กินเหล้าเป็นอาชีพ จีบนักดนตรีเป็นงานอดิเรก
 
มกราคม 2557
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
20 มกราคม 2557

Story of Ex

ฉันเคยมีคนรักคนนึง ฉันมองข้ามทุกข้อเสียของเขา เพราะ ฉันเชื่อว่าไม่มีใครดีพร้อม 

ฉันปล่อยให้เขาทำอะไรได้ทุกอย่างตามที่เขาต้องการ เพียงเพราะว่าฉันรักเขาและอยากให้เขาอยู่ข้าง ๆ 

ฉันยอมทำงานลำบาก ตากฝนเปียกปอนไปทำงาน เพราะฉันอยากดูแลให้เขามีชีวิตที่ดีกว่านี้

กระทั่งรู้ว่าเขานอนกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ฉันก็ยังให้อภัยทุกครั้งที่เขากลับมาขอคืนดี

ยอมให้เขาใส่ความว่าเป็นผู้หญิงหน้าด้าน ที่ตามไปคุกเข่าอ้อนวอนขอให้เขากลับมาคืนดีด้วย

ยอมให้ผู้หญิงคนอื่น ๆ ของเขาด่า ใส่ความ ใส่ร้าย ในเรื่องที่ไม่เคยเป็นความจริง

ยอมทุกอย่างมาตลอด 2 ปีครึ่ง ..


วันนี้ฉันหันกลับไปมองเรื่องที่ผ่านมา ฉันมองเห็นแต่ความชั่วที่เขาได้ทำอะไรกับฉันเอาไว้มากมาย ...  

ช่วงน้ำท่วม ที่บ้านฉันมีอาหารมากมาย เพราะน้ำไม่ท่วม

แต่บ้านเขาน้ำท่วมสูง น้ำและอาหารก็หาซื้อกันลำบาก

วันนั้นฉันเข้าเมืองไปดิลเรื่องงาน ก็โทรบอกเขาว่าจะแวะเอาข้าวสารอาหารแห้ง นมสด น้ำดื่มไปให้

เขาบอกว่าพอฉันเสร็จธุระแล้วให้โทรมาอีกรอบ ว่าจะไปเจอกันที่ไหน

ฉันขนทุกอย่างใส่จนเต็มกระเป๋าเดินทาง และหอบหิ้วมาทั้ง ๆ ที่ฉันต้องไปดิลงานก่อน

จนฉันดิลงานเสร็จ ฉันโทรหาเขาตั้งแต่ 5 โมงเย็น แต่แล้วเขาก็ไม่รับสายฉันจนถึงทุ่มเศษ

ฉันนั่งรถ GMC กลับด้วยความเสียใจ ร้องไห้แบบไม่จำเป็นต้องอายใคร

และฉันก็พยายามโทรหาเขาตลอดจนกระทั่ง 5 ทุ่ม เขาจึงรับสาย

ข้ออ้างของเขาคือ ลืมโทรสับเอาไว้ และไม่สนใจ เพราะไม่คิดว่าจะมีใครโทรมา ฉันถามไปว่า

เราคุยกันครั้งสุดท้ายตอน 4 โมง คุณบอกคุณขับรถอยู่ จะเสร็จธุระตอน 6 โมง ทุ่มนึง

ก้อยคุยงานแค่ชั่วโมงเดียว ก้อยโทรหาคุณตอน 5 โมงจนถึงทุ่มกว่า คุณจะลืมได้ยังไงค๊ะ

ที่ก้อยโทรหา ก็บอกแล้วว่าก้อยจะเอาน้ำ นมสด ข้าวสาร แกงเขียวหวาน กับข้าวที่ก้อยตั้งใจทำไปให้คุณ

ก้อยแบกมาหนัก และก้อยก็อยากจะเอาไปให้คุณ

ก้อยไม่ได้อยากจะไปนอนกับคุณ ไม่ได้อยากจะแวะไปบ้านที่คุณเอาคนอื่นมาอยู่แทนที่ก้อย

ถ้าคุณคิดว่าก้อยโกหกเรื่องดิลงาน เพื่ออยากจะไปหาไปนอนกับคุณ แสดงว่าคุณไม่เคยฟังในสิ่งที่ก้อยพูดเลย

ว่าก้อยจะไปคุยงานและจะเอาอาหารที่คุณบอกว่าอยากกินเอาไปให้ เพราะคุณบอกก้อยว่าคุณไม่มีอะไรกิน

ก้อยผิดมากใช่มั้ย ที่ก้อยแบกของ ขนของจนเจ็บไหล่ แบกไปแบกกลับ 

แต่คนอีกคนเค้ากลับคิดว่าก้อยอยากจะหาเรื่องไปนอนกับเค้า ก้อยผิดมากใช่มั้ย

แล้วเขาก็ทำเสียงหงุดหงิด ขอวางสาย อ้างว่าไม่อยากคุยอะไรตอนนี้

แต่คุณรู้มั้ย หลังจากนั้นอีกสัปดาห์ น้ำเริ่มลด เขาชวนฉันไปดูหนัง และไปนอนที่บ้าน

จนเช้าอีกวัน เขาให้ฉันช่วยล้างจานที่คนอื่นกินทิ้งเอาไว้ กวาดเก็บบ้านหลังจากที่น้ำท่วมและได้ลดไปแล้ว

เขาให้ฉันไปเก็บกวาดทำความสะอาดบ้านให้ผู้หญิงคนอื่นของเขา 

คุณว่าเขายังมีสามัญสำนึกของความเป็นคนอยู่รึเปล่า แต่ตอนนั้นฉันยอมทุกอย่าง เพราะฉันรักเขา


จนฉันได้ทำงาน และย้ายของเข้ากรุงเทพ และเขารับปากว่าจะช่วยย้ายของ

กระทั่งถึงวันย้าย เขากลับไม่รับโทรสับทั้งที่ได้รับปากเอาไว้

จนฉันต้องวานเพื่อนให้มาช่วย ทั้ง ๆ ที่เขารับปากกับฉันเอง ว่า 

ถ้ามีอะไรที่ผมจะช่วยคุณได้ แค่โทรมาเลยก้อย ผมจะช่วยคุณทุกเรื่อง

แต่ ไม่เคยมีซักเรื่อง ไม่เคยมีซักครั้ง


ณ คืนนึง ฉันนอนปวดท้องตัวบิดอยู่ข้าง ๆ เจ็บปวดทรมาน ฉันพยายามปลุกเขาและบอกเขาว่า

คุณค๊ะ ก้อยปวดท้องค่ะ เขาส่งเสียงเบา ๆ อือ

ฉันเรียกเขาอยู่สองสามครั้ง แต่เขาก็ยังไม่ขยับ ฉันเลยลุกไปเข้าห้องน้ำเผื่อว่าอะไรจะดีขึ้น

แต่ฉันกลับปวดท้องหนักกว่าเดิม ฉันเลยต้มน้ำร้อนใส่ถุงน้ำร้อนแล้วคลานกลับมาที่นอน

เอาถุงน้ำร้อนประคบท้อง แล้วเขาก็แตะตัวฉัน พลางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า

ทำไมตัวร้อนจังเลยคุณ ปวดท้องมากเลยเหรอ

ฉันตอบไปว่า ก็ก้อยบอกแล้วว่าก้อยปวดท้อง แต่เห็นคุณนอนอยู่ ก็เลยคิดว่าคุณไม่ตื่น

ผมเห็นแล้ว ว่าคุณไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่หน้ากระติกน้ำร้อน ก็ไม่คิดว่าจะเป็นอะไรมาก เลยไม่ได้ลุกขึ้นมาดู

แล้วเขาก็ลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ พอเขากำลังเดินกลับมา ฉันจึงบอกเขาว่า

คุณค๊ะ หยิบน้ำให้ก้อยหน่อย เขายืนนิ่ง ๆ งง ๆ  ฉันเลยบอกไปอีกครั้งว่า

คุณค๊ะ หยิบน้ำให้ก้อยขวดนึง ก้อยปวดท้อง ก้อยอยากกินน้ำ

เขากลับมาตวาดฉันว่า จะเอาขวดไหนจะไปรู้เหรอ

ฉันตอบกลับไปว่า ขวดไหนก็หยิบมาเถอะค่ะ ขวดที่มีน้ำ ก็กินได้ทุกขวดนั่นร่ะค่ะ

ก็จะเอาขวดไหนก็บอกมาสิ ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วบอกไปว่า

เอาขวดแรกก็ได้ค่ะ หยิบให้ก้อยหน่อย แล้วเขาก็หยิบมาให้อย่างไม่สู้เต็มใจนัก

ตกตอนสายของอีกวัน เขาถึงถามด้วยความห่วงใยว่าเกิดอะไรขึ้น 

ฉันก็ได้แต่นอนยิ้มอย่างหมดแรงและปลอบใจเขาไปว่า ก้อยไม่เป็นอะไรหรอก คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกโน๊ะ

และคุณรู้มั้ย หลายครั้งที่ฉันโทรหาเขา และเขาบอกว่า

ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล//บ้านเพื่อน เพราะเพื่อนป่วย ต้องแวะมาดูอาการคนป่วยเขามาเป็นกำลังใจให้เขาหน่อย

แต่กับฉัน เขาไม่เคยห่วงใยฉันเลยซักกระพีก


และหลังจากวันนั้น ฉันเข้าโรงพยาบาล เพราะปวดท้องเหมือนเดิมอีกครั้ง 

ในขณะที่ให้ยาทางหลอดเลือดอยู่นั้น ฉันก็โทนหาเขา แต่เขาไม่ยอมรับสายฉัน ฉันส่งข้อความไปบอกเขาว่า

คุณค๊ะ ตอนนี้ก้อยอยู่โรงพยาบาล ไข้สูง 39 องศา และปวดท้องมาก เด๊ยวคุณมารับก้อยได้มั้ย

เขาเงียบ ไม่โทรกลับ ไม่ส่งข้อความมาหา

จนกระทั่งฉันออกจากโรงพยาบาลด้วยรถแท๊กซี่

พอถึงที่พักอาศัย ฉันก็พยายามติดต่อเขา แต่เขาก็ไม่รับสายฉันเลย จนฉันหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย

และเขาโทรกลับมาตอนตีหนึ่ง นอนแล้วเหรอ เออ แค่นี้นะ

ไม่มีความห่วงใยเจือในน้ำเสียงนั่นเลยซักครั้ง

และตอนนี้ฉันก็ได้รู้อีกเรื่องว่า วันนั้นเขากำลังอยู่กับผู้หญิงคนอื่น


เขาให้ฉันไปตรวจเลือด โดยอ้างว่าเป็นห่วงสุขภาพของฉัน

ฉันต่างหากที่ควรจะให้เขาตรวจเลือด เพราะเขานอนกับคนอื่นไม่ซ้ำหน้า

และที่สำคัญ เขาไม่ป้องกัน

ที่ฉันรู้ เพราะเขาเคยพาฉันไปที่ร้านมอเตอร์ไซค์ของเขา

มีเสื้อผ้าผู้หญิงมากมาย มีรองเท้าผู้หญิงราว 20 คู่ มีครีมอาบน้ำและโลชั่นหลายยี่ห้อ หลายขวด

แน่นอนว่า ไม่ใช่ของผู้หญิงคนเดียว

และที่แน่ ๆ เขาต้องพาผู้หญิงมานอนที่ร้านแบบนี้หลายคนและไม่ใช่คนละครั้ง


ทุกครั้งมีปัญหากัน ฉันพยายามพูดดี ๆ เพื่อปรับความเข้าใจกัน

เขาก็จะโวยวายตะโกนใส่ฉันทุกครั้งว่า

พูดพร่ำพรรณาอยู่ได้ น่ารำคาญ เลิก ๆ ๆ

ต่อเมื่อฉันพูดว่า มึงต้องฟังกูพูดให้จบ จบแล้วมึงจะไปไหนก็ไป

เขาก็จะมีทีท่าและน้ำเสียงอ่อนลง คุณพูดไม่เพราะเลยครับ

แล้วจะมาว่าฉันพูดจาหยาบคายได้ยังไง ก็ในเมื่อเขาชอบฟังคำพูดแบบนี้ ..


ฉันทำงานหนักเหนื่อย ไหนจะต้องเดินทางตากฝน เปียกปอน ลำบาก

เขาไม่เคยที่จะโทรมาถามด้วยความเป็นห่วง ไม่สนใจ ไม่ใยดี

แต่คำพูดของเขาที่เขาเล่าให้ฉันฟัง มันยังดังก้องอยู่ในหัวตลอดเวลา ว่า

เขาจะขับรถไปรับไปส่งผู้หญิงของเขาไปทำงานทุกคน

ผู้หญิงบางคนเขาจะซื้อนมสดขวดใหญ่เอาไปส่งให้ที่ออฟฟิคในตอนบ่าย

บางคนเขาก็จะไปรับหลังเลิกงานเพื่อพาไปทานข้าวเย็นที่ร้านโปรด

และเขาก็จะซื้อต้มเลือดหมูไปให้บางคนตอนตีสาม ข้าวหมูกรอบไม่เอาหนังตอนห้าทุ่ม

เขาพาผู้หญิงหลายคนไปหาเพื่อนฝูงเปิดตัวเป็นคนรัก

และเพื่อนบางฝูงของเขา ก็เป็นคนที่สนิทกับฉันเสียด้วย

แต่สำหรับฉัน ไม่เคยมีช่วงเวลาแบบนั้นเลยซักครั้ง


สิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันจะมีก็แต่เขาโทรมาหาฉันตอนสามทุ่มครึ่ง

"คุณอยู่ที่ไหนแล้ว ถึงห้องรึยัง มีอะไรกินมั่ง"

"ก้อยเพิ่งถึงห้องม่ะกี๊ค่ะ มีไรรึป่าว"

"มีไรให้ผมกินมั่ง"

"ถ้าจะมาก็มีอ่ะค่ะ ก็ซื้อเอาไว้เย๊อะเผื่อว่าคุณมาไม่บอก คุณจะมาเหรอ"

"ผมยังไมไ่ด้กินอะไรตั้งแต่เช้าเลย มีเงินอยู่ 40 บาท มีไรให้กินมั่ง"

"ก็มีลาซานญ่า ไส้กรอก มันบด คุ๊กกี้ น้ำทับทิม จะเอาไรอีกมั้ย"

"อุ่นให้หน่อย เอาช้อนมาด้วยน๊ะ เด๊ยวผมแวะไปเอาที่หน้าคอนโด สี่ทุ่มเป๊ะ แล้วผมจะไปเลย"

"อ้าว รีบขนาดนั้นเลยเหรอค๊ะ ไม่ลงมากินแล้วค่อยไปร่ะ"

"ไม่ได้ ผมต้องรีบไป แค่นี้น๊ะ อย่าลืมน๊ะก้อย สี่ทุ่มเด๊ยวผมจะไปถึงที่หน้าคอนโด"

คุณว่าฉันควรจะอิจฉาผู้หญิงคนอื่น ๆ ของเขามั้ย

ในขณะที่เขา treat ผู้หญิงคนอื่นได้เป็นอย่างดี

เขากอบโกยทุกอย่างไปจากฉัน แต่ฉันกลับถูกแอบซ่อนเอาไว้ 

ฉันไม่รู้ว่าคุณจะรู้สึกยังไง แต่ฉันเสียใจที่สุด


ฉันเจ็บตาเพราะเป็นต้อลม น้ำตาไหลตลอดเวลา

เขาก็ไม่เคยถาม ไม่เคยขอดู ไม่เคยแสดงความห่วงใย ให้ฉันรู้สึกอบอุ่นเลยซักครั้ง

ทุกครั้งที่เขามาหา เขามักจะให้ฉันนวดหลังให้เขาเสมอ ฉันเต็มใจที่จะทำให้โดยไม่เกี่ยง

ทั้ง ๆ ที่แขนของฉันปวดแทบยกไม่ขึ้น แต่ฉันก็ไม่เคยบ่น

ฉันเคยถามเขาว่า "เวลาที่คุณอยู่ที่อื่น ใครเป็นคนนวดหลังให้" เขาตอบว่า "ไม่มี"

ตอนนั้นฉันเชื่อโดยสนิทใจ แต่วันนี้มันไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว


ครั้งนึงเขาเคยชวนฉันไปอัมพวา

ก้อยเคยไปอัมพวามั้ย เดี๋ยวลางานแล้วไปพักผ่อนสมองกัน ผมอยากทำอะไรให้คุณสบายใจบ้าง

ฉันลางานสองวัน และบอกเขาล่วงหน้าสองอาทิตย์ แต่พอถึงวันนัดเขากลับบอกฉันว่าเขาจำไม่ได้ว่านัด

งานที่เป็นลูกจ้าง วันหยุดมันช่างมีค่าสำหรับฉันมากเหลือเกิน แต่เขาไม่เคยเข้าใจ และฉันต้องทิ้งวันวันหยุดนั้นไปฟรี ๆ 

ตกเย็นของวันนั้นเขาโทรมาหาฉันบอกว่าเขาขอโทษ และจะพาไปดูหนัง แต่ในที่สุดเขาก็ผิดนัดฉันไปอีกวัน

จากนั้นก็เขาก็ทำอะไรให้ฉันเสียใจและเริ่มระแวงมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเขาก็หายไป 2 เดือน ไม่ติดต่อกันอีก

แล้ววันนึงเขาก็กลับมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันมันมากมายเหลือเกิน

เพราะ 2 เดือนที่เขาหายไป เขาพาผู้หญิงคนอื่นไปเที่ยวอัมพวา ที่ที่เขาเคยบอกว่า ผมอยากพาคุณไปพักสมอง

เมื่อเขากลับมาครั้งนั้น ฉันถามเขาว่า เกิดอะไรขึ้น เขากลับตอบมาแบบไม่แคร์ความรู้สึกฉันเลยว่า

ก็ตอนแรกว่าจะพาคุณไป แต่คุณด่าผมซ๊ะก่อน ผมก็เลยพาคนอื่นไป มันจะเป็นอะไรไปร่ะก้อย ก็พาไปแล้ว

แล้ววันนั้นผมจะไปทำงาน จะเอาเรือของลูกค้าไปลอง เค้าก็ร้องจะตามไปให้ได้ จะให้ผมไล่เค้าลงจากรถรึไง

ฉันถามกลับไปว่า

ถ้าไม่พาเราไป ก็พาคนอื่นไปแทน แบบนี้เหรอค๊ะ คุณทำแบบนี้ได้ยังไง

แล้วคนเราไปนอนกันสองคนมันจะไม่มีอะไรกันมันจะเป็นไปได้ยังไง

เขาตวาดกลับมาว่า ก็มันพาไปมาแล้ว แล้วจะให้ทำยังไง มันจะเป็นไรกันหนักกันหนาว่ะ

ฉันนิ่งและเก็บทุกอย่างเอาไว้ เก็บมาตลอด 

จนวันนึง ฉันบอกเขาว่า คุณค๊ะ ไปหัวหินกันน๊ะ ก้อยอยากไปหัวหิน ไปเที่ยวกัน

เขาตอบกลับมาแบบไม่มีหางเสียงว่า จะไปทำไม ไปเพื่อ????

ฉันปรี๊ดแล้วตวาดกลับไปว่า

แล้วที่คุณพาคนอื่นไปเล่นเรือ ไปอัมพวา ไปบางเสร่ ไปแดกกุ้ง นั่นร่ะ คุณไปกันทำไม

เขารีบแก้ตัวว่า ป่าว ๆ ผมก็นึกว่ามันมีงานอะไร คุณถึงอยากไป นึกว่ามีงานไบค์ มีงานแจ๊ส อะไรแบบนี้

ฉันบอกเขาไปว่า งั๊นอย่าถามอีกว่า เราอยากไปทำไม เพราะมันก็เหตุผลเดียวกับที่คุณพาคนอื่นไป

แล้วก็อย่าหวังว่าเราจะทนอะไรอีก อย่าให้เราสุดทนกับสิ่งที่คุณทำ

ก้อยรักคุณน่ะใช่ แต่ถ้าคุณยังทำเลวกับก้อยแบบนี้ เราก็ทนอยู่กับคุณไม่ได้เหมือนกัน

เค้า่ตอบกลับมาว่า ถ้าผมมันเป็นตัวถ่วงในชีวิตคุณก็ตัดผมไปซ๊ะ ให้ผมมีอิสระไปซ๊ะทีเถอะ

ทุกวันนี้ผมเหมือนโดนจับผิด ผมเบื่อ ผมอยากทำอะไรก็ได้ตามใจของผม

ฉันตอบไปว่า แล้วทุกวันนี้คุณไม่มีอิสระตรงไหน จะพาใครไปนอนไปเที่ยวไหนก็ได้ 

แล้วทำยังกับว่าก้อยไปดึงแขนเหนี่ยวขาให้คุณกลับมา ก้อยเคยมีสิทธิ์เลือกอะไร

คุณอยากเลิก ก้อยก็เลิกให้ คุณอยากลับมา คุณก็ต้องได้กลับมา มีครั้งไหนที่ก้อยเคยได้เลือกมั่ง

ถามตัวเองก่อนจะพูดน๊ะค๊ะว่า คุณน่ะ ไม่มีอิสระตรงไหน


ตกลงกันว่าจะซื่อสัตย์และไม่โกหก ทุกครั้งที่จับได้ว่าเขานอกใจและโกหก เขามักพูดว่า

"ในเมื่อผมให้ในสิ่งที่คุณต้องการไม่ได้ คุณก็ให้ในสิ่งที่ผมต้องการไม่ได้

ก็ปล่อยผมไป เลิกยุ่งกับผม ไม่ต้องโทร ไม่ต้องถามว่าไปไหน

ไม่ต้องถามว่ากินอะไร ปล่อยให้ผมมีอิสระภาพไปซ๊ะทีเถอะ"

ฉันตอบไปว่า

"ถามตัวเองก่อนที่จะพูดรึยัง ว่าใครไม่ปล่อยใครกันแน่

แล้วทุกวันนี้คุณไม่มีอิสระตรงไหน คุณแอบไปนอนกับคนอื่น ๆ ตลอดเวลา

กิ๊กกระทั่งกับแฟนเก่าของเพื่อนสนิทของตัวเอง ใครที่ไหนเขาทำกัน

คนรักกันคุยกันถามกันมันก็เป็นเรื่องปรกติ

หรือจะต้องให้ถามว่า ดัชนีหุ้นดาวน์โจนส์ขึ้นกี่จุด ตกกี่จุด" ...

พอฉันขึ้นเสียง เขาก็จะหัวเราะ ขำ เห็นเป็นเรื่องสนุก

"ปรี๊ดเหรอจ๊ะ จี๊ดมั้ยจ๊ะ อยู่กับผมต้องหัดเอาไว้น๊ะจ๊ะ"

ฉันบอกเขาเสมอว่า

"อย่าทำร้ายกันด้วยการลองใจ นี่เมียไม่ใช่สัตว์เลี้ยงที่จะต้องมาฝึกให้เชื่อง"

เขาไม่เคยเชื่อเลยซักครั้ง และพยายามพูดหลายสิ่งให้ฉันได้เสียใจตลอดมา

ฉันไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร ห้ามโกรธ ห้ามถามอะไร เพราะถ้าเขาไม่พอใจขึ้นมา เขาจะพูดว่า

"ถ้าไม่รับโทรศัพท์ แปลว่าไม่อยากคุยด้วย และก็ไม่ต้องโทรมาอีก ถ้าผมอยากคุย ผมจะโทรหาเอง"

วันที่เขาทำความผิดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดกับฉัน เขาขอโอกาสแก้ตัว ครั้งแล้วครั้งเล่า และฉันก็ให้อภัยเขาเสมอ


ในวันที่เรามีคนรัก เราก็แค่อยากบอกกับคนทั้งโลกว่าเรามีความสุขกับคนที่เรารักมากแค่ไหน

แต่คนอย่างฉันทำไม่ได้ ผู้หญิงอย่างฉันห้ามโพสรูป ห้ามโพสอะไรที่เกี่ยวกับตัวเขาทั้งนั้น

ถ้าคุณโพสอะไรที่เกี่ยวกับตัวผมแม้แต่ครั้งเดียว ผมจะรีพอร์ทว่าคุณโพสรูปผมโดยที่ไม่ได้รับอนญาต

ฉันถามกลับไปด้วยความเสียใจว่า 

แล้วอุ๊ร่ะค๊ะ ทำไมอุ๊ทำได้ อุ๊เค้าเป็นแฟนเก่ารอยด์น๊ะค๊ะคุณ เค้าไม่ได้เป็นอะไรกับคุณ

การที่คุณส่ง MMS ไปหาเขาเพื่อรายงานว่าคุณกำลังเล่นเรือที่ไหน กำลังเดินไฟที่ไหน

กับแฟนเก่าของเพื่อนสนิท มันเหมาะเหรอค๊ะ ลองให้ก้อยทำบ้างมั้ยค๊ะคุณ

เขาตอบกลับมาว่า 

อุ๊เป็นน้องของผม ผมเองไม่ไ่ด้มีเพื่อนผู้หญิงที่ไหนมากมายนักน๊ะคุณ อย่าคิดอกุศล

เ้ค้าบอกว่า เค้าเห็นรูปที่รอยด์โพสว่า "อ้วนไปเล่นเรือ" เค้าก็เลยโทรมาถามว่าไปเล่นเรือที่ไหนกับใคร

ผมก็แค่ส่งรูปตอนไปเล่นเรือ แล้วก็ส่งรูปรถ ATV ไปให้เค้า จะฝากขาย คุณจะเป็นอะไรมากมั้ย

ฉันบอกกลับไปว่า 

อุ๊เค้าไม่ใช่น้องคุณน๊ะ แต่เค้าเป็นแค่แฟนเก่าของน้องคุณ รอยด์ต่างหากที่เป็นน้องคุณน๊ะค๊ะ

คุณยังโทรหาอุ๊ รับสายอุ๊ ส่ง sms mms ไปหาเค้าตลอดเวลา ถ้ารอยด์รู้เข้า เค้าจะรู้สึกยังไงค๊ะ

แล้วตอนนี้เค้าก็มีแฟนใหม่แล้วชื่อน้องหมี คุณจะยุ่งอะไรกับเค้า ติดใจอะไรเค้านักหนาค๊ะ

แล้วรูปที่คุณไปเล่นเรือ ที่อุ๊เค้าโพส เค้าบอกว่า "ติดใจจากทริปที่แล้ว" นั่นหมายความว่าคุณเคยพาเค้าไป

รถ ATV ที่คุณบอกว่า จะให้เค้าช่วยขาย เค้าโพสว่า "พี่เค้าไม่ว่างพาไปซ๊ะที" ไม่มีประโยคไหนที่จะประกาศขาย

แล้วรูปคุณที่ได้แชมป์ อุ๊เค้าโพสว่า "นี่ร่ะที่จะสอยให้ได้ หวงนักใช่มั้ย" ตกลงว่าก้อยคิดมากไปคนเดียวใช่มั้ยค๊ะ

เขาตอบกลับมาว่า 

ก็ผมไม่ได้คิดอะไร คุณบอกผมเองว่าเราต้องคนไม่ดี ๆ เอาไว้เป็นเพื่อน

ผมก็เชื่อคุณนี่ไง เผื่อว่าวันนึงผมนึกอยากจะทำเรื่องไม่ดี ๆ กับเค้ากันสองคนบ้าง 

แล้วคุณจะไปสนใจคนแบบนี้ทำไม ผมไม่มีวันคบกับแฟนเก่าน้องตัวเองหรอกก้อย

เรื่องรูปนั่น อุ๊เค้าก็โดนนิวจัดหนักไปแล้วไง ก็ให้เค้าไปทะเลาะกันเอง ผมไม่เกี่ยว ไม่ขอรับรู้อะไร

คุณจะไปสนใจอะไรนัก มันจะเป็นอะไรกันก้อย เรื่องแค่นี้เอง

ฉันฟังประโยคนี้แล้วเสียใจมาก และถามกลับไปอีกว่า

ถ้าคุณไม่ได้สนใจเค้า แล้วคุณจะยังส่งอะไรให้อุ๊เค้าทำไม มันเป็นเรื่องแค่นี้ตรงไหน

แล้วที่ถูกลบไปนั่นไม่ใช่รูปค่ะ รูปยังอยู่ อุ๊เค้าลบแต่คอมเม้นท์ค่ะ

แล้วนิวอีกคนร่ะค๊ะ ทำไมนิวทำได้ โพสรูปครอบครัวแสนสุข ไปเที่ยวกันสามคนพ่อแม่ลูกได้

คือ ทุกคนทำได้ คนอื่นทำได้ แต่ก้อยทำไม่ได้ใช่มั้ย

เค้าตอบกลับมาว่า คนอื่นเค้ามีสิทธิ์ เพราะไม่ได้อยู่ในข้อตกลง แต่คุณไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น

ฉันถามกลับไปอีกว่า  แล้วที่คุณส่งข้อความ MMS หาแอมตลอดเวลาที่อยู่กับเรา มันคืออะไรค๊ะ

เขาตอบกลับมาว่า คุณจะมายุ่งอะไรกับชีวิตส่วนตัวของผม ไม่ยุ่งได้มั้ย

ฉันบอกเขาไปว่า ถ้าต้องถึงวันที่ก้อยเลิกยุ่งกับคุณ วันนั้นคุณจะไม่มีวันได้เข้ามาในชีวิตก้อยอีก

และฉันได้แต่เก็บความเจ็บช้ำน้ำใจนั้นเอาไว้มาตลอด รอแค่เวลา "จบ"


ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้คุยกับเขาเมื่อวันที่ 24 กันยา หลังจากที่เขาไม่ยอมรับโทรศัพท์ฉัน 20 วัน

ไม่รับโทรศัพท์เพราะ เขาเห็นฉันโพสรูปเขาในวันที่ 4 กันยา เขาได้พูดกับฉันว่า

ผมไม่เอาคุณแล้วไง ผมมีแฟนใหม่แล้ว เรารู้จักกันมานานมากแล้ว แต่เขาเพิ่งตอบรับผม

คุณบอกให้ผมบอกคุณดี ๆ ผมก็กำลังบอกคุณดี ๆ อยู่นี่ไง

ฉันด่าไปด้วยความโกรธว่า 

แบบนี้เรียกว่าบอกกันดี ๆ เหรอ มึงหายไปแค่ 20 วัน แล้วมึงมาบอกว่ามึงมีเมียใหม่แล้วเนี่ยน๊ะ

เขาตอบว่า

นี่ผมอยู่กับแฟนผม ผมต้องให้เกียรติเขาและผมไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างคุณอีก เข้าใจมั้ย

แล้วเขาก็ยื่นโทรสับให้ผู้หญิงคนนึงให้พูดกับฉัน ใจความว่า

ชื่อแหม่มค่ะ เป็นเมียหลวงของ "คุณ" อยู่กันมานานแล้ว

"คุณ" ให้เงินเดือนเดือนร่ะ 15000 และไ้ม่ต้องทำอะไร

ตอนนี้กำลังจะขายของที่เดอะมอลล์งามวงศ์วาน ที่ "คุณ" ลงทุนให้ 

ฉันตอบกลับไปว่า

แปลกน๊ะ พี่ไม่ได้อะไรเลย เสียเงินก็เสีย เสียใจก็เสีย ไม่เคยได้รับอะไรดี ๆ เลย

เธอคนนั้นตอบกลับมาว่า

เป็นเมียน้อยเค้าก็อย่าโง่สิ วันหลังถ้ามีแฟนใหม่ก็อย่าโง่อีกจำเอาไว้

ตอนนี้เค้าไม่เอาก็อย่าหน้าด้านโทรมาอีก จำเอาไว้ด้วยน๊ะ

แล้วฉันก็ขอสายเขาอีกครั้ง ฉันถามเขากลับไปว่า

มึงให้ใครมาด่ากู ไอสัตว์ วันหลังถ้าจะหลอกกัน มึงหาคนที่เนียนกว่านี้หน่อยน๊ะ

เขาขำ และตอบกลับมาว่า

ก็แล้วจะไปคุยกับเค้าทำไม

ฉันพูดกลับไปว่า

ตกลงจะเลิกกัน กูก็จะเลิกให้ เพราะวันนี้กูก็ไม่ไหวกับสิ่งที่มึงทำเหี้ย ๆ กับกูเหมือนกัน

เขาตอบกลับมาว่า

ผมไม่มีอะไรจะพูดกับคุณแล้ว พ่อแม่ผมไม่ได้สอนให้พูดจาหยาบคาย

ฉันถามกลับไปว่า

แต่พ่อแม่มึงสอนให้โกหกตอแหล เอาดีเข้าตัว เอาชั่วใส่คนอื่น เห็นแก่ตัว เอาตัวรอดว่างั๊นเถอะ

เขาตวาดกลับมาว่า

ที่ผมไม่เอาคุณ เพราะไม่ได้รักคุณ ผมเจอคนที่ผมรัก คนที่ผมอยากอยู่ด้วยแล้ว

ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนคุณ เขาดีกว่าคุณเย๊อะ เขายอมรับเรื่องที่ผมทำผิดพลาดได้ทุกอย่าง

ผมบอกเขาทุกเรื่องที่ผมต้องรับผิดชอบลูกเมียที่ผมไปทำพลาดมา

ผมบอกให้เขารอก่อน ขอผมเคลียร์นิวกับลูกออกจากชีวิตก่อน แล้วผมก็จะแต่งงานกับเขา 

ฉันด่ากลับไปอีกครั้งว่า

ที่กับกู มึงไม่เคยอยากจะแต่งงาน ไม่เคยพูด

ไม่เคยให้ความหวังอะไรเลย ไม่เคยทำอะไรดี ๆ ให้กูเลย

แล้วมึงถ้ามีคนอื่นอยู่แล้ว คบกันมานานแล้ว แล้วมึงกลับมาหากูทำไม 9 ครั้ง ใน 2 ปีครึ่ง

แล้วทำไมไม่ไปตั้งแต่ตอนนั้น กลับมาเพื่ออะไร มึงนี่เหี้ยจริง ๆ ไอสัตว์นรก

เขาตวาดกลับมาทันทีว่า

ผมกลับไปหาคุณเพราะคิดว่า คุณน่าจะอยู่กับผมได้ แต่คุณผิดเงื่อนไขผมทุกอย่าง

บอกว่าห้ามโพสรูปคุณก็โพส ทำไปทำไม

ผมไม่อยากให้ใครรู้ว่าผมคบกับคุณ คนมันไม่ใช่ อยู่กันกี่ปีมันก็ไม่ใช่ 

ไม่ต้องคิดเลยว่า ผมเลิกกับคุณแล้วผมจะกลับไปอยู่กับนิวกับลูกบ้านนั้น

ผมไม่มีวันกลับไปอยู่กับเขาหรอก อีกสองวันผมจะขนของไปอยู่กับเมียใหม่ผมถาวรแล้ว 

เขารู้เรื่องคุณแล้ว ผมเล่าให้เขาฟังหมด ว่าคุณเป็นคนแบบไหนผมถึงอยู่ด้วยไม่ได้  

แล้วเพื่อนผู้ชาย ชื่อคำรน เป็นช่างสักอยู่ตลาดปัฐวิกรณ์ ก็แย่งเอาโทรสับจากเขา พูดกับฉันว่า

เพื่อนผมมีผู้หญิงเยอะ คุณเป็นคนไหนเหรอ ชื่ออะไรน่ะเราน่ะ ใช่คนที่วัชรพลรึเปล่า

ฉันตอบว่า ไม่ใช่ แล้วคุณมีอะไรกับฉัน

เขาตอบมาว่า

ก็ไม่มีอะไร เพื่อนผมมันเมียเย๊อะ คุณเป็นคนไหนอ่ะ kuay มันไม่มีกระดูก เพื่อนผมก็ yes ไปเรื่อย

ฉันสวนกลับไปว่า นี่มึงจะคุยเหี้ย ๆ แบบนี้กับกูใช่มั้ยคำรน

คำรนพูดกลับมาว่า

นี่ผมไม่ได้พูดเหี้ย ๆ น๊ะ แต่ผมอยากบอกเฉย ๆ ว่าอย่าคิดว่าตัวเองสำคัญหรือเป็นเมียคนเดียว

แล้ววันหลังก็มานั่งกินข้าวกัน จะได้ไม่ต้องคิดอะไรมาก เพราะเพื่อนผมมันเมียเย๊อะ

ฉันไม่ได้ยินอะไรต่อเพราะโทรศัพท์ฉันไม่ได้เติมเงินมามากพอ ทุกสิ่งเลยจบที่ตรงนี้

แต่ฉันมีโปรส่งข้อความฟรีเหลืออยู่ ฉันได้ส่งข้อความด่าเขาไปเย๊อะและเย๊อะมาก

ประเด็นหลัก ๆ คือ คนสองคนนี้มีสิทธิ์อะไรมาด่าฉันแบบนี้

และจบตรงที่ว่า ฉันขอกุญแจห้องของฉันคืน ส่งประโยคแบบนี้ไป 20-30 ข้อความ

เพราะฉันไม่อยากให้เขาเนียนกลับมาหาฉันแบบ 9 ครั้งที่ผ่านมาอีกแล้ว

สองเดือนผ่านไปเขาก็ยังไม่เอากุญแจมาคืน แม้แต่จะฝากเอาไว้ที่เคาน์เตอร์ก็ไม่มี

และฉันพอจะเดาได้ว่า เขาคงเอากุญแจของฉันไปทิ้ง

เหมือนกับทุกอย่างที่ฉันให้เขาไป สร้อยข้อมือ หัวเข็มขัด เข็มขัด เสื้อ กางเกง พระ หัวแหวน 

ฉันไม่เห็นเขาเอาอะไรที่ฉันให้พกติดตัวหรือสวมใส่เลยซักครั้ง


ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน เขาพาผู้หญิงคนอื่น ๆ ไปเที่ยวที่เขาบอกว่าอยากพาฉันไป

ไปกินอาหารที่เขารับปากกับฉันว่าจะไปด้วยกัน ไปดูหนังเรื่องที่ฉันเอ่ยยปากบอกเขาว่าฉันอยากดู

และทุกครั้งที่เขาไปกับผู้หญิงคนอื่น เขาจะถ่ายรูปส่งข้อความ

หรืออัพโหลดยูทูปส่งมาเยาะเย้ยให้ฉันเสียใจทุกครั้ง

ทุกครั้งที่มาหาฉัน เขาไม่เคยมีเงินซักบาท อยากกินอะไรก็โทรบอกฉันให้จัดหาให้

แถมยังได้เงิน อาหาร ขนม เครื่องดื่มที่เค้าชอบกิน แพคกลับไปด้วยทุกครั้ง

ฉันมารู้ทีหลังว่า เขาเอาทุกอย่างที่ได้จากฉัน เอาไปให้ผู้หญิงคนอื่น


คุณรู้ั้มั้ยว่าเขากลับมาทำไม ไม่ใช่เพราะเขาคิดว่าฉันจะอยู่กับเขาได้

แต่เป็นเพราะมาขอตั๋วคอนเสิร์ท MEGADEATH 5 ใบกับฉัน เผื่อเพื่อนกลุ่มนั้นของเขาด้วย

ก่อนหน้างานคอนเสิร์ท 1 วันเขาส่ง sms มาหาฉันว่า

เร่งงานที่ water gate อาทิตย์นี้ ต้องเสร็จ ขอทำงานก่อน

ไม่รู้จะได้ไปดูคอนเสิร์ท megadeath หรือเปล่า

แต่รุ่งขึ้นฉันกลับเจอเขาที่งานคอนเสิร์ท เขาทำหน้าตกใจแต่ก็ปรับสีหน้าได้อย่างรวดเร็ว

พลางแก้ตัวว่า ผมบอกคุณแล้วไงว่าจะมาดูคอนเสิร์ท

ฉันถามกลับไปว่า คุณบอกใครค๊ะ แล้วทำไมไม่เอาโทรสับเครื่องที่ก้อยโทรประจำมาด้วย

เอาเครื่องนี้มาทำไม แล้วอีกเครื่องไปไหน แล้วทำไมต้องนั่งจ้องโทรสับตลอดเวลาด้วย

เขาไม่ตอบ ได้แต่เดินหนีไป และวันนั้นเขารู้ว่าฉันเป็นไข้สูงมาก แต่ก็ไม่ยอมรับสายอีกเลย

หลังจากคอนเสิร์ทจบ เขาไม่รับโทรสายฉัน 5 วัน ได้แต่ส่ง sms แก้ตัวว่าต้องทำงาน

ไปสเต๊กลาวพาฝรั่งไปเลี้ยง ฝรั่งจ่าย บ้างร่ะ 

ที่ผมส่ง MMS หาแอมกับอุ๊ก็ไม่มีอะไร คุณคิดไปเองทั้งนั้น บ้างร่ะ

จนฉันเสียใจจนทนอะไรไม่ได้อีกแล้ว ฉันบอกเลิกกับเขา แต่เขากลับบอกว่า

จะให้ผมทำอะไรกับคุณแค่ไหน คุณถึงจะพอใจบอกมา แต่เขาก็ทำไม่ได้เลยซักครั้ง

คุณเชื่อมั้ยว่า เค้าส่งรูปให้ผู้หญิงคนอื่นดูและรับรู้ว่าเค้ากำลังทำอะไรที่ไหน โทรรายงานกันตลอดเวลา

แต่กับฉันแค่รับสายก็ไม่ได้ นั่นเป็นเพราะเขากำลังอยู่กับผู้หญิงคนอื่น 

วันนี้ฉันได้รู้ว่า ในวันที่เค้าบอกว่าเค้ายุ่ง รับสายไม่ได้เพราะกำลังไปเดินไฟที่ Watergete

ที่พอฉันถามอีกครั้งกลายเป็นว่าไปเดินไฟที่ฟิวเจอร์พาร์ครังสิต

นั่นเพราะเขาพาคนอื่นไปทานอาหารที่ ร้านสเต๊กลาว ร้านรีวา และร้าน IRock

ที่ฉันได้รู้ เพราะมีคนส่งรูปที่เขากำลังกอดผู้หญิงคนอื่นมาให้ฉัน และบอกว่า จะได้เลิกโง่

และผู้หญิงคนในรูป ก็คือผู้หญิงคนที่เขาบอกกับฉันว่า ผมจะขนของไปอยู่กับเขาแล้ว

ผู้หญิงคนที่เขาขาย กีต้าร์ เอฟเฟค เครื่องดนตรีทุก ๆ เดือน เพื่อพาผู้หญิงคนนี้ไปทานอาหารแพง ๆ 

อย่างที่ฉันบอกข้างต้น ว่าเขา Treat ผู้หญิงทุกคนทั้งโลกได้ และคนทุกคนมีความสำคัญกับเขา

แต่คนที่มีความสำคัญในนั้นไม่เคยมีฉันอยู่ในรายชื่อเหล่านั้น


ตลอดเวลา 1 ปีที่ผ่านมา กับการกลับมาครั้งที่ 8 ที่กลับมาคบกันจริงจัง กลับมาอยู่ด้วยกัน

เขาบอกกับฉันเสมอว่า เขามีภาระหนี้สินมากมาย เป็นหนี้บัตรเครดิตหลายแสนบาท

เอารถเข้าไฟแนนซ์ เอาทองไปจำนำ ค่าเช่าค่าน้ำคาไฟตึก รายจ่ายภาระบ้านอีก 2 หลัง

ฉันตอบเขาไปว่า ไม่เป็นไรเน๊อะ เด๊ยวเราช่วยกันทำงานเก็บเงินใช้หนี้กันเน๊อะ

แต่ทุกสิ่งที่เขาบอกฉันมันคือเรื่องโกหกทั้งเพ เพราะเพื่อน ๆ เขาบอกกับฉันว่า

มันไม่้จนหรอกก้อย มันขายรถได้เดือนนึงหลายแสนบาทน๊ะก้อย มันจะมีหนี้ได้ยังไง

TV มันมีตั้งกี่เครื่อง มันมีรถตั้ง 4-5 คัน กีต้าร์แพง ๆ แอมป์แพง ๆ มันก็ซื้อได้ตลอดเวลา

มันโกหกแกแล้วร่ะ แล้วถ้าไม่มีเงิน มันจะเอาเงินที่ไหนเติมน้ำมันขับรถไปนั่นมานี่ได้ตลอดเวลา

จะเอาเงินที่ไหนเติมน้ำมันเจ๊ทสกี จะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่ารีสอร์ทสองคืนสามคืนไปกันตั้งกี่คน

ตาสว่างซ๊ะทีเถอะก้อย แกโดนมันสวมเขามานานแล้ว พอเหอะ

เขาคงกลัวว่าฉันจะไปช่วยผลาญเงินของเขา ซึ่งมันไม่เคยมีอยู่ในความคิดของฉัน

เขาจะบอกกับฉันว่า ทุกคืนวันเสาร์เขาต้องไปเล่นหมากรุกที่บ้านของ "คำรน" ช่างสักปัฐวิกรณ์

วันนี้ฉันรู้แล้วว่า เขาไม่ได้ไปเล่นหมากรุก 

แต่เขามีเงินพาผู้หญิงคนในรูปไปทานอาหารกับเพื่อน ๆ ที่ สเต๊กลาวรามอินทรา

1 ปีที่ฉันให้ความไว้เนื้อเชื่อใจเขาอีกครั้ง

เป็น 1 ปีที่แห่งการหลอกลวง การถูกปอกลอก การถูกเอาเปรียบทางด้านความรู้สึก

1 ปีที่เขามองหาคนอื่นเพิ่ม จาก 2 คน เป็น 3-4 คน

และเป็น 1 ปีที่เขาซ่อนฉันเอาไว้ในซอกหลืบที่ลึกที่สุด และมิดชิดที่สุด


ทั้งหมดนั่นเป็นเพราะคนที่เรารัก เขาไม่ได้รักฉัน ไม่เคยซื่อสัตย์ ไม่เคยพูดความจริงกับฉัน

เพราะว่าเขามีคนอื่น และพยายามแอบซ่อนฉันเอาไว้ ด้วยกลัวว่าคนอื่นจะรู้เรื่องฉันกับเขา

 ฉันมันคงน่าเกลียดมาก ที่เขาไม่เคยพาฉันออกไปไหนแท้ซักครั้ง

ได้แต่หลบซ่อนเอาไว้ และเขาก็พาคนอื่นที่สวยกว่า สาวกว่า ทำงานดีกว่า ไปเปิดตัวว่าเป็นคนรัก

"คนรัก" คำนี้เป็นคำที่ที่ฉันไม่มีสิทธิ์เรียกตัวเองว่าเป็นคนรักของเขา แต่คนอื่นได้สิทธิ์นั้นทุกคน

จนวันนี้ฉันไม่ต้องการกุญแจห้องคืนอีกแล้ว เพราะฉันได้บล๊อคทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขา

และไม่ขอเดินร่วมทางกับคนเห็นแก่ตัว มักมาก ขี้โกหก สกปรกทั้งร่างกายและหัวใจ แบบผู้ชายคนนี้อีกแล้ว


แค่ทุกวันนี้คิดว่าได้หายใจเอาอากาศก้อนเดียวกับเขา

มันก็ทำให้ฉันขยะแขยงในทุกความชั่วความอัปรีย์ที่เขาได้ทำกับฉัน


มันคงเป็นเรื่องดี ที่เขาทำอะไรกับฉันมากมายขนาดนี้

เพราะ วันนี้ เวลานี้ เขาทำให้ฉันหมดรักเขาได้จริง ๆ




 

Create Date : 20 มกราคม 2557
6 comments
Last Update : 20 มกราคม 2557 12:35:52 น.
Counter : 3398 Pageviews.

 

 

โดย: wilawon 20 มกราคม 2557 12:54:02 น.  

 

แวะมาอ่านค่ะ

 

โดย: อุ้มสี 20 มกราคม 2557 22:45:36 น.  

 

สู้ต่อไปครับ

 

โดย: เพื่อนเก่า (ฐานันดรที่โหล่ ) 21 กุมภาพันธ์ 2557 14:24:49 น.  

 

อุ้ยยยย สวัสดีค่ะทุกท่าน (^^)

 

โดย: นางมารร้าย 22 กุมภาพันธ์ 2557 13:31:08 น.  

 

อ่าห่ะ

สวัสดีปีใหม่ครับ อิอิ

 

โดย: แว่นไร้ขอบ 15 มกราคม 2558 22:27:06 น.  

 

เจอคุณก้อยในเพจพี่กบ จะทักทายก็กลัวจำกันไม่ได้ คิดถึงนะคะ

 

โดย: วรา (แฟนไท ) 31 สิงหาคม 2559 21:01:29 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


นางมารร้าย
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





สุราสิวะดี...แถมขี้เมา
เพื่อนจริงใจคือเหล้า...เมาไปทุกแห่งหน
แต่กับเธอที่ได้ชื่อ...ว่าเป็นคน
หาทุกหน...ค้นไม่เจอความจริงใจ


[Add นางมารร้าย's blog to your web]