Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2558
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
8 กรกฏาคม 2558
 
All Blogs
 

ร่วมกิจกรรม"ถนนสายนี้...มีตะพาบ" โจทย์ประจำหลักกิโลเมตรที่ 133 "วันฝนพรำ"

"ประติมากรรมซ้ำใจในคืนฝนพรำ"



 







ฤดูฝนคราวนี้แล้งผิดคาดมาก ปีนี้ฝนตกกว่าน้อยกว่าทุกปีจนน่าใจหาย ฝนไม่มาแสดงว่าวิปริตผิดฤดู เมื่อฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาลจึงดูเหมือนว่าบรรยากาศโดยรอบก็จะแห้งเหี่ยวตามไปด้วย

ผมจำได้ว่าผมไม่เคยชอบฤดูฝนเลย สาเหตุก็คงมาจากประการหลักเกี่ยวกับสุขภาพของผมนั้นเอง ในตอนที่ผมเป็นเด็กผมมักจะเป็นไข้หวัดเสมอในเวลาที่โดนน้ำฝน เพียงแค่ละอองฝนเย็น ๆ ที่พัดมาปะทะหน้าก็ทำให้ผมไม่สบายเป็นไข้ได้ทุกครั้งเช่นกัน ดังนั้นในเวลาฝนตกผมจึงถูกห้ามออกไปเล่นน้ำฝน ผมได้แต่ยืนหลบฝนอยู่ในบ้าน คอยเฝ้าฟังเสียงฝนตกสลับกับเสียงร้องเฮฮาของพวกพี่ ๆ ที่ออกไปวิ่งเล่นน้ำฝนกันอย่างสนุกสนาน ผมจึงกลายเป็นเด็กที่ดูเศร้าและเหงาหงอยทุกครั้งที่ฝนพรำ ผิดกับพวกพี่ ๆ ของผมที่มักจะทำตัวเป็นเขียดตะปาดและอึ่งอ่างคางคก แข่งกันส่งเสียงร้องอย่างสนุกสนานกลบเสียงสายฝนเสมอ

ผมโตขึ้นมาก็เลยเป็นคนที่เกลียดสายฝน ไม่ชอบเสียงฝนตก และไม่อยากเปียกน้ำฝนด้วย โดยเฉพาะเวลาฝนตกตอนที่ผมกำลังอยู่นอกบ้านนั้นน่าหวาดกลัวเป็นที่สุด ยิ่งฝนตกในยามค่ำคืนด้วยแล้วผมยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่ เสียงฝนตกกระทบหลังคาบ้านและฟ้าร้องในตอนค่ำคืนฟังแล้วหลอกหลอนไม่ใช่เล่น

แต่ว่าในตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว หลังจากฝนพรำเมื่อคืนก่อน

ผมออกจากที่ทำงานตอนค่ำที่มืดสนิทแล้ว พอนั่งรถเมล์มาเกือบจะถึงบ้านฝนก็ตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา ผมนั่งรถเมล์ไปใจก็หวั่น ๆ กลัวว่าคืนนี้ต้องเปียกฝนอีกแน่ ๆ แล้วถ้าเกิดไม่สบายขึ้นมาพรุ่งนี้ผมคงไปทำงานไม่ได้ด้วย ยังพอโชคดีที่ผมมีร่มอยู่ในกระเป๋าเอกสารของผม แต่ว่าเป็นร่มพับคันเล็กที่ไม่แน่ใจว่าจะต้านทานพายุฝนที่กำลังตกหนักนี้ได้ไหม?


เมื่อรถเมล์จอดป้ายผมก็รีบวิ่งตามผู้โดยสารคนข้างหน้าตรงเข้าไปหลบฝนใต้หลังคาป้ายรถเมล์ โชคดีที่ป้ายนี้มีหลังคาเล็ก ๆ สำหรับกั้นฝนด้วย แต่ว่าชายคาที่ยื่นออกมานั้นอาจไม่กว้างพอจะกั้นฝนที่ตกหนักได้ แล้วฝนเริ่มเพลาลงบ้างกลายเม็ดฝนพรำที่พอมองเห็นได้ ผมจึงหยิบกระเป๋าเอกสารขึ้นมาเตรียมจะเปิดเอาร่ม แต่แล้วผมก็เหลือบมองไปเห็นผู้โดยสารคนที่วิ่งลงรถเมล์มาก่อนหน้าผม ผู้ร่วมชะตากรรมเดียวกับผมนั้นเป็นหญิงสาวในวัยทำงานเหมือนผม เธอใส่เสื้อขาวบาง ๆ ใส่กระโปรงสีดำเข้มเหมือนสาวออฟฟิตทั่วไป ผมมองเห็นใบหน้าด้านข้างของเธอผ่านปรอยผมที่เปียกโชกแต่ดูนุ่มไสว ดวงตาของเธอกลมโตดูแวววาว ใบหน้าเธอเหมือนจะไม่ได้แต่งเติมเครื่องสำอางใด ๆ เลย หรืออาจจะเป็นเพราะโดนฝนชะล้างไปหมดแล้วก็ได้

“ญาญ่าแน่ ๆ เลย” ผมคิดในใจพร้อมปล่อยมือที่ถือกระเป๋าเอกสารลงข้างลำตัว

เธอสวย ช่วงนี้ผมเห็นผู้หญิงสวยผมก็คิดว่าเป็นญาญ่า อุรสยาไปหมด เธอคนที่ยืนหลบฝนอยู่ไม่ห่างจากผมนี้ดูสวยมีเสน่ห์มาก ๆ ใบหน้าของเธอดูผ่องใสเอิบอิ่มเหมือนคนที่กำลังมีความสุข แก้มขาวนวลของเธอดูเหมือนเปล่งรัศมีออกมาได้ เธอเงยหน้าขึ้นมองเม็ดฝนที่หล่นลงมาจากฟ้าผ่านโคมแสงไฟถนน เธอคงเห็นน้ำฝนตกลงมาเป็นเส้นยาว ๆ เหมือนหอกเรียวเล็กพุ่งลงมาเป็นแน่ เธอช่างแตกต่างจากผมอย่างสิ้นเชิง เธอคงชอบสายฝนในขณะที่ผมเป็นคนอมทุกข์ในยามฝนตกเสมอ แต่ในครั้งนี้ผมกลับรู้สึกแปลกไปกว่าเดิม ผมเริ่มรู้สึกว่าละอองสายฝนที่พัดมาปะทะใบหน้าผมนั้นเย็นฉ่ำ ผมก้าวขยับตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อที่จะได้บังวิถีละอองฝนไม่ให้พัดผ่านไปถึงเธอได้ ผมหันไปมองเธอเหมือนเธอรู้ว่าผมกำลังยืนบังฝนให้ เธอเลยส่งยิ้มมาให้ผมทำให้หัวใจผมเริ่มเต้นเร็วขึ้น

เหมือนว่าท้องฟ้าสว่างจ้าทั้ง ๆ ที่เป็นเวลากลางคืน เหมือนว่ามีความสุขในระหว่างที่เปียกฝน ใบหน้าและลำตัวครึ่งด้านของผมเริ่มซึมชื้นด้วยละอองฝน ในตอนนั้นผมเริ่มไม่อยากให้ฝนหยุดตกแล้ว ผมพยายามจะลืมไปแล้วว่าผมมีร่มคนเล็ก ๆ อยู่ในกระเป๋าถือ ผมไม่ต้องการร่มเพราะผมไม่ต้องการเดินฝ่าสายฝนออกไปในตอนนี้ ผมอยากยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์นี้นาน ๆ อยากยืนอยู่เคียงข้างเธอคนนี้ไปเรื่อย ๆ ถ้าตลอดคืนได้ยิ่งดี เมื่อผมหันหน้าไปมองเธอผมก็เห็นเธอส่งยิ้มสบตาผมทุกครั้ง แค่นี้ก็ทำให้ผมยืนนิ่งแข็งเป็นหุ่นปูนปั้นประจำป้ายรถเมล์ไม่เคลื่อนที่ไปไหนแน่

ในใจผมเริ่มคิด ผมพยายามรวมรวมความกล้า ผมไม่ค่อยจะพูดคุยกับคนแปลกหน้าสักเท่าไหร่ โดยเฉพาะหญิงสาวแล้วผมยิ่งห่างเหินแทบจะไม่เคยได้คุยกับใครเลย แต่ในครั้งนี้ผมต้องกล้าที่จะเอ่ยปากพูดออกไป พูดอะไรก็ได้ที่เป็นคำถามให้เธอตอบ ผมได้แต่คิดอย่างนั้นตลอด ผมหันไปมองเธออีกครั้งก็เห็นเธอยิ้มให้ผมอีก ยิ่งทำให้ผมเริ่มจะมีความกล้ามากขึ้นเพียงแต่ผมยังคิดคำพูดไม่ออกว่าจะพูดอะไรกับเธอดี

ฝนกลับตกลงมาหนักเม็ดขึ้นอีกครั้ง ในใจผมตอนนี้ยิ้มเริงร่าแจ่มใสเป็นอย่างมาก ในขณะที่ผมหันไปมองเธอก็เห็นเธอยิ้มให้ผม แล้วเธอก็เป็นฝ่ายพูดกับผมก่อน

“คุณมีร่มไหมค่ะ?”

เพียงแค่เธอถามผมก็ยกกระเป๋าเอกสารผมขึ้นมาเปิดเพื่อหยิบร่มส่งไปให้เธอในทันที โดยปกติผมเป็นคนที่คิดอะไรออกรวดเร็วเสมอ แต่ในครั้งนี้ผมกลับคิดคำพูดอะไรไม่ออก ยังที่ผมยังไม่ทันจะพูดอะไรตอบเธอไป เธอก็รับร่มผมไปกางออก

เธอยื่นร่มของผมที่กางออกแล้วส่งมาให้ผม ซึ่งผมก็รับร่มนั้นไว้แล้วก็เหมือนว่าเธอกำลังพาผมเดินออกไปจากป้ายรถเมล์นี้ด้วยกัน ในตอนนี้ผมกับเธออยู่ใต้ร่มคันเดียวกัน เป็นร่มพับคันเล็ก ๆ เสียด้วย แล้วฝนก็กำลังตกหนักมากขึ้น ฝนกระหน่ำลงมาเหมือนจะเป็นบททดสอบสำหรับตัวผม ผมและเธอภายใต้ร่มคันเล็กที่ต้องเดินเบียดชิดสนิทกัน เราก้าวเดินออกไปข้างหน้าได้ประมาณ 5 ก้าวก็ถึงขอบฟุตบาทริมถนน ในจังหวะนั้นเองก็มีรถยนต์หนึ่งคันซึ่งผมจำไม่ได้ด้วยว่าสีอะไร รถคันนั้นจอดชิดขอบฟุตบาทแล้วประตูรถก็เปิดออก เธอรีบพุ่งตัวออกจากร่มเล็ก ๆ เข้าไปนั่งในรถอย่างรวดเร็ว เธอปิดประตูรถโดยไม่ได้หันมาเอ่ยคำใดแก่ผมเลย

แล้วรถคันนั้นก็วิ่งทะลุห่าฝนหายไปในความมืด ผมได้แต่มองตามหลังรถนั้นไปจนหลับตา

หลังจากนั้นผมจำได้ว่าฝนหยุดตกอย่างสนิทเหมือนเทวดาปิดก๊อกน้ำฝน  แทบจะไม่มีละอองฝนหล่นลงมาจากฟากฟ้าอีกเลย แต่ผมยังคงยืนกางร่มคันเล็ก ๆ อยู่ที่ริมขอบฟุตบาท ผมยืนอยู่นานมากเท่าไหร่ผมก็จำไม่ได้ ผมคงกลายเป็นประติมากรรมซ้ำใจเคลื่อนที่ได้ ร่างกายผมยังเคลื่อนไหวแต่ในใจสงบนิ่ง ผมแทบไม่มีความรู้สึกนึกคิดใด ๆ อีกแล้ว ผมรู้เพียงอย่างเดียวว่า ผมอยากให้ฝนตก อยากให้ฝนตกลงมาหนัก ๆ อีกครั้ง ผมคงชอบสายฝนขึ้นมาแล้วก็เป็นได้

นับตั้งแต่คืนนั้นมาจนถึงคืนนี้ยังไม่มีฝนตกลงมาอีกเลย คืนนี้ทั้งแห้งและแล้งสนิท คงเหมือนกับใจซ้ำ ๆ อันแห้งเหี่ยวของผม ที่รอให้น้ำฝนที่เย็นฉ่ำตกลงมารดหัวใจให้ชุ่มชื่นขึ้นอีกครั้ง

ถ้าคืนนี้ฝนตก ... คุณช่วยบอกผมด้วยนะ







 

Create Date : 08 กรกฎาคม 2558
35 comments
Last Update : 8 กรกฎาคม 2558 0:07:47 น.
Counter : 737 Pageviews.

 

โถ ๆ น่าสงสาร.... เห็นคุณกล่องเป็นทางผ่าน

...

เขียนดีจังเลยคุณกล่อง

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 8 กรกฎาคม 2558 5:26:25 น.  

 






5555555555555



ถ้า "เธอ" หันกลับมา "ด่า" สักคำ ..

คงจะ "โมโห" น้อยกว่านี้นะคะ ..







 

โดย: foreverlovemom 8 กรกฎาคม 2558 7:28:20 น.  

 

โหวตงานเขียนให้ค่ะ

เค้าคงลืมเอ่ยขอบคุณเนาะคะ

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 8 กรกฎาคม 2558 8:36:06 น.  

 





อ่ะ .. อีก นิด .. ค่ะ ..










 

โดย: foreverlovemom 8 กรกฎาคม 2558 8:38:31 น.  

 

อาคุงกล่อง Literature Blog ดู Blog
แวะมาส่งกำลังใจค่ะ
ยุ่งๆเหนือยด้วยและก็ง่วงด้วยคงไม่ได้อ่านอีกแล้วบ๊ายค่ะ

 

โดย: โอพีย์ (Opey ) 8 กรกฎาคม 2558 10:06:01 น.  

 

แวะมาอ่านจ้า

 

โดย: อุ้มสี 8 กรกฎาคม 2558 12:05:31 น.  

 

โถ น่าฉงฉานอาคุงกล่องจังเลย

 

โดย: tuk-tuk@korat 8 กรกฎาคม 2558 13:25:43 น.  

 

น่าสงสารจริงๆ คงไม่ได้มาจากชีวิตจริงหรอกนะครับ

ตอนแรกนึกว่าจะหักมุมที่ผู้หญิงคนนั้นจริงๆ เป็นผู้ชายซะอีก

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 9 กรกฎาคม 2558 0:04:36 น.  

 

อดเลยฝนไม่ตกซะแล้ว เป็นประติมากรรมซ้ำใจเคลื่อนที่ได้ต่อไป

 

โดย: kae+aoe 9 กรกฎาคม 2558 9:11:27 น.  

 

แวะมาอ่านงานตะพาบค่ะ
นึกว่าจะเป็นคนสุดท้ายแล้วเชียว
มีคุณกล่องมาต่ออีกคนนึง

เขียนได้ดีทีเดียวเลยค่ะ

 

โดย: ดาวริมทะเล 9 กรกฎาคม 2558 15:10:51 น.  

 

5555 คืนวันฝนพรำที่ช่างประทับใจค่ะ แต่ก็ดีที่มีความทรงจำดีดีนะคะ วันฝนพรำมิลชอบนอนซุกในผ้าห่มอุ่นๆ มีความสุขที่สุดดดดดด

 

โดย: Mintra-april 9 กรกฎาคม 2558 15:26:30 น.  

 

เข้ามาอ่านบทความดีๆครับ
หน้าฝนเป็นหน้าที่ผมชอบเป็นพิเศษเลยครับ

 

โดย: PZOBRIAN 9 กรกฎาคม 2558 15:42:14 น.  

 

เอ่ม.... ช้ำจริงๆนะคะ เจอแบบนี้

 

โดย: ชลบุรีมามี่คลับ 9 กรกฎาคม 2558 22:47:39 น.  

 

ช่วงหลังๆ ไม่ค่อยเห็นคุณกล่องเขียนอะไรมาก ฝีมือยังดีเหมือนเดิมเลยค่ะ

 

โดย: sawkitty 11 กรกฎาคม 2558 13:23:00 น.  

 




สวัสดีค่ะ ..









 

โดย: foreverlovemom 11 กรกฎาคม 2558 14:47:23 น.  

 

สวัสดีค่า คุณกล่อง ^^
มาแบบหักมุม อิอิ
สนุกดี คุณกล่องเขียนเรื่องสั้นดีออก เขียนบ่อยๆสิคะ
เหมือนเรื่องจริงเลยนะคะเนี่ย
เสียดายเธอคนนั้นขึ้นรถไปโดยไม่บอกกล่าว
อาศัยร่มเราเป็นสะพานแท้ๆ

มาอ่านช้ามากมายค่ะ
กำลังตามเก็บตะพาบเพื่อนๆด้วย
ขอบคุณสำหรับเรื่องสนุกๆค่า


 

โดย: lovereason 12 กรกฎาคม 2558 2:10:20 น.  

 

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ
เยี่ยมยอดเหมือนเดิมเรื่องนี้ให้ชื่อว่า
จุดจบของพวกคิดไปเองดีมั๊ยทิดกล่อง 555


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อาคุงกล่อง Literature Blog ดู Blog



 

โดย: หอมกร 12 กรกฎาคม 2558 20:53:09 น.  

 

สวัสดีอีกรอบค่ะ

ตรงเลียบทางรถไฟนั่นไม่ใช่แม่น้ำเพชรค่ะ เป็นคลองชลประทาน

ร้านนี้อยู่ในตัวเมืองเลยค่ะคุณอาคุงกล่อง

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 13 กรกฎาคม 2558 9:11:34 น.  

 

โถ เล่าเรื่องให้จบซะเศร้าเลยนะคะ

ปกติฉัตรเป็นคนอ่านบทความยาวๆ ไร้ภาพประกอบเป็นระยะๆ แบบนี้ไม่ค่อยได้ จะอ่านผ่านๆ หรือไม่ก็ผ่านไปเลย จนบางคร้ังได้เนื้อหาทีผิดพลาดไป
แต่เรื่องปติมากรรมาช้ำๆ ของคุณกล่องนี้ อ่านเพลินมากค่ะ
สำนวนก็เขียนนิยายได้เลยน๊าาา อิอิ

โหวตไม่ได้ เอาไลค์ไปแทนนะคะ งิงิ

 

โดย: ณ ปลายฉัตร 13 กรกฎาคม 2558 10:05:34 น.  

 

ดาหลาที่บ้านจากแดงเป็นชมพูอ่อนมาก
ทับทิมก็เหมือนกันค่ะ ... เผือกมังคะเนาะ

 

โดย: tuk-tuk@korat 13 กรกฎาคม 2558 22:11:54 น.  

 


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อาคุงกล่อง Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

แวะมาอ่านและส่งกำลังใจให้นะคะคุณกล่อง

ขอบคุณมากนะคะที่แวะไปทักทายชมดอกไม้สวยๆ ด้วยกันและส่งกำลังใจให้กันเสมอค่ะ

 

โดย: LoveParadise 14 กรกฎาคม 2558 1:58:31 น.  

 

สวัสดีอีกรอบค่าา

จะบอกว่า ร้านนี้ไม่ได้อยู่เพชรบุรีนะคะ งงเลย เราเขียนอะไรผิดให้อาคุงกล่องเข้าใจว่าอยู่เพชรบุรีปะคะ แหะๆ

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 14 กรกฎาคม 2558 8:51:59 น.  

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อาคุงกล่อง Literature Blog

วันนี้แวะมาทักทายส่งกำลังใจยามเช้าค่ะ

ปล. ชุดที่ซีใส่เป็นชุดเนตรนารีเด็กค่ะ เรียกว่าเนตรนารีสำรอง มีแค่ผ้าพันคอ เสื้อนักเรียน พอโต ป.4 จะเปลี่ยนชุดเป็นสีเขียวๆ

ส่วนยุวกาชาด ถ้าเป็นเด็ก จะมีผ้าพันคอแบบนี้แต่สีฟ้า หมวกสีฟ้าค่ะ พอโตหน่อยจะเปลี่ยนชุดเป็นสีฟ้า ค่ะ

 

โดย: kae+aoe 14 กรกฎาคม 2558 9:32:13 น.  

 

อ่านแล้วสงสารคุณกล่องจัง แต่ใส่อีโมนี้
เมื่อก่อนตอนเป็นสาวพี่ก็ไม่ชอบฝนค่ะ รู้สึกว่าเปียกเฉอะแฉะ
ไม่ชอบพกร่ม แต่พออายุมากขึ้นกลับชอบ เวลาได้ฟังเสียงฝนก็รู้สึกไพเราะดี ฝนก็ยังนำความชุ่มฉ่ำมาให้ต้นไม้อย่างที่เรารดน้ำยังไงก็ไม่เหมือน แล้วก็อากาศเย็นสดชื่นด้วยค่ะ
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อาคุงกล่อง Literature Blog ดู Blog

 

โดย: เนินน้ำ 14 กรกฎาคม 2558 12:16:14 น.  

 

วันนี้มาโหวตค่ะอาคุงกล่อง
ปล. อีโมบ้านเราน่าเล่นเนาะ ขำขำ ดี

 

โดย: tuk-tuk@korat 14 กรกฎาคม 2558 17:07:22 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปอ่านตะพาบและทักทายกันนะคะ

สะพานในภาพอยู่ที่ระยองรีสอร์ทค่ะ
และขอบคุณสำหรับคำอวยพรค่ะ

 

โดย: ดาวริมทะเล 14 กรกฎาคม 2558 17:41:25 น.  

 

ฝนตกหลายวันแล้ว วันฝนพรำยังไม่คลอดเลย

 

โดย: sawkitty 14 กรกฎาคม 2558 18:23:29 น.  

 

เขียนดีเหมือนเรื่องจริงเลยค่ะ
อ่านถ้วนทั่วทุกตัวอักษร แต่วันนี้ไม่มีหมวดนี้แล้ว
ไว้กลับมาใหม่นะคะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 14 กรกฎาคม 2558 19:11:53 น.  

 

สวัสดีครับคุณกล่อง

อ่านแล้วผมคิดถึงงานวรรณกรรมเรื่องเขาชื่อกานต์ ตอนเปิดเรื่อง ซึ่งเป็นนิยายเรื่องแรกๆที่ผมอ่านช่วงอายุยังน้อยครับ
โหวตครับคุณกล่อง

 

โดย: Insignia_Museum 14 กรกฎาคม 2558 19:36:46 น.  

 

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมบล็อกนะคะ

เรื่องทุ่งมหาราช หายากมากค่ะ ตอนนี้ส่งให้เพื่อนยิมอ่านต่ออยู่ ถ้าอาคุงกล่องหาไม่ได้ ยินดีให้ยืมนะคะ

เรื่องนี้จากตัวเรา เราเห็นเน้นไปทางรักและการครองเรือน ความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง สามี ภรรยา บทบาทหน้าที่กับความปราถนา

สิ่งที่คุณชูศักดิ์เห็นก็มีนะคะ แต่เราอ่านจากมุมมองของผู้หญิง แต่เป็นหนังสือที่ดีมากๆ อ่านจบไปหลายวันถึงค่อยกลั่นกรองความคิดที่ปราศจากอคติได้

เรื่องปีศาจ สำนักพิมพ์มติชนจัดพิมพ์ใหม่แล้วค่ะ ยังสามารถหาซื้อได้อยู่

 

โดย: ชลบุรีมามี่คลับ 14 กรกฎาคม 2558 19:57:06 น.  

 

ผมว่าจะเข้ามาในบล็อกนี้ตั้งนานแล้วครับ

เพราะยังจำได้ว่าเคยวิสาสะกันมานานมากแล้วครับ

เรื่องสั้นแบบนี้เป๋นแบบที่ผมชอบมากครับ

เรื่องเกี่ยวกับฝน ผมก็มีอยู่ในบล็อกครับ.

 

โดย: เจียวต้าย 15 กรกฎาคม 2558 17:05:56 น.  

 

มาอ่านค่ะคุณกล่อง

คนสวยของคุณกล่องใจดำมากเลยนะคะ
ความสวยของเธอก็คือเปลือกปิดความใจดำไว้อิอิ

เอนทรี่นี้เป็นเรื่องเปลือกก็คงได้นะคะ

รวบยอดสองตะพาบเลย

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 16 กรกฎาคม 2558 20:00:32 น.  

 

มาส่งกำลังใจค่ะ คุณกล่อง
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
อาคุงกล่อง Literature Blog ดู Blog

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 17 กรกฎาคม 2558 20:51:39 น.  

 

โหววววว นิยายมากเลยค่ะ 555
แต่เขียนได้ดีน่ะเนี้ย

 

โดย: ลิด้า (นัก(ทัศน)ศึกษา ) 1 สิงหาคม 2558 22:26:06 น.  

 

บรรยายตอนพระเอกเจอนางเอกซะ ป้าลุ้นตัวโกง
ที่ไหนได้แวปเดียว แห้ว! ฉงฉานพระเอกจัง

 

โดย: ป้าเก๋า (ชมพร ) 1 สิงหาคม 2558 23:20:24 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


อาคุงกล่อง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]




อาคุงกล่อง เป็นชายไทยคนหนึ่ง ที่ใช้เวลาว่างหลังเลิกงานและเวลาว่างในวันหยุด เขียนเรื่องราวต่าง ๆ เพื่อเก็บไว้อ่านเป็นงานอดิเรก โดยบางเรื่องสนุกบ้างไม่สนุกบ้าง ขำบ้างไม่ขำบ้าง .... เพื่อน ๆ ก็ทนอ่าน ๆ กันไปก่อนนะครับ โดยช่วงนี้ผมพยายามจะเขียนเรื่องใหม่ ๆ ให้ทุกท่านได้อ่านกันบ่อย ๆ ครับ

"ในชีวิตจริงของคนเรา มีอะไรอีกมากมายที่จะต้องรับรู้และรับผิดชอบ ในแต่ละวันเรามีโอกาสที่จะหัวเราะได้สักกี่ครั้ง? แต่ถ้าเราได้มีโอกาสหัวเราะเสียบ้างเพื่อเป็นการผ่อนคลายหรือคลายเครียด ก็คงจะเป็นสิ่งที่ดีนะครับ"

ถ้าคุณเข้ามาในบล็อคของผมแล้ว คุณสามารถอมยิ้มหรือหัวเราะได้ ผมก็คงจะดีใจแล้วครับ ... อิอิ (กรุณาช่วยทิ้งคอมเม้นท์วิจารณ์ไว้ให้ผมด้วยนะครับ จักขอบพระคุณมากเลยครับ)
akungklong@hotmail.com
Friends' blogs
[Add อาคุงกล่อง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.