เพรงกาล






" เพรงกาล "

ปฐมบท




ลมกวีโบกไหว ในห้องหับ
กระดาษยับ-ดินสอ ที่รอเขียน
แสงวูบแวมแซมสอด ลอดเปลวเทียน
คล้ายวนเวียนเพียรเฝ้า ในเงาราง

เสียงเพลงหวานผ่านแฝง กำแพงอิฐ
ใจนิมิตถึงพธู เมื่อตรู่สาง
ลมกระโชกโบกร่าย รำบายบาง
ให้ใจหนาวกล่าวอ้าง ระหว่างนั้น

โอ้เสียงขิมปริ่มหวาน ที่ปานหยด
คะนึงรสสวาทเจ้า ที่เฝ้าฝัน
มธุรสพจน์คำพร่ำรำพัน
มิเปรียบเสี้ยวรสนั้น ที่ฝันถึง

รัตติกาลม่านมืด ทียืดยาด
ดารดาษดาริกา อันพร่าซึ้ง
ระยิบรายพรายพร่า คราคะนึง
เสียงรำพึงวังเวง จากเพรงกาล

เมื่อนางครวญครวญร้อง ถึงสองชั้น
คล้ายบาดบั่นใจข้า ทุกคราขาน
ขับไม้ตีแต่ละครั้ง ที่กังวาน
เคาะใจให้ทรมาน จนวารวน

ฤา นี่หรือคือการ ลงทัณฑ์โทษ
ฤา สวรรค์พิโรธ จากโยชน์หน
ห้วงนภาทิพย์พิมาน หวานกมล
เหลือรอยหม่นจางหาย คล้ายจำยอม










แย้มวิสูตร



ม่านวิสูตรรูดข้าง ระหว่างเสา
ควันบางเบาจากเทียนธูป ที่ลูบหลอม
ลำแสงเฉียงเบี่ยงอรุณ ละมุนดอม-
กลิ่นอ่อนหอมจากดอกไม้ ที่ไหว้พระ

เสียงสรวลเสเฮฮา ประสาเพื่อน
ยามย้ายเคลื่อนของเละเทะ ระเกะระกะ
ภาพยามเช้าก่อนแสดง จำแลงคละ-
เคล้าเสียงอักขระ สระประพันธ์

พัสตราภรณ์ซ้อนองค์ บรรจงจีบ
ประณีตครีบเคราเครื่อง ประเทืองสรรค์
จรุงดอมหอมประพิมพ์ ประพายอัน-
จะผูกพันหลอมใจ ให้คืนนี้

มโหรีปี่พาทย์ ที่วาดล้อม
ก็พร้อมพรักซักซ้อม มิยอมหนี
ประสานไล่บันไดเสียง เยี่ยงวลี
อันเลิศล้ำคำกวี รุจีกานท์

เมื่อรูปร่างหว่างเงา เข้าแต่งแต้ม
อนงค์นางปรางแย้ม แฉล้มหวาน
ระหยดย้อยรอยพิศ พินิจวาร-
เวียนเฝ้ามองผ่องผ่าน ประสานตา

ครั้นประสบพบเนตร อันเลศเร้น
แล้วเคลื่อนแตะแวะเห็น เช่นมังสา
ของนวลนุชผุดผ่อง ละอองงา
ใจของข้ากลับสั่นพร่า ประหม่ามอง










งามนาง



โอ้ ว่าใจไหวอ่อน ทุกตอนบท
มันหลอมหยดรสรตี ที่สนอง
คล้ายดั่งโดนไฟรานเมื่อผ่านลอง
ภาพของน้องเผาไหม้ หัวใจเปลว

แม้นใบหน้าเมินเฉย มิเปรยหา
หากแววตากลับวูบไหว ให้ใจเหลว
คล้ายตรองดูผู้นั้น มันดี-เลว?
ขยับเอวม้วนค้อน ฉะอ้อนเอียง

เจ้าพร้อมพรักศักดินา คณาทรัพย์
ล้วนพร้อมสรรพสำแดง ดุจแสงเสียง
แห่งเครื่องสีมโหรี ที่จำเรียง
ฤาโน้มเอียงสู่ดิน อันสิ้นไร้

ยกปี่พาทย์ฆ้องวง ที่ทรงศักดิ์
รอบจำหลักรักทอง อันผ่องใส
เหงื่อระหยดรดพื้นก็ดื่นไป
หากหัวใจกลับชอุ่ม ด้วยนุ่มนวล

เพียงกุลียกเครื่อง เปรื่องสังคีต
กับหัวใจสีซีด ที่ขีดข่วน-
ด้วยรอยเพรงเคร่งครัด บัญญัติตรวน
ไยเผยอเพ้อครวญ สำนวนกานต์

แวบสุดท้ายย้ายรู้ สู่ห้องหับ
แววระยับอาทร อันอ่อนหวาน
ฤา ใจข้าเพ้อชอบ จนหมอบคลาน
ให้หัวใจทรมาน สะท้านครวญ













ขอขอบคุณ ภาพงานจิตรกรรมผลงาน อาจารย์จักรพันธุ์ โปษยกฤต ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์

เพรง (ก่อน เก่า อดีต) ; เพลงนางครวญ ๒ ชั้น บรรเลงโดย ปภาวี นิรัญวัฒน์ศิริ ; เพลงนางครวญ บรรเลงโดย ขิมครูเก่ง ; ขอขอบคุณ บทเพลง ภาพเขียนภาพถ่าย ของศิลปินผู้รังสรรค์
; ร้อยกรองเขียนขึ้นจากจินตนาการ
credit : youtube , wikipedia , picture : google * Literature Blog *



Create Date : 02 พฤษภาคม 2565
Last Update : 3 พฤษภาคม 2565 7:35:07 น.
Counter : 781 Pageviews.

9 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณโอน่าจอมซ่าส์, คุณทนายอ้วน, คุณmcayenne94, คุณเริงฤดีนะ, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณtoor36, คุณปรศุราม, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills, คุณnewyorknurse, คุณหอมกร, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณชีริว, คุณแมวเซาผู้น่าสงสาร, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณhaiku, คุณ**mp5**, คุณThe Kop Civil, คุณtuk-tuk@korat

  
โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 2 พฤษภาคม 2565 เวลา:13:26:30 น.
  
โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 2 พฤษภาคม 2565 เวลา:14:46:16 น.
  
ชอบรูปวาดของ อ.จักรพันธุ์ มากๆครับ ยิ่งดูรูป พร้อมกับฟังเพลงไทยเดิม ดูเหมือนรูปจะขยับได้นิดๆเลยครับ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 2 พฤษภาคม 2565 เวลา:14:49:00 น.
  
เพลง "นางครวญ" นี้ไม่ค่อยได้สะดุดหูสักเท่าไหร่ค่ะ

อ่านจากบทกลอนแล้วให้ความรู้สึก คุ้นๆเหมือนกำลังนั่งดูซีรีย์เรื่อง "จากเจ้าพระยาสู่อิรวดี " ประกอบภาพของ อจ.จักรพันธุ์ และเสียงเพลง ให้อารมณ์เช่นในละครนั้น

ค้นข้อมูลเพิ่ม นางครวญนี้เป็นเพลงจาก วรรณคดี "อิเหนา" ใครแต่งไว้เดิมไม่ทราบ แต่ อจ มนตรี ตราโมท ได้มา modify จาก 3 ชั้น เป็น 2 และ 1 ชั้น และรวมเป็นเถา เมื่อ 2476

ในละคร จากเจ้าพระยาสู่อิรวดี นางเอกได้เป็นนางละครในโรงละครหลวง มี สะสะ ศิลปินคนสำคัญของพม่าผู้ดูแลในโรงละครหลวงสมัยพระเจ้าปดุง เขาได้แปล อิเหนาจากภาษาไทยเป็นภาษาพม่าและจัดแสดงอิเหนาต่อหน้าพระพักตร์พระเจ้าปดุง
งานประณีตศิลป์ วันนี้ งดงามเช่นเคยค่ะ
โดย: mcayenne94 วันที่: 2 พฤษภาคม 2565 เวลา:18:32:23 น.
  

classic ละมุนละไมงดงามทั้งบทกวี
ทั้งเพลง+ ภาพ
วันนี้มาเร็วเคลมเร็ว
วันพรุ่งมีนัดฉีดยาเข้าวุ้นลูกตา
เปิดตาแล้ว..จะมาอีกคราค่ะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 2 พฤษภาคม 2565 เวลา:19:50:55 น.
  
เหมือนซ่อนคลิปไว้เลย ถ้าไม่สังเกตนี่ไม่เห็นคลิปเลยนะครับ

ภาพวาดนี่งามจริงๆ ครับ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 2 พฤษภาคม 2565 เวลา:20:56:44 น.
  
ขอบคุณสำหรับกำลังให้บล็อก - Food For Fun : Hot Wok Return #70 - ผัดพริกขิงสามชั้นใส่ถั่วฝักยาว ด้วยนะครับ
โดย: ทนายอ้วน วันที่: 2 พฤษภาคม 2565 เวลา:21:28:48 น.
  
ไพเราะมากค่ะ
ผลงานของอาจารย์จักรพันธุ์ก็งดงามมาก
สมัยก่อนทำเป็น ส.ค.ส. น่าสะสมด้วยนะคะ
โดย: Sweet_pills วันที่: 3 พฤษภาคม 2565 เวลา:0:58:51 น.
  

สวัสดีครับ

ขอขอบคุณทุกท่านที่แวะมาทักทายส่งกำลังใจครับ
เดิมทีจขบ.ตั้งใจจะพักบล็อกช่วงปลายปี แต่ก็เร็วกว่าที่คิดไว้
เพื่อดูแลธุรกิจการงาน มีเวลาเขียนหนังสือและทำโครงการอื่นๆตามที่ตั้งใจ
สุดท้ายนี้ขอให้สมาชิกทุกท่านมีความสุข และขอบคุณสำหรับน้ำใจไมตรีที่มีให้เสมอมา
ขออภัยเพื่อนๆที่ไม่ได้คอมเม้นท์กลับไป อนาคตหากเวลาลงตัวอาจมาร่วมสนุกด้วยใหม่ครับ
ขอบคุณทุกท่านมากครับ

Sleepless Sea

โดย: Sleepless Sea วันที่: 3 พฤษภาคม 2565 เวลา:7:34:11 น.

Sleepless Sea
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]



พฤษภาคม 2565

1
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
2 พฤษภาคม 2565