Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2557
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
20 ธันวาคม 2557
 
All Blogs
 

ถนนสายนี้...มีตะพาบครั้งที่ 120ตอน "2014 ในความทรงจำ"












ส่วนหนึ่งจาก “กล่องความทรงจำที่อยากลบทิ้ง”






เป็นรอบปีที่10 ที่รู้สึกเหงาๆซึมออกมาจากวิญญาณ...เหงาแบบฝาห้องอีกด้านมีคน แต่อณูความเหงายังหลั่งไหลออกมา ยอมรับกลัวตาย กลัวมาก กลัวจนเสียงสั่น ตอนเข้าไปนอนโรงพยาบาลคืนแรก เกือบตอบคำถามหมอไม่ถูก กลัวตายไปก่อนได้ทำหลายสิ่งที่คิด...แต่ทำไม่ทัน













คืนนั้นไข้ขึ้นสูงแต่ยังนอนไม่หลับ ทั้งที่หลับตาแล้ว เหมือนในสมองเปิดประตูผลักความกลัวเข้ามา กลัวว่าหลับไปแล้ว...ไปเลย ยังสิยังไม่พร้อมจะไป มีอีกหลายอย่างต้องทำ งานที่ค้างอีกล่ะ? ขนาดป่วยยังจำได้นะ เพราะก่อนเข้ามาโรงพยาบาลลุงเหน่งคนข้างห้องบอกว่า



“หนูเอ้ย คงพบกันครั้งสุดท้ายนะ”


ใจวาบเลย ยังสิ ยังมีอีกหลายอย่าง ยังทำไม่เสร็จสิ




“คงต้องให้ยานอนหลับแล้วนะ คุณจะได้พักผ่อนจริงๆ”



เสียงหมอดังขึ้น เมื่อยืนอยู่10นาที แต่ยังเห็นฉันขยับตัวหลายรอบ...หลังยา ฉันหลับไปถึงวันใหม่ ตื่นมาแล้วความเจ็บปวดทั้งหลายหายหมด ในสมองคล้ายห้องว่างๆพร้อมจะใส่สิ่งของลงไป...กลับบ้าน สมองสั่งการณ์ให้ลุกทันที


“หมอคะ หนูขอกลับบ้านค่ะ”


“อะไร? ยังไม่ได้ตรวจละเอียดเลยน่ะ”


“หนูหายดีแล้ว เข้าใจทุกอย่างด้วย และมีงานต้องทำค่ะ”


“แล้วความดันของเธอล่ะ? ไม่ห่วงหรือ?”


“หมอวัดใหม่สิคะ”


หลังการตรวจแล้วฉันได้กลับบ้านเหมือนกันแต่กว่าจะออกจากโรงพยาบาลก็บ่าย3โมง แต่ความกลัวในสมองหายไปกว่าครึ่ง เป็นการล้มลงหลังจากตากฝนกลับบ้าน จากวันนั้นมาฉันมักขี้หนาว ป่วยเล็กๆน้อยๆบ่อย 3-4วันก็ป่วย แล้วหาย ฉันรู้แล้วฉันพักผ่อนน้อยเกินไป หรือ เพราะเราดื้อไม่ยอมเข้าแถวฉีดยา? ทั้งๆที่คนของบริษัทจะได้รับการยกเว้นไม่ต้องจ่าย190 เหรียญ แต่ทุกปี ฉันยังไม่เคยไปเลย







จากคนไม่เคยเป็นหวัดมาร่วม12ปี มากลายเป็น3-4วันมีอาการไข้เสมอ เป็นปีแรกที่อยากลบทิ้งไปจากกล่องความทรงจำตัวเองจริงๆ วันที่ฉันกลับบ้านข่าวลุงเหน่ง คนข้างห้องก็ตาย...เหงาอีกแล้ว เหงารอบด้านที่พรูกันเข้ามา...เหงาที่รู้ว่าต่อไปนี้ไม่มีลุงเหน่งมานั่งบ่นสารพัดเรื่องให้ฟังแล้ว..สายลมเย็นโชยเข้ามาอีก เริ่มน้ำมูกไหล เสียงเริ่มแหบๆ อาการไข้เริ่มมาอีกแล้ว



เป็นปีแรกที่เหงาแล้วอยากดูหนังกรรมทั้งหลาย หลายเรื่องที่ผ่านตา บอกตัวเองน่ากลัวจัง ในความน่ากลัวมีความเหงาซ้อนเข้ามาด้วย แต่ไม่กลัว เพราะน้อยมากที่จะฆ่าสัตว์ ไม่เคยซื้อสัตว์เป็นๆมากิน ทุกอย่างมักมาจากแช่แข็ง ไม่เคยทุบปลาเป็นๆ สมัยเรียนมักเลี่ยงไปจากหน้าที่นี้ ดูไม่ได้ยามปลาดิ้น กุ้งเต้น หรือปู ก็ไม่เคยฆ่า ไม่เคยกินยำมดแดงได้ลงคอ จะมีฆ่าก็แค่ยุง...ใช่สิ เคยจับยุงหลายร้อยตัวแข่งกันกับเพื่อน จับมันมาโรยลงในเตา...อุ๊ยบาปไหม? ชักกลัวแล้วสิ








ความเหงายังไม่ระเหยไปไหน มักอวลมาใกล้ๆความรู้สึก เป็นปีแรกที่อยากลบทิ้งจริงๆ ลบไม่มีปี2557 หลายต่อหลายสิ่งไม่อยากรู้ก็ต้องรู้จนได้ ลมเอยพัดผ่านไปด้วยเถิดนะไม่อยากได้เลยปีนี้...

เป็นปีแรกในรอบ10ปีที่ไม่ต้องการเลย มันมีแต่สูญเสียสิ ทั้งข่าวคราวที่มีมาก็หดหู่ยิ่งนัก ทำให้นึกย้อนไปสมัยศรีสุริโยทัย ที่ดูในหนัง เกลียดยิ่งนักเกลียดทุกอย่างในหนัง และอยากลบมันทิ้ง แต่จักลบได้หรือ?


สะท้อนห้วงเหงาหงอยอ้อยส้อยหา
ประหนึ่งผ่าอารมณ์คอยข่มไข้
อวลระลอกออกซ้ำอยู่ทำไม
คุเคล้าใคร่พรั่งพรูไหลกรูทรวง

สะท้านล่วงเจ็บจองไกวก้องวิเวก
เหลียวซ่อนเสกขมงำคอยย้ำหน่วง
เอกาลมโดยเปลี่ยวเดินเดี่ยวลวง
หลอกไม่ห่วงแต่เหงายังเฝ้าตาม...






13/03/2557 ณ อารมณ์จมเหงาปนใจหายกับการตายของเพื่อนบ้าน














เขียนและอัพโดย......ญามี่///...














 

Create Date : 20 ธันวาคม 2557
12 comments
Last Update : 20 ธันวาคม 2557 10:26:06 น.
Counter : 125 Pageviews.

 

สวัสดีวันสายลมเย็นๆมาพร้อมกับฝอยฝนค่ะ



 

โดย: ญามี่ 20 ธันวาคม 2557 9:46:38 น.  

 

เป็นปีที่เหงามากเลยนะคะนี่
เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

โดย: เหมือนพระจันทร์ 20 ธันวาคม 2557 12:01:19 น.  

 

แก้ตัวเลขแล้วครับน้องมี่ 555
ขอบคุณจ้า

 

โดย: กะว่าก๋า 20 ธันวาคม 2557 13:13:04 น.  

 

คุณมี่คะ แม่ซองฯก็ไม่เก่งเรื่องธรรมะ
แต่ก็พยายามยึดเอาคำสอนของพระพุทธ
สิ่งใดทำได้ ทำ สิ่งใด ทำไม่ได้ก็ปล่อยเลย
แต่ไม่ค่อยทุกข์กับมันค่ะ เหมือนเรากังวลเกินไป
ความสุขที่คิดว่าจะเหลืออยู่ก็หมดไปกับความกังวลค่ะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 20 ธันวาคม 2557 13:35:16 น.  

 

โอ๊ย.โหย๊ว..คุณยามี่จับยุงเผาไฟต้ังหลายร้อยเลยหรือกั๊ป...อย่าทำอย่างนั้นอีกเลยนากั๊ป...ปีศาจน้อยจะเอาเรื่องบาปมาให้อ่านย่อๆนากั๊ป เรื่องนี้จะอัพวันที่ 1 ม.ค.กั๊ป
๖. ตาปนรก นรกแห่งความร้อน มีลักษณะเพิ่มเติมจากนรกขุมที่แล้วคือ นรกนี้มีไฟลุกท่วม ในไฟมีอาวุธ เช่น หอก แหลน หลาว เป็นต้น คอยพุ่งเข้าทิ่มแทงสัตว์นรกขึ้นตั้งไว้ย่างไฟ เมื่อเนื้อหนังมังสาของสัตว์นั้นกรอบหลุดร่วงลงมาจะยังให้สัตว์นั้นร่วงลงมาด้วย ครั้นร่วงแล้ว จะถูกสุนัขขนาดใหญ่เท่าช้างวิ่งเข้ามากัดทึ้งจนเหลือแต่กระดูก สัตว์ใดหนีสุนัขได้ จะถูกนายนิรยาลจับทิ่มหอกแล้วตั้งขึ้นย่างอีกครั้ง และเช่นเดิม เมื่อตายแล้วจะกลับมาสมบูรณ์เพื่อรับโทษใหม่อีก จนกว่าจะหมดโทษ สัตว์นรกนี้ต้องรับโทษเป็นเวลา สองพันเก้าร้อยสี่สิบเจ็ดล้านสามแสนเก้าหมื่นสองพันล้านล้านปีมนุษย์ (2,947,392,000,000,000) หรือหนึ่งหมื่นหกพันปีนรก
๗. มหาตาปนรก นรกแห่งความร้อนอย่างหนัก มีลักษณะเพิ่มเติมจากนรกขุมที่แล้วคือ ไฟนรกนั้นจะพุ่งซัดเข้ามาจากกำแพงนรกรอบด้าน และใจกลางนรกก็จะมีภูเขาเหล็กลุกเป็นไฟ เมื่อสัตว์นรกหนีไฟที่พุ่งมาโดยปีนขึ้นไปบนเขาก็จะถูกย่างสด และเมื่อร่วงลงมาก็จะถูกอาวุธร้อนที่พุ่งขึ้นมาจากพื้นเสียบตัวตั้งไว้ย่างไฟอีกเหมือนนรกขุมที่แล้ว สัตว์นรกนี้ต้องรับโทษเป็นเวลาครึ่งกัลป์หรือคือเวลาอันประมาณมิได้
๘. อเวจีมหานรก นรกอันมิขาดสาย มีลักษณะเพิ่มเติมจากนรกขุมที่แล้วคือ นรกขุมนี้มีกำแพงหกด้านอยู่ขุมเดียว โดยสัตว์นรกจะเคลื่อนไหวร่างกายมิได้เลยเพราะถูกอาวุธร้อนตรึงไว้กับพื้นหมดในท่ายืนกางแขนและขา โดยมีไฟลุกท่วมย่างสัตว์นั้น นอกจากนี่ยังมีเตาเผาใหญ่ นายนิรยบาลจะจับสัตว์โยนลงไปย่างในเตานั้นด้วย สัตว์นรกนี้ต้องรับโทษเป็นเวลาหนึ่งกัลป์หรือคือเวลาอันประมาณมิได้
ปีศาจน้อยยังอยากเจอคุณยามี่ในชาตินากั๊ป

 

โดย: คืนฝันปีศาจน้อย 20 ธันวาคม 2557 17:42:24 น.  

 

มาเป็นกำลังใจให้คนป่วยหายเร็วๆค่ะ มีคนเคยบอกมิลว่าคนป่วยกระเซาะกระแซะ มักตายยากมิลเองก็ป่วยบ่อย จนชินกับมันละมีบางทีเคยคิดเหมือนกันว่าถ้าฉันนอนหลับตายไปในวันนี้ก็ไม่มีอะไรห่วงละ ฮาๆๆ

 

โดย: มิลเม 20 ธันวาคม 2557 19:37:22 น.  

 

จริงเหรอน้องมี่ จับยุงเป็นร้อยตัวโรยไปในเตา

..แล้วปีที่รู้สึกแย่...ก็จะผ่านไปจ้ะ

 

โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ 20 ธันวาคม 2557 21:13:19 น.  

 

เวลาผ่านไปไวยิ่งกว่าโกหก อีกสิบวันก็ต้องทิ้งปี ๒o๑๔ ไปแล้ว ขอให้มีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิตน้องญามี่นะคะ

 

โดย: haiku 20 ธันวาคม 2557 21:54:46 น.  

 

เรื่องจริงหรือเรื่องเขียนคะคุณมี่


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
พรไม้หอม Health Blog ดู Blog
หอมกร Movie Blog ดู Blog
คนบ้า(น)ป่า Diarist ดู Blog
haiku Art Blog ดู Blog
ญามี่ Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

 

โดย: ร่มไม้เย็น 20 ธันวาคม 2557 21:55:03 น.  

 

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
ญามี่ Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
อรุณสวัสดิ์ขอรับ

 

โดย: ขุนเพชรขุนราม 21 ธันวาคม 2557 5:10:28 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องมี่

 

โดย: กะว่าก๋า 21 ธันวาคม 2557 6:47:04 น.  

 

เดี๋ยวก็ปีใหม่แล้ว. มีแต่สิ่งดีๆ เข้ามานะคะ. หายเหงาไวๆ

 

โดย: มี๊เก๋ น้องซีทะเล (kae+aoe ) 21 ธันวาคม 2557 6:58:16 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#10


 
ญามี่
Location :
ภูเก็ต Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 174 คน [?]






อัพบล็อกครั้งแรก ๑๔ มีนาคม ๒๕๕๑
Topบล็อกสูตรอาหาร
free counters
who's online
พูดน้อยคิดมากปากมีสีสรรค์
คิดได้สารพันพูดแล้วคนเขิน
ใครอ่านผูกเจ็บไม่อยากมาเดิน
เลยได้เงาเกินเข้าดูเข้าชม

Friends' blogs
[Add ญามี่'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.