โจทย์ตะพาบ .... การเดินทางของความเหงา ....   โจทย์ตะพาบครั้งนี้ของคุณก๋า กะว่าก๋า  ....  การเดินทางของความเหงา  ....  ถ้าพูดถึงคำว่า  ความเหงา    เราคงไม่ค่อยรู้สึกเท่าไรค่ะ  เราจะรู้สึกถึงคำว่า  โดดเดี่ยว มากกว่า  ในวันที่ต้องเดินลำพัง กับลูกสาว  แต่ชอบมีคนถามบ่อยๆว่า  เหงาไหม?   คนชอบถามกันมากๆ  ไม่รู้ทำไมนะคะ  จริงๆชีวิตมันจะเหงาอะไรได้  มีลูกสาวที่ต้องเลี้ยงดู มีงานที่ต้องทำ  ไหนจะคนในครอบครัวที่ต้องคอยดูแลอีก  (เวลาเหงาอยู่ไหนก่อน?) ชีวิตในแต่ละวันวุ่นวายเสียจนลืมแม้ความเหนื่อย (ในตอนนั้น) ส่วนชีวิตตอนนี้ก็วุ่นวายอีกเหมือนเดิม แต่ดีที่ไม่มีภาระมากมายให้แบกรับ มีแต่หน้าที่ที่ต้องคอยดูแล 2 สว และคนในครอบครัว  เนี่ย!!! จะมีเวลาตอนไหนไปเหงาคะ  หรือจริงๆแล้ว ไอ้ความรู้สึกโดดเดี่ยวที่เรารู้สึกนั้น มันคือความเหงา และความเหงาที่เราอาจมีนั้น มันอาจถูกลบออกไปด้วยการ อ่านหนังสือ การดูหนัง ดูซีรีย์ แน่ๆเลย  เราจึงไม่รู้สึกถึงความเหงา เราก็เลยไม่ต้องไปนั่งรำพึงรำพันถึงความเหงานั้น เราก็ยังมีเพื่อนดีดีให้พูดคุยด้วยค่ะ (เช่นการเข้าบล็อก) เลยทำให้ไม่ได้รู้สึกว่า ชีวิตนี้เหงาจัง   คุยต่ออีกนิด  เมื่อวานเป็นวันคล้ายวันเกิดเรา ได้เวลาเปลี่ยนจากเลข 5 นำหน้า เป็นเลข 6 แล้วค่ะ เมื่อวานจริงๆเตรียมตัวจะไปหาลูกสาวค่ะ เพราะเมื่อวันก่อนลูกโทรมาบอกว่าไม่สบายไข้ขึ้นให้พี่ที่ทำงานพากลับบ้าน พอตอนเช้าเมื่อวานหลานสาวก็พาลูกไปโรงพยาบาล  หมอบอกว่าเป็นไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ A  แอดมิทค่ะ  ความเป็นแม่เราก็ห่วง โทรบอกลูก แม่กำลังจะไปหาหนูนะ ลูกบอกแม่ไม่ต้องมาหรอก เดี๋ยวมาติดไข้หวัดจากหนูอีก หนูไม่ได้เป็นอะไรมาก น้องก็อยู่ตั้ง 2 คน  ก็ไม่ได้ไปค่ะ ....  วันเกิดแม่ที่ลูกแอดมิทนอนโรงพยาบาล ... เป็นวันที่น่าจดจำจริงๆ ...   Create Date : 29 สิงหาคม 2569 5 comments Last Update : 29 สิงหาคม 2569 13:16:55 น. Counter : 90 Pageviews. (โหวต blog นี้)  Share to Facebook Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณmultiple, คุณThe Kop Civil, คุณหอมกร, คุณtoor36, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณhaiku, คุณสองแผ่นดิน, คุณกะว่าก๋า

ไม่เป็นไรนะครับ ไข้หวัดใหญ่ เป็นในวัยรุ่น ร่างกายยังแข็งแรง นอน รพ แล้ว ใกล้หมอก้อุ่นใจได้นะครับ ของ อาจารย์เต๊ะ ปีนี้ก็ยังไม่ได้ฉีดเลยครับ วัคซีนไข้หวัดใหญ่ คราวก่อน ไปศิริราชเจาะเลือด ก็ลืมไปฉีด ซะอีก มัวแต่วุ่นหาหมอ 3หมอ 555 สมัยก่อน ตอนทำงานอยู่ อาจารย์เต๊ะ ก้ต้องดูแลพ่อแม่เหมือนกัน แม่ก้ติดเตียงด้วย เหนื่อยซะไม่มี แต่ก็เต็มใจทำนะครับ เหนื่อยแค่ไหนก็ทำให้ได้เสมอ ส่วนเรื่องความเหงา ของอาจารย์เต๊ะ ความเหงา นี่คือเพื่อนแท้นะครับ ไม่เคยทอดทิ้งกันเลยเชียว 555 ในฐานะ ลุงข้างบ้าน คุณธัญได้รับเบี้ย คนชราปีนี้ ถ้าบ้านอยู่ใกล้ ต้องไปฉลอง มื้อใหญ่ซักมื้อนะครับ แต่อยู่ไกลกัน ก็ได้แต่ร้องเพลงอวยพร สุขสันต์วันเกิดนะครับ จิ้งเกอร์เบลๆๆ ไม่ใช่ซิ 555 วันเกิดปีนี้ ในฐานะ ลุงข้างบ้าน ข้างบล็อก ก็ขอให้คุณธัญและครอบครัว มีสุขภาพแข็งแรง ได้พบได้เจอแต่สิ่งดีๆ เรื่องดีๆในชีวิต นะครับ   โดย: multiple 29 สิงหาคม 2569 16:26:57 น.

ผมว่าเพื่อนในบล็อกก็ช่วยคลายเหงาไปไ้ด้เยอะเหมือนกันครับพี่   โดย: The Kop Civil 29 สิงหาคม 2569 17:46:17 น.

ขนาดแอดมิตนี่สงสัยแม่ธัญ ต้องไปให้ลูกเห็นหน้าเป็นกำลังใจหน่อยค่ะ   โดย: หอมกร 29 สิงหาคม 2569 19:38:21 น.

ช่วงนี้คนเป็นกันเยอะเลย โรคมีแต่จะมากขึ้น และร้ายกาจขึ้นทุกวันๆ จะว่าไงดี ช่วงหลังๆ ผมก็ไม่ค่อยมีเวลาเหมือนกัน สิ่งที่อยากทำและต้องทำเยอะ แต่เวลาที่มีน้อยจะไม่พอเลย   โดย: คุณต่อ (toor36 ) 29 สิงหาคม 2569 21:36:58 น.

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ หน้าที่ทำให้เราไม่เหงาจริงๆครับ ผมก็ไม่เคยเหงาเลย เพราะผมมีอะไรให้ทำตลอด อย่างตอนนี้เช้าและเย็น ก็ต้องดูแลแมวครับ 555 ขอให้น้องป่านหายดีในเร็ววันครับพี่ ช่วงนี้ไข้หวัดใหญ่ โควิด ไข้เลือดอออก กลับมาระบาดอีกครั้ง   โดย: กะว่าก๋า 30 สิงหาคม 2569 4:46:28 น.