Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2557
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
21 พฤศจิกายน 2557
 
All Blogs
 

ร่วมกิจกรรม "ถนนสายนี้...มีตะพาบ" 118 "ระลึกความหลัง"

 

   เอากันหรือยัง?

 


สายลมเย็นแบบแห้งแร้งพัดปะทะเข้าใบหน้าผมโดยตลอด ทำให้รับรู้ได้ว่าฤดูหนาวได้เข้ามาเยือนแล้ว ในหน้าหนาวแบบนี้ผู้คนคงไปเที่ยวตามยอดดอยหรือภูเขาเขาต่าง ๆ เพื่อดื่มด่ำกับไอหมอกในยามเช้า และชื่นชมกับบรรยากาศยามค่ำคืนอันเย็นฉ่ำ คงไม่มีใครอยากมาเที่ยวทะเลแบบผมแน่ ทะเลในฤดูหนาวจึงอ้างว้างปราศจากผู้คนจำนวนมาก พอมีผู้คนพอมองเห็นตามชายหาดเพียงปะปลายเท่านั้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมชื่นชอบเป็นอย่างมาก

สาเหตุที่ผมเลือกมาทะเลในช่วงนี้ก็เพราะว่าผมอยากจะหลีกหนีจากผู้คน โดยเฉพาะผู้คนรอบข้างตัวผมที่มีความรู้สึกว่าไม่ค่อยเป็นมิตรสักเท่าไหร่นัก ผมอาจจะทำบางสิ่งบางอย่างผิดพลาดไปบ้าง แต่ก็คงไม่ใช่สิ่งที่จะต้องถูกตราหน้าด่าประจานไปตลอด การที่ผมหายหน้าไปจากสังคมอันจอมปลอมนี้สักพักก็คงจะเป็นการดีสำหรับตัวผม ผมจึงเลือกที่จะโดดเดี่ยวตัวเองออกจากความเคยชินในชีวิตประจำวันสักพัก โดยหนีไปซ่อนตัวที่เมืองชายทะเลน่าจะดีกว่า

ทะเลพัทยาคือชายหาดที่ผมเลือก ผมขับรถเลยจากเมืองพัทยาไปสักหน่อยจนเข้าเขตบางเสร่ก็จะถึงโรงแรมเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในซอยแคบห่างจากถนนใหญ่ ผมเลือกที่นี่เพื่อที่จะได้ดำรงความเงียบไว้เป็นสรณะแก่ตนเองได้ โรงแรมที่เป็นเหมือนที่พักค้างคืนชั่วคราวสำหรับคนจรทั่วไป โดยที่ผู้เข้าพักไม่จำเป็นต้องยุ่งเกี่ยวกับใคร แต่ละห้องถูกแบ่งซอยเป็นล็อค ๆ เป็นสัดเป็นส่วน ที่หน้าห้องพักมีที่สำหรับจอดรถเป็นส่วนตัว ดูแล้วเหมือนที่พักสำหรับการนอนค้างคืนอย่างเดียว ส่วนเรื่องเที่ยวทะเลนั้นแค่ขับรถกลับพัทยาไปไม่ไกลก็ถึงหาดจอมเทียนแล้ว แถมราคาที่พักยังถูกกว่าที่หาดชื่อดังเป็นอย่างมาก

ผมเดินไปจ่ายเงินพร้อมรับกุญแจห้องพักมาจากบ้านเจ้าของที่อยู่ด้านหน้า พอผมเดินผ่านหน้าห้องหนึ่งผมก็ได้ยินประโยคที่ทำให้ผมต้องหวนคิดถึงอดีตขึ้นมาทันที เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนถามอยู่ที่หน้าห้องนั้น

“เอากันหรือยัง?”






ผมจำได้ว่าประโยคนี้เป็นประโยคฮิตของการละเล่นชนิดหนึ่งในสมัยเด็ก ที่ผู้เล่นแบ่งออกเป็นผู้ตามหาและผู้หลบซ่อน โดยผู้ตามหาต้องยืนปิดตาแล้วหันหน้าเข้าหากำแพงพร้อมทั้งนับ 1 ถึง 10 แล้วก็ต้องตะโกนถามทั้งที่ยังปิดตาอยู่ว่า

“เอากันหรือยัง? ... เอากันหรือยัง?”

ผู้ที่ปิดตาตะโกนด้วยประโยคคำถามแต่ไม่มีใครตอบกลับ ผู้หลบซ่อนไม่ต้องการเปล่งเสียงใด ๆ ออกไปเพื่อไม่ให้มีผู้ใดรู้ได้ว่าพวกเขาซ่อนตัวอยู่ตรงไหน ในเมื่อไม่มีผู้ใดตอบผู้ที่ปิดตาจึงอนุมานเอาเองว่าน่าจะได้เวลาแล้ว

“เอากันหรือยัง? ... ตกลงว่าเอาแล้วนะ”

แล้วผู้ที่ปิดตาก็เปิดตาออกพร้อมทั้งรีบวิ่งไปค้นหาผู้ร่วมเล่นเกมส์นี้ โดยต้องหาว่าใครแอบหรือหลบซ่อนอยู่ตรงไหนบ้าง

เกมส์นี้มีชื่อว่า “เล่นซ่อนหา”

แต่ทำไมผมถึงนึกถึงเกมส์นี้ขึ้นมาก็ไม่ทราบ

ผมจำได้ว่าในสมัยเด็ก ๆ ผมเล่นซ่อนหากับพวกพี่ ๆ ของผมเป็นประจำ ทั้งที่เป็นการเล่นแบบตั้งใจและไม่ตั้งใจก็ตาม โดยการเล่นแบบตั้งใจนั้นพวกพี่ ๆ มักจะแกล้งให้ผมซึ่งเป็นน้องคนเล็กต้องปิดตาอยู่เสมอ แล้วพวกพี่ ๆ ต่างก็หลบไปแอบอยู่ตามที่ต่าง ๆ ที่ผมไม่มีทางจะหาพวกเขาเจอ พี่ผมบางคนปืนขึ้นไปแอบบนหลังคาบ้านทำตัวเป็นแมวที่ชอบขึ้นที่สูง บางคนลงไปแอบในโอ่งมังกรใบโต ๆ ที่ใหญ่จนผมไม่สามารถปืนขึ้นไปมองที่ปากโอ่งได้ พี่คนนี้ทำเหมือนว่าผมเป็นผีปอบเขาจึงชอบไปแอบในโอ่งนั้นเป็นประจำ ซึ่งผมก็หาเขาไม่เจอทุกครั้งเช่นกัน

ส่วนพี่ผู้หญิงชอบไปแอบในห้องนอน ในห้องน้ำ และในห้องเก็บของ โดยเธอจะปิดประตูลงกลอนจนผมไม่สามารถเปิดเข้าไปตามหาเธอได้ และคนที่แอบได้แนบเนียนที่สุดคือพี่ชายคนโตของผมที่มีอายุแก่กว่าผมถึง 20 ปี พี่ชายคนนี้ลงทุนหนีไปแอบที่ต่างประเทศ ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่มีทางหาเขาเจอเป็นเวลานานกว่า 10 ปีเลย

บนโต๊ะกินข้าวมื้อเย็นพวกพี่ ๆ ผมทุกคนต่างรุมหัวเราะเยาะผม โดยหาว่าผมเป็นพวกขี้แพ้แค่เล่นซ่อนหาก็ยังหาใครไม่เจอเลยสักคน

หลังจากนั้นผมจึงต้องเล่นเกมส์เล่นซ่อนหานี้แบบไม่ตั้งใจบ้าง โดยผมแอบหนีไปนอนร้องไห้ซ่อนตัวอยู่ในห้องนอนของผมคนเดียว ทั้ง ๆ ที่ผมลงกลอนปิดประตูอย่างแน่นหนาแต่ก็ยังไม่วายที่พวกพี่ ๆ ยังตามมารังควานผมไม่เลิก

“เอากันหรือยัง? ... เอาแล้วนะ รู้นะว่าอยู่ข้างใน ออกมาเถอะ ถือว่าหาเจอแล้ว เธอแพ้อีกแล้วนะ” พวกพี่ ๆ รุมทุบประตูพร้อมทั้งตะโกนอยู่ที่หน้าประตูห้องผม

ผมได้แต่ซุกหน้าซ่อนลงไปใต้หมอนเพื่อหวังว่าจะเป็นการอำพรางตัวเองได้ลึกลงไปอีก แต่เสียงเรียกและเสียงเยาะเย้ยก็ยังดังก้องอยู่ภายนอกอย่างไม่หยุด

“ออกมาเถอะ ยอมแพ้เถอะ ... ถ้าไม่ออกมาจะพังประตูเข้าไปนะ”

เกมส์เล่นซ่อนหาที่ไม่ได้ตั้งใจเล่นนี้ ผมไม่มีทางยอมแพ้อย่างเด็ดขาด เพราะเป็นเกมส์เดียวที่ผมไม่ต้องเป็นผู้ตามหา เป็นเกมส์ที่ผมคิดขึ้นเพื่อต้องการหลบหน้าพี่ ๆ ทุกคนโดยแอบอยู่ในห้องซ่อนตัวอยู่เพียงคนเดียว จนกระทั่งเสียงต่าง ๆ ที่ดังหน้าประตูห้องของผมจางหายไปจนหมด

ในวันนี้ผมไม่ได้เล่นซ่อนหากับพวกพี่ ๆ ผมแล้ว เพราะว่าพวกพี่ ๆ ของผมต่างก็มีครอบครัวและแยกย้ายกันไปทำงานต่างถิ่นหมด ปล่อยทิ้งไว้เพียงน้องชายคนสุดท้องเช่นผมที่ต้องอยู่ลำพังเพียงคนเดียวเหมือนว่าทุกคนต่างก็หนีไปซ่อนกันหมด ทุกวันนี้ผมไม่ได้เล่นซ่อนหากับใครแล้ว แต่ผมยังคงเล่นซ่อนหากับตัวเองอยู่เสมอ ทุกวันนี้ผมพยายามหลบซ่อนตัวตนอันลึกลับของตนเองไว้ข้างในลึก ๆ ทำให้ตัวผมไม่สามารถค้นพบตัวตนที่แท้จริงของตัวเองได้ จึงทำให้ผมยังคงต้องจมปลักอยู่กับความทรงจำในครั้งเยาว์วัยเสมอ มันคงเป็นความทรงจำที่หลบซ่อนอยู่ในร่องลึกของจิตใต้สำนึกผมแน่ ๆ ผมจึงได้แต่ร้องถามตัวเองในใจอย่างคุ้นเคยเป็นประจำว่า

“เอากันหรือยัง?”

 




“เอากันหรือยัง? ... รู้นะว่าอยู่ข้างใน ออกมาเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ออกมาจะพังประตูเข้าไป” ผู้หญิงคนที่อยู่หน้าห้องนั้นตะโกนพร้อมทั้งทุบประตูอย่างแรง

ไม่น่าเชื่อว่าทุกวันนี้ยังจะมีคนเล่นซ่อนหากันอยู่ แล้วคนที่ผมเห็นเล่นซ่อนหานี้ก็ไม่ใช่เด็ก ๆ อายุน้อย แต่เธอเป็นสาวใหญ่วัยกลางคนที่เล่นเป็นผู้ตามหา โดยผมไม่รู้หรอกว่าเธอปิดตาและนับ 1 ถึง 10 หรือยัง? แต่ผมมองเห็นว่าในตอนนี้เธอน่าจะเจอผู้เล่นคนอื่นแล้ว ผู้เล่นที่เป็นผู้หลบซ่อนคงแอบอยู่ในห้องหลังประตูบานนั้นแน่ ๆ เพราะว่าเธอยังคงทุบประตูอย่างรุนแรงพร้อมทั้งตะโกนเสียงดังอย่างเอาไปเอาตายต่อ

“ไอ้แก่ ... เปิดประตูเดี๋ยวนี้ รีบ ๆ เปิดประตูเลย ถ้าไม่เปิดแม่จะพังประตูเข้าไปจริง ๆ ด้วย”

มาถึงตอนนี้ผมก็เลยรู้ได้ว่า เกมส์เล่นซ่อนหานั้นไม่ใช่จะเล่นเฉพาะในหมู่พี่น้องหรือเด็ก ๆ เท่านั้น ในปัจจุบันเกมส์นี้คงจะแพร่หลายกระจายกันเล่นเป็นวงกว้าง รูปแบบของเกมส์คงมีการพัฒนาไปอย่างหลากหลายมากขึ้น ดูได้จากผู้หญิงคนที่กำลังโวยวายอยู่ที่หน้าห้องคนนั้น เธอคงรู้แล้วว่าเธอเป็นผู้ชนะในการเล่นซ่อนหาในครั้งนี้แน่ ๆ เธอจึงได้ตะโกนร้องอย่างดังด้วยความสะใจ ผมได้แต่แอบลุ้นแทบตายให้คนที่แอบอยู่ในห้องนั้นอย่ายอมแพ้ และอย่าโผล่หน้าออกมาให้เธอเห็นอย่างเด็ดขาด

แต่แล้วเกมส์ก็ต้องจบเมื่อผมเห็นว่าประตูห้องนั้นถูกเปิดจากข้างใน ผู้หญิงคนที่ตะโกนโหวกเหวกอยู่ข้างนอกก็โถมตัวพุ่งเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็วจนผมต้องแอบมองตาม ผมเห็นผู้ชายสูงอายุคนหนึ่งนุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวยืนใบหน้าสลดเนื่องจากเป็นผู้แพ้ และผมยังเห็นมีเด็กสาววัยรุ่นนุ่งกระโจมอกด้วยผ้าเช็ดตัวนั่งทำท่าเนียมอายอยู่บนเตียงนอนในห้องนั้นด้วย

และแล้วผมก็เลิกที่จะสนใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องนั้น ผมเดินกลับห้องพักผมตามลำพังพร้อมทั้งคิดถึงปรัชญาหนึ่งของเกมส์เล่นซ่อนหาที่บอกไว้ว่า

“อย่าแอบที่เดียวกันสองคน”

เพราะถ้าผู้ตามหามาเจอเข้า ทั้งสองคนนั้นจะแพ้พร้อม ๆ กันเลย แล้วถ้าใครแพ้ในเกมส์เล่นซ่อนหานี้ ในเกมส์ต่อไปก็ต้องไปยืนปิดตาหันหน้าเข้าหากำแพงพร้อมทั้งนับ 1 ถึง 10 และตะโกนถามขึ้นดัง ๆ ว่า

 



ผมมองผ่านประตูบานเดียวในห้องของผมออกไปเห็นลมยามเย็นพัดโชยกรรโชกจนยอดไม้เอียงลู่ตาม ผมไม่อาจรู้ได้ว่ามันเป็นลมบกหรือลมทะเล หรือว่าเป็นลมเพชรจะหึงใด ๆ ทั้งสิ้น แต่ผมคาดเอาได้ว่าคงใกล้จะถึงเวลาค่ำแล้ว ผมจึงเริ่มคิดถึงอนาคตข้างหน้าของผม ในคืนนี้ผมคงเข้าไปตะลุยราตรีในเมืองพัทยาเป็นอย่างแน่ ผมต้องเก็บซ่อนตัวตนที่มีแต่ความเศร้าซึมของผมไว้ในห้องพัก แล้วปล่อยให้ตัวตนจอมปลอมที่ผมสร้างขึ้นนั้นออกไปเริงร่าท้าบันเทิงกับผมแทน

แล้วผมก็หยิบเครื่องสำอางออกมาจากกระเป๋า บรรจงแต่งใบหน้าของผมเองให้สวยที่สุด ในคืนนี้คงเป็นอีกครั้งที่ผมจะได้แต่งตัวเป็นหญิง ผมจะได้ออกไปเฉิดฉายให้ชายหนุ่มได้ยลโฉมกันอีกครั้ง

แค่คิดผมก็เริ่มสุขใจขึ้นมาได้บ้าง ผมจึงต้องตะโกนบอกตัวเองในใจว่า

“เอากันหรือยัง? ... มาสนุกกันดีกว่า”

 

 

 

 

 

 



@@@@@@@@@@@@@@@



คุยกันท้ายเรื่อง

วันนี้ขออนุญาตเขียนเรื่องสั้นร่วมงานตะพาบอีกสักครั้งนะครับ โดยเรื่องนี้ตอนแรกผมพยายามจะแต่งให้เป็นแนวฟิวชั่น ที่มีรายละเอียดประกอบเยอะ ๆ แต่เขียนไปเขียนมาทำไมมันออกมาแนวนี้ก็ไม่ทราบครับ สงสัยว่าผมคงจะถนัดงานเขียนในแนวนี้มั้งครับ เพื่อน ๆ อ่านแล้วมีความคิดเห็นอย่างไรก็ช่วยคอมเม้นท์บอกไว้ด้วยนะครับ

ขอให้ทุกท่านที่เข้ามาชมบล็อกนี้มีความสุขมาก ๆ นะครับ

อิอิ




 

Create Date : 21 พฤศจิกายน 2557
22 comments
Last Update : 21 พฤศจิกายน 2557 12:27:18 น.
Counter : 191 Pageviews.

 

เอากันรึยัง ..... 5555 สนุกดีค่ะชอบงานเขียนเเนวนี้

 

โดย: pichsiny 21 พฤศจิกายน 2557 9:01:15 น.  

 

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ
เดี๋ยวนี้ทิดกล่องไม่ค่อยอัพบล็อกตลกเท่าไหร่นะจ๊ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
อาคุงกล่อง Funniest Blog ดู Blog

 

โดย: หอมกร 21 พฤศจิกายน 2557 9:44:26 น.  

 

โหวตหมวดขำขันให้นะคะ

ขอโทษที่มาตอบช้าน้าา ออกทัวร์หลายทริปติดกัน เลยเพิ่งจะได้มาตอบคอมเม้นท์ค่ะ

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 21 พฤศจิกายน 2557 10:23:41 น.  

 

เอากันหรือยัง เป็นคำถามที่ชวนคิดสองแง่มากเลยค่ะ ^^
แถวบ้านท่านหญิงจะถามว่า "เอายังๆ เอาละนะ" แบบนี้มากกว่าค่ะ อิอิ

 

โดย: ugly princess 21 พฤศจิกายน 2557 11:20:14 น.  

 

หวัดดีแอบศรี.. 555 เขียนได้อีกแนว..

เห็นประโยคคำพูด เอากันหรือยัง ต้องไปถาม
แถวโมเต็ลด้วย... ทำให้คิดมากนะคุณกล่อง

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 21 พฤศจิกายน 2557 12:12:04 น.  

 

ไม่แน่ใจว่า

ตอนเด็กๆผมพูดว่า "เอากันหรือยัง" รึเปล่านะครับพี่ 555
แต่ทันได้เล่นซ่อนหา หรือซ่อนแอบแน่นอนครับ

 

โดย: กะว่าก๋า 21 พฤศจิกายน 2557 12:52:03 น.  

 

อร๊ายยยย หลงอ่านตั้ง นาน 555555555555 สุดท้าย...

สนุกมากค่ะคุณกล่อง

 

โดย: มี้เก๋ + ป๊าโอ๋ = ซีทะเล (kae+aoe ) 21 พฤศจิกายน 2557 14:57:39 น.  

 

ความหมายเอากันรึยัง จะให้คิดได้สองแง่สองง่าม
แต่แม่ซองฯเล่นซ่อนหา
พอนับสิบเสร็จก็จะพูดว่า เอาล่ะน้า 5555

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 21 พฤศจิกายน 2557 16:19:22 น.  

 

โหยอาคุงกล่องเขียนได้สนุก พลิกล็อคมากนะคะ เหมือนแนวคุณหมอสรจักรเลย แต่ไม่โหดเท่า อิอิ จะติดตามอ่านค่ะ

 

โดย: มิลเม 21 พฤศจิกายน 2557 19:00:07 น.  

 

เล่นซ่อนหา เค้าห้ามเล่นกลางคืนนิ

เฮ้ออออ......

อาคุงกล่อง พกเครื่องสำอางค์ด้วยแฮะ
มีออกไปเฉิดฉายด้วย ยามราตรีด้วย

กรี๊ดดดด

 

โดย: กาบริเอล 21 พฤศจิกายน 2557 22:17:35 น.  

 

เอร้ยยยยย.......เก๊าาาโดนหักมุมมม...

สารภาพเลยว่าอ่านครั้งแรก คิดว่าเป็นการรำลึกความหลัง..

แบบประสบการณ์ตรงจากเจ้าตัว...

มาอ่านตอนจบ เอ้าาา เรื่องสั้นนนน

 

โดย: Mir & deS 21 พฤศจิกายน 2557 22:25:48 น.  

 

เฮียเคยเล่นนะแต่ร้องว่า....เอายังงงงงงง

แต่เอากันหรือยัง ตามท้องเรื่อง ผู้หญิงคนที่ร้องถามก็ไม่น่าจะถาม เพราะคำตอบก็รู้ๆอยู่

 

โดย: tiensongsang 21 พฤศจิกายน 2557 22:29:02 น.  

 

สวัสดีค่ะอาคุงกล่อง..

เอากันหรือยัง..?..อิอิ

 

โดย: อ้อมแอ้ม IP: 49.230.177.144 21 พฤศจิกายน 2557 23:56:20 น.  

 


แวะมาอ่านตะพาบค่ะ
เล่นซ่อนหา ตอนพีเด็กๆก็เล่นกันพี่น้องเหมือนกัน

เดี๋ยวนี้กลัวเรื่องเล่นซ่อนหามาก ต้องคอยระวังดูลูกหลาน บอกว่าเล่นซ่อนหาไม่ให้ซ่อนนาน ถ้าไม่เจอก็ต้องออกมา
เพราะหลายปีมาแล้ว เด็กที่เมกาพีน้องเล่นซ่อนหากัน พีก็
พาน้องไปใส่ไว้ในกล่องพลาสติกใหญ่ๆมีฝาปิด เล่นกันจนลืมน้อง น้องอยู่ในกล่องขาดอากาศ เสียชีวิตเลยยย น่าสงสารพ่อแม่มาก


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
อาคุงกล่อง Literature Blog ดู Blog

newyorknurse


 

โดย: newyorknurse 22 พฤศจิกายน 2557 0:54:55 น.  

 


กลับมาโหวดสาขาใหม่ค่ะ (ไม่ทราบว่าใช่เปล่า บอกได้นะคะ)

อาคุงกล่อง Diarist ดู Blog

newyorknurse

 

โดย: newyorknurse 22 พฤศจิกายน 2557 1:34:33 น.  

 

แหม คุณกล่องเขียนสนุกนะคะเนี่ย
เขียนได้หลายแนว
อีกหน่อยต้องได้เขียนเรื่องยาวๆบ้างแน่ๆเลย
หลอกล่อคนอ่าน หลงกลเลย 555
แต่ชื่อหัวข้อนี่แบบว่า
ชวนคิดจริงจังตั้งแต่อ่านเมนท์คุณไวน์นี่แหละ ><

ตอนเด็กๆ เล่นซ่อนหา
จำไม่ได้แล้วว่าพูดว่าไงค่ะ ^^

ขอบคุณสำหรับเรื่องสนุกๆค่า


 

โดย: lovereason 22 พฤศจิกายน 2557 2:12:23 น.  

 

อ่านข้างต้นทำให้คิดไปไกลเลย 555
ไหนได้เกมส์เล่นซ่อนหาซะนี่ อิอิ

 

โดย: zungzaa 22 พฤศจิกายน 2557 11:48:30 น.  

 

เป็นการระลึกความหลังที่เอาปัจจุบัน มาผสมเข้าไป ด้วย วลีเด็ด เอากันหรือยัง..555
นี่เป็นสาวเป็นนาง อย่าได้ถามเชียวะแบบนี้. อิอิ
เขียนอ่านสนุกดีคะ ..
ความจำวัยเด็ก นึกๆ แล้วสนุกดีนะ..

 

โดย: tifun 22 พฤศจิกายน 2557 13:34:36 น.  

 

"เอากันรึยัง" นี่มันยังไงๆ นะ ผมอ่านครั้งแรกก็รู้สึกแบบนั้นเลย จริงๆ มันควรจะเป็น "เอารึยัง" มากกว่านะครับ 555

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 22 พฤศจิกายน 2557 21:23:15 น.  

 

เอาเลยคะ ว้ายยยย !!

พออ่านแล้วนึกหวนย้อนกลับไป

สมัยเป็นตุ๊ดหัวโปกเล่นโดดยางเลยคะ

 

โดย: Chic Bossy 22 พฤศจิกายน 2557 22:36:01 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่อาคุง


 

โดย: กะว่าก๋า 23 พฤศจิกายน 2557 6:32:32 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณกล่อง

เคยเล่นแบบนี้เหมือนกัน

แต่เราตัดคำว่ากัน
เหลือแต่...เอายัง เอายัง 555


แอมอร

 

โดย: peeamp 23 พฤศจิกายน 2557 7:48:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#10


 
อาคุงกล่อง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 29 คน [?]




อาคุงกล่อง เป็นชายไทยคนหนึ่ง ที่ใช้เวลาว่างหลังเลิกงานและเวลาว่างในวันหยุด เขียนเรื่องราวต่าง ๆ เพื่อเก็บไว้อ่านเป็นงานอดิเรก โดยบางเรื่องสนุกบ้างไม่สนุกบ้าง ขำบ้างไม่ขำบ้าง .... เพื่อน ๆ ก็ทนอ่าน ๆ กันไปก่อนนะครับ โดยช่วงนี้ผมพยายามจะเขียนเรื่องใหม่ ๆ ให้ทุกท่านได้อ่านกันบ่อย ๆ ครับ

"ในชีวิตจริงของคนเรา มีอะไรอีกมากมายที่จะต้องรับรู้และรับผิดชอบ ในแต่ละวันเรามีโอกาสที่จะหัวเราะได้สักกี่ครั้ง? แต่ถ้าเราได้มีโอกาสหัวเราะเสียบ้างเพื่อเป็นการผ่อนคลายหรือคลายเครียด ก็คงจะเป็นสิ่งที่ดีนะครับ"

ถ้าคุณเข้ามาในบล็อคของผมแล้ว คุณสามารถอมยิ้มหรือหัวเราะได้ ผมก็คงจะดีใจแล้วครับ ... อิอิ (กรุณาช่วยทิ้งคอมเม้นท์วิจารณ์ไว้ให้ผมด้วยนะครับ จักขอบพระคุณมากเลยครับ)
akungklong@hotmail.com
Friends' blogs
[Add อาคุงกล่อง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.