lliliil Work it harder, Make it better, Do it faster, Make us Stronger liilill
space
space
space
<<
สิงหาคม 2568
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
space
space
9 สิงหาคม 2568
space
space
space

ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.ที่ 382 "เช้าวันใหม่"


ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 382



"เช้าวันใหม่"









โจทย์โดยคุณ จันทราน็อคเทิร์น





 
 


เช้าวันใหม่ของคนทำงานอย่างผม
ควรจะเริ่มต้นด้วยความรีบเร่งใช่ไหมครับ


ผิด!













เช้าวันใหม่ของผมเริ่มต้นด้วยความ
โคตรชิล
ตื่นมาแล้วแทนที่จะรีบลุกไปอาบน้ำ แต่งตัว
ผมมักจะนอนหลับตาเฉยๆ อยู่บนเตียงอีกซักพัก...แล้วค่อยหยิบมือถือมาเปิดดู
ดูข้อความที่คุยค้างไว้ก่อนนอน ดูตารางงานว่าต้องเข้ากี่โมง
ก่อนจะเริ่มเปิดเฟซบุ๊ค ใส่ใจเรื่องสัพเพเหระของเพื่อนๆ คนรู้จัก 
หรือไม่ก็.......
หลับไปดื้อๆ 55555555




ถ้าเป็นเคสหลับ อันนี้ตื่นอีกทีคือตาลีตาเหลือกเลยครับ
อาบน้ำแปรงฟัน 5 นาที แต่งตัว 5 นาที ผมเผิ่มไปเซตในรถ
ส่วนเครื่องดื่ม หรือมื้อเช้า ส่วนใหญ่ผมข้ามได้เลยครับ

เจอกันอีกทีเที่ยงเลย  อยู่ได้สบาย
ถามว่าหิวไหม ไม่หิวครับ ทำงานเรื่อยๆ ไม่ได้คิดอะไร
แต่ถ้าได้กลิ่นอะไรขึ้นมาละก็.......หิวสิครับ 555
แต่ถ้าดูทรงแล้วจะเป็น Long day  ก็ต้องเป็นน้องละครับ
ที่จะซื้ออะไรไว้ให้กินที่ไซต์
เพราะถ้าไม่กินเช้านี้ก่อนทำงาน 
อาจจะได้เจอข้าวเที่ยงอีกทีบ่าย2 บ่าย 3













และแน่นอนครับ ช่วงนี้ผมเหนื่อยมาก เหนื่อยจนหน้าตาออกว่าเหนื่อย 5555
วันก่อนเสร็จงานราวๆ บ่าย 3 ผมนั่งทำงานต่อจนบ่าย 3 ครึ่ง
ก็เก็บของ บอกไนท์ว่าจะกลับแล้ว
ก่อนคุยกันคราวๆ ว่าจะต้องทำต้องสรุปอะไรบ้าง
พูดไปผมค่อยๆ ไหลตัวเองจากยืนเท้าโต๊ะลงไปนั่งเก้าอี้
ก่อนจะเหยียดแขนแล้วซบหน้าลงไปกับโต๊ะพร้อมถอนหายใจ




คึอไนท์มันก็คงรู้ว่าผมเหนื่อยแหละ
แต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากยิ้มๆ แล้วพูดด้วยเสียงเหมือนปลุกใจว่า

"เฮ้ย...พรุ่งนี้เดินโคตรเยอะนะเว้ยพี่ ต้องไหวนะ กลับไปพักซะนะ"
"เออวะ...แม่งเหนื่อยชิบหาย"
"เออน่า เดี๋ยวก็จบวัน"
กลายเป็นน้องต้องให้กำลังใจผมแทนแล้วครับจังหวะนี้5555









แต่ถ้าไม่ใช่วันที่เร่งรีบขนาดนั้น และไม่ได้หลับไปอีกรอบอย่างที่เล่า
หลังจากนอนเล่นๆ บนที่นอนแล้ว  ผมจะลุกไปอาบน้ำ พร้อมเปิดข่าวฟังไปด้วย
แต่งตัวแล้วจัดของ หาของกินไปกินที่ทำงาน หรือระหว่างทาง
หรือไม่ก็แวะซื้อของกินเล็ก ๆ น้อย ๆกินในรถ











เป็นแบบนี้ทุกวันครับ
บอกแล้วว่าชีวิตผมไม่มีอะไรหวืดหวา โลดโผน 


แถมไม่มีบรรยากาศยืนชิลๆ รอรถไฟฟ้า ที่ให้อารมณ์คงทำงานกรุงเทพซะด้วย
ยามเช้าของผม เลยนอกจากเมีย พี่เพ็ญ หลาน พี่สาว
หรือพ่อแม่ คนขายหมูปิ้งบ้างประปราย
ก็ไม่ได้เจอใครแล้วครับ จนกระทั่งถึงที่ทำงาน





ผมไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อย ไม่ใช่คนคิดเยอะ คิดแยะ
ดังนั้น ถ้าทะเลาะกับแฟนเมื่อคืน เช้าวันใหม่มา ผมหายแล้ว
แต่ฝ่ายหญิงเค้าอาจจะหายหรือไม่หายอันนี้ก็อีกเรื่อง
ทางผมมีหน้าที่ ทำตัวเป็นปกติ 





แต่แน่นอนครับว่าคนทำงานอย่างผม
บางทีก็มีเรื่องให้เครียดให้คิดบาง
เมื่อก่อน ตอนก่อนอายุ 28 ผมเก็บมาคิดอยู่นะครับ
หลายครั้งทำให้นอนไม่หลับบ้าง ตื่นมากลางดึกแล้วนอนไม่หลับบ้าง
ตื่นมาแล้วกลับมาคิดต่อบ้าง
แต่หลังจาก 28 หรือ หลังจากทำงานมาซัก 5-6 ปี
อะไรที่เป็นเรื่องที่ทำงาน มักจะจบในเวลางาน
หมายความว่า เมื่อไหร่ที่ปิดคอม ลุกขึ้นจากโต๊ะ
ทุกอย่างผมทิ้งไว้บนโต๊ะตรงนั้น ไม่เอาอะไรติดหัวมาคิดอีก












แต่ถ้ายังมีอะไรติดมาถึงที่บ้าน
ก็จะให้จบแค่ตอนหลับตา แล้วเช้าวันใหม่ ทุกอย่างจะ reset ใหม่หมด
ไม่ฟุ้งซ่านคิดไปมาจนนอนไม่หลับ
เพราะเวลานอนจองคนทำงานนี่นอนมากครับ
จะเอาปัจจัยอื่นมาลดทอนเวลานอนไม่ได้ 5555



อันนี้ไม่เกี่ยวกับอาการ Burnout นะครับ
ไอ่ Burnout นี่ก็อีกครั้ง ไม่รู้ว่าอะไร ไม่รู้ว่าทำไม แค่ไม่อยากไปทำงาน 5555













แต่จะว่าไป เมื่อเร็วๆ นี้ มีเช้าวันใหม่วันนึงที่มันไม่เหมือนวันอื่นๆ ครับ





นั่นก็คือ คืนของวันที่ 28 กรกฎา ที่ผ่านมา


อย่างที่ทราบกันครับ 
คืนวันนั้นเป็นวันที่ไทยกับเขมรต้องหยุดยิงตามข้อตกลง
ตั้งแต่ที่ผมรู้นะว่า ข้อตกลงคือหยุดยิงหลังเที่ยงคืน
ผมยังพูดกับเพื่อนที่ทำงานเลยครับว่า


"คืนนี้ใส่กันยับแน่"




เชื่อไหมครับ ปกติเดี๋ยวนี้ผมนี่หลับตั้งแต่ 5 ทุ่ม
แต่คืนนั้นนี่ถึงกับนอนไม่หลับ
นั่งตามข่าวจนถึงเที่ยงคืนก็แล้ว ตี 1 ก็แล้ว 
จนสำนักข่าวต่างๆ เริ่มแจ้งว่า เสียงปืนจากจุดต่างๆ เงียบหมดแล้ว
แต่แน่นอนครับ มันคงยังไม่มีข่าวหรอกครับว่าจุดไหนเป็นยังไงบ้าง
วันนั้น กว่าผมจะนอนก็ปาเข้าไป ตี 1 ครึ่ง
และตื่นขึ้นมาอีกครั้งเวลาประมาณ 6 โมงครึ่ง


สิ่งแรกที่ผมทำคือเปิดมือถือดูข่าวทันที 
ไม่ได้หวังอะไรมาก สิ่งแรกที่หวังคือ
ไม่อยากให้คนไทยตายเพิ่ม
ไม่ว่าจะทหาร หรือประชาชน 
ส่วนเรื่องดินแดน คิดว่าไม่น่าเสียอะไรไปเพิ่ม
แต่สิ่งที่ผมไม่ชอบเท่าไหร่ คือการที่มีคนเอา ภาพ AI มาลง

ตรงนั้นบ้างตรงนี้บ้าง เฮ้ย!!! แล้วอันไหนคือภาพจริงวะ
Romanticize การสู้รบมันก็ดูทรงจะไม่ใช่



อยากรู้วงในให้ถามแม่ผม......


พอแต่งตัวอะไรเสร็จผมก็เดินไปบ้านแม่เลยครับ
ถามข่าววงใน เพราะแม่อยู่ในวงการทหาร และมีเพื่อนทั้งบก น้ำ อากาศ
ซึ่งข่าวจากแม่ก็ใช้ได้นะครับ เพราะคำพูดไม่เหมือนกับในอินเตอร์เนต




อย่างเมื่อวันที่ 26 กรกฎา ที่กองทัพเรือออกโรง
ผมยังถามแม่อยู่เลยว่า ไม่ใช่มันจะเอาเกาะกูดละ
แม่ก็บอกว่า มันกลับบ้านไปแล้ว.....
แหม่.....ทหารเรือนี่แน่นอนจริงๆ ทั้งทหารเรือตรงนั้น และทหารเรือตรงนี้....





แต่เอาจริงๆ 
ในทุกเช้าวันใหม่ ก็ไม่อยากให้มีการสู้รบกันอีกครับ
สงสารประชาชนที่ต้องการใช้ชีวิต ทำมาหากินตามปกติ
ขนาดเราอยู่ กทม ยังเครียด แน่นอนว่าคนที่อยู่ชายแดนต้องเครียดมากแน่นอน











อย่าลืมนะครับ 
ไม่ว่าวันนี้จะมีเรื่องเครียดแค่ไหน
แน่เช้าวันใหม่มันจะดีกว่าเดิมเสมอ



 



Create Date : 09 สิงหาคม 2568
Last Update : 9 สิงหาคม 2568 13:58:37 น. 13 comments
Counter : 518 Pageviews.
Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหอมกร, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณกะว่าก๋า, คุณhaiku, คุณtoor36, คุณอุ้มสี, คุณnonnoiGiwGiw, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณThe Kop Civil, คุณmultiple


 
บบรทัดสุดท้ายนี่เหมือนปริ้น
กำลังให้กำลังใจตัวเองเนอะ



โดย: หอมกร วันที่: 9 สิงหาคม 2568 เวลา:18:07:44 น.  

 
"เช้าวันใหม่" ย่อมสดใสสวยงามเสมอ
เหมือนชื่อเราเลย 555

พูดถึงข้อตกลงหยุดยิงหลังเที่ยงคืน แอบเสียดายนิด ๆ
ไม่งั้นปราสาทตาควายก็เป็นของเราเบ็ดเสร็จแล้ว



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 9 สิงหาคม 2568 เวลา:18:28:42 น.  

 
พี่ก๋าเขียนโจทย์นี้เสร็จแล้ว
แต่ลืมวันอัพบล็อกครับ 555

พรุ่งนี้ส่งงานแน่นอนครับ

เช้าวันใหม่ของน้องปริ๊นซ์
อ่านแล้วดูไม่ต้องรีบเร่งมาก
เหมือนวิถีคนกรุงส่วนใหญ่
แต่ก็ไม่มีเวลาทำอาหารเช้าอยู่ดีนะครับ
คนกรุงเทพส่วนใหญ่เลยต้องพึ่งอาหารในร้านสะดวกซื้อ
หรือกินอาหารง่ายๆเร็วๆเป็นมื้อเช้า

พี่ก๋ารู้สึกว่าคนกรุงเทพเสียเวลาไปกับการเดินทางมากที่สุด
ถ้าทำระบบขนส่งมวลชนดีดี
จะเซฟเวลาในชีวิตได้อีกวันละหลายชั่วโมงเลย

ข่าวสงครามพี่ก๋าตามน้อยมากครับ
และมันส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยวเป็นอย่างมากด้วย
เหนื่อยใจเลยล่ะครับ





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 สิงหาคม 2568 เวลา:20:23:35 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 สิงหาคม 2568 เวลา:5:18:33 น.  

 
ดูแล้วไม่ค่อยเหมือนวิถีคนกรุงเท่าไหร่ แต่ก็ดีแล้ว ส่วนมากคนกรุงจะไปติดอยู่บนท้องถนน ส่วนใหญ่ก็ขึ้นอยู่กับสำนักงานแต่ละแห่งด้วยล่ะนะ

เหนื่อยก็ต้องพักบ้าง หาเเวลาลาพักร้านให้รางวัลตัวเองด้วยการนอนเฉยๆ บ้าง ไม่งั้นร่างกายจะแย่เอาได้นะ


โดย: โลกคู่ขนาน (สมาชิกหมายเลข 7115969 ) วันที่: 10 สิงหาคม 2568 เวลา:16:15:12 น.  

 
ของผมนี่ไม่ได้เลยครับ ตอนเดช้าตารางเวลาแน่นแบบนาทีต่อนาทีเลย จนกว่าจะเดินทางถึงจุดๆ หนึ่ง ถึงจะชิลได้

จากที่เล่ามาของผมกลับเป็นไปอีกทางเหนื่อยจนหลับได้ในเวลาไม่ถึง 2 นาที บางครั้งหลับคาพรมที่ปูที่พื้นก็มี กว่าจะตื่นอีกทีตี 4 ซึ่งไม่ดีแล้วแบบนี้

ตอนนี้ผมพยายามจัดการเรื่องของตัวเองให้เสร็จก่อน ภารกิจมีเยอะมาก Burn out ไม่ได้แต่ที่กำลังทำตอนนี้คือ Burning Soul แน่นนอว่าผมไม่มีเวลาไปใส่ใจเรื่องรอบข้างมากเท่าไหร่นัก ผมต้องการใช้สมาธิขั้นสูงสุดในการจัดการเป้าหมายและภารกิจที่ได้วางไว้ ภารกิจทั้งหมด มันควรสำเร็จไปตั้งแต่ไตรมาส 1 แล้ว นี่ไหลมาไตรมาส 3 ยังไม่สำเร็จเลย แต่ดีอย่างที่แม้จะยังไม่สำเร็จ แต่ว่าแต่ละอย่างที่ทำมันมีความคืบหน้า ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปการจะจัดการภารกิจให้สำเร็จก็อาจไม่ใช่ความฝัน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็อาจจะต้องทิ้ง หรือสละอะไรบางอย่างบ้าง ซึ่งผมไม่อยากสละเท่าไหร่นัก


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 10 สิงหาคม 2568 เวลา:22:35:16 น.  

 
เนาะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 11 สิงหาคม 2568 เวลา:1:57:08 น.  

 
พี่ก๋าอยากให้โรเงเรียนเข้าสัก 9 โมงนะ
น่าจะแก้ปัญหารถติดได้บ้าง
แต่พ่อแม่ก็จะทำงานลำบากอีก 555

หมิงนี่มาดามตื่นมาทำอาหารเช้าให้กินทุกวัน
เลยได้กินอะไรอร่อยๆฝีมือแม่

หลานสาวพี่ก๋าสองคนอยู่กรุงเทพ
ตี 5 ตื่น
กินข้าวคือซื้อที่ 7-11 ครับ
ไม่ก็หมูปิ้ง ไก่ทอด
ทำยังไงก็ไม่ทันเพราะเสียเวลาเดินทางเป็นชั่วโมง

สงตรามไม่มีอะไรดีจริงๆครับ
พอเจรจาหยุดรบ
ฮุนเซนก็ไปตีกอล์ฟแล้ว
คนตาย ตายไปเพื่ออะไร ?
น่าสงสารจริงๆ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 11 สิงหาคม 2568 เวลา:6:05:58 น.  

 
ข่าวดีประเทศไทยค่ะ 555

ไทย ยิง เขมร ยับ
ไทยยิงก่อน และยิงไม่หยุด 555
7-0 ฟุตบอลหญิงชิงแชมป์อาเซียนรอบแบ่งกลุ่ม



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 11 สิงหาคม 2568 เวลา:8:46:02 น.  

 
สวัสดีครับน้องปริ๊นซ์
ของพี่นี่ตื่นมาตอนเช้านี่จะรีบเข้าห้องน้ำเสร็จก็ออกไปวิ่งหรือปั่นจักรยานเลยครับ แต่พี่ไม่ได้เปิดมือถือเลยนะ ถ้าเปิดมือถือนี่เสร็จเลย ไม่ได้ออกวิ่งแน่นอน เพราะพี่จะมัวแต่เล่นโทรศัพท์จนแปบเดียว แดดมาขี้เกียจออกไปละ
คืนวันนั้นก็รอลุ้นเหมือนกันครับ จนเดี๋ยวนี้พาลเหม็นขี้หน้าเขมรไปเลยนะ ยิ่งวันนั้นบอลหญิงไทย ชนะเขมร 7 - 0 นี่สะใจมาก 555


โดย: The Kop Civil วันที่: 13 สิงหาคม 2568 เวลา:16:04:11 น.  

 
555 กระจกมองหลังนี่ เอาไว้แขวนถุงหมูปิ้งเลยนะครับ
รถอาจารย์เต๊ะนี่ ไม่ได้เลย แถวนั้นศูนย์รวมเซ็นเซอร์ต่างๆ เอาอะไรไปบังละก็ ไฟเตือนขึ้นทันที555

สมัยยังทำงานขับรถไปมหาลัยก่อนสอนนี่ไม่ได้เลยครับ
ต้องรีบไป โรงอาหาร สั่งข้าวขาหมูพิเศษไส่ไข่ น้ำฉ่ำๆ
กินให้ปากมันแผลบก่อน ไม่งั้นไม่มีแรงสอนหรือแซว นศ 555

ดูภารกิจแต่ละวันขนาดทรงตัวไม่อยู่ รูดไปกองนี่
น่าจะใช้ร่างกายแยะมากเกิ้นนะครับ
ถนอมข้อเข่าไว้บ้างก็ดี ค่าผ่าตัดเปลี่ยนอะไหล่เกรดเอเอเอ นี่ 2ข้าง 4แสนนะครับ เย้ย 555

ส่วนเรื่องรบกับขะแมนี่ อาจารย์เต๊ะ ก็ตระกูลทหารเหมือนกัน
ฟังข่าวแล้วหงุดหงิดมากกกก ตอนแรกๆก็ตามเหตุการณ์อยู่เรื่อยๆ
หลังๆต้องหยุดดู เพราะมันแค้น ดังไฟสุมทรวงนะครับ

ช่วงนี้ อาจารย์เต๊ะอาจมาช้าหน่อยนะครับ จริงๆอ่านไปหลายรอบแล้ว
แต่พอจะเม้นท์ดันเวียนหัวซะก่อนนะครับ555



โดย: multiple วันที่: 13 สิงหาคม 2568 เวลา:20:05:25 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 14 สิงหาคม 2568 เวลา:5:43:53 น.  

 


โดย: หอมกร วันที่: 14 สิงหาคม 2568 เวลา:7:38:18 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
space

จันทราน็อคเทิร์น
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 21 คน [?]




* Engineer
* Guitar trainer
* Casual gamer



space
space
space
space
[Add จันทราน็อคเทิร์น's blog to your web]
space
space
space
space
space