Group Blog
 
<<
เมษายน 2557
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
13 เมษายน 2557
 
All Blogs
 

ถนนสายนี้...มีตะพาบครั้งที่ 103ตอน "สงกรานต์"















วันนั้นฉันตื่นนอนด้วยความสุข เพราะเป็นวันที่ยายอรุณพรรณ เพื่อนร่วมห้องต้องไปเที่ยวต่างจังหวัดกับสุดที่รักของหล่อน เลยฉลองความสุขให้ตัวเอง โดยเข้าไปซื้อซาละเปาหมูสับที่ใน7-11 นานหลายปีเลยที่ฉันไม่เคยทำเช่นนี้ เพราะงานรัดตัวมาก อีกอย่างน้อยครั้งที่ฉันจะยอมเสียเงินง่ายๆแล้วเข้ามาในนี้เลือกของกิน ใช่! ฉันเป็นคนงกมากนั่นเอง

ฉันมักเข้าไปเบียดกับคนในตลาด เพื่อซื้อของถูกช่วงตลาดจะวายเสมอ จนเพื่อนๆให้ฉายาว่า “ข้าวเหนียว” แล้วที่ยอมเข้ามาที่นี่วันนี้เพราะรายการหนึ่งในทีวีบอกว่า



“วันดีวันพิเศษ แค่13-17 นี้เท่านั้น ซื้อ1 เราแถมให้อีก 2 ลูก รสอะไรก็ได้ครับ”


ฉันจึงมาเข้าแถวเบียดกับคนอื่น เพื่อจะใช้เงินปลายเดือนให้พอกับรายจ่ายประจำวัน วันนั้นนับว่าฉันโชคดีที่สามารถซื้อได้ถึง10ลูกบวกกับของแถมฉันต้องได้ 30ลูกพอดี ทั้งอาทิตย์ฉันคงกินได้อิ่มจนเพื่อนกลับแน่ หลังจ่ายเงินแล้ว ฉันก็รีบจ้ำกลับห้องราวน้ำร้อนลวกขา และเพราะความรีบนี่เอง ฉันจึงไม่รอลิฟท์ “เต่าทอง” ฉันตัดสินใจวิ่งขึ้นชั้น9 เลย ตลอดทางรอยยิ้มเห็นฟัน32ซี่ ของฉันฉายออกมาตลอดได้ตั้งโปรแกรมว่า 2-3วันหลังจะเปลี่ยนแปลงซาละเปาแบบไหนบ้างด้วยอารมณ์สุนทรียภาพในใจ ฉันเดินพลางวิ่งพลาง โยนถุงซาละเปาในมือ เล่นไปด้วย...


“โอ๊ย ไอ้บ้าที่ไหนว่ะ เจ็บจนหน้ามืดเลย”



ฉันบ่นไปคลำหัวที่บวมแดงไปด้วย แล้วเสียงขอโทษเบาๆก็ดังตามมา



“ผมมองไม่เห็นคุณนะครับ ขอโทษทีนะ”


“ไม่ได้! ฉันเสียหายมาก”

แล้วฉันก็ “แจ้งสี่เบี้ย” ให้เขารับผิดชอบกับซาละเปาถุงนั้นของฉัน เพราะการชนกันที่มุมชั้น 6 ข้าวของทั้งหมดของฉัน มันลอยละลิ่วตกลงไปที่ข้างล่างตึกแล้วสิ (ทั้งที่จริงตัวเองก็มีส่วนแท้ๆ)

“อ่า...ผมก็เหลือแค่230เอง จะต้องใช้ไปตั้ง17วันน่ะคุณ หลังเงินเดือนออก ผมใช้ให้ได้ไหมครับ?”

“ไม่ได้( ไม่ใช่อะไร หลังจากซื้อซาละเปาไปแล้ว ทั้งเนื้อทั้งตัวฉันดหลือไม่ถึง200เลยสิ) ฉันจะต้องเอาเดี๋ยวนี้”

เขาควักให้150บาท อยากยากเย็น แล้วตัดสินใจวางถุงทรายที่พื้นเดินตามฉันมาด้วย กว่าฉันจะรู้ก็มาถึงหน้าห้องตัวเองแล้ว เขายิ้มให้ฉันแล้วพูดอย่างหน้าด้านว่า

“พรุ่งนี้พบกันนะครับ”







ตกลงคืนนั้นฉันต้องกลับมากินมาม่าตามเดิมอีกแล้ว เฮ้อ เพิ่งจะโชคดีได้เดือนเดียวต้องกลับมาพบกันอีกแล้วหรือนี่? เอ๊ะ? ฉันยังเหลือ 300กว่านี่นา จะเจียดเงินสัก30 ไปซื้อหมูอีก20 ซื้อผักคงได้น่า ฉันปิดห้องเดินลงมาที่ร้านประจำซื้อสิ่งที่ต้องการ ขณะเดินกลับเขาตามมาเงียบๆ แล้วแว๊บหายไปก่อนถึงห้องฉัน ฉันเลยจัดการกับมาม่า 200ห่อที่ซื้อตุนไว้แต่เดือนก่อน นำออกมาแยกไว้กิน20ห่อ แล้วเอาไปซ่อนที่ห้องตรงข้ามที่ปิดร้างไว้ กะว่าเดือนหน้าเมื่อเพื่อนกลับบ้านอีกครั้ง แล้วค่อยเอากลับมา ไม่ใช่ฉันงกแต่ช่วงจนๆ เราจำต้องช่วยตัวเองก่อนสิ

เดือนนั้นเป็นอีกเดือนที่ฉันโชคร้ายอย่างสุดๆ แต่เพื่อนร่วมห้องก็ไม่ทราบอะไรเลย ด้วยฉันเกรงใจหล่อนไม่อยากหยิบยืมกับหล่อนมานั่นเอง ด้วยที่จริงหล่อนมีเงินเดือนน้อยกว่าฉันเกือบเท่าตัว ยังต้องส่งเงินไปบ้านทุกเดือนอีกด้วย ฉันจึงอยากช่วยตัวเองจนที่สุดก่อน

“คะ? รอสักครู่นะคะ”

วันที่14 เมษา ฉันเพิ่งส่งยายอรุณพรรณกลับบ้านที่ราชบุรี กะว่าวันนี้จะนอนแทนการอด4 มื้อ จะได้ตื่นมา วันที่16 รับเงินเดือนเลย ถ้าไม่ไหวดึกๆค่อยลุกมาชงมาม่าห่อสุดท้ายที่เหลือติดห้อง แล้วนี่ใครกันนะไม่รู้จักเกรงใจกันมาเคาะประตูอยู่ได้คนจะนอนเอาแรงเสียหน่อยนะ ทว่าเมื่อฉันเปิดประตูออกมา สายตาคุ้นๆก็ส่งยิ้มตรงมา...



“ผมขอโทษที่มารบกวนครับ เพิ่งทำอาหารเสร็จไม่อยากกินข้าวคนเดียวครับ”


โอ๊ยพยาธิในท้องเริ่มเต้นรำทันที ฉันก็ไม่เรื่องมาก รีบไปแต่งตัวเลย(ก็มันหิวจนหายอายแล้วสิ) ฉัรตามเขาไปที่ห้องร้างข้างห้อง แต่เมื่อเปิดเข้าไป มันเป็นห้องสวยทีสุด สวยอย่างที่ฉันไม่เชื่อเลยว่ามันจะสวยถึงเพียงนี้



“ห้องนี้คุณคุ้นๆไหมครับ”

“นั่นสิ”

“ห้องนี้เป็นห้องที่ผมซื้อไว้เองครับ แต่เพิ่งย้ายเข้ามาเมื่อวันที่10นี้เอง”


“เฮ้ย! ตายโหง”


แล้วมาม่าที่ฉันซ่อนไว้ล่ะ? ฉันแค่คิดในใจ เขากลับรู้ เดินมาจูงมือฉันไปที่โต๊ะกินข้าว

“เราลงมือกินกันก่อนนะครับ”










เขาเล่าว่าทำงานเป็นวิศวกร มีหน้าที่ออกแบบรถต่างๆ เมื่อวางมัดจำห้องนี้กับเพื่อน เขาเหลือแค่3หมื่น แล้วน้องชายก็มาเมาขับรถชนคน ดีที่ไม่ตาย แต่ค่ารักษาก็ร่วม3 หมื่น เขาเป็นคนจ่ายทั้งหมด เลยต้องมาแบกปูนแบกทรายในวันหยุดจนชนเข้ากับฉัน ฉันก็บ้าไปแล้วที่ยอมเล่าให้เขาฟังด้วย ฉันเล่าว่าเงินเดือน3หมื่นห้าของฉันใน2 เดือนนี้ต้องส่งไปบ้านหมดเหมือนกัน เพราะแม่เกิดปวดท้องต้องเข้าโรงพยาบาลนะสิ แล้วเรามองหน้ากันเงียบๆราวไฟช็อต เข้าแล้ว...

“คุณคงไม่โกรธผมนะ ผมจะสารภาพผมขโมยกินมาม่าของคุณเกือบหมดเลย แต่นี่ผมซื้อมาคืนแล้วนะครับ..เรามาเป็นเพื่อนกันได้ไหม? ผมไม่เคยเจอสาวแบบคุณเลย” (ฉันไม่ยอมบอกหรอกว่าฉันก็ไม่เคยเจอคนเช่นคุณ)



“ถ้าคุณพร้อมฉันก็ยินดีค่ะ”


เราเป็นเพื่อนกันง่ายๆแค่ 5 เดือนก็เป็นแฟนกันเลย เมื่อเป็นแฟนกันแล้ว ฉันเริ่มเชื่อว่าชาติก่อนเราคงเป็นแฟนกันด้วย เพราะนิสัย “ขี้เหนียว”ของเรามันคล้ายกันมาก แต่เราไม่เคยทะเลาะกันเพราะเงินเลย เขาจะซื้อกับข้าว 1 เดือนแล้วฉันก็ซื้อกลับ 1เดือนเสมอ


“นี่ยายข้าวหอม ชั้นว่าฉายาข้าวเหนียวของตัวน่ะ ต้องให้แฟนตัวใช้แล้วนะ เหมือนกันม้ากมากเลยสิ”


อรุณพรรณจะล้อเช่นไรก็ตาม เราก็ยังคงรักกันเสมอ เพราะ...เราเป็นฝาของอีกฝ่ายแล้วน่ะสิ









เขียนและอัพโดย......ญามี่///...















 

Create Date : 13 เมษายน 2557
12 comments
Last Update : 14 เมษายน 2557 0:58:58 น.
Counter : 361 Pageviews.

 

เข้ายากมากๆเลยค่ะ พรุ่งนี้ค่อยไปเยี่ยมทุกคนนะคะ....ฝันดีค่ะ

 

โดย: ญามี่ 14 เมษายน 2557 1:18:14 น.  

 

ตามมาอ่านค่ะคุณมี่

เจอบุพเพแล้วนะคะ
หวานตอนจบอิอิ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 14 เมษายน 2557 16:38:17 น.  

 

สวัสดีค่ะ เหนื่อยกับการเล่นสงกรานต์ใช่ม้า อิอิฝันดีน่ะคะ



 

โดย: ญามี่ 14 เมษายน 2557 20:07:53 น.  

 

น่ารักมากค่ะ คุณญามี่ ^^
คราวนี้ตะพาบยัยขี้เหนียวน่ารัก
บุพเพอาละวาดเพราะปัจจัยหลายๆอย่างเลย
ยกความดีให้มาม่าไปด้วยหนึ่งอย่าง 55 น่ารัก ประทับใจตอนจบค่ะ

ขอบคุณมากๆนะคะ

สุขสันต์วันสงกรานต์วันครอบครัว
สวัสดีปีใหม่ไทยค่า ^^

 

โดย: lovereason 14 เมษายน 2557 23:10:15 น.  

 

สวัสดีวันสงกรานต์จ้าน้องมี่

ช่วงวันหยุดยาวแบบนี้ หาข้าวของ
กินยากมากเลย เพราะแม่ค้าหยุดไปเที่ยวกันหมดเนอะ

คู่รักคู่นี้เหมาะสมกันจัง เพราะรู้จักใช้เงินได้คุ้มค่า ต้องคนเคยหิวถึงจะรู้ค่าของเงินแต่ละบาท
ตอนสิ้นเดือน แต่ท่ามกลางความหิว ความรักก้แทรกตัวเข้ามาจนได้เนอะ แถมจบอย่างมีความสุขด้วย เยี่นมเลยจ้า
วันนี้เตรียมน้ำมาสาดน้องมี่ขันนึงจ้า555

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ญามี่ Literature Blog ดู Blog

 

โดย: multiple 15 เมษายน 2557 4:40:13 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องมี่

เมื่อวานเล่นน้ำกับหมิงหมิงที่หน้าบ้านครับ
สลบเหมือดทั้งพ่อทั้งลูกเลย 555

 

โดย: กะว่าก๋า 15 เมษายน 2557 6:35:32 น.  

 

น่ากินจัง

 

โดย: cyberlifenlearn 15 เมษายน 2557 14:57:21 น.  

 

สุขสันต์วันสงกานต์ค่ะ

 

โดย: กิ่งไม้ไทย 15 เมษายน 2557 20:12:03 น.  

 

19396282731998728398321081552432nhtlBa.jpg
--------------------
ต้อนรับปีใหม่ไทย มีระบำสวยๆมาฝากกันค่ะ ระลึกถึงเสมอนะคะน้องมี่

 

โดย: เกศสุริยง 15 เมษายน 2557 21:50:47 น.  

 

สวัสดีจ้า
ตามอ่านค่า
เรื่งคราวนี้หวานจริงๆ

 

โดย: NENE77 17 เมษายน 2557 8:01:00 น.  

 

ตามตะภาพมาอ่านเรื่องราวดีๆ ค่ะ ^^

 

โดย: มี๊เก๋+ป๊าโอ๋=ซีทะเล (kae+aoe ) 17 เมษายน 2557 12:52:54 น.  

 

น่ากินจัง อยากกินซาลาเปา

 

โดย: sawkitty 17 เมษายน 2557 15:52:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ญามี่
Location :
ภูเก็ต Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 133 คน [?]






อัพบล็อกครั้งแรก ๑๔ มีนาคม ๒๕๕๑
Topบล็อกสูตรอาหาร
free counters
who's online
พูดน้อยคิดมากปากมีสีสรรค์
คิดได้สารพันพูดแล้วคนเขิน
ใครอ่านผูกเจ็บไม่อยากมาเดิน
เลยได้เงาเกินเข้าดูเข้าชม

Friends' blogs
[Add ญามี่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.