่า

เหมือนแกงป่า

เห็นอะไร คิดยังไง ก็จับใส่ไปโลด

อย่าไปเสียอารมณ์กับมันเลยครับ

-----------

ส่วนโครงการ

ท่านก๋าแนะนำให้เขียน 99 ข้อครับ

แค่นี้ นับว่ายังน้อยนัก

โดย: นายกสมาคมพ่อค้าจิ้งเหลนเพื่อการส่งออก..แห่งประเทศไทย.. (เป็ดสวรรค์ ) 28 มกราคม 2553 20:18:36 น.

ทำไมคุณกล่องมาหลอกให้ส้มอ่านล่ะเนี่ย มีเคืองนะคะ (ล้อเล่นค่า ) แต่ทำให้ส้มกลัวจริงๆ นะ

โดย: ส้มแช่อิ่ม 28 มกราคม 2553 23:32:34 น.

เกือบน่ากลัวค่ะคุณกล่อง .... พอดีเราดูบันทึกตอนท้าย
ก่อนไปอ่านเนื้อเรื่องจริง อรรถรสเลยเสียไปนิด ฮ่ะฮ่า ...
แต่เขียนได้เก่งจังค่ะ ผูกเรื่องเกี่ยวเนื่องกันดีจัง แล้วก็หัก
มุมจบสไตล์คุณกล่องล่ะนะ

โดย: Tristy 29 มกราคม 2553 1:05:08 น.

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โดย: กะว่าก๋า 29 มกราคม 2553 7:30:25 น.

อยากนั่งรถตู้ไปเมืองตรังจัง..วันนี้

โดย: เริงฤดีนะ 29 มกราคม 2553 10:13:38 น.

มาเยี่ยม มาอ่านค่ะ

โดย: สาวสวยไม่หมวยแต่อึ๋ม 29 มกราคม 2553 14:58:46 น.

เขียนดีนะพี่กล่อง
อ่านมากลางๆ เรื่องกลัวซะด้วยเพราะว่าปกติอ้อนมักปอดเรื่องผีๆ อยู่แล้วเป็นทุนเดิม
แต่ก็แอบคิดล่ะว่าเรื่องผีๆ แนวพี่กล่องน่าจะไม่น่ากลังจะเกินไปนัก

น้องว่านานๆ ทีเราเอาน่ากลัวจริงเลยจะได้หลอกคนอ่านให้เชื่อบ้าง
เวลาปล่อยมุกฮาจะได้เนียนๆ ดีป่ะ

โดย: BeCoffee 29 มกราคม 2553 22:35:38 น.

คุณกล่องเอาเรื่องจริงมาแต่งซะเหมือนเรื่องเล่าเลยนะค้าบ แง๊วววว

โดย: ข้าวโพดแมวติสต์แตก 30 มกราคม 2553 0:47:59 น.

หวัดดีค่ะ
พี่ไม่ค่อยได้มาเยี่ยมเลยเน๊อะ
พอมาเจอแนวผีๆ แบบคุงกล่อง
ก็ขำกับพี่ผีซะงั้น...ทำไปด้ายยยยย

โดย: mutcha_nu 30 มกราคม 2553 9:45:59 น.

ฮ่าๆๆๆ หายเครียดเลยเรา

โดย: tanoy~ตะนอย 30 มกราคม 2553 13:12:20 น.

แวะทักทายค่ะ

โดย: Chulapinan 30 มกราคม 2553 13:34:44 น.

โดย: นาฬิกาสีชมพู 31 มกราคม 2553 0:25:15 น.

จขบ. งานยุ่งเหรอน้องกล่อง

โดย: อุ้มสี 31 มกราคม 2553 0:26:48 น.

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โดย: กะว่าก๋า 31 มกราคม 2553 7:33:51 น.

เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง
สวัสดีในวันสีแดงครับ อาคุง

มีความสุขกับการพักผ่อน รักษาสุขภาพ นะครับ

โดย: เซียนกระบี่ลุ่มแม่น้ำวัง 31 มกราคม 2553 8:21:50 น.

ฮ่าพอรู้ว่าเป็นบล็อกเรื่องผี...ก็เลยวิ่งหนีในบัดดล???

สุขสันต์วันหยุดนะจ้ะ....

โดย: Opey !!! IP: 216.105.230.231 31 มกราคม 2553 10:02:32 น.

ซอมพ์ ยังมิได้อ่านน๊า

นู๋บีย์ กราบขอบพระคุณ สำหรับกำลังใจแรงเชียร์จาก ลุง ป้า น้า อา และพี่ๆ ค่ะ นู๋บีย์ จะพยามต่อไปค่ะ รักษาสุขภาพกายให้แข็งแรง สุขภาพใจให้อบอุ่นนะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ

โดย: ซอมพอแสด 31 มกราคม 2553 11:35:13 น.

แล้วลาดหลุมแห้วนี่ก้อไม่มีจริงใช่มั้ยคะ

เรื่องผีของอาคุงกล่องนี่ก้อดีนะคะ "หลอก"เหมือนกัน แต่ไม่น่ากลัว

โดย: Too Optimistic 31 มกราคม 2553 14:57:52 น.

เหอๆ ทำให้เราไม่กล้านั่งรถตู้เลย
กลัวต้องดมตด 55
เอาบุญมาฝากไปกลับมาแล้ว

โดย: aitai 31 มกราคม 2553 17:23:35 น.

มาชวนไปดูโจทย์ครับ

โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) 31 มกราคม 2553 19:57:14 น.

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โดย: กะว่าก๋า 1 กุมภาพันธ์ 2553 7:16:20 น.

ตลกดีค่ะ

โดย: เพ็ญ IP: 203.144.144.165 1 กุมภาพันธ์ 2553 12:55:19 น.

รอบนี้มาอ่านงานเขียน น่าอ่านเช่นเดิมค่ะ

โดย: sawkitty 1 กุมภาพันธ์ 2553 15:01:58 น.

อ่านเรื่องผี ก็โดนหลอกอยู่แล้ว ทำใจค่ะ

แต่โดนหลอกให้อ่านนี่กำไรไม่ขาดทุนค่ะ
ไปอ่านเรื่องหวานแหววที่บ้านนะคะ

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 1 กุมภาพันธ์ 2553 23:16:44 น.

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โดย: กะว่าก๋า 2 กุมภาพันธ์ 2553 6:57:09 น.

สนุกออก..มาอ่านเมื่อไหร่ก็สนุกค่ะ
ฝีมือจริงๆ..ไม่รู้สมองทำด้วยอะไร ลื่นไหลๆๆ

โดย: เริงฤดีนะ 2 กุมภาพันธ์ 2553 9:30:21 น.

++ จำเบอร์นังน้องขับวินมอไซร์ได้ปะ เดี๋ยวพี่เช็คบิลให้ (จะเอาตังทอนคืน )

โดย: p'me satun 2 กุมภาพันธ์ 2553 11:48:26 น.

จ๊ะ จ๊ะ ผีรถตู้

ดิฉันอ่านแล้วก็ขำล่ะ ช่างเข้าใจหาอะไรมาประกอบให้คิดเป็นเรื่องผีๆ เรื่อยเลย

ที่เคยอ่านแล้วขำจะเป็นผีผู้โดยสารในรถแท็กซี่ค่ะ เคยได้รับฟอร์เวิร์ดเมล์มา อันนั้นขำก๊ากเลย

โดย: Bananarumba 2 กุมภาพันธ์ 2553 21:04:24 น.

เอามาฝากเลย

55 จุดธูปวางไว้แล้วด้วย เอิ๊กกก จุดไว้ไล่
แมลงวันน่า ... กรี่กๆๆ

โดย: หนูหล่อ (nulaw.m ) 3 กุมภาพันธ์ 2553 16:43:17 น.

เรื่องนี้อ่านเเล้วคิดว่าเป็นเรื่องจริงเเต่คุณอาก่องนำมาปรับปรุงเเก้ไขเป็นสไตร์ "คุงอาก่อง" ให้เป็นเรื่องขำเเละหักมุม

วันหลังควรเปลี่ยนที่วางมือค่ะ เอามาวางไว้บนเเถวๆตักได้ไม่มีอะไรทับ

โดย: ยูกะ (YUCCA ) 3 กุมภาพันธ์ 2553 19:18:15 น.

เคยอ่านแต่ผีรถเมล์ติดไว้ก่อนน้าเรื่องนี้
วันนี้มาทักทายเฉยๆ

โดย: Fullgold 3 กุมภาพันธ์ 2553 22:29:48 น.

อ้อเคยอ่านผีเรือด้วยซิ อิอิ

โดย: Fullgold 3 กุมภาพันธ์ 2553 22:32:01 น.

555 เข้ามาครั้งแรก แต่ติดใจต้องมาอ่านบ่อยๆแล้วหละ

โดย: ud..ud..ka 4 กุมภาพันธ์ 2553 5:12:29 น.

แวะมาอ่านผีรถตู้รอบ 2 จ้าน้องกล่อง
ก็เลยแวะมาชวนไปอวยพรวันเกิดให้เจ้าน้องอุ้มด้วยจ๊ะ
ขอบใจหลายๆ

โดย: พี่อุ้มสี (เจ้าการะเกด ) 5 กุมภาพันธ์ 2553 1:39:46 น.

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โดย: กะว่าก๋า 5 กุมภาพันธ์ 2553 6:25:12 น.

TGIF

THANK GOD IT'S FRIDAY
ENJOY YOUR WEEKEND NA KRAaaaaa
ขอให้อาคุงกล่องมีความสุขสุดสัปดาห์นะคะ

โดย: TGIF (cengorn ) 5 กุมภาพันธ์ 2553 17:33:01 น.

แวะมา
บอก Up Blog คร้า หัวข้อว่า"ม่ายเอานะ อย่าคิดมาก ม่ายด้ายทะลึ่ง"
เด็กหญิงอยากรู้ เด็กชายอยากบอก แต่ไม่กล้า งิงิ เอา ขำ ขำ นะคะ

โดย: ทำไมผู้ชายต้องใส่เสื้อผ้า (cengorn ) 5 กุมภาพันธ์ 2553 23:25:12 น.

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โดย: กะว่าก๋า 6 กุมภาพันธ์ 2553 6:19:57 น.

หมอรักษาเม่นยิ่งหายากๆอยู่ อย่าไปป่วนหมอจนคุณหมอหนีไปนะคะ

โดย: quilt 6 กุมภาพันธ์ 2553 15:49:30 น.

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โดย: กะว่าก๋า 7 กุมภาพันธ์ 2553 6:16:38 น.

ลองดูการ์ตูนข้างในblog นะคะ แล้วจะเห็นว่าทำไม ผู้ชายต้องใส่เสื้อผ้า อิอิ

โดย: ลองดูการ์ตูนข้างในblog นะคะ (cengorn ) 8 กุมภาพันธ์ 2553 0:15:40 น.

สวัสดีค๊า..สำบายดีบ่...

โดย: Why England 8 กุมภาพันธ์ 2553 15:43:22 น.

สวัสดีค่ะ..

สบายดีนะค่ะ

แวะมาทักทายค่ะ

มีความสุขมากๆนะค่ะ

โดย: คนผ่านทางมาเจอ 8 กุมภาพันธ์ 2553 15:54:28 น.

คิดถึงตุ้งแช่กับน้องดาวน์จังเลยค่ะ
อยากรู้ว่าเป็นยังไงบ้าง คิดถึงจังเลยค่ะ

โดย: ud..ud..ka 8 กุมภาพันธ์ 2553 18:59:21 น.

"ป้าด...ดดด"

ไม่ใช่เสียงเบรกของรถตู้สายลาดหลุมแห้ว

ที่แท้ เป็นเสียง "ตด" นี่เอง

อ่านไประทึกไป แต่พอถึงตอนจบ กลับเจอกล้วยหักมุกหวีใหญ่ เฮ้อ..ดีเหมือนกันครับ ผีแบบนี้น่ารักดี แตกต่างจากผีในบล็อกของผมเยอะเลย

โดย: ปลายแป้นพิมพ์ 8 กุมภาพันธ์ 2553 22:32:05 น.

ฮ่าๆ ตอนแรกว่าจะไม่อ่านแล้ว เป็นคนปวดแหก
แต่พอเห็นคำชี้แจงท้ายเรื่องเลยเลื่อนขึ้นไปอ่านใหม่

สนุกดีค่ะ
และขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมเมื่อสองอาทิตย์ก่อนนะคะ
เพิ่งมีเวลามาทักทาย

โดย: สวยสุดซอย 9 กุมภาพันธ์ 2553 2:22:11 น.

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง

โดย: กะว่าก๋า 9 กุมภาพันธ์ 2553 6:31:42 น.

แง ๆ มาเจอเรื่องนี้ตอนเกือบห้าทุ่ม
แล้วจะนอนหลับไหม

ติดไว้ก่อนนะคะ พรุ่งนี้มาอ่าน
ตอนนี้ปอดแหก ค่ะ ^^

โดย: โสดในซอย 9 กุมภาพันธ์ 2553 22:59:02 น.

ชื่อ :
Comment :

*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก

รหัสส่งข้อความ

กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ