กินเหล้าเป็นอาชีพ จีบนักดนตรีเป็นงานอดิเรก
<<
กรกฏาคม 2553
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
10 กรกฏาคม 2553

เพราะคนที่ชั้นรักคือเธอ

ชั้นได้รู้จักกับผู้ชายคนนี้เมื่อ 16 ปีที่แล้ว ที่ห้องบันทึกเสียงแห่งหนึ่ง
ตอนนั้น ชั้นอายุเพียง 20 ส่วนเค้าอายุมากกว่าชั้น 1 ปี
ชั้นยังจำวันนั้นได้ดี วันที่เค้าเอา demo มาเสนอ
ส่วนชั้นฝึกเล่นดนตรีและฝึกทำงาน sound engineer ที่ห้องอัดแห่งนั้น
เราคบกันได้เพียง 2 เดือน จากนั้น เค้าก็จากไป
อย่าไปถามเหตุผลของวันนั้นเลย เพราะชั้นเองก็ไม่อาจรับรู้ว่าเรื่องราวที่แท้จริงเป็นอย่างไร
เค้ากลับมาบอกภายหลังว่า ณ ตอนนั้น ชั้นเป็นสาวขี้เมา สังคมจ๋า ซึ่งเค้ารับไม่ได้
แต่เค้ากลับไม่รู้เลยว่า นั่นคือวิธีการเรียกร้องความสนใจของชั้นจากเขา
ว่าชั้นออกไปเที่ยว เพื่อที่จะให้เค้าออกมาตามหา
เพราะถ้าชั้นไม่ทำแบบนี้ ชั้นก็จะไม่มีทางไหนที่จะติดต่อกับเค้าได้เลย
ไม่มีแม้กระทั่งโทรศัพท์มาหากัน และไม่ต้องถามถึงโทรศัพท์มือถือ เพราะสมัยนั้นมีราคาแพงมาก

วันที่เค้าเดินจากไป เค้าจากไปโดยไม่มีแม้คำร่ำลา
ชั้นเสียใจแทบปางตาย แต่ เค้าก็ไม่เคยได้รับรู้
กลับหาว่าชั้นก็ยังร่าเริงมีความสุข กลับกล่าวหาว่าชั้นเองก็มีผู้ชายคนอื่น ๆ มากมาย
เค้าคาดหวังจะเห็นชั้นนั่งฟูมฟายร้องไห้ในร้านเหล้ากระมัง
ใช่ ชั้นอยู่ในที่สาธารณะ ชั้นร่าเริง ไม่แคร์สื่อ วันที่เค้าทิ้งชั้น ชั้นบอกกับทุก ๆ คนว่า ชั้นไม่แคร์
แต่ในใจของชั้นมันเสียใจเกินกว่าจะเสียใจ ใช้ชีวิตเหมือนคนเสียสติ และ แน่นอน เค้าไม่เคยรับรู้
และชั้นก็รอ รอการกลับมาของเค้า รอคอยอย่างไม่มีความหวัง
กระทั่งเวลาผ่านไประยะหนึ่ง ชั้นได้รับการบำบัดโดยการไปบวชชีพราห์มที่วัดแห่งหนึ่ง
และกลับมาดำเนินชีวิตเฉกเช่นคนปรกติ อย่างคนมีสติ และเลิกรอ

จวบจนเวลาล่วงเลยผ่านไป ประมาณปีเศษ
ณ เวลานั้น ชั้นฝึกงานอยู่ที่ห้องบันทึกเสียงที่ใช้ระบบ non linear ที่ทันสมัยที่สุดในสมัยนั้น
ส่วนเค้า ได้เข้ามาประกวด Guitar Hero ที่จัดขึ้นโดย 89 Pirate Rock และ สยช.
หากใครเป็นนักดนตรีสมัยนั้นคงจะจำโครงการนี้ได้เป็นอย่างดี
ณ แยกทาวน์อินทาวน์ – ศรีวรา สถานที่ทำการของรายการวิทยุ 89 Pirate rock ร๊อคทั้งวัน ร๊อคทั้งคืน
ในรอบคัดเลือก ชั้นได้บังเอิญเจอเค้าที่นั่น
เค้าเดินมาหา ชั้นอึ้งและตกใจ แต่ก็ได้ส่งเสียงทักทายและพูดคุยกลับไปพอประมาณ
เค้าถามชั้นว่า ชั้นจะเชียร์เค้ามั้ย ชั้นก็ตอบไปว่า แน่นอน ถ้าชั้นไม่คุณเชียร์แล้วชั้นจะเชียร์ใคร
แต่เชื่อมั้ยว่าเวลานั้น ชั้นไม่แน่ใจว่า เราพูดคุยตามประสาคนรู้จัก หรืออย่างอื่น
ด้วยความที่เค้าสูง 190 เพรียว ผมยาว เท่ห์ แน่นอน ใครเห็นต้องกรี๊ด
และเมื่อพี่ ๆ ทีมงานเห็นชั้นกับเค้าพูดคุยกันอย่างสนิทสนม ก็มาถามชั้นว่า ชั้นกับเค้าเป็นอะไรกัน
ชั้นตอบไปว่า เราเป็นเพื่อนกัน แต่เค้ากลับตอบไปว่า เราเป็นแฟนกัน
ชั้นถามเค้ากลับว่าเรายังเป็นกันอยู่เหรอ??? เราเคยเป็นแฟนกันด้วยเหรอ???
และเป็นเวลาที่เค้าต้องขึ้นไปคัดเลือกพอดี จึงไม่ได้ตอบอะไร
จากนั้น เราก็เจอกันบ้างเป็นระยะ ๆ ชั้นให้เค้ามาซ่อมคอมฯ ให้บ้าง ให้มาซ่อม Keyboard Roland ให้บ้าง
ตอนนั้นชั้นรู้สึกอิ่มเอมที่ได้ติดต่อกับเค้า และแอบคาดหวังเอาเองว่า เค้าจะกลับมา
แต่แล้ว เค้าก็หายไป เช่นเดิม และคราวนี้ ชั้นก็ไม่ได้รออีกต่อไป
ชั้นก็ดำเนินชีวิตโดยที่ไม่ได้รู้สึกอะไรมากมายเช่นครั้งก่อน จวบจนวันเวลาผ่านไป

ช่วง 16 ปีที่ผ่านมา มีหลายครั้งที่ชั้นไถ่ถามเรื่องเค้าจากเพื่อน ๆ ในวงการ
บ้างก็บอกว่าเปิดร้าน Big Bike กับภรรยา บ้าง แต่งงานมีลูกแล้วบ้าง ฯลฯ
วูบแรกที่ได้ยิน ชั้นแอบเสียใจลึก ๆ ว่าคนที่เค้าเลือกทำไมไม่เป็นเรา
แต่เมื่อคิดอีกที เราก็ยินดีที่เค้าประสบความสำเร็จในชีวิต
ส่วนเราเองนั้นเล่าก็ต้องดำเนินชีวิตของเราต่อไป

จนกระทั่งในวันที่ 30 มกราที่ผ่านมา ชั้นได้มีโอกาสเจอหน้าเค้าอีกครั้ง
เชื่อมั้ยว่า ณ ตอนที่ชั้นเจอหน้าเค้า ชั้นแทบจะเป็นลม
เพราะอะไรน่ะเหรอ????
คุณเคยรู้สึกมั้ยว่า เวลาที่คุณเจอใครซักคนและคุณรู้สึกว่า คนนี้ล่ะคือคนที่เราเฝ้ารอมาทั้งชีวิต
ใช่ วันนั้นชั้นรู้สึกแบบนั้น
เมื่อเริ่ม ชั้นคุยกับเค้าแบบแปลก ๆ
เพราะชั้นไม่รู้ว่าต้องวางตัวอย่างไร จึงจะเก็บซ่อนความรู้สึกนี้ไว้ได้
จนเมื่อเค้ามาส่งชั้น เค้าขอกลับมาเริ่มใหม่ ชั้นลังเล
เนื่องจากชั้นกลัว กลัวว่าชั้นจะรักเค้ามากและรั้งใจไม่อยู่
และคราวนี้ชั้นคงต้องขาดใจตายเป็นแน่ หากครั้งนี้ชั้นต้องเสียเค้าไปอีกหน
อดีตที่ผ่านมาชั้นเจอเรื่องราวซ้ำ ๆ เดิม ๆ ไม่ว่าจะมาก่อน หรือมาหลัง
คนที่ชั้นรัก ก็ไม่เคยเลือกชั้น และทิ้งชั้นเอาไว้ข้างหลังเพียงลำพังร่ำไป
สำหรับเค้าก็เกิดเหตุการณ์พลิกผันชีวิตที่ทำให้ชีวิตรักต้องล่มสลายในเวลา 7 ปี

เมื่อคนที่ไม่เสถียรสองคนมาเจอกัน แน่นอนย่อมมีการกระทบกระทั่งและหวาดระแวง
ในขณะที่เราคบกัน เค้ามักจะพูดถึงเรื่องเกี่ยวอดีตภรรยา และบรรดาผู้หญิงที่ผ่านมาของเค้า
ซึ่งนั่น ยังเป็นเรื่องที่ชั้นรับได้ เพราะมันคืออดีตที่แสนเจ็บปวด และชั้นรู้ว่าเค้าต้องการหาที่ระบาย
และมักจะมีชื่อของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เค้าชอบพูดถึงเสมอเวลาที่อยู่กับชั้น
เป็นคนที่เค้าไปจีบเอาไว้ ก่อนที่เราจะมาพบกัน
คุณเชื่อมั้ยว่า ทุกเวลาที่เค้าอยู่กับชั้น เค้าไม่เคยถามหรือพุดคุยเรื่องระหว่างเราเลย
ไม่เคยถามว่า ก้อยเป็นยังไงบ้าง ก้อยทำอะไรบ้าง ก้อยชอบกินอะไรบ้าง
กลับมีแต่เรื่องผู้หญิงคนนี้ตลอดเวลา จนชั้นแอบคิดในใจว่า
เธอช่างโชคดีเหลือเกิน ที่สายตาของคนที่ชั้นรักมันมีแต่เธอ
และแอบสงสัยว่า เค้าจะมองชั้น อย่างที่เค้ามองเธอหรือเปล่า
เมื่อชั้นบอกเค้าไปว่า ไม่พูดถึงได้มั้ย เพราะเวลาที่เราอยู่กันสองคน ชั้นก็อยากให้มันเป็นเรื่องของเราสองคน
เค้ากลับบอกว่าเค้าเองก็ไม่รู้ว่จะคุยกับชั้นเรื่องอะไร ก็เลยพูดถึงคนที่ชั้นรู้จัก
ชั้นนี่มันช่างน่าเบื่อและไม่มีเรื่องคุยขนาดนั้นเลยรึไงค๊ะ

จนกระทั่้งวันหนึ่ง วันที่เกิดเหตุการณ์พลิกผันครั้งใหญ่ในชีวิต
ชั้นไปนอนที่บ้านเค้า ชั้นเจอกางเกงในจากกองกำลังไม่ทราบฝ่ายอยู่ในตระกร้าเดียวกับเสื้อชั้น
เป็นคุณ คุณจะทำยังไงค๊ะ
ตอนนั้นชั้นตัวเย็นเฉียบ พูดไม่ได้ ร้องไห้ไม่ออก ช๊อค แทบจะเดินตกบันได
และเค้าตอบเพียงว่า ไม่รู้ว่าเป็นของใคร อาจจะเป็นของน้องสาวเค้าก็ได้
และตามสไตล์ผู้ชายคือ โวยวายว่าชั้นไปรื้อไปค้น ทำให้ตัวเองไม่สบายใจตลอดเวลา
และเชื่อมั้ยว่า หลังจากวันนั้น เค้าไม่รับโทรศัพท์ชั้นไป สองอาทิตย์เพราะ......
เพราะเค้าเอาคนอื่นเข้ามาแทนที่ชั้นเรียบร้อย และรวดเร็ว ในฐานะภรรยา
ฐานะที่เค้าไม่เคยเรียกชั้น และไม่เคยเรียกชั้นแม้กระทั่งคำว่า "แฟน"
ที่ชั้นรู้เรื่องสาวคนนี้เพราะ ชั้นเคยโทรเข้าบ้านไปเจอสาวคนนี้ แต่ชั้นก็ทำได้เพียงบอกว่า "โทรผิด"
และที่ผ่านมาชั้นโดนสาวคนนี้ปั่นหัวทาง HI5 ของเค้า สาวคนนี้ใช้ Acc ของเค้า จีบผู้หญิงหลายคนบน HI5
เมื่อชั้นเห็นมีข้อความจีบสาว ชวนสาวไปเที่ยว ชั้นหลังไมค์ไปถามเค้า และไม่ได้รับคำตอบทาง Hi5
กลับมีพฤติกรรมที่ยิ่งทำให้ชั้นประสาทเสีย โดยการจะยิ่งจีบสาว ชวนสาวไปเที่ยว ฯลฯ
เมื่อชั้นโทรถามเค้า เค้าให้คำตอบมาว่า น้องสาวมาเล่นเพื่อความบันเทิง
และคุณเชื่อมั้ยว่า ณ ตอนนั้น ชั้นเชื่อเค้า
ชั้นเชื่ออย่างสนิทใจว่า เด็กสาวคนที่ชั้นโทรเจอนัี่่นคือน้องสาวเค้าจริง ๆ
และหลังจากเหตุการณ์เจอชุดชั้นในนั่น ชั้นก็ไม่ได้ไปเหยียบบ้านเค้าอีกเลย

จนกระทั่ง วันที่ 28 มีนา เค้าพาชั้นไปเที่ยวบางแสน
ชั้นถามเค้าว่า มาทำไมที่นี่ เปลืองเงิน
ไหนจะค่าที่พัก ค่าน้ำมัน ค่าอาหาร จิปาถะ ทำไมไม่ไปทำอะไรทานกันที่บ้าน
เค้าบอกแค่ว่า เค้าอยากพาชั้นมาพักผ่อน ชั้นจะได้เลิกประสาทเสียซักที
แต่คุณเชื่อมั้ยค๊ะว่า ตั้งแต่ขาไป จนถึงขากลับ
เค้ากลับพูดถึงหญิงสาวคนนั้น คนที่ชั้นพูดถึงข้างต้นตลอดการเดินทาง
เป็นคุณ คุณจะมีความสุขมั้ยค๊ะ เป็นคุณ คุณจะประสาทเสียมั้ยค๊ะ
ขากลับขณะขับรถ เค้าระบายความในใจมากมายเกี่ยวกับภรรยาเก่าเค้า
และมีคำพูดนึง ที่เค้าถามชั้นว่า ถ้าก้อยเลิกกับเรา ก้อยจะยังโทรหาเรามั้ย
เมื่อชั้นได้ยินแค่นั้น ชั้นรู้ได้ทันทีว่าหลังจากนี้ไป ชั้นจะไม่มีวันได้เจอเค้าอีก
แต่ก็ข่มใจตอบไปว่า ไม่ว่าจะในกรณีใด ๆ เราไม่โทร แต่ขอให้มาบอกดี ๆ ว่า อยากจะไป
ขอแค่อย่าเดินหนีไป และทิ้งให้เราอยู่กับความไม่เข้าใจ ว่าคุณหายไปไหน
และเค้าก็บอกชั้นอีกว่า ที่ผ่านมาเค้าโดนอดีตภรรยาทำร้ายมาเย๊อะ
และวันนี้เค้าก็เอาการกระทำนั้นกลับมาทำร้ายชั้นมากมาย โดยที่ชั้นไม่รู้ตัวหรอก
ประโยคนี้เองยิ่งตอกย้ำให้ชั้นแน่ใจว่า หัวใจของเค้าเป็นของคนอื่นไปแล้วจริง ๆ
แต่ก็ยังแข็งใจไม่พูดไม่ตอบอะไร กลับให้กำลังใจเค้ามาตลอดทางจนกระทั่งถึงบ้าน
เมื่อถึงบ้านชั้นก็กำชับเค้าไปว่า ถึงบ้านแล้วโทรมาหาด้วย เพราะเป็นห่วงความรู้สึกเค้า
เค้ากลับตอบว่า ไม่โทร เพราะอารมณ์ไม่ดี ไม่อยากโทร ฉันจึงไม่กวนใจ
แต่คุณเชื่อมั้ยว่าเมื่อชั้นเปิดคอมฯ ชั้นเห็น acc ของเค้าออนไลน์คุยกับสาวบน Hi5
ชั้นจึงได้แต่ส่ง sms ไปบอกรักเค้าไป 3 ข้อความ แต่เค้ากลับมาบอกภายหลังว่า สิ่งที่ชั้นทำมันมากเกิน
ใช่ สิ่งที่ชั้นแสดงให้เค้าเห็นว่าชั้นรักเค้ามากแค่ไหนมันมากเกินไป
ในขณะที่เด็กสาวคนนั้น ทำอะไรไม่เคยผิด ใช้คอมฯส่วนตัวของเค้าก็ไม่ผิด
เพราะ เค้าไม่เคยมีใจให้ชั้นเลย ชั้นทำอะไรเลยดูขัดหูขัดตาไปหมดทุกอย่าง

หลังจากวันนั้นเค้าก็หายไป ไม่รับโทรสับ โดยอ้างว่าป่วยพูดไม่ได้ เจ็บคอมาก
เมื่อชั้นตัดสินใจโทรเข้าบ้าน แน่นอนค่ะ ชั้นได้คุยกับเด็กสาวคนเดิมนี้ถึงสองครั้ง
แต่ชั้นไม่ได้แสดงตัวอะไรมากไปกว่าคำว่า "โทรผิด" เพราะชั้นกลัวเหลือเกินกับคำตอบที่จะได้รับ
หากวันนั้นชั้นกล้ามากกว่านี้ ชั้นคงตัดใจจากเค้าและเลิกหวังลม ๆ แล้ง ๆ ได้นานไปแล้ว
บ่ายของวันนั้นเองชั้นก็ตัดสินใจส่ง sms ถามเค้าว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา
และถ้าจะจบบอกให้ชั้นได้รับรู้ ขอแค่ไม่โง่ แค่นี้ทำได้มั้ย
เค้าส่ง sms กลับมาว่า อะไรที่มันมากไปก็ไม่ดี จะอะไรกันหนักหนา แค่พักสองสามวันมันจะเป็นอะไร
เชื่อมั้ยค๊ะ ว่าแค่เพียงข้อความเดียว มันทำให้ชั้นถึงกับอึ้งกับความหมดใจของเ้คา
ชั้นนั่งอ่านข้อความนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าพร้อม ๆ กับน้ำตาที่พร่างพรูไหลริน
และชั้นก็หยุดการกระทำทุกสิ่ง หยุดเพราะรู้ว่า จากนี้ไป เค้าจะไม่กลับมาอีกแล้ว

วันเวลาผ่านไปอย่างแสนลำบาก
ชั้นร้องไห้แทบขาดใจ กินไม่ได้นอนไม่หลับ จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นสามเดือน
จนกระทั่งชั้นลืมเค้าแทบจะหมดหัวใจ เริ่มที่จะกินอาหารได้ และเริ่มนอนหลับโดยที่ไม่ต้องพึ่งแอลกอฮอล์

กระทั่งคืนนั้น คืน วันพฤหัสที่ 24 มิถุนา
ขณะที่ชั้นกำลัง D/L ตัวอย่างภาพยนตร์ เพื่อที่จะมาทำ MV เพลง ที่ไม่สามารถหาฟังใน youtube
เค้าก็ออน msn มาหาชั้น เป็นครั้งแรกที่เค้าออนไลน์กับชั้นตั้งแต่รู้จักกันมาร่วม 5 เดือน
เนื้อหาโดยรวม คือ คิดถึง ที่ผ่านมาไม่ได้มีใครจริง ๆ ก้อยน่ะคิดไปเอง ยังรักก้อยเสมอ บลา ๆ ๆ ๆ
ที่ผ่านมาถ้าก้อยไม่เชื่อเรา ก้อยเช็คได้เลย ฯลฯ สารพัดคำพูดที่เค้าสรรหามา
คุณค๊ะ จากเหตุการณ์นี้ ทำให้ชั้นนอยไปอีก 8 วัน 8 วันที่ชั้นเฝ้ารอโทรศัพท์จากเค้า แต่ก็หายไปกับสายลม
จนเมื่อวันที่ 3 กรกฏา ชั้นจึงตัดสินใจกลับเข้าไปดู Hi5 อีกครั้ง
ขณะนั้น เป็นเวลาบ่ายสองเศษ ก็เห็น Hi5 ของเค้ามีการเล่นเกมตลอดเวลา
ชั้นจึงตัดสินใจโทรเข้าบ้านอีกครั้ง และคราวนี้ ก็เจอสาวน้อยคนเดิมกับที่ชั้นเคยได้คุยเมื่อสามเดือนที่แล้ว
ชั้นจึงได้เปิดใจพูดคุยและได้รู้ความจริงหลายเรื่อง
ไม่ว่ารายละเอียดจะเป็นเช่นไร ไม่ว่าเค้าหรือเธอจะโกหกพกลมชั้นเอาไว้อย่างไร
เอาเป็นว่าชั้นขอละเอาไว้ ณ ที่นี้
สรุปก็คือ เค้าเลือกเด็กสาวอายุ 20 ที่เค้าบอกว่าคบมาปีเศษ
แต่ที่ผ่านมา เค้าไม่เคยปิดชั้นเรื่องผู้หญิง ไม่ว่าจะเป็น ภรรยาเก่า หรือ กิ๊กเก่า เค้าเล่าให้ชั้นฟังหมด
แต่กับเด็กคนนี้ ชื่อนี้ ชั้นไม่เคยได้ยินเพราะเค้าไม่เคยพูดถึง และไม่อยู่ในสารระบบ
ฉะนั้น เด็กสาวคนนี้มาจากไหน ชั้นก็มิอาจทราบได้
สิ่งที่ชั้นน้อยใจเค้ามากที่สุดคือ เค้ารับเด็กคนนี้มาอยู่ในบ้านได้อย่างง่ายดายเหลือเกิน
แต่กับชั้น เค้าเอาชั้นไปอยู่ที่ตรงไหน จะไปหาเค้าแบบเซอร์ไพร์สชั้นยังไม่กล้า
ไม่เคยแม้แต่จะทิ้งเสื้อผ้าหรือของใช้ส่วนตัวเอาไว้ เพราะเค้าไม่เคยเอ่ยปาก
เค้ามีแต่สร้างความฝันลม ๆ แล้ง ๆ ให้กับชั้น
เราจะทำห้องอัดกันน๊ะก้อย เราจะไปซื้อบ้านหลังใหญ่กว่านี้ดีมั้ย
แต่สุดท้าย คนที่เค้าเลือกกลับเป็นคนอื่น
เค้าเคยถามชั้นว่า ก้อยอยากมีลูกมั้ย ชั้นเคยตอบเค้าไปว่า อยากมีจริง ๆ เหรอ เลี้ยงได้ใช่มั้ย
แต่เมื่อเห็นกิริยาท่าทางของเค้าที่ลังเล ปรวนแปร ไม่แน่นอน และคำพูดของเค้าที่ว่า ไม่เอาดีกว่า เรากลัว
ชั้นจึงบอกไปว่า ถ้ากลัวก็อย่าเอาเรื่องแบบนี้มาพูดเล่น ๆ มีก็มีเลย ไม่ต้องมายึก ๆ ยัก ๆ
ในภายหลัง เค้ากลับหาว่าชั้นไม่เคยสนใจจะมีลูกกับเค้าเลยซักครั้ง

หลังจากที่ชั้นได้พูดคุยสอบถามเรื่องราวของเด็กสาววัย 20 ปีคนนั้น
ชั้นจึงโทรศัพท์ไปหาเค้า แต่เค้ากลับให้เด็กที่ออฟฟิตรับบ่ายเบี่ยงอ้างนั่นอ้างนี่
ชั้นจึงส่งข้อความไปหาเค้า ด้วยความแค้น ที่โดนสวมเขาและถูกสนตะพาย
หลังจากนั้นซักพัก ชั้นจึงโทรไปอีกรอบ เค้าจึงรับสายเพื่อรับฟังคำข้อกล่าวหาแต่โดยดี
เมื่อเราได้คุยกัน ชั้นต่อว่าและร่ำไห้ ชั้นไม่ได้เสียใจหรอกน๊ะที่เค้าเลือกคนอื่น
แค่บอกชั้นตรง ๆ ชั้นก็ยอมให้เค้าไปแต่โดยดี
แต่อย่ามาทำให้ชั้นลงโทษตัวเอง และอยู่ด้วยความไม่เข้าใจแบบที่ผ่านมา
ชั้นถามเค้าว่า คุณมีเมียใหม่ไปแล้ว จะกลับมาติดต่อชั้นทำไม แล้วที่ผ่านมาทำไมไม่บอกชั้นตรง ๆ
เค้าก็อ้างเรื่องที่ชั้นสติแตกสารพัด สรุป โทษที่ชั้นเป็นฝ่ายผิดแต่เพียงผู้เดียว
และบอกกลับมาว่า ณ วันที่เค้า msn มาคุย ก็แค่อยากคุย ไม่ได้คิดจะขอคืนดี
จนเมื่อชั้นอ่านข้อความใน msn ที่เค้าเขียนมาง้อทั้งหมด
และต่อว่ากับการกระทำของเค้าที่ผ่านมา
ถามเค้าว่าชั้นไปทำอะไรให้เค้าเจ็บช้ำน้ำใจหนักหนา และเค้ามีสิทธิ์อะไรที่มาทำร้ายชั้นได้ขนาดนี้
เค้าจึงยอมรับว่าที่ผ่านมาเค้าผิดเอง ที่ไม่ยอมกลับมาพูดคุยกันและไม่พยายามปรับตัวหากัน
ประกอบกับมีเรื่องของเด็กสาวคนนี้เข้ามา เค้าบอกชั้นว่า การที่เจอสาวใส ๆ มันทำให้หัวใจเค้าชุ่มชื้น
ผิดกับตอนอยู่กับชั้น ที่ชั้นแบกความทุกข์เอาไว้มากมาย หวาดระแวง และไม่เสถียร
และชั้นก็ยอมรับในความผิดที่ชั้นไม่มีความมั่นคงทางอารมณ์
เนื่องจากต้องหางานทำ ชั้นไม่อยากได้ชื่อว่าเกาะเค้ากิน แถมภาระหนี้สินมากมาย
ชั้นคิดคำนวนตลอดเวลาว่า ชั้นจะต้องหาเงินให้ได้เท่าไหร่ต่อปี
เพื่อที่ทั้งเค้าและชั้นจะได้ไม่ต้องทำงานหนักและมีเวลาส่วนตัวให้แก่กัน
เพราะชั้นอยากให้เค้าสุขสบาย ไม่ต้องทำงานหนักและเหน็ดเหนื่อยไปตลอดชีวิต
ไม่เหมือนกับเด็กสาว ๆ ใส ๆ ไม่ได้คิดเรื่องงาน เรื่องรายจ่าย
รู้แค่ว่ามีคนเลี้ยงให้ตัวเองสุขสบายได้แน่นอน
และแน่นอนที่สุด ที่เค้ากลับมองไม่เห็นถึงความจริงในข้อนี้

ในวันนั้น เค้าโทรมาหาชั้น 4 รอบ และชั้นก็ร้องไห้ตลอดเวลา
ทั้งน้อยใจ ทั้งเสียใจ ที่ความรักที่ชั้นทุ่มเทและมอบให้เค้าทั้งหมด เค้ากลับไม่เคยเห็นคุณค่า
กลับมาบอกว่า ทุกวันนี้เค้ายังไม่รู้เลยว่าใครบ้างที่รักเค้าจริง
ชั้นบอกเค้ากลับไปว่า เพราะเค้าไม่เคยมองเห็นชั้น ถ้าเพียงเค้ามองเห็นชั้นอย่างที่เห็นคนอื่น
เค้าก็จะมองเห็นความรักของชั้น และไม่ทอดทิ้งชั้นไปแบบนี้
ทุกอย่างที่มันติดอยู่ในใจของชั้น ที่มันอัดอั้นอยู่ข้างใน ที่มันไม่เคยได้พูดออกมา
ตลอดเวลา 2 เดือนที่คบกัน และ 3 เดือนที่เลิกกัน
ทุกอย่างชั้นพร่างพรูออกมา พร้อม ๆ กับน้ำตาที่ไหลราวกับทำนบแตก
เค้าจึงขอมาเจอหน้า และก็ตกใจ จากที่ชั้นเคยน้ำหนัก 63 ในตอนที่คบกับเค้า วันนี้ น้ำหนักชั้นเหลือเพียง 50
เค้าบอกว่า เค้าไม่รู้จริง ๆ ว่าชั้นรักเค้ามากขนาดนี้ และไม่คิดว่าชั้นจะเสียใจมากมายขนาดนี้
เพราะ timing ของเรามันน้อยเหลือเกินกว่าจะใช้คำว่าผูกพัน
ชั้นบอกเค้าไปว่า ระยะเวลามันไม่ได้พิสูจน์เรื่องความรัก เรื่องความรักเป็นเรื่องของใจล้วน ๆ
และสิ่งที่ชั้นมีให้เค้า ชั้นก็เทให้เค้าไปหมดทั้งใจ ชั้นให้เค้าเหมือนกับคำพูดที่ชั้นพูดกับเค้าในวันแรก
ว่าชั้นจะมีเพียงเค้าคนเดียวและจะไม่มีวันรักใครได้อีก
เค้าบอกชั้นว่า จะให้เค้าชดใช้กับการกระทำในครั้งนี้ได้อย่างไร
หากชั้นต้องการอะไรขอให้บอกเค้า เค้าสามารถทำให้ชั้นได้ทุกอย่าง ถ้ามันจะบรรเทาความเจ็บปวดของชั้นลงได้
ชั้นมองหน้าเค้าพลางบอกว่า หัวใจของชั้นไม่สามารถมีอะไรมาทดแทนได้
ความรักมันใช้สิ่งของทดแทนกันได้ด้วยหรือค๊ะคุณ

คุณเชื่อมั้ยค๊ะ 2 เดือนที่คบกันมา เค้าบ่ายเบี่ยงที่จะออกงานโชว์ตัวคู่กับชั้นมาตลอดเวลา
และกำชับชั้นว่า อย่าบอกใครน๊ะว่าเราเป็นอะไรกัน เราอาย
คบกันชั้นเนี่ยน๊ะคุณต้องอาย คบกับชั้นนี่มันน่าอับอายขนาดนั้นเลยเหรอ
ในคืนนั้นเค้าพาชั้นไปดูคอนสิร์ท พี่โอ้ โอฬาร, เดอะ แลมป์ และ พี่โป่ง ปฐมพงศ์
ผู้ใหญ่หลายคนในงานต่างแซวชั้น เนื่องจากรู้ว่า เค้าได้ทิ้งชั้นไปอย่างไม่ใยดี
และสิ่งที่ชั้นได้ยินคือ ผู้ใหญ่หลายคนที่ว่าก็ได้บอกกับเค้าว่า
“พี่ว่าเรากับก้อยเหมาะสมกันดีน๊ะ ถ้าคราวนี้เราเสียก้อยไปอีก พี่ก็คิดว่าน่ามันเสียดาย”
คนที่อยู่วันนั้นและอยู่ตรงนั้นคงจะได้ยินเหมือน ๆ กับชั้น ถ้าไม่เมาซ๊ะก่อนน๊ะค๊ะ
ทีแรกเค้าบอกกับผู้ใหญ่ว่า ชั้นยังนับเค้าเป็นแฟนอยู่รึเปล่าก็ไม่รู้ เพราะเค้าทำร้ายชั้นมากมายเหลือเกิน
ชั้นจึงบอกกับทุกคนไปว่า ณ วันนี้ ชั้นกับเค้าเป็นเพื่อนกัน
คนที่เลือกให้มันเป็นแบบนี้ก็ไม่ใช่ชั้น หากแต่เป็นเค้าที่เลือกเด็กสาว เค้าไม่ได้เลือกชั้น
และชั้นไม่มีสิทธิ์เลือกอีกต่อไปแล้ว

หลังจากนั้นเค้าก็เจอกับคำถามมากมาย ชั้นได้ยินแต่จับใจความไม่ได้
เลยไม่ขอเล่าในที่นี้เพราะเกรงว่าจะเล่าไปแบบผิด ๆ
จนชั้นได้ยินเค้าพูดขึ้นมาว่า เอาจริง ๆ เลยน๊ะพี่ ผมไปข่มขืนเค้าเองแหละ ......
ประโยคต่อมาต้องขออภัย ชั้นจำไม่ได้จริง ๆ เพราะไม่ทันได้ฟังต่อ
จากนั้นเค้าก็บอกให้ชั้นรอ รอเพื่อที่เหตุการณ์ร้าย ๆ มันผ่านไป
เค้าขอเวลา 6 วันครึ่ง และเค้าจะกลับมาให้คำตอบ ซึ่ง ครบกำหนดตอนเที่ยงคืนวันเสาร์พอดี
ชั้นไม่รู้หรอกว่าเค้าจะกลับมาให้คำตอบอะไรอย่างที่เค้าบอกจริงหรือเปล่า
และชั้นก็ไม่แน่ใจว่าที่เค้ากลับมาครั้งนี้เพราะรักชั้น หรือ เพราะต้องการอะไรกันแน่
แต่ไม่ว่าจะด้วยเพราะอะไรก็แล้วแต่ ชั้นก็เปิดใจรับเค้าให้กลับมาทำร้ายชั้นอีกเป็นครั้งที่ 3
และชั้นเชื่อเหลือเกินว่า ไม่ว่าเค้าจะเข้ามาทำร้ายชั้นอีกกี่ร้อยกี่พันครั้ง ชั้นก็ยังจะให้อภัยเค้าเสมอ
เพราะชั้นรักเค้ามากมายเหลือเกิน เกินกว่าที่จะเสียเค้าไปได้อีกหน
ชั้นอยากจะบอกเค้าเหลือเกินว่า ไม่ว่าเค้าจะเป็นอย่างไรชั้นก็จะยังรักเค้าเหมือนเช่นทุกครั้ง
ไม่ว่าเค้าจะไม่มีแขนขา หรือจะเป็นอัมพาต ชั้นก็พร้อมที่จะดูแลเค้าเสมอ
แต่ชั้นไม่มีทางรู้เลยว่า เค้าจะได้ยินในสิ่งที่ชั้นพูดรึเปล่า
ชั้นไม่รู้ว่าชั้นจะมีลมหายใจที่จะรักเค้าได้อีกนานแค่ไหน
ขอแค่ได้รับรู้ว่าในวันนี้เค้ามีความสุขชั้นก็พึงพอใจแล้ว

ในวันนี้ วันที่ชั้นได้เดินทางขึ้นไปสู่บันไดแห่งความสำเร็จ ชั้นแค่อยากจะมีเค้าให้กำลังใจชั้นอยู่ข้าง ๆ
ในขณะเดียวกันขอเพียงแค่เค้าต้องการชั้นจะคอยยืนเคียงข้างกับเค้า เพื่อจะก้าวเดินไปด้วยกัน
ในวันที่ชั้นมีความสุขชั้นอยากจะอยู่เคียงข้างเค้าเหลือเกิน แต่เค้านั้นเล่าอยากจะอยู่เคียงข้างใคร
หรือในวันนี้ ชั้นอาจจะต้องประสบความสำเร็จอย่างเดียวดาย


อย่าถามชั้นเลยว่าทำไมชั้นถึงรักเค้ามากมายนัก
ถ้าเรามีเหตุผลมารองรับ เราจะเรียกสิ่งนั้นว่า "ความรัก" ได้อย่างไรกัน




 

Create Date : 10 กรกฎาคม 2553
24 comments
Last Update : 11 กรกฎาคม 2553 15:24:50 น.
Counter : Pageviews.
Add to Share/Save/BookmarkShare/Save/BookmarkShare/Save/Bookmark

 

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: บางส้มเปรี้ยว 10 กรกฎาคม 2553 14:23:57 น.  

 

แวะมาเยี่ยมในวันหยุด...สวัสดีครับ

 

โดย: **mp5** 10 กรกฎาคม 2553 14:28:52 น.  

 

ความรักไม่มีเหตุผลจริงๆค่ะ

เข้มแข็งนะคะ

 

โดย: โยเกิตมะนาว 10 กรกฎาคม 2553 14:55:33 น.  

 

เข้มแข็งค่ะพี่ก้อย สู้ๆนะคร๊า

 

โดย: Borken 10 กรกฎาคม 2553 16:03:03 น.  

 

ขอบคุณทุกท่านค่ะ

 

โดย: นางมารร้าย 10 กรกฎาคม 2553 16:03:29 น.  

 

สวัสดีค่ะ

แบบนี้ ไม่ใช่ความรัก...

ไม่มีใครรักใครเลย.. แม้แต่ตัวเอง..

ไม่มีใครทำอะไรเพื่อใครเลย.. นอกจากตัวเอง..

โดยเฉพาะคุณ ทำร้ายตัวเอง .. โดยให้เหตุผลไม่ได้ด้วยซ้ำ...

เป็นกำลังใจให้นะคะ

 

โดย: LoveTurJang 10 กรกฎาคม 2553 19:16:48 น.  

 

มันก็อย่างงี้หล่ะนะครับ

ว่าแต่สบายดีนะ

 

โดย: นายแมมมอส 10 กรกฎาคม 2553 21:55:10 น.  

 

ขอบคุณค่ะ สำหรับทุกคอมเม้นท์

 

โดย: นางมารร้าย 11 กรกฎาคม 2553 2:02:20 น.  

 

เป็นกำลังใจให้ค่ะ รู้ว่ารักมาก แต่ถึงอย่างไร เราไม่สามารถอยู่กับความเจ็บปวดจากการกระทำของเขาไปได้ตลอดหรอกน่ะค่ะ ตัวของคุณเอง รักตัวเองให้มาก ดูแลตัวเองให้ดีที่สุด อย่าจมอยู่กับอดีตและความเจ็บปวดมากเกินไป ดูแลตัวเองน่ะค่ะ

 

โดย: meenah_por 12 กรกฎาคม 2553 1:44:08 น.  

 

ขอบคุณ คุณ meenah_por ด้วยค่ะ

 

โดย: นางมารร้าย 13 กรกฎาคม 2553 7:27:06 น.  

 

เพราะคนที่ฉันรักคือเธอ
แต่คนที่เธอรักไม่ใช่ฉัน
ความรัก..จึงทำให้ฉัน..เจ็บปวด

รักตัวเองให้มาก ๆ นะคะ เค้าพร้อมมีใหม่เสมอ
การที่เค้าบอกคุณว่า อย่าบอกใครนะว่าคบกับเค้า
เค้าอาย เป็นเรา คงไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
คุณยังใจดี เชื่อเถอะถ้าคุณไม่รักตัวเอง คุณจะช้ำใจไปจนตาย

 

โดย: magic-women 14 กรกฎาคม 2553 18:22:33 น.  

 

ฟ้าหลังฝนมักสดใสเยมอนะครับ
เป็นกำลังใจให้ตลอดเวลานะครับ

 

โดย: ประมุขเฒ่าพรรคมาร IP: 124.121.64.51 11 สิงหาคม 2553 1:23:00 น.  

 

แวะมาทักทายค่ะ ไม่ได้มาทักทายนานมากแล้ว
ได้มาอ่านเรื่องราวแล้วเลยอยากเป็นกำลังใจให้ค่ะ
"ความรัก" อาจจะไม่ต้องมีคำอธิบาย ไม่ต้องใช้เวลา นิยามนี้คงไม่ได้ใช้สำหรับการรักคนอื่นอย่างเดียวนะคะ อย่าลืมเอามันมาใช้กับตัวเองด้วยค่ะ อย่าลืม"รักตัวเอง" นะคะ ^^

 

โดย: ฝนหน้าหนาว 24 มกราคม 2554 10:23:36 น.  

 

แรกๆอ่านก็น่าเห็นใจ
พออ่านๆไปรู้สึกน่าสังเวช
จนมิอาจอ่านจนจบได้ ต้องขออภัยมาณที่น้ีด้วย
เซ็งเป็ด!!!

 

โดย: 1 IP: 58.8.109.33 3 พฤษภาคม 2554 21:36:52 น.  

 

ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงเป็นงี้น้า

แต่ไงก้อสู้ๆน่ะค่ะ

 

โดย: นู๋TUK IP: 49.230.217.234 6 พฤษภาคม 2554 10:14:08 น.  

 

โทษนะครับ นี่คนหรือนางฟ้าครับ

 

โดย: :) IP: 125.24.178.241 7 พฤษภาคม 2554 20:45:55 น.  

 

ไม่ได้แวะมาซะนาน

หวังว่าพี่ก้อยจะผ่านเรื่องนี้ไปได้
ยังจำคำที่พี่ก้อยเคยบอกไว้
"คนเราเศร้าได้ แต่อย่าเศร้านาน"

สู้ๆ ค่ะพี่

 

โดย: กาน้ำชากะเชี่ยนหมาก 6 กันยายน 2554 19:25:46 น.  

 

Blog สวยมากค่ะ

case.aceraspire-laptop carjumpstarter.lowersale

 

โดย: aomzon 12 ตุลาคม 2554 13:39:35 น.  

 

ทำไมเวลาจะเลิกรักใครสักคนนี่มันยากเหลือเกิน แต่สวนครัวเชื่อว่าเราต้องทำได้ค่ะแต่ มันต้องใช้เวลา เค้าคนนั้นทำร้ายคุณมามาก. คิดดีๆเถอะนะคะ

 

โดย: suancroa 23 พฤศจิกายน 2554 4:02:25 น.  

 

สู้ๆ นะคะ !!!

 

โดย: ขิง IP: 192.168.130.236, 122.154.33.120 24 พฤศจิกายน 2554 15:05:21 น.  

 

ถ้า ความรักไม่มีเหตุผล
ความรักก็ย่อมจะมีเหตุผล ได้เช่นกัน

 

โดย: cv IP: 124.121.88.135 13 มีนาคม 2555 12:55:45 น.  

 

สู้สู้ อดีตเป็นบทเรียน
ขอให้มีความสุขกับปัจจุบัน ---> อนาคต

 

โดย: conanzconan (conanzconan ) 17 เมษายน 2555 21:53:30 น.  

 

พี่ก้อย ตอนนี้พี่คงดีขึ้นแล้วมั้งเนอะ
ยังไงก็แล้วแต่ ปุ้มเป็นกำลังใจให้พี่เสมอนะ แม้ว่าเราจะห่างการพูดคุยกัน แต่ยังคิดถึงพี่ก้อยเสมอ
เอาใจช่วยนะพี่

 

โดย: ปุ้มเอง (ปุ้ม หญิง ) 3 กันยายน 2555 1:50:17 น.  

 

เจ๊......

กระทิงแดง

 

โดย: แว่นไร้ฯ (แว่นไร้ขอบ ) 15 ธันวาคม 2555 1:47:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

นางมารร้าย
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed




สุราสิวะดี...แถมขี้เมา
เพื่อนจริงใจคือเหล้า...เมาไปทุกแห่งหน
แต่กับเธอที่ได้ชื่อ...ว่าเป็นคน
หาทุกหน...ค้นไม่เจอความจริงใจ




[Add นางมารร้าย's blog to your web]